SEWANYBEP

De beschrijving van Jazper klopt niet helemaal… ik denk dat hij KEWANYBEP bedoelt, want SEWANYBEP is toch echt de touwsoort waarmee inuit (zeg nooit eskimo tegen inuit) hun vishaken bevestigen aan hun hondenslee.
Paap, ik respecteer jouw muzieksmaak (aannemende dat deze cd jouw smaak vertegenwoordigt), maar sorry als de beschrijving af en toe bot overkomt. Luisteren naar jouw mix bracht af en toe het slechtste in mij naar boven… alles wat ik verafschuw in muziek (holle pretenties, nodeloos ingewikkelde structuren, eindeloos gepiel) is in ruime mate aanwezig… Ik heb een punk-achtergrond weet je, en deze cd staat vol hippies.

1 - Gedateerd nummer op een minder prettige manier…. Begin jaren ’70? Overbodig lang ook…. Klinkt vreselijk stoffig. Van de constante “oehaa” op de achtergrond krijg ik jeuk...

2 - Cabaret-achtig nummertje, vast erg grappig bedoelt maar het bezorgt mij in eerste instantie kromme tenen. Doorluisteren leert dat dit nummer muzikaal best goed en energiek in elkaar steekt, maar totaal wordt vernachelt door de vocalen (vooral die op de achtergrond).

3 - Het nummer begint met liefelijk gitaargetokkel. Dan begint één of andere hippie te zingen en is het kwaad alweer geschied. Een “progressieve” songstructuur ontvouwt zich. Ik kan hier niet naar luisteren… wat een wee gehuppel, wat een loos gepiel, het nummer gaat werkelijk helemaal nergens heen. En ook dit klinkt allemaal weer zo vreselijk gedateerd….

4 - Zeven minuten duurt dit nummer, zeven tergend lange minuten waarin hoegenaamd NIETS gebeurt. Aan het einde schiet de toetsenist per ongeluk uit, en schiet ik op uit mijn slaap.

5 - Meer progressief gefriemel, dit keer zelfs inclusief sitar (die zat eraan te komen). Zangers die meezingen met de gitaar-of basriff en geen Thurston Moore heten (die mag dat), daar ben ik ook allergisch voor.

6 - Het nummer begint met een kerkorgel-imitatie op de synthesizer (geen budget voor een echt kerkorgel, jongens?). Toch vind ik dit zelfs een soort van goed, mede ook omdat er geen zinghippie inzit. Dit nummer heeft elementen in zich die in alle voorgaande nummers ontbraken: spanning, climax, relevantie.

7 - Ook dit instrumentale nummer kan me wel bekoren… het klinkt in elk geval niet zo hopeloos gedateerd als de eerste helft van de cd. Sterker nog, het klinkt fris! Oost-Europese blazers zetten de toon. Geen “progressieve” structuur, geen oeverloos gesoleer, wat een verademing! Ik tip je deze cd, die hier merkwaardig genoeg wel wat op lijkt.

8 - Leuk begeleidingsmuziekje voor de dronken bonte Griekse avond tijdens de sirtaki-pollepel-tussen-de-benen-act. Lachen! Maar waarom moet dat bijna tien minuten duren?

9 - Stichtelijk(?) gezang… ik hoef niet bekeerd te worden, snel de deur dicht voor ze hun voet ertussen zetten.

De cd van Paap zoekt (en vind) met regelmaat de grenzen van mijn geduld en is dus op die manier wel van nut
Van nummer 6 en 7 ben ik benieuwd wie het zijn, de rest kan me echt gestolen worden…
Zo, en nu MOET ik ff naar The Locust luisteren.

Één van de mooiste uitspraken die ik heb gelezen op MuMe!

Wel, is het me toch gelukt een schijfje te maken die iemand bijna tot suicidale neigingen heeft gebracht
Smaken verschillen

Nou, zo erg is het nou ook weer niet

Die van herman en Sietse ontvangen. In die van herman geloof ik wel, en herken ik bij de eerste luisterbeurt ook al een aantal nummers. Voor die van Sietse ben ik wel een beetje bang, ik denk dat die gewoon veel luisterbeurten nodig heeft.

bang nog wel...

hij bijt niet hoor

Herman bezorgde me zojuist nevyn's schijfje.
De buitenkant ziet er alvast buitengewoon creatief uit

Itchy, de mixtape van Bubbachups zal ik zo spoedig mogelijk bij je doen laten komen. Excuus, je kunt natuurlijk niet wachten

Bubbachups, ik ga gauw wat neerkwakken hier over je cd'tje

De mix van Bubbachups is zojuist door Jazper persoonlijk bij mij aan de deur gebracht!

Net LTB zijn mix uit de brievenbus gevist en direct even opgezet. Erg leuk schijfje hoor, tot nu toe een mooie afwisseling tussen wereld- en zigeunermuziek.

EDIT: nu bij nr. 7 komt er wel opeens een waanzinnig strontnummer tussendoor zeg.

nog steeds niks van de Paap in de brievenbus deze week.

Dat komt waarschijnlijk doordat ik de boel even heb opgehouden.

Mmmm... Sietse z'n cd toont behoorlijk wat afspeelmoeilijkheden, de computer herkent hem niet, mijn stereo niet

zwarte kant onder...

Oei, dankje

LOL

Ik dacht nog (nadat ik Sietse's Cd als eerste had gehoord), dat gaat bij sommigen voor hoofdbrekens zorgen.

Ik heb nog geen cdtje ontvangen van jelle, maar zal me vanavond en morgen gaan bezighouden met het schrijven van reviews voor cd's van ike en paul

Ik heb sinds die ook niks meer mogen ontvangen

Zoals ik al had geplaatst op 16 maart 2007, 15:18 uur:



Dus....

kom je lekker vroeg mee.

ja, goed heh...een paar dagen voor ik de cd naar Herman heb gestuurd

vandaag 2 cd's binnen

Hier ook Snel aan een recensie beginnen...

Ik wacht nog op het cd'tje van T.O.

Net 2 cd's (Herman en Sietse) op de post richting Sven gedaan. Ik begin me toch een beetje te schamen voor mijn laksheid, ik vind het fantastisch om recensies van anderen over mijn mixtape te lezen en zelf lig ik er al 3 achter. Kom op Luc! Te beginnen met Jazper.

Ik had die van Jazper binnen, maar die van Levenvergeten en Itchy vond ik nog zo intrigerend dat ik daar ook maar moeilijk vanaf kon blijven. Die van Levenvergeten kan ik na een aantal weken al helemaal dromen en heeft me weer wat richting de folk en singersongwriter-kant gedreven. Die van Itchy heb ik met een nogal negatieve recensie afgedaan, maar ook die bevalt steeds beter en hij heeft zelfs mijn 14-jarige broertje aan de 65daysofstatic gekregen.

Ik vind vergelijkingen tussen het weer en muziek altijd erg clichématig, maar nu waag ik me er toch aan. Met Jazper's cd-tje kwamen zomerse gitaarliedjes binnen, die het best tot uiting kwamen als je ze liggend in het gras luisterde. Van Itchy's donkere en donderende achtervolgingsmuziek naar Jazper's lieve gitaarliedjes.

Elke liedje is er één. Ja, dat zal best zo zijn, maar de eerste 3 nummers gooi ik gelijk lekker op een hoop. Deze bestaan uit fingerpickin' gitaarwerk waar zachte mannenstemmen breekbaar overheen zingen. Nummer 1 is het meest subtiel en één van de hoogtepunten van de cd. Nummer 2 is muzikaal veel voller, maar daardoor juist een stuk minder, de piano klinkt mij bijvoorbeeld veel te geforceerd en zijn stem bevalt me ook niet echt. Nummer 3 is lief en is een wat standaard singersongwriter liedje.

Nummer 4 klinkt meer als een echt bandje, alsof de zanger inneens niet meer alles voor het zeggen heeft. Onderhoudend nummertje, helaas is het drumwerk vaak wat irritant.

Wat effecten, wat donkerder gitaarwerk, dit nummer komt totaal niet over en is voor mij een wat vreemde eend in de bijt.

Ah, dit is weer een lekkere! Zomers trompetje, wat sneller, wat meer afwisseling, een nummer dat aan Zuid-Europese boulevards doet denken.

Tussen nummer 7 en 9 wordt het inneens een stuk donkerder, nummer 7 oog nog als een fris zomers nummertje maar blijkt achteraf toch een waarschuwing, apart trommelgeroffel ook. Bij het outro voel je toch wel dat er wat wolken aan de lucht gaan verschijnen. Het volgende nummer is nogal 'druppelend'. Wat vaag getik doet echt letterlijk aan een miezerende regen denken. Erg langzaam nummer. Het negende nummer, gelijk de afsluiter, doet me weer wat denken aan Itchy cd, nacht dus. Een goed nummer vind ik zelf, de geluiden zijn echt erg beangstigend en de bas probeert je voor te bereiden op meer. Echt een climax komt er niet, maar de aanzwellende wind zuigt je mee naar het einde van een wat saaie zomerse dag, waar het de omslag van het weer je stiekem goed heeft gedaan. Toch het onverwachte, de hele zomerse dag verwacht je wat moois, maar het slechte weer had je misschien gewoon veel harder nodig.

ik heb Madelon haar cd'tje al met haar online besproken via een chat.
In het kort kan ik hierover zeggen dat het bijne aan feest der herkenning was.

Heel veel vrolijke liedjes en een aantal waar ik kriebels van krijg.
Heel fijn is het dat ze van verschillende acts toch wel weet mijn lievelingsnummers te kiezen, zo horen we the smiths voorbij komen met een nummer dat zich afspeelt op de begraafplaats (als we morrissey mogen geloven) wat juist heel erg vrolijk is. Zeker een van mijn favorieten.

Ook erg leuk is het nummertje van die ene band waarvan ik de naam niet meer wist, maar wat Madelon mij wist te vertellen dat het the decemberists is. Heel leuk voor een paar nummers, een cd is misschien iets te veel. Maar, verdomd wat vrolijk.

Al met al slaagt de jonge dame er goed in om ook mij vrolijk te krijgen, maar die afsluiter, tsja, wat zal ik zeggen...waar sommige screamo leuk is, is dit voor mij een beetje te simpel en totaal niet om vrolijk van te worden.



Jelle z'n ding komt snel.

Na een paar weken eindelijk dat ook een reviewtje van Ike's mixtape van mijn kant. Ik heb het erg vaak gedraaid en vind het erg moeilijk om er iets bij te schrijven. Allereerst een complimentje voor een heleboel leuke ontdekkinkjes die ik heb gedaan hiermee. (Ik heb trouwens wel songtitels in de review staan maar die staan ook al op het cdtje zelf, om het even duidelijk te maken )

Het eerste nummertje is erg fijn, heerlijke relaxte mengeling van electronische geluidjes, erg warm. Voel me meteen fijn en veilig bij deze muziek.

Cats Dogs & Babies Jaws... Lekker chaotische pop à la Manitoba. Stemmen die ver weg klinken door de muziek. Dromerig liedje, doet inderdaad een beetje denken aan Broken Social Scene, zoals madelon al eerder noemde.

Oe, leuk, The American Analog Set! Fijn poppy bandje, lekker dromerig weer, en dit nummer kende ik nog niet . Fijne stemmen zoals ik die al kende met een fijn deuntje, heerlijke gitaartjes en opwekkende muziek. Subtiel opwekkend dat is, want het is niet te vrolijk

Wederom een electronic achtig dingetje, beetje in het verlengde van het eerste nummertje. Erg fijne opbouw en geluidjes waar ik geen kriebels van krijg, de droom gaat door...

Nog een fijn poppy nummer, over liefde dit maal... Een ongelukkige liefde. Het is een beetje spaak gelopen overduidelijk, maar de zangeres Mirah weet het wel erg lief te brengen. En dat refreintje... Hoe schattig Die fijne minimale instrumentjes, dat fluisterende hoge stemmetje, nog een fijn stemmetje eroverheen. We're both so sorry. Nou als jullie daardoor dit nummertje hebben gemaakt, ben ik erg blij dat het niet zo goed meer liep tussen jullie.

Rothko nu, Crossing the Andria. Dit nummer klinkt inderdaad als een overgang tot iets. Ambient achtig, vrij veel bas. Gelukkig komt er nog een gitaartje overheen, maar het heeft een heel andere lading dat het voorgaande. Somberder, rustiger, trager.

"Oh how time flies". Cat Power! Dit is al heel anders weer dan het vorige nummer. M'n fijne gevoel is weer terug. Dromerige en toch doordringende stem, en weer begeleid door een fijn gitaartje.

King Me, Swimming. 'John Travolta is a really good swimmer'. Dit doet me echt denken aan een combinatie van palmbomen en the A-team ofzo, vraag me niet waarom verder. Te vaag, het klinkt tragisch in z'n geheel maar de tekst is eigenlijk best grappig. Heel erg maf. "Watch me swim!"

Dit nummer is wel erg vrolijk. Sunday Bell. Het doet me ook denken aan een drukke zondag eigenlijk. "The telephone keeps ringing". Beetje hyperactief nummertje, minder dromerig dan het voorgaande, maar dat kan geen kwaad natuurlijk.

Feist! Heerlijk deuntje weer, lekker catchy. Een van haar betere nummers. Ik wieg een beetje mee en luister dat ze telt, one two three four five six nine and ten, money can't buy you the love you had back then. Zeker een boodschap in dit nummer en ze kan niet tellen, maar ze brengt het leuk en vrolijk en lief, dus we zien het maar door de vingers

This Right Ain't Shit is zo'n heerlijk knip en plak nummer van The Books. Omgekeerd, fijn, vaag.

Meer vaagheid Pop Song! cLOUDDEAD. Geweldig. Bij het album staat als genre 'hip-hop/avant-garde'. Dat is waarschijnlijk ook het enige wat hier de lading dekt. Elvis what happened? Elviiisssss? What Happened? Pop! Popsicle! Heerlijke pop als je het mij vraagt. Blablablablabla end quote! Hoe geniaal wil je het hebben hier? Heerlijk Zeker een van de betere nummers die cLOUDDEAD gemaakt heeft en zeker de leukste

Meteen weer even lekker wegdromen met Fieldtriqp. Kalmeert na zo'n wild popliedje! Fijne ambient achtige tonen weer, wederom in het verlende van de vorige.

En toen was het weer tijd voor een ambientlike nummertje, leuk momentje weer, bij het horen van dit lied zie ik op een zomerdag een overdrukke snelweg voor me met een ondergaande zon op de achtergrond. Heerlijk sfeertje.

Wederom een lief popliedje, dromerig, (zie voorgaande tekstjes ook). Wonderland is wel een geschikte titel, voor de hele tape trouwens

Lekker beatje weer, wat meer power erin ditmaal. Fijne zangeres wederom, fijne instrumenten.

Bikini Atoll deed het dus niet op de cd, maar ik heb het even gedownload van Ike op slsk. Weer wat meer power erin. Begitn al met wat luidere gitaren, en een zanger! Zowaar. Ja ik zie wat er hierna komt, en dit is wel een fijne aanloop daartoe

Ugly Casanova! Zoals Madelon al zei, erg Modest Mouse achtig, maar dat komt omdat de zanger Isaac Brock, ook van Modest Mouse is. En ik meen dat hij het geheel ook geproduceerd heeft. Things I Don't Remember. How the hell to get here? How the hell did we get here? Maakt niet uit hoor, meneer Brock. Geniet maar gewoon van waar je bent, ook al is het nog zo vreemd allemaal.

Erg rustig nummertje om mee te eindigen. Destroyer. Traag tempo, het doet me dneken aan een middeleeuwse volksvertelling, alleen dan de horror/spanningversie. Erg apart, mooie afsluiter.

Mijn complimenten Ike, voor deze mooie mixtape. Leuk gedaan met al die niet zo bekende bandjes. Erg poppy, maar met verschillende invloeden uit andere genres. Fijn experimenteel, als ik het zo mag noemen. Heb er met veel plezier naar mogen luisteren, en al verschillende cd'tjes van artiesten op je tapeje binnengehaald, ik wil graag meer van dit

Zoals je zomerplaten hebt, plaatjes voor in de nacht, plaatjes om op te dansen, plaatjes voor in de auto, zo ook heb je plaatjes die het beste kunnen gedraaid worden op een lome (vrijdag)morgen, met niets dan warm weer in het vooruitzicht en een kop thee en een warme croissant op tafel. Het plaatje van Jazper dat ik op deze lome vrijdagmorgen (weersverwachting 24 tot 28 graden, milde zwarte ceylon in het theeglas, croissantjes vergeten te kopen) is er zondermeer zo eentje.

Op dergelijke (vrijdag)ochtenden ben ik nooit lang van stof, dus aan een song-voor-song bespreking ga ik me vandaag niet wagen. Daar leent Priemgetal, Deel 1 zich ook niet per sé voor (hoewel het gezegd moet worden dat er een paar ware juweeltjes op te vinden zijn). De mixtape werkt als geheel, heeft een warm gevoel, van veel zon en dan even de schaduw opzoeken, languit liggen op het gras, liggend "smiling like our sleeping children" - afijn, u snapt mij. (Verdomd, terwijl ik even teruglees kom ik Luc's recensie tegen - met vrijwel exact dezelfde boodschap! Zonder te spieken, mag ik u verzekeren. Chapeau, Jazper - een mixtape met een duidelijk smoelwerk!)

Als ik dan toch kort even inzoom vind ik hier wel een paar songs duidelijk de sterkste. Dat nummer 3 mijzelf erg goed ligt mag voor zich spreken, en hetzelfde geldt voor nummer 7, een prachtsong van een prachtplaat die ik momenteel toevallig héél veel draai en waarvan ik zelf ook een nummer op mijn mixtape heb gezet. Verder vind ik nummer 1 (klinkt licht bekend, maar kan het niet plaatsen), nummer 6 (geen idee wie het is, fijne stem) en nummer 9 (zeer sfeervolle afsluiter) zich duidelijk van de rest onderscheiden, en het zal mij dan ook benieuwen waarnaar ik nu allemaal precies heb geluisterd. In ieder geval, nogmaals chapeau, Jazper. Zulke plaatjes mag ik graag horen.