Leuke recensies!

Kreeg vandaag de CD's van Madelon en Jelle binnen, overigens.

Zo, jelle zijn mixtape heeft ook zijn draai beurt gehad.

Het eerste nummer vind ik heel erg sterk, past ook mooi bij dit weer van vandaag.

Tweede nummer vind ik muzikaal wel aardig, maar die stem vind ik irritant. Eels ofzo....nee dat trek ik niet. Vooral de stem, ja die stem moet weg. Zonder die stem zou het heel mooi zijn.

Derde nummer...jazz...mij iets te druk voor nu en het klinkt me allemaal iets pompeus. Te veel "zie ons eens kunnen spelen". Pretentieus is denk het goede woord.

Vier: net op het moment dat ik in de soulseek chat wou zeggen dat ik dit heel erg cheesy vond begon de VSnares beat te rommelen. Ik blijf erbij dat ik dit album veel te overschat vind. Dit is wel een van de betere nummers, maar het klinkt te electronisch. Verder zitten er nogal wat tikjes in deze opname (slecht gebrande cd? slechte mp3's?)

Vijf: het volgende nummer dat past bij het ondertussen ingezette feest der herkenning. Duidelijk is dat er een verandering in zit te komen. Murcof doet het lekker hier. Op de een of andere manier werkt het "klassieke" hier wel wat bij de latere tracks ook zo zal zijn.

Zes: lekker nummer dit. Heel erg lekker. Zware donkere geluiden van Deaf Center. Die doen het altijd goed bij mij.

Zeven: ook hier weer violen (zou dit het thema zijn ofzo of iig snaren die iets speciaals doen) Hier moest ik lang overdenken...WAT IS DIT OOK ALWEER. Na een half uur denken en zoeken in mijn collectie...gevonden. Deathprod. Een van zijn mooiste nummers als je het mij vraagt.

Acht: Stars of the lid doen het altijd goed bij mij. Verschrikkelijk mooi nummer, wederom met strijkers en dergelijke.
Alleen, wederom die tikjes in die muziek. Jelle het wordt tijd dat je deze eens van mij gaat downloaden en wel mijn eigen rip. Die heeft dat iig niet. Die tikjes zijn nl. doodzonde.

Negen: Ik ben nog steeds aan het denken. Ik heb dit, maar kan er gewoon niet opkomen. Tikjes worden erger wat echt zonde is bij dit soort subtiele muziek. Werkelijk waar wonderbaarlijk dit nummer. Filmisch, als of je zo over de velden met goudgeel koren heen kijkt.

Tien: de laatste track alweer, juist net terwijl ik warm begon te lopen. Ook hier weer de strijkers terug te horen, dit maal vergezeld met percussie geluiden. Deze laatste doen voor mij wat afbreuk aan het nummer.


Al met al een zeer aardige compilatie met een enkel nummer dat mij echt totaal niets doet. En dan die vervelende tikjes in de muziek. Dit is echt zonde want dit doet afbraak aan de muziek.

ps. sorry van de namen, maar kon me niet inhouden vandaag.

Pas je bericht aan en gebruik spoilers! Hebben die ook nog eens nut .

Beauty Lies Within, van Sietse

Ambient klonk me altijd al gevaarlijk in de oren. Het klonk elitair, hoogstaand en mysterieus. Gelukkig bood Sietse mij met zijn mixtape de mogelijkheid mijn eerste stapjes te zetten in het beluisteren van dit genre.

En laat ik eerlijk zijn, de twee klassieke stukken aan het begin bevielen me erg, erg goed. Dit belooft wat, dacht ik nog, het deed me denken aan landschappen, toendra's en gletsjers, en het hield me, bovenal, vast.

Waat daarna kwam is moelijk te beschrijven, want laat ik eerlijk zijn het klonk intrigerend, erg intrigerend zelfs, sferisch, donker en mysterieus. Het grote mankement echter was dat het totaal emotieloos was, het roepte niks bij me op, behalve de bovenstaande woorden. Het was inderdaad mysterieus, maar het mysterieuze pakte me niet, evenals het intrigerende, wat normaal twee eigenschappen zijn die ik erg waardeer in muziek.

Ik ben eigenlijk nu aangekomen bij het grootste mankement van mijn beleving in ambient: het doet me tó-taal niets. En dat is jammer, want het klinkt allemaal best mooi. Ik vraag me af of ik het vaker moet luisteren dan, maar nee, het nodigt me niet uit om vaker te luisteren, het is niet zo: "laat ik die mixtape nog eens opzetten".

Moet ik er ouder voor zijn, om de emotie in deze muziek te begrijpen, om überhaupt hier naar te kunnen luisteren zonder constant aan andere dingen te denken, zonder dit slechts als een 'aardig' achtergrondje te gebruiken. Ik denk het, ik vrees het. Want ik wil het zo graag, een liefhebber zijn van alle verschillende soorten muziek, zonder vooroordelen, alles kunnen beluisteren zonder van te voren te denken: "dit is vast niks".

Helaas, Sietse, je hebt me niet warm kunnen maken voor een van je favoriete genres, gelukkig is het ontoegankelijk, en ben ik niet de enige die het niet begrijpt. Ambient is voor mij tot nu toe een mooi meisje waar ik nooit verliefd op zou kunnen worden.

haha, die laatste zin is een erg mooie beschrijving.

Jammer dat het je verder niet doet.

Toch zeg je het zelf ook al...je bent nog erg jong. Toen ik zo oud was als jij nu, toen begon ik net met electronica (Lifeforms van Future Sound of London)

Mijn tip: probeer het over een paar jaar nog eens (of begin net zoals ik gewoon met meer toegankelijke dingen)

En luc, wanneer mogen we eens die recensie van jou verwachten

toch maar ff aangepast

Nooit Meer IJsvrij (CD van Bubbachups)

Het heeft even geduurd, maar hier is dan eindelijk de recensie van de mooiste betitelde mixtapecirkelbijdrage die tot nu toe op mijn pad kwam. De titel heeft zowel iets nostalgisch (want wij twintigers hadden nog wel ijsvrij!) als iets treurigs (die tijd komt nooit meer terug!) en dat zijn dan ook meteen mijn twee sleutelwoorden van jouw CD.

Je begint met een kort nummer dat vooral de toon zet. Een gure wind, een soort waarschuwing voor wat komen gaat. Het zou me niets verbazen als dit de eerste Groenlandse artiest is die ik tegen kom. (1). Het daaropvolgende nummer is lang, toch zeker een minuut of tien. Een warme deken van ruis en een lieflijk melodietje sluit ons af langzaam maar zeker af van de buitenwereld, slechts spaarzame vogelgeluiden doorlatend. Een vreemd nummer dit. Het heeft nauwelijks ontwikkeling en klinkt in het begin saai, maar op een gegeven moment zit je erin. Het is alsof we wegzinken in een op dat moment wel erg mooie dromenwereld (2). In het derde nummer, meer een intermezzo eigenlijk, horen we spelende kinderen. Leve de melancholie!
Langzaam laten we ons gaan we vredig kopje onder in een nabij gelegen meer. Vol overgave worden we deel van de waterwereld, een wereld waar ook muziek is (3). Deze muziek is moeilijk te duiden, maar bijzonder is het wel. Wat begint met een sprookjesachtige riedel en even later wordt bijgestaan door mystieke keelzang (doet me denken aan Koyaanisqatsi), ietwat ijle mannenvocalen en steeds meer instrumentatie, mondt uiteindelijk uit in iets welhaast sacraals. Het is alsof we zojuist een onderwaterijspaleis hebben ontdekt en daar hartelijk worden ontvangen door het plaatselijke vorstenhuis (4).
Er is zoveel te bewonderen dat we zintuigen te kort komen om alle indrukken te verwerken, maar als dan opeens/uiteraard de schone prinses opduikt, is enkel haar gracieuze verschijning hetgeen onze aandacht nog trekt. De mooie pianoklanken dikken het kippenvel nog even aan (5). Tijdens de rondleiding komen we een moeilijk kijkende meneer tegen. Is dat een jaloerse blik? (6) De kinderen, even verderop, geven geen sjoege en spelen dat het een lievelust is (7).
Ze brengt me naar de binnenplaats van het paleis, alwaar muzikanten hun ding doen, de drank rijkelijk vloeit en ik al snel wordt meegesleurd door het beschonken en daardoor uitgelaten gezelschap. Ik grijp snel de hand van de prinses en trek haar mee in het feestgedruis, want ik weet dat ik eigenlijk niet echt uit de voeten kan met deze kampvuurdeunen (8). Gelukkig begint al snel iemand te zingen in een taal die eeuwenoud lijkt. Een glimlach breekt door op mijn gezicht, wat de prinses blijkbaar goed doet. Ze fluistert me in mijn oor dat dit van jongs af aan haar favoriete lied is (9). Ik voel dat haar handen mijn handen vastpakken en sluit mijn ogen. Terwijl ik haar liefde voel, laat ik me wegvoeren op haar prachtige stemgeluid als ze zelf aanzet voor een lied (10).
Het magische moment komt jammergenoeg ten einde als ik vervolgens mijn ogen weer open en de opeens veel minder gastvrije blikken van de omstanders peil (11). Er is een traan op haar gezicht, alsof ze zich gevangen voelt in haar omgeving (12). Ik laat de prinses met pijn in het hart achter en blaas de aftocht. Mijn uitweg zoekend door de gangen van het paleis, stroomt de muziek me van alle kanten tegemoet. Flarden van muziek uit mijn eigen wereld, maar ook de zalvende zang van de prinses komt me na. Woorden van berusting, maar vooral van troost (13).
Het is nota bene Tom Waits in eigen persoon die in het water verschijnt als ik naar boven zwem. Meestal ga ik hem liever uit de weg, maar nu gaat zijn aardse lied erin als koek (14). Na Waits kom ik weer een troubadour tegen, maar nu snel ik snel door. Hij bedoelt het vast goed, maar ik wil het liefst mijn warme bed in, mijn avontuur kunnen overdenken (15). Lopend door mijn dorp hoor ik vanuit het plaatselijk café nog wel de mensen blij hun snert verorberen. Het zijn echter de pianoklanken die me weer terug doen denken aan de prinses. Ik val uiteindelijk onvoldaan in slaap, met een wenende prinses op mijn netvlies... (16).

Wordt vervolgd...

Al met al een mooie CD, maar wel een die ik niet zo 1-2-3 opzette... Daarvan is ie toch wel zwaar van toon. Ik ben benieuwd naar de tracklisting. Vooral nummer 2, 4, 5, 9, 10 (die ook op mijn CD staat), 11 en 12 bevielen me erg goed.

ligt het aan mij of ontbreken er iedere week zo ongeveer 10 beschrijvingen?

Ligt niet aan jou.

Waar blijven die recensies, mensen!

Ik wacht nog op de cd's, sinds die van Koenr heb ik er geen meer ontvangen.

Ik wacht nog op de recensies sinds ik die van T.O. heb gekregen.

ik mis er ook nog verschillenden...al is het maar 10 woorden ofzo...

en dan niet zoiets als "ik ben een beetje bang voor die cd van Sietse"

Haha, mooie omschrijving Herman!

En laat het maar uit je hoofd om aan mijn ijsprinses te komen!

Ik zal je de tracklist straks even pm'en.

Dat is dan ook iets om bang voor te zijn.

Gezeten in de wasserette waar mijn mp3-speler precies hard genoeg staat om geen hinder van de wasmachines te ondervinden (het is niet zo moeilijk, want het is niet druk zo op koninginnedag) grijp ik de gelegenheid van het wachten aan de mixtape van Bubbachups eens goed te beluisteren.

De inleider is een echte inleider. Een sfeerzetter, luchtig, maar ergens voel je dat er meer gaat gebeuren.

De spanning waarvan je wist dat ie ging komen, komt ook in het volgende nummer. Mooie ambient die me doet afreizen naareen camping in de nacht, ik weet ook niet waarom, maar ik lig in een tent, ik kan niet slapen. Aan de nacht lijkt geen einde te komen. Er zit niks anders op dan wachten tot de nacht voorbij is. Het is moeilijk te voorspellen wanneer dat zal zijn. Het is zo'n moment dat je er ernstig bewust van bent dat de tijd langzaam kan gaan. En al heb je het niet door, je blijkt toch in slaap te zijn gevallen als je de volgende dag wakker wordt. Wel een fijne droom

En zoals altijd als je laat in slaap komt, word je ook weer te laat wakker. De kinderen op de camping zijn al druk aan het spelen. De zon brandt je tent in. Misschien moet ik er toch maar eens uit kruipen.

Ik kruip mijn tent uit, en heel gek, maar ik ben ineens niet meer op de camping. Waar ik wel ben kan ik even niet zo geod plaatsen, maar terug in de wasserette ben ik in ieder geval nog niet. Schitterend nummer wel deze vierde. Mooie sfeervolle jazz-achtige praktijken. Hier wil ik meer van horen. Prachtig hoe die blazers blazen op die ambient-achtergrond.

Bekende klanken in het vijfde nummer. Een ijle piano doet ons uitkijken over een mooi winters landschap. Het is er naar schatting -13. Maar wij zitten lekker warm binnen. Aangenaam.

Nummer 6 is het eerste nummer dat me minder bevalt. Ik ben dan ook direct terug in het kille interieur van de wasserette. Wasmachine 1: nog 4 minuten. Wasmachine 2: nog 12.

In het zevende nummer, een intermezzo van een minuutje is het voornaamste wat in me opkomt rust, fijne rust bij een aangename temperatuur.

Zullen we dan maar eens iets gaan doen? Ja leuk, gezellig! Het gezelschap van het achtste nummer stemt me altijd vrolijk. Spelletjes, hoepels, skippyballen. Zou ik weer op de camping zijn bij de spelende kinderen?

Eens kijken hoe het gaat bij de wasmachines. Bijna klaar zie ik. (nummer 9, iets te zweverig)

Hee, dit nummertje 10 heb ik eerder gehoord. De zang gaat hier wat door op het zweverige van het vorige nummer, maar hier is het beter te verteren.

Het ritmetje van het vorige nummer deint nog even mee, terwijl ik nummer 11 luister. Af en toe moet ik hier denken aan In C van Terry Riley, maar gelukkig duurt dit minder lang, leuk nummer.

Nummer 12, hoor ik hier Greg Haines geïntermezzoot?

Het is hoe dan ook een mooie inleiding voor het volgende nummer. Een bekende danwel bij tijd en wijle voorspelbare melodie wordt gedragen gebracht. Niettemin klinkt het me wat te bedoeld. ooi uitgewerkt, maar het doet me niet al teveel. Terwijl ik dit schrijf, begint het rond minuut vijf ineens fraaier en fraaier te worden. Een fluit zet in, nog wat andere instrumenten doen ook een duit in het zakje. Toch erg mooi! Mening bijstellen dus

Nummer 14 is mooi, maar hier heb geen geduld voor. Ben blij dat ik er nu maar 1 nummer van hoef te horen, net mooi

Wat geldt voor het vorige nummer, geldt in sterkere mate voor nummer 15. Ook hier heb ik geen geduld voor, dit vind ik echter ook nog eens minder mooi.

De afsluiter is een echte afsluiter. Zo'n nummer dat je voor je uitstarend na doet denken. Overdenken. Bedenken.

Bedenken dat je het afgelopen uurtje een hoop moois gehoord hebt.
Bedenken dat je een hoop plekken hebt bezocht zonder van je stoel te hoeven zijn opgestaan.
Bedenken dat de wasdroger al niet meer draait, en misschien wel al een tijdje niet meer.
Bedenken dat je morgen weer moet werken.

Ach ja...

Net een uurtje terug van een week vakantie, nu eerst die van herman eens recenseren. Nog geen nieuwe mixtape binnen overigens.

Zo'n sneer verderop op deze pagina is overigens ook weer niet nodig hoor, Sietse.

Verder is het misschien handiger als herman even de namen noemt van degene die ver achter liggen met recensies, de mijne is bv. nog maar 2x gerecenseerd.

Die van mij is ook pas 2x gerecenseerd , terwijl ik zelf al met de vijfde recensie bezig ben (mix van Bubbachups).

Eéntje gekregen, met de vierde bezig.

Je had er dan ook de vorige keer 2 gekregen, overigens heb ik de tape van Paap Floyd(een recensie volgt spoedig) vandaag na zessen op de bus gedaan.

Sewanybep, door Paap Floyd

Ik voel me nooit echt blij als ik net een lange, vermoeiende schooldag heb gehad, en de Hollywood-jeugd(niet het Amerikaanse paradijs, maar de snollen/sjonnie discotheek in R´dam) van mijn school mij heeft gepijnigd door de hele dag Jumpstyle, Bubbling en andere hedendaagse schijt uit hun overhippe mobieltjes te laten ´pompen´.

Op zo´n moment van de dag ben ik blij dat Paap Floyd´s mixtape ineens in de brievenbus viel en ik in de positie ben die te luisteren.
Paap schotelt ons muziek voor die de zekerheden in ons leven in twijfel weet te trekken, door in onbestaande talen te zingen(nummer 3), vreemde muziekstructuren te hanteren en muziekinstrumenten te gebruiken waarvan ik de naam niet ken. Aan zekerheden durf ik niet te twijfelen, ik weet het immers zeker:
De aarde is rond.

Ik realiseer me dat dit zo veel prettiger is dan de wereld die de Hollywood/jeugd kent, dat ik bijna medelijden begin te krijgen. Zij kennen geen Paap, zij kennen geen All I want to be is a shaggli gaggli goom, zij kennen geen 13 minuten durende nummers met koorzang en andere vreemde geluidseffecten, zij kennen slechts wat elektronische bliepjes, die allemaal op elkaar lijken en zij ´kankerlauw´ vinden.
De aarde is een vierkant.

Ik realiseer me hoe gelukkig ik ben, maar ook hoe zielig ik eigenlijk ben, dat ik me erger aan dat soort muziek, en niet in staat was me te vermaken die ene keer dat ik Hollywood werd binnengedwongen. De aarde is een rechthoek.

Maar gelukkig kon ik op een middag als deze Paap´s mixtape beluisteren, iets waarvoor ik hem zeer dankbaar ben. Hij wist mij te pakken(hypnotiseren) met een interessante, integrerende collectie muziek.
En de aarde is plat, en ik ben nergens meer zeker van

Paap, chapeau!

Voelen we ons schuldig?

Het was maar een grapje hoor

Ik had een prachtige excelsheet, maar die is foetsie. Ik zal er dit weekend mee aan de slag en dan eens flink de boeman uit gaan hangen.

Ok, had geen haast overigens, hoor

Is mijn cd'tje nu bij Koenr of bij LTB?

Ik moet mijn excuses maken voor het uitblijven van een stuk of drie reviews. Ik ga hier snel iets aan doen!

Zojuist viel "It's a London Thing" van T.O. op de mat, ik kan weer even voort.

ik wacht op de cd's van de personen na Th3e Scientist en Handsome_Devil...

Paap, zit er al iets aan te komen?

Ik heb nog niets gezien

Dit is dus pas het derde CD'tje dat je krijgt?