Muziek / Algemeen / De MuMe-Mixtape Cirkel (mixtapes, eigen verzamelaars, etc.)
zoeken in:
0
Sietse
geplaatst: 21 januari 2009, 13:53 uur
wat denk je dat ik de hele dag in Amersfoort doe?
Ik zit daar niet voor m'n lol.
Maar goed, de datum was maar liefst 3 weken geleden al bekend. Als ik hier 2 dagen voor aanvang nog van mensen lees dat ze er nog niet uit zijn of dat ze zelfs nog helemaal moeten beginnen, dan gaat er gewoon iets mis. Niet dan?
En kon het maar, heel de dag plaatjes draaien, wat een zege zou dat zijn zeg.
Ik zit daar niet voor m'n lol.
Maar goed, de datum was maar liefst 3 weken geleden al bekend. Als ik hier 2 dagen voor aanvang nog van mensen lees dat ze er nog niet uit zijn of dat ze zelfs nog helemaal moeten beginnen, dan gaat er gewoon iets mis. Niet dan?
En kon het maar, heel de dag plaatjes draaien, wat een zege zou dat zijn zeg.
0
geplaatst: 21 januari 2009, 14:04 uur
veerle schreef:
Die voor mij (van Itchy/Maarten dus) kwam gisteren al!
Die voor mij (van Itchy/Maarten dus) kwam gisteren al!
Oh dat valt mee, want ik had hem bij het posten in de verkeerde brievenbusgleuf (die voor regionale post) gedaan! Kan je nagaan

0
geplaatst: 21 januari 2009, 14:11 uur
Jazper schreef:
Ik heb hem verzonden naar kaztor. Het cd-hoesje wel weer in de categorie gammel. Excuses daarvoor, maar ala. En die van kaztor verwacht ik ook binnenkort
Ik heb hem verzonden naar kaztor. Het cd-hoesje wel weer in de categorie gammel. Excuses daarvoor, maar ala. En die van kaztor verwacht ik ook binnenkort

Ik vind het anders goed passend bij de warme-Franse-zomer-sfeer.
Niet om moeilijk te doen, maar zou je me de tracklist in een pm kunnen sturen? Er staan zeker wat dingen op die m'n verdere belangstelling verdienen!

0
geplaatst: 21 januari 2009, 16:44 uur
Ik heb mijn cd al naar lambf gestuurd en weet dat hij hem heeft ontvangen. Zijn cd zal waarschijnlijk morgen wel arriveren.
0
geplaatst: 21 januari 2009, 16:56 uur
Shit ... vergeten te versturen vandaag.
Morgen te druk ... het zal vrijdag moeten.
Probleem is dat ik langs het postkantoor moet
om zeker geen fout te maken ivm portkosten voor Nederland.
En zeggen dat ik net terug ben van de stad ... miljaar ...
Morgen te druk ... het zal vrijdag moeten.
Probleem is dat ik langs het postkantoor moet
om zeker geen fout te maken ivm portkosten voor Nederland.
En zeggen dat ik net terug ben van de stad ... miljaar ...
0
geplaatst: 21 januari 2009, 18:27 uur
De Belgische post heeft toch wel een website waarop je de posttarieven kan checken zeker? Toch? En jij een weegschaaltje?
0
sxesven
geplaatst: 21 januari 2009, 18:47 uur
Ik heb er gewoon een handjevol postzegels opgeplakt, werkt ook! 

0
geplaatst: 21 januari 2009, 19:08 uur
itchy schreef:
De Belgische post heeft toch wel een website waarop je de posttarieven kan checken zeker? Toch? En jij een weegschaaltje?
De Belgische post heeft toch wel een website waarop je de posttarieven kan checken zeker? Toch? En jij een weegschaaltje?
De twee dichts bijzijnde postkantoren hanteren een verschillend weegschaaltje.
De prijzen veranderen hier zo snel, dat je denkt te weten, maar bedrogen kan uitkomen.
Vind zo'n CD ook veiliger gepost in het kantoor dan in de bus op de straathoek.
0
Sietse
geplaatst: 21 januari 2009, 21:19 uur
anders op je werk met de post meegeven.
Deed ik ook wel eens als ik 's ochtends geen tijd had om naar de brievenbus te lopen. (Nu kom ik er gewoon langs als ik naar het trein station ga ipv. de metro).
Deed ik ook wel eens als ik 's ochtends geen tijd had om naar de brievenbus te lopen. (Nu kom ik er gewoon langs als ik naar het trein station ga ipv. de metro).
0
Sietse
geplaatst: 23 januari 2009, 19:22 uur
Natuurlijk bij thuiskomst meteen Sven z'n cd opgezet en nu ik bij nummer 12 ben moet ik zeggen dat het gros van de Japanse muziek die hij heeft gekozen niet echt over een komt met de Japanse muziek die ik tof vind.
Vooral de meer pop en rock nummers doen me echt totaal niets. Het klinkt me allemaal net iets te rommelig om serieus te nemen.
De meer takke herrie (noise en hardcore) en jazzy dingen vind ik dan weer wel tof.
Nog wat nummers te gaan dus we zullen zien.
Het artwork was iig erg om te lachen
Vooral de meer pop en rock nummers doen me echt totaal niets. Het klinkt me allemaal net iets te rommelig om serieus te nemen.
De meer takke herrie (noise en hardcore) en jazzy dingen vind ik dan weer wel tof.
Nog wat nummers te gaan dus we zullen zien.
Het artwork was iig erg om te lachen

0
geplaatst: 23 januari 2009, 20:40 uur
Pfff, vandaag eindelijk mijn cd'tje op de bus richting Jelle gedaan. Duizendmaal excuses voor de vertraging Jelle! 
Jelle zijn cd lag woensdag al op mij te wachten, nog geen tijd gehad om te luisteren, maar hij heeft zich behoorlijk uitgeleefd met het artwork! Haha, ziet er erg tof (en vrolijk) uit! Ga 'm dit weekend proberen, ben erg benieuwd.
Mijn cd'tje is een vervolg op die van de vorige mixtape cirkel, maar verder titelloos en zonder tracklist, moet wel een beetje spannend blijven natuurlijk.

Jelle zijn cd lag woensdag al op mij te wachten, nog geen tijd gehad om te luisteren, maar hij heeft zich behoorlijk uitgeleefd met het artwork! Haha, ziet er erg tof (en vrolijk) uit! Ga 'm dit weekend proberen, ben erg benieuwd.
Mijn cd'tje is een vervolg op die van de vorige mixtape cirkel, maar verder titelloos en zonder tracklist, moet wel een beetje spannend blijven natuurlijk.

0
geplaatst: 24 januari 2009, 10:12 uur
Hehe, nope, het zijn inderdaad weer mijmeringen naar die goede oude tijd. 

0
geplaatst: 24 januari 2009, 11:50 uur
Dazzler schijf richting Lukas is onderweg.
Opzet: een staalkaartje van een 10tal albums die ik super vind.
Telkens twee liedjes per album en niet noodzakelijk de singles.
Ik nam vroeger graag cassettes op met twee favoriete albumtracks na elkaar,
omdat ik zo met een minimum aan liedjes toch in de sfeer van de desbetreffende
albums kon geraken (wat moeilijker is met maar één liedje).
Twee tracks per album biedt de mogelijkheid om complementaire
nummers uit te kiezen. De groepen volgen elkaar min of meer organisch op,
en er is voldoende ruimte voor variatie, al draagt mijn schijfje
wel de typische, van MuMe bekende dazzler stempel.
Opzet: een staalkaartje van een 10tal albums die ik super vind.
Telkens twee liedjes per album en niet noodzakelijk de singles.
Ik nam vroeger graag cassettes op met twee favoriete albumtracks na elkaar,
omdat ik zo met een minimum aan liedjes toch in de sfeer van de desbetreffende
albums kon geraken (wat moeilijker is met maar één liedje).
Twee tracks per album biedt de mogelijkheid om complementaire
nummers uit te kiezen. De groepen volgen elkaar min of meer organisch op,
en er is voldoende ruimte voor variatie, al draagt mijn schijfje
wel de typische, van MuMe bekende dazzler stempel.
0
geplaatst: 24 januari 2009, 11:57 uur
Nou, ik ben benieuwd
.
Die van mij gaat vandaag met de post mee, dus beter laat dan nooit zullen we maar zeggen...
.Die van mij gaat vandaag met de post mee, dus beter laat dan nooit zullen we maar zeggen...

0
geplaatst: 26 januari 2009, 18:27 uur
bubbachups schreef:
Mijn cd'tje is een vervolg op die van de vorige mixtape cirkel, maar verder titelloos en zonder tracklist, moet wel een beetje spannend blijven natuurlijk.
Mijn cd'tje is een vervolg op die van de vorige mixtape cirkel, maar verder titelloos en zonder tracklist, moet wel een beetje spannend blijven natuurlijk.

Die inmiddels ook binnen..... ziet er winters uit en zit momenteel in de cd-la

+ voor komende week hier vast ronde 2

Ronde 2 (2 t/m 15 feb)
sxesven - bubbachups
itchy - Jazper
levenvergeten - The Scientist
kaztor - veerle
Sietse - Lukas
dazzler - lambf
0
sxesven
geplaatst: 28 januari 2009, 12:32 uur
Sietse schreef:
Natuurlijk bij thuiskomst meteen Sven z'n cd opgezet en nu ik bij nummer 12 ben moet ik zeggen dat het gros van de Japanse muziek die hij heeft gekozen niet echt over een komt met de Japanse muziek die ik tof vind.
Vooral de meer pop en rock nummers doen me echt totaal niets. Het klinkt me allemaal net iets te rommelig om serieus te nemen.
Natuurlijk bij thuiskomst meteen Sven z'n cd opgezet en nu ik bij nummer 12 ben moet ik zeggen dat het gros van de Japanse muziek die hij heeft gekozen niet echt over een komt met de Japanse muziek die ik tof vind.
Vooral de meer pop en rock nummers doen me echt totaal niets. Het klinkt me allemaal net iets te rommelig om serieus te nemen.
Mijn muziekbeleving.

Maar serieus, het schijfje zelf is opzettelijk 'rommelig' (liever: representatief voor mijn smaak) maar wel degelijk zeer zorgvuldig gekozen en gesequentieerd (is dat een woord?). Ben benieuwd trouwens welke nummers je de meer pop- en rocknummers vindt; héél erg mainstream namen staan er (op een stuk of twee na, en, natuurlijk, 'big in Japan') niet op, hoewel er genoeg gróte namen op staan, dat dan weer wel. In ieder geval, ben vooral benieuwd wat je vermoedt dat bepaalde artiesten zijn enzo!

0
sxesven
geplaatst: 28 januari 2009, 12:33 uur
Ennn recensie #1. Niet geheel mijn stijl, zo'n track-voor-track recensie, maar gezien het losse thema en de begeleidende track-voor-track beschrijving leek me dat een toepasselijke benadering.
Maximaal 4 (Sietse)
Zoeken naar thema’s of concepten is er bij Maximaal 4 niet bij; als de titel het nog niet weggeeft bieden de drie A4-tjes tekst en hoesjes genoeg uitleg. Platen die Sietse zelf toegevoegd heeft aan MuMe (en dan enkel recente) maar die tot dusver maximaal 4 stemmen binnen hebben weten te slepen. Belooft dus een gevarieerd schijfje te worden.
Leuke opener van Beequeen. Doet me ietwat aan bepaald werk van Machinefabriek denken en minder aan De Waard-werk dat ik al ken (Kapotte Muziek). Niet geheel verwonderlijk gezien de heren recent hebben samengewerkt aan een bizcardserie (De Waard muziek, Van Zuyderveldt artwork). Lang niet onaardig, maar doet me niet heel veel.
Het nummer van Stephane Leonard mag een ‘vreemde eend in de bijt’ genoemd worden volgens Sietse’s tekst, maar ik vind hem er toch moeiteloos bijpassen. Een tikkeltje abstracter dan dat nummer van Beequeen maar vergelijkbaar in palet. Wel leuk gebruik van glitches enzo; ik had het echter iets fuzzier verwacht. De (Nederlandse) vrouwenstem is trouwens wel fascinerend.
Gestommel en gepingel op een piano op de volgende track, field recordings. Gaat wat meer richting mijn hoekje al, hoewel ik de uitwerking niet helemaal geslaagd vind. Beetje een mismatch tussen piano en field recordings. Wat meer fuzz enzo vanaf halverwege en weet vanaf daar wat meer te boeien. Wel okay, beetje interludegevoel.
Het nummer van Grouper is dan wel weer erg geslaagd. Zoals Sietse schrijft is het ‘zweverige piano ambient’, maar wel van het zeer geslaagde soort. Blijft net onder de oppervlakte maar is daarom juist erg boeiend. Fijn trackje, dit.
Voor de track van Ben Nash is Six Organs of Admittance de naam van referentie in Sietse’s schrijfsel en daar zit ook wel enige waarheid in. In het gitaargeluid en de zang hoor je duidelijk Ben Chasney terug, hoewel Nash het voorts wel iets multi-instrumentaler aanpakt (as attested). Fijn resultaat wel, lekker psych.
Meer psych materiaal van Barn Owl. Althans, begint psychfolkie, vanaf halverwege vallen de drones in. Lekker zwaar wel, duidelijke distortion. Mist wel een beetje smoelwerk en een beetje compositie, dit nummer. De transitie van folk naar drone is wat slap en de drones doen me wat weinig.
Meer psychfolk, ditmaal van de klinkende naam Pocahaunted, toch wel een grote speler in het genre. Psycht wel lekker een eind voort, galmend gitaartje en zweverige vrouwenstemmen. Lang niet onaardig hoewel dit niet helemaal het soort psychfolk is wat mij doorgaans echt kan bekoren, dan hoor ik toch liever een Chasney.
Ilyas Ahmed kende ik van Century of Moonlight op Time-Lag, een erg fijn plaatje dat mij vooral aan (is ‘ie weer) Chasney deed denken. Ook hier weer vergelijkbaar hoewel iets gevarieerder, mede door gebruik van piano. Esthetisch mooie track, wel.
Suishou no Fune: ditmaal geen psychfolk maar psych rock. Dat wat ik van deze groep ken vind ik alvast fantastisch (vooral de release op Slooow Tapes). Volgens Sietse is deze track van het album Prayer for Chibi iets softer en dat lijkt wel te kloppen. Toegankelijker, haast richting een popsong (maar nog steeds psych). De gebruikelijke eruptie blijft een beetje uit en daardoor past dit toch erg netjes tussen de rest. Aardige song, hoewel ik graag de uitbarstingen mag horen. Het geluid dat ze ook hier weer tentoonspreidden en dat zo typisch is voor Suishou no Fune en Japanse psych rock in het algemeen is wel weer erg lekker.
The Fun Years is voor mij de eerste echt onbekende naam op dit schijfje. Boeiende track wel waarin vooral een heleboel gebeurt. Ontzettend veel soorten geluiden vallen in en uit en het resultaat is haast een ambient/post-rock-hoorspel. Mooi epos dat zich niet heel makkelijk laat vatten maar wel heel erg de moeite waard is.
Als afsluiter Frans Fjödor; doet mij wel een belletje rinkelen maar niet meer dan dat. Weer een duidelijke folk-inslag, hoewel het geheel iets meer ambient aandoet. Zet een fijn sfeertje neer maar is een beetje same-ish. Weet in de laatste minuten de interesse nog wel vast te houden. Toch niet helemaal mijn ding.
Samengevat een lang niet onaardige schijf die ook muzikaal toch wel vrij uniform is, ondanks dat het thema misschien anders suggereert. Vooral veel psychfolk, zelfs daar waar je het niet direct zou zoeken (het Suishou no Fune nummer bijvoorbeeld), een genre waarvan veel me kan boeien maar evenveel ook niet bijzonder. In ieder geval, leuk schijfje met een paar duidelijke favorieten voor mij (Grouper, Ilyas Ahmed, The Fun Years).
Maximaal 4 (Sietse)
Zoeken naar thema’s of concepten is er bij Maximaal 4 niet bij; als de titel het nog niet weggeeft bieden de drie A4-tjes tekst en hoesjes genoeg uitleg. Platen die Sietse zelf toegevoegd heeft aan MuMe (en dan enkel recente) maar die tot dusver maximaal 4 stemmen binnen hebben weten te slepen. Belooft dus een gevarieerd schijfje te worden.
Leuke opener van Beequeen. Doet me ietwat aan bepaald werk van Machinefabriek denken en minder aan De Waard-werk dat ik al ken (Kapotte Muziek). Niet geheel verwonderlijk gezien de heren recent hebben samengewerkt aan een bizcardserie (De Waard muziek, Van Zuyderveldt artwork). Lang niet onaardig, maar doet me niet heel veel.
Het nummer van Stephane Leonard mag een ‘vreemde eend in de bijt’ genoemd worden volgens Sietse’s tekst, maar ik vind hem er toch moeiteloos bijpassen. Een tikkeltje abstracter dan dat nummer van Beequeen maar vergelijkbaar in palet. Wel leuk gebruik van glitches enzo; ik had het echter iets fuzzier verwacht. De (Nederlandse) vrouwenstem is trouwens wel fascinerend.
Gestommel en gepingel op een piano op de volgende track, field recordings. Gaat wat meer richting mijn hoekje al, hoewel ik de uitwerking niet helemaal geslaagd vind. Beetje een mismatch tussen piano en field recordings. Wat meer fuzz enzo vanaf halverwege en weet vanaf daar wat meer te boeien. Wel okay, beetje interludegevoel.
Het nummer van Grouper is dan wel weer erg geslaagd. Zoals Sietse schrijft is het ‘zweverige piano ambient’, maar wel van het zeer geslaagde soort. Blijft net onder de oppervlakte maar is daarom juist erg boeiend. Fijn trackje, dit.
Voor de track van Ben Nash is Six Organs of Admittance de naam van referentie in Sietse’s schrijfsel en daar zit ook wel enige waarheid in. In het gitaargeluid en de zang hoor je duidelijk Ben Chasney terug, hoewel Nash het voorts wel iets multi-instrumentaler aanpakt (as attested). Fijn resultaat wel, lekker psych.
Meer psych materiaal van Barn Owl. Althans, begint psychfolkie, vanaf halverwege vallen de drones in. Lekker zwaar wel, duidelijke distortion. Mist wel een beetje smoelwerk en een beetje compositie, dit nummer. De transitie van folk naar drone is wat slap en de drones doen me wat weinig.
Meer psychfolk, ditmaal van de klinkende naam Pocahaunted, toch wel een grote speler in het genre. Psycht wel lekker een eind voort, galmend gitaartje en zweverige vrouwenstemmen. Lang niet onaardig hoewel dit niet helemaal het soort psychfolk is wat mij doorgaans echt kan bekoren, dan hoor ik toch liever een Chasney.
Ilyas Ahmed kende ik van Century of Moonlight op Time-Lag, een erg fijn plaatje dat mij vooral aan (is ‘ie weer) Chasney deed denken. Ook hier weer vergelijkbaar hoewel iets gevarieerder, mede door gebruik van piano. Esthetisch mooie track, wel.
Suishou no Fune: ditmaal geen psychfolk maar psych rock. Dat wat ik van deze groep ken vind ik alvast fantastisch (vooral de release op Slooow Tapes). Volgens Sietse is deze track van het album Prayer for Chibi iets softer en dat lijkt wel te kloppen. Toegankelijker, haast richting een popsong (maar nog steeds psych). De gebruikelijke eruptie blijft een beetje uit en daardoor past dit toch erg netjes tussen de rest. Aardige song, hoewel ik graag de uitbarstingen mag horen. Het geluid dat ze ook hier weer tentoonspreidden en dat zo typisch is voor Suishou no Fune en Japanse psych rock in het algemeen is wel weer erg lekker.
The Fun Years is voor mij de eerste echt onbekende naam op dit schijfje. Boeiende track wel waarin vooral een heleboel gebeurt. Ontzettend veel soorten geluiden vallen in en uit en het resultaat is haast een ambient/post-rock-hoorspel. Mooi epos dat zich niet heel makkelijk laat vatten maar wel heel erg de moeite waard is.
Als afsluiter Frans Fjödor; doet mij wel een belletje rinkelen maar niet meer dan dat. Weer een duidelijke folk-inslag, hoewel het geheel iets meer ambient aandoet. Zet een fijn sfeertje neer maar is een beetje same-ish. Weet in de laatste minuten de interesse nog wel vast te houden. Toch niet helemaal mijn ding.
Samengevat een lang niet onaardige schijf die ook muzikaal toch wel vrij uniform is, ondanks dat het thema misschien anders suggereert. Vooral veel psychfolk, zelfs daar waar je het niet direct zou zoeken (het Suishou no Fune nummer bijvoorbeeld), een genre waarvan veel me kan boeien maar evenveel ook niet bijzonder. In ieder geval, leuk schijfje met een paar duidelijke favorieten voor mij (Grouper, Ilyas Ahmed, The Fun Years).
0
sxesven
geplaatst: 28 januari 2009, 13:28 uur
Ik wil ze er best inzetten, maar de tracklist was bij Sietse's mixtape geen geheim, die zat er gewoon bij.
0
lambf
geplaatst: 28 januari 2009, 13:33 uur
Ik vind het ook niet erg hoor, de namen zeggen mij toch niets. Laat ik ook maar eens gaan beginnen aan het recenseren van de Mixtape.....
0
sxesven
geplaatst: 28 januari 2009, 13:35 uur
Nou ja, ik heb ze er voor de vorm in ieder geval uitgefilterd.
0
Sietse
geplaatst: 28 januari 2009, 20:35 uur
sxesven schreef:
Mijn muziekbeleving.

Maar serieus, het schijfje zelf is opzettelijk 'rommelig' (liever: representatief voor mijn smaak) maar wel degelijk zeer zorgvuldig gekozen en gesequentieerd (is dat een woord?). Ben benieuwd trouwens welke nummers je de meer pop- en rocknummers vindt; héél erg mainstream namen staan er (op een stuk of twee na, en, natuurlijk, 'big in Japan') niet op, hoewel er genoeg gróte namen op staan, dat dan weer wel. In ieder geval, ben vooral benieuwd wat je vermoedt dat bepaalde artiesten zijn enzo!
(quote)
Mijn muziekbeleving.

Maar serieus, het schijfje zelf is opzettelijk 'rommelig' (liever: representatief voor mijn smaak) maar wel degelijk zeer zorgvuldig gekozen en gesequentieerd (is dat een woord?). Ben benieuwd trouwens welke nummers je de meer pop- en rocknummers vindt; héél erg mainstream namen staan er (op een stuk of twee na, en, natuurlijk, 'big in Japan') niet op, hoewel er genoeg gróte namen op staan, dat dan weer wel. In ieder geval, ben vooral benieuwd wat je vermoedt dat bepaalde artiesten zijn enzo!

Met rommelig bedoel ik de nummers, niet hoe de cd is samengesteld

* denotes required fields.


