Die repetitie van Douwe Bob ziet er prima uit, leuk dat hij het publiek er tegen het einde wat bij betrekt. En hij zingt voortreffelijk. Dat kan niet van iedereen gezegd worden.

Hierin moet ik jou bijvallen, stoepkrijt. Het komt allemaal dik in orde over. De tweede gitarist/backing vocals is inmiddels ook van zoutzak op het podium ontwikkeld tot een man met moves. De rest.. mwahh.
Maar dat is dan ook de enige kritiek: de podiumact als geheel is best wel origineel en goed dat ie het publiek erbij betrekt en nu maar afwachten hoe zo'n (gedurfde) act (dat stiltemoment, en hoe het daarna weer wordt opgepakt) 'valt' bij de puntengevers.. Het kan helemaal mis gaan maar ook juist geweldig gaan. Ik hoop het laatste.

Het komt echt helemaal goed als het publiek gaat zingen zoals bij DWDD, maar ik vrees op een hoop gejoel en vlaggewapper (wanneer schaffen ze dat eens af?!) en wat we daar dan mee moeten....

Ook wel cool hoe Douwe Bob op Elvis-achtige wijze die gitaar zo losjes achterop z'n rug heeft hangen later in de performance.
Maar goed, het voormalig Oostblok zal nu wel druk met elkaar aan het bekonkelefoesen zijn hoe ze op elkaar zullen stemmen. Wij hebben op de uitslag maar weinig grip.

Toch vind ik dit onderhand niet terecht meer. Het oostblok deed nog niet eens mee en de Scandinavische landen gaven elkaar jaar in, jaar uit de 12 punten. Nederland en België zijn ook vaak redelijk aardig voor elkaar. Cyprus en Griekenland? Laten we die maar niet eens noemen.

Iedereen doet het, maar het oostblok heeft vreemd genoeg telkens de naam. Mensen stemmen toch vooral op wat ze herkennen. Of dat nu om de muziek gaat of de artiest. Toen Anouk meedeed kregen we ineens heel veel stemmen uit landen waar ze bekend was. Veel voor ons onbekende artiesten zijn in hun land en de omliggende landen enorme bekendheden. Dat helpt gewoon mee.

Ik vind het ook niet helemaal terecht aangezien West-Europa de afgelopen jaren juist een veel beter rendement heeft. Er zijn zat Oost-Europese landen die helemaal geen goede reputatie hebben op het Songfestival. Zo hebben Bulgarije, Polen, Tsjechië, Slowakije en Wit-Rusland op soms wat uitzonderingen na nooit wat gebakken van het Songfestival. Moldavië presteert sinds een aantal jaar ook niet meer goed en de Baltische staten zijn vaak ook 'de ene keer wel en de andere keer niet'. Ook zijn enkele Balkan landen heel wisselvallig, zoals Slovenië, Kroatië, Montenegro en Macedonië (Servië en Bosnië doen het doorgaans beter, maar sturen ook vaak echt goede nummers). Alleen Rusland, Oekraïne en Azerbaijan hebben een perfecte trackrecord als het aankomt op kwalificeren. Van Azerbaijan is het al langer bekend dat ze frauderen, maar ondanks dat ik geen fan ben van veel Russische of Oekraïense inzendingen, zijn ze wel geniaal in het goed verkopen van hun acts.

Daarnaast zijn er nou eenmaal veel minder West-Europese dan Oost-Europese landen. Je hebt in West-Europa de Big 5 die automatisch al in de finale staan, een aantal ministaatjes waarvan alleen San Marino nog meedoet en verder Nederland, België, Ierland, Zwitserland, Oostenrijk en de Scandinavische landen. Dit zijn er toch heel veel minder dan in Oost-Europa, zeker als je je bedenkt dat de Big 5 al in de finale staat (wat eerder een nadeel lijkt te zijn). Dat er tijdens de halve finales dus meer Oost-Europese landen doorgaan is logisch, want er zijn er nou eenmaal meer. Vorig jaar vond ik het commentaar tijdens de uitslag van de eerste halve finale dan ook zo stom. Ik weet niet meer of het Cornald of Jan was, maar een van de twee zei 'alles wat West-Europees is, dat is tot nu toe nog niet door'. Eh, ja, maar in een deelnemersveld van 16 kandidaten waren alleen Nederland, België en Denemarken echt West-Europees. Daarvan was alleen België goed, dus ik vind het totaal niet naar oneerlijkheid neigen dat Nederland en Denemarken het niet hebben gered.

En daarnaast zoals aERodynamIC al zei doen alle landen het. Alleen om de een of andere reden krijgt alleen het Oostblok er de schuld van. Als ik terugkijk op wat er de afgelopen tien jaar allemaal door is gegaan naar de finale ben ik het op enkele uitzonderingen ook wel met de uitslagen eens. Wanneer dit dan meer Oost-Europees was vond ik het ook terecht.

Ok, bedankt voor de duidelijke en informatieve uitleg, Aoibhin.
Op zich koester ik trouwens een zwak voor met name 'Balkanlanden'.
Het irriteert gewoon als landen elkaar de bal toespelen. In zijn algemeenheid. Onterecht idd om het op de voormalig Oostbloklanden toe te spitsen.
Het beste liedje moet winnen.

Over wat nu het beste is kunnen we blijven twisten (dat zie je hier aan de lijstjes al), maar ik denk dat dat al jaren toch wel gebeurt.

Je ziet dan ook een prima afwisseling, tussen baltisch, balkan, west-europees enzovoort.

Uiteindelijk win je als je echt heel veel punten vergaart. Natuurlijk hebben landen met vriendjes of diaspora stemmen een voorsprong, maar nooit genoeg om te kunnen winnen. Vriendjespolitiek maakt dus wel uit in het middensegment, maar aan de top moet echt bijna iedereen je vriendje zijn anders haal je die positie gewoon niet.

Of de winnaar dan je smaak is... tja...... dat zal altijd persoonlijk blijven.

Als ik kijk naar pakweg de laatste 20 jaar dan vallen de winnaars me wel mee en snap ik de winst (los van mijn smaak). Ik was in 2011 wat verrast dat Azerbeidzjan won (maar snapte het uiteindelijk wel).

Wat ik niet begreep waren de winnaars in 2008 (Rusland: één van de vreselijkste winnaars ooit), 2001 en 2002 Estland en Letland (niemendalletjes).

Gaan we verder terug de tijd in dan was 1989 niet bepaald om over naar huis te schrijven (Joegoslavië). Nog verder wordt lastiger want dat is echt een ander tijdsbeeld met andere Eurovisie liedjes. Alhoewel in de winst van Nederland in 1975 (Ding-adong) eigenlijk ook niet zo goed snap.

Overigens zijn er een hoop leuke statistieken te vinden over het festival:

Statistieken van het Eurovisiesongfestival - Wikipedia - nl.wikipedia.org

En kijk eens naar het overzicht hoe vaak een land zich (procentueel) plaatste voor de finale. Daar doet Nederland het heel erg beroerd. We staan zo'n beetje laatste. Als Douwe Bob het ook niet haalt zijn we echt de schlemiel van het Songfestival.

Of de discussie de hier eerder gevoerd werd:

Startnummers die meestal wonnen:

6-maal: startnummer 17
5-maal: startnummer 8, 14
4-maal: startnummer 3, 9 en 20
3-maal: startnummer 1, 11, 13 en 18
2-maal: startnummer 24, 10
Nog nooit: startnummer 2, 16, 21, 25, 26 en 27

Nederland is een van de weinige landen die al sinds de eerste editie (1956) deelnemen aan het Eurovisiesongfestival. In totaal heeft Nederland nu 56 keer deelgenomen. Alleen België (57), Duitsland (59), Frankrijk (58) en het Verenigd Koninkrijk (58) waren nog vaker van de partij. Sinds de oprichting van het liedjesfestijn ontbrak Duitsland slechts eenmaal, in 1996.

België moest idd 3 keer thuisblijven dankzij respectievelijk Barbara, Lisa Del Bo en Nathalie Sorce (terecht). Voor België was het goed dat de halve finales er kwamen anders hadden we waarschijnlijk veel minder deelnames gehad.

Vandaag gaan terug naar het jaar waar voor mij het Eurovisie Songfestival begon 1996. Ik was bijna 10 en mocht voor de eerste keer op blijven om het songfestival te kijken. En ik vond het prachtig. De commentaar was van Michel Follet en Johan Verstreken. Vorig jaar keek ik voor de eerste keer niet naar de VRT voor het songfestival. Ook dit jaar ga ik kijken op SVT (Zweedse tv) want het commentaar van Peter Van De Veire is niet om aan te horen.

En was er nu toevallig niet een liedje met een zeer toepasselijke titel. De Eerste keer van Maxine & Franklin Brown. Het blijft een heerlijke foute meezinger.




Ierland won, maar mijn favoriet was echter Zweden dat 3e werd. One More Time was een groep die in Vlaanderen al in 1992 een nummer 1 hit scoorde met Highland. Den Vilda vind ik nog steeds een kippenvelsong. Peter van One More Time was de zoon van Benny Andersson van ABBA.




Op het einde van de introductiefilmpjes kwam er van elk land iemand zijn land geluk wensen. En dat zorgde in België voor een rel omdat er werd gezegd Vlaanderen wenst Lisa Del Bo alle succes toe.

Nederland was er vier keer niet bij door twee keer dodenherdenking en twee keer lage scores en daardoor het jaar daarna uitgesloten. De uitzending werd 1 keer onderbroken na de vuurwerkramp maar Linda Wagenmakers stond wel op het podium.

Den Vilda is een prachtnummer!

En Maxine & Franklin Brown: het tweede jaar dat ik het Songfestival niet kon helemaal of rechtstreeks zien. De eerste keer kwam ik later thuis (ik meen een paar jaar hiervoor) en mistte daardoor wat nummers en dit jaar kwam ik terug van een weekendje Parijs. Ik nam het festival op en ben het gelijk na afloop gaan kijken met een vriendin (vanaf VHS), dat werd een latertje dat jaar
Verder sinds 1980 geen jaar gemist.

Mijn volgende guilty pleasure dan.

Duitsland 1999: Sürpriz - Reise nach Jerusalem Kudüs'e seyahat




Wederom een Duitse guilty pleasure maar met een flinke portie Turks erin en dat heeft ze ongetwijfeld veel diaspora stemmen opgeleverd. Ik weet nog dat ik dat jaar op een feestje was en dat we met z'n allen helemaal uit ons dak gingen op dat nummer (we kenden het van tevoren al en wisten dat het er aan kwam). Ongelooflijk klef natuurlijk, maar wel een hoog happy joy joy gehalte.
Europa vond het ook leuk: ze werden derde.

En dan weer zo'n prachtnummer:

Noorwegen 1993: Silje Vige - Alle Mine Tankar




Ze was zestien maar zong een prachtig liedje. Het intro op dit filmpje wordt ingesproken door Willem van Beusekom. Zo jammer dat hij er niet meer is, want Jan Smit mag er van mij per direct uit.
Opvallend om te horen dat het commentaar ook in België niet om aan te horen is.

Voor mij is dit nog steeds een schitterend miniatuurtje op het festival.
Jonge meisjes scoren goed: ze werd vijfde.

Den vilda is inderdaad mooi! En De eerste keer inderdaad een leuke meezinger. Ik had echter een andere favoriet dat jaar, dus ik dacht: die knal ik er vandaag even in.

Eerst dan even mijn guilty pleasure en die komt uit 2013:




Het is eigenlijk een beetje hetzelfde als met Verka die ik een paar dagen geleden postte: ik had er eerst een verschrikkelijke hekel aan en het bungelde ergens onderaan mijn lijstje. Toen kwam echter het optreden op tv en toen begon ik het leuk te vinden. De zanger komt over als een verschrikkelijke engerd (vind ik in ieder geval) en daar hebben ze met deze geniale Dracula act goed gebruik van gemaakt.

Nu dan een nummer dat samen met Nocturne en Molitva meedingt naar de positie van mijn favoriete winnaar ooit:




Oh, wat hou ik toch van Ierse folkmuziek. Prachtig, en na een aantal winsten op rij dachten de Ieren vast: dit moeten we eigenlijk afsluiten met nog een keer winst van een typisch Ierse act. The Voice is inmiddels flink wat keren gecoverd, maar deze originele versie van Eimear Quinn blijf ik het mooist vinden.

The Voice is en blijft inderdaad mooi en een terechte winnaar maar Cezar heeft nog steeds een heel hoog brrrr gehalte en is een skip-momentje voor mij.

Cezar zelf heeft inderdaad een hoog brrr gehalte, vandaar ook dat ik de act zo leuk bedacht vind. Het nummer zelf vind ik erg leuk op een foute campy-achtige manier.

Update van een lijstje Nederlandse inzendingen (waar ik helemaal geen fan van ben):

01. [1993] Ruth Jacott - Vrede
02. [1998] Edsilia Rombley - Hemel En Aarde
03. [2013] Anouk - Birds
04. [2014] The Common Linnets - Calm After The Storm
05. [2001] Michelle - Out On My Own
06. [1989] Justine Pelmelay - Blijf Zoals Je Bent
07. [1984] Maribelle - Ik Hou Van Jou
08. [1977] Heddy Lester - De Mallemolen
09. [2016] Douwe Bob - Slow Down
10. [1999] Marlayne - One Good Reason

11. [1983] Bernadette - Sing Me A Song
12. [1990] Maywood - Ik Wil Alles Met Je Delen
13. [2003] Esther Hart - One More Night
14. [1986] Frizzle Sizzle - Alles Heeft Een Ritme
15. [2007] Edsilia Rombley - On Top Of The World
16. [2000] Linda Wagenmakers - No Goodbyes
17. [1963] Annie Palmen - Een Speeldoos
18. [1969] Lenny Kuhr - De Troubadour
19. [1992] Humphrey Campbell - Wijs Me De Weg
20. [1988] Gerard Joling - Shangri-La

21. [1994] Willeke Alberti - Waar Is De Zon?
22. [1996] Maxine & Franklin Brown - De Eerste Keer
23. [1975] Teach-In - Ding-A-Dong
24. [2011] 3JS - Never Alone
25. [1971] Saskia & Serge - De Tijd
26. [2005] Glennis Grace - My Impossible Dream
27. [1979] Xandra - Colorado
28. [1987] Marcha - Rechtop In De Wind
29. [1980] Maggie MacNeal - Amsterdam
30. [1959] Teddy Scholten - Een Beetje

31. [2004] Re-Union - Without You
32. [2008] Hind - Your Heart Belongs To Me
33. [2015] Trijntje Oosterhuis - Walk Along
34. [2012] Joan Franka - You And Me
35. [1974] Mouth & MacNeal - I See A Star
36. [1973] Ben Cramer - De Oude Muzikant
37. [2010] Sieneke - Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie)
38. [1957] Corry Brokken - Net Als Toen
39. [1962] De Spelbrekers - Katinka
40. [1970] Hearts Of Soul - Waterman

41. [2006] Treble - Amanbanda
42. [1997] Mrs. Einstein - Niemand Heeft Nog Tijd
43. [1978] Harmony - 't Is Ok
44. [1976] Sandra Reemer - The Party's Over
45. [1972] Sandra & Andres - Als Het Om De Liefde Gaat
46. [1965] Conny Vandenbos - Het Is Genoeg
47. [1964] Anneke Grönloh - Jij Bent Mijn Leven
48. [1956] Corry Brokken - Voorgoed Voorbij
49. [1958] Corry Brokken - Heel De Wereld
50. [1982] Bill Van Dijk - Jij En Ik

51. [1956] Jetty Paerl - De Vogels Van Holland
52. [1981] Linda Williams - Het Is Een Wonder
53. [1967] Thérèse Steinmetz - Ring-Dinge-Ding
54. [1966] Milly Scott - Fernando En Philippo
55. [1961] Greetje Kauffeld - Wat Een Dag
56. [1960] Rudi Carrell - Wat Een Geluk
57. [2009] De Toppers - Shine
58. [1968] Ronnie Tober - Morgen

The voice was inderdaad ook een zeer mooi nummer, maar Den Vilda, Kaelakee Hääl (Estland) & I Evighet (Noorwegen) vond en vind ik nog steeds mooier. Dus voor mij geen terechte winnaar, maar ik kan er mee leven.

Was destijds ook een prachtige nachtegaalinzending.

De tuindeuren staan hier open.
Het is nog fris buiten maar je voelt dat het warm wordt vandaag.
En het mooiste: al die vogelgeluiden, en de wind.

Bij de guilty pleasures vandaag een liedje die ik tijdens autoritten met mijn ouders vaak heb moeten aanhoren. Ze werd in 1962 6e voor Duitsland, maar het is een echte evergreen. Conny Froboess met Zwei Kleine Italiener.




En voor mijn favoriet gaan we naar 1993. Ierland won, maar dat jaar heeft met Nederland en Frankrijk 2 noteringen in mijn top 5 van mijn Eurovision Top 250. Patrick Fiori is zoals wijn hij wordt alleen maar mooier met de jaren. Een paar jaar geleden een fijne avond gehad tijdens een concert van hem. En het is moederdag vandaag dus ideaal. Patrick Fiori en Mama Corsica.




Als jullie het goed vinden wil ik zaterdag hier ook wel mijn top 250 plaatsen.

Mijn guilty pleasure vandaag is de inzending van Albanië uit 2012: Rona Nishliu met Suus, die zeer onverwacht een mooie 5e plaats bemachtigde:




Suus is zo’n beetje de Marmite van de Eurovisie inzendingen. Het is een nummer dat zo goed als onmogelijk bij iemand in de middenmoot kan staan: je vindt het óf prachtig óf afschuwelijk. Zelf hoor ik bij de eerste groep, maar ik kan me goed voorstellen waarom veel mensen deze inzending niet om aan te horen vinden. Ik had deze inzending al heel kort even besproken in mijn stukje over de Albanese inzending van dit jaar. Ik heb een grote afkeer jegens schreeuwende zangeressen, waardoor ik dit jaar ook niets heb met de inzendingen uit Armenië, Oekraïne en wederom Albanië, ook al zijn die liedjes allemaal op zich zo slecht nog niet. Waarom ik dit dan wel mooi vind ondanks het feit dat Rona gewoon drie minuten aan het schreeuwen is? Tja, uitzonderingen bestaan. Dit nummer bevat zoveel dramatiek dat ik de uithalen van Rona juist erg kan waarderen. Ik vind dit een heel ander geval dan een drie minuten durende showcase van ‘kijk eens wat ik met mijn stem kan’ of een flinke dosis aan onnodige adlips in een inwisselbaar popdeuntje; ik hoor dat er emotie zit achter de uithalen en dat ze een functie uitoefenen binnen het lied en daardoor kan ik dit juist wel waarderen.

Mijn favoriet vandaag komt wederom van de Balkan: Lane Moje van Zeljko Joksimovic, die Servië & Montenegro vertegenwoordigde in 2004 en toen tweede werd:




Eigenlijk staat deze inzending symbool voor alles wat Zeljko Joksimovic naar het Songfestival heeft gestuurd. Deze man heeft onderhand een soort iconenstatus opgebouwd onder veel diehard fans en terecht, want al zijn inzendingen zijn prachtig. In 2012 deed hij opnieuw mee voor Servië en behaalde toen een 3e plaats met Nije ljubav stvar. In 2006 schreef hij voor de groep Hari Mata Hari het nummer Lejla, dat namens Bosnië 3e werd achter Lordi en Dima Bilan. In 2008 schreef hij voor de Servische zangeres Jelena Tomasevic het nummer Oro, dat in het thuisland een 6e plaats bemachtigde en vorig jaar trad zanger Knez aan voor Montenegro met het nummer Adio, eveneens van de hand van Joksimovic, en werd daar 13e mee. Een succesvolle trackrecord dus voor deze man en terecht, want deze inzendingen vind ik stuk voor stuk pareltjes. Het was voor mij lastig om er één uit te pikken, maar dan denk ik toch dat ik de eerste inzending, Lane Moje uit 2004, nog altijd het mooist vind. Een typische Balkan sound; mysterieus, veel violen, interessante opbouw. Een Joksimovic nummer herken je altijd, maar eenheidsworst wordt het voor mij nooit, want het is gewoon ontzettend mooi. Ook al vond ik in 2004 Ruslana een prima winnaar, wat mij betreft had deze inzending gewonnen.

Mijn guilty pleasure van vandaag is:

Israël 1987: Datner & Kushnir - Shir Habatlanim




Lange tijd een zeer favoriete inzending geweest. De laatste jaren wel eentje die me wat meer gaat tegenstaan. Een echte guilty peasure wellicht. Nu ik de clip weer eens zie denk ik echt 'behoorlijk fout'. Past misschien ook veel beter in de Songfestivaltijd van toen. Bucks Fizz kwam ook weg met het wegtrekken van rokjes. Sensatie was dat. Daar moet je nu niet meer mee aankomen.

Grappig genoeg deden ze het goed door 8e te worden. Overigens heb ik altijd wel een zwak voor inzendingen uit Israël.

En dan een enorme favoriet:

Denemarken 1963: Grethe & Jørgen Ingmann - Dansevise




De eerste overwinning voor Denemarken gezongen en gespeeld door toen nog een echtpaar. Een nummer dat zo op een soundtrack van een Tarantino film kan komen te staan. Heerlijk!

Rondom hun winst hangt wel een luchtje. Het was buurland Noorwegen dat hielp om het land te laten winnen.
Er ging iets fout tijdens de puntentelling. Omdat de jury in de stress raakte vroegen ze of ze het later in de uitzending opnieuw mochten doen. Vreemd genoeg werden er toen geheel andere punten gegeven in het voordeel van Denemarken. Had Noorwegen zich bij de oorspronkelijke punten gehouden dan was Zwitserland winnaar in 1963 en niet Denemarken. Voor Zwitserland heel zuur en ze zien dat jaar nog steeds als het jaar waar de winst gestolen werd.

Voor mij gewoon een klassiekertje, winnaar of niet.

Morgen de laatste twee alweer. Best jammer, want dit topic wordt er alleen maar leuker ook op met die geplaatste nummers uit het verleden

We kunnen toch doorgaan tot zaterdag

Natuurlijk, waarom ook niet

Het is wel zo dat het vanaf dinsdag hier waarschijnlijk een stuk drukker gaat worden en dat deze ouwetjes overschaduwd gaan worden door heel andere voorspellingen, discussies enzovoort.

Maar ik vind dit wel een erg leuke opwarmer zo. Er komen verrassende nummers voorbij.

Dat van Dansevise wist ik niet. Wel een terechte en een van de beste winnaars voor mij.

Ik vind het prima om langer door te gaan hoor; ik heb nog heel veel guilty pleasures en favorieten hier liggen. Ook zal ik toch elke dag alle reacties wel even doorkijken, dus dan lees ik ook wel de bijdragen van anderen.
Wel leuke bijdrages weer. Dansevise staat ook in mijn top 10 van beste winnaars. De inzending van Zwitserland dat jaar ken ik niet zo; die ga ik ook zo maar even luisteren.

Oubollig. Dan is Dansevise toch echt een heel stuk beter. Blij dat dat gewonnen heeft, maar kloppen doet het niet natuurlijk.

Oh Esther Ofarim! Geen idee dat die ooit meegedaan had!
Ik vind zelf veel van haar nummers heel erg mooi. Deze doet me echter niet zo heel veel; dan vind ik Dansevise inderdaad beter.

Het is echt leuk om te zien dat dit topic ontzettend leeft dit jaar en dat jullie de guilty pleasures en favorieten zo uit jullie mouw schudden. Zelfs nummers van voor jullie geboorte rakelen jullie zo op, knap hoor.

Mijn Songfestivalherinneringen gaan niet verder terug dan 2009 en uit dat jaar ken ik hooguit een handjevol nummers. Een beetje jaloers ben ik wel

Een van mijn guilty pleasures komt uit 2011, een jaar waarin ik het Songfestival nog niet zo nauwlettend volgde als dat ik nu doe, maar waarin ik wel de halve finale waar Nederland aan meedeed heb gekeken en uiteraard de finale. Een van de nummers die het meest is bijgebleven heeft nota bene niet eens de finale gehaald: Angel in Disguise van Musiqq, de inzending van Letland.

De zanger lijkt zo weggelopen uit een foute boyband en alleen al zijn gladde uitstraling maakt van dit liedje een guilty pleasure. De tekst is verder behoorlijk cheesy en ook de matige rapper maakt dit pleziertje er niet minder guilty op. Veder is het gewoon een heerlijk liedje, een echte oorwurm.

Nu ik de live-uitvoering terug hoor vraag ik me toch af waarom ze niet verder zijn gekomen dan een troosteloze 17e plek, want ze zingen meer dan prima.




De meeste van mijn persoonlijke favorieten wisten me meteen de overtuigen. Dit nummer heeft wat tijd nodig gehad. In 2013 vond ik het 'gewoon' een van de betere inzendingen, maar eigenlijk ben ik een jaar later pas écht gaan beseffen hoe mooi dit nummer wel net is. Ik heb het over O Mie van Aliona Moon uit Moldavië.

Die gigantische piramidejurk kan ik me nog goed herinneren. Veder is me niet veel meer bijgebleven dan dat het een bloedmooi nummer is, met veel emotie gezongen zonder te vervallen in ordinair geschreeuw.

stoepkrijt Ik weet vanaf het jaar dat ik ben begonnen met kijken (2003) ook verreweg het meest. Van eerdere jaren ken ik sowieso de winnaars, de echte evergreens en ook een aantal nummers die me zijn opgevallen met het kijken van Youtube lijstjes. Sowieso is alles op Youtube te vinden, dus het is het zeker waard om eens op onderzoek uit te gaan. Heel veel jaren van voordat ik begon met kijken hebben ook heel veel mooie nummers die niet hebben gewonnen en veel daarvan hoor je helaas nergens voorbijkomen.
Van de echte beginjaren ken ik overigens nog niet zo heel veel. Ik wist bijvoorbeeld echt nog niet dat Esther Ofarim ooit had meegedaan laat staan tweede was geworden, ondanks dat dit een zangeres is die ik verder wel waardeer.

Dus jij bent al vanaf je tiende Eurovisiewatcher, Aoibhin? Dan was je er vroeg bij! Knap dat je nog zoveel weet van die festivals.

Het is natuurlijk het leukst om herinneringen te hebben aan een festival dat je bewust hebt meegemaakt. Dat heeft veel meer charme dan wanneer je oude festivals gaat terugkijken op YouTube. Maar goed, er valt nog een hoop te ontdekken voor me. Om te beginnen dit topic met jullie bijdragen.