Amina en Joelle Ursull

Amina had gewoon moeten winnen van die vreselijke Carola.

Daarom zei ik ook: qua winnaars van voor de jaren 70. Overigens vind ik de Franse inzending van 1991 ook erg mooi. Met Joëlle Ursull heb ik dan weer minder.

Die Belgische inzending vind ik overigens wel aardig. Zou bij mij in het deelnemersveld van dit jaar een typische middenmoter zijn.

Die Portugese inzendingen van 2008 en 2009 vallen bij mij ook zeer in de smaak (vooral die laatste)! Volgens mij hebben we ongeveer dezelfde smaak wat het Songfestival betreft, Aoibhin.

Dankzij het songfestival ben ik enorme taalliefhebber geworden.
Daarom heb ik dit jaar besloten om enkel niet Nederlands- of Engelstalige nummers te kiezen.

Beginnen doe ik met een guilty pleasure in het Kroatisch. Nostalgija van Magazin & Lidija. Een nummer waarvan ik het heerlijk vind om hem mee te blèren. In 1995 werden ze 6e mee met 91 punten.



En dan een favoriet uit Hongarije. Friderika Bayer met Kinek mondjam el vétkeimet? Ze werd er in 1994 4e mee met 122 punten

Het was dit jaar al vrij druk in topic in aanloop naar het Songfestival, maar nu de guilty pleasures weer uit de kast gehaald mogen worden wordt het helemaal gezellig druk!

Zelf volg ik het ESC nog niet lang genoeg om al een flinke lijst aan guilty pleasures opgebouwd te hebben. Hooguit een paar liedjes uit de afgelopen 6 jaar die bij iedereen nog vers in het geheugen zitten en daardoor niet zo leuk zijn om hier te delen. Ik houd het daarom bij meelezen en -luisteren.

Ik heb dit jaar voor het eerst meegedaan in dit topic en had dezelfde gedachtengang als jou de jaren ervoor, wou niks horen van tevoren, wou net als jij idd verrast worden. Maar ik moet zeggen nu ik alle nummers van tevoren ken dat ik erg uitkijk naar de halve finales wie er wel/niet doorgaan. En we zien dan pas hoe de artiesten het er live vanaf brengen. De top 42 van nu is bij mij beoordeeld op de studioversies. Heb alleen van Naviband en Lucie Jones de live-versies gehoord en vooral Lucie Jones maakte live een enorme indruk op mij.

Nog een vraagje voor aERodynamIC: Passen jullie je lijstjes nu ook aan na het zien van de halve finales?

Vandaag weer 2 nieuwe.

Voor de guilty pleasure gaan we naar Griekenland 1980. Anna Vissi & Epikouri met Autostop. Het werd 13e met 30 punten. Het blijft een heerlijke meezinger.




En voor de favoriet gaan we naar Portugal 1984. Maria Guinot met Silêncio E Tanta Gente. Het werd onbegrijpelijk pas 11 met 38 punten.

Ik wel hoor. Dit is allemaal gebaseerd op studioversies (uiteraard verandert dat niet echt meer, tenzij je nummers later meer gaat waarderen). Ik maak ook een lijstje na de finale (en van de halve finales ook).



Die heb ik vorig jaar nog geplaatst. Wat goed om te zien dat ik hier niet alleen in sta. Zo'n mooi en toch wel vergeten nummer!

Opvallend trouwens hoe O'G3ne in de peilingen omhoog schiet. Aanwezigen in de zaal geven toe het nummer niet veel aan te vinden maar waren om toen ze het live zagen. Alles schijnt te kloppen: de kleding, het decor, de bijpassende bewegingen en de zang was sowieso al geen probleem, want zingen kunnen ze.
Benieuwd of ik ook overstag ga In elk geval is er nu hoop dat we de finale toch kunnen gaan halen.Ik heb ook al een paar keer de vergelijking met België gehoord: zij hebben een sterk nummer dat live niet overkomt, Nederland een zwak nummer dat live enorm groeit. Spannend.

Mijn guilty pleasure vandaag is er eentje uit Zweden 1987. Boogaloo van Lotta Engberg. De tijd dat Zweden nog niet van die lopende band Songfestival nummers op maat maakte, maar eigenlijk voornamelijk cheesy nummers afleverde die het vaak opvallend goed deden (Denk b.v aan de Herrey's die wonnen). Al de Scandinavische landen hadden er in die jaren wel een handje van en ik vond ze stiekem erg leuk. Ook leuk om de tekst mee te zingen in je meest beste Zweeds

Vill du leva och vill du dansa?
Våga skratta och våga chansa?
Boogaloo, dansa rock ‘n’ rolla
Spela freestyle med fräck musik

Fouter kan niet natuurlijk. Zweden werd dat jaar twaalfde.




Ik vind 1998 een topjaar met onze eigen Edsilia die het erg goed deed, Dana International die won en een tweede plaats voor Imaani die eigenlijk had moeten winnen zoals wel vaker op het Songfestival.

Maar ook Kroatië had een prachtige, elegante inzending in de vorm van Neka Mi Ne Svane, gezongen door Danijela. Opvallend deze performance was natuurlijk de wisseling van kledij van zwart naar wit. Simpel, maar doeltreffend. Ze werd vijfde, en terecht.

Toffe nummers weer Cerclezot en aERodynamIC! Vooral Neka mi ne svane vind ik echt prachtig. Ik vind het een van de beste Kroatische inzendingen (hoewel ik er ook nog twee uit dat land op de plank heb voor de komende dagen).

Mijn guilty pleasure vandaag is er weer een van niet zo lang geleden. Vorig jaar plaatste ik al het melige Alcohol is Free, de Griekse inzending uit 2013. Drie jaar daarvoor stuurden de Grieken echter al iets soortgelijks, waar ik al net zo weg van was. OPA! zit vol met aanstekelijke Griekse riedeltjes, stoer gehuppel en 'oeh'-geroep. Het is té fout, maar elke keer als dit nummer in een compilatie voorbijkomt gaat de volumeknop omhoog en kan ik niet stil blijven zitten.




En podver, het begint weer hoor. aERodynamIC heeft net het nummer genoemd dat ik van plan was vandaag te plaatsen. Ik plaats het lekker toch, want ik had al een berichtje getypt en vind het zonde het weg te gooien.
Ook ik vind 1998 een erg goed jaar, waarin deze inzending van Imaani degene is die ik nog het vaakst beluister; het is echt een van mijn grote favorieten. Ik kan me voorstellen dat die puntentelling destijds erg spannend moet zijn geweest, al heb ik het nooit live gezien. Het was helaas zo'n beetje de laatste keer dat het Verenigd Koninkrijk echt een goed nummer had. Misschien moet de huidige commissie daar nog maar eens goed naar dit nummer luisteren. Met een beetje schaven denk ik dat zoiets ook nu nog goed zou kunnen scoren.

Opa is ook van mij een grote guilty pleasure: heerlijk nummer. Ik mis die 'folklore' dit jaar toch wel een beetje.

Dat heb ik ook wel een beetje, aeRo. Overigens vind ik 1998, in tegenstelling tot wat ik eerder aangaf, wel een goed Songfestivaljaar.

Wat de inzendingen van het Verenigd Koninkrijk betreft: de inzending van 2014 kon ik wel waarderen.

Ik kon het niet laten. Ik heb een top 10 gemaakt van alle Songfestivalwinnaars tot nu toe. Voor deze top 10 kwamen bij mij 19 liedjes in aanmerking. Dit is uiteindelijk mijn top 10 geworden:

1. Séverine - Un Banc, un Arbre, une Rue (Monaco, 1971)
2. Secret Garden - Nocturne (Noorwegen, 1995)
3. France Gall - Poupée de Cire, Poupée de Son (Luxemburg, 1965)
4. Anne-Marie David - Tu te Reconnaîtras (Luxemburg, 1973)
5. Eimear Quinn - The Voice (Ierland, 1996)
6. Vicky Leandros - Après Toi (Luxemburg, 1972)
7. Loreen - Euphoria (Zweden, 2012)
8. ABBA - Waterloo (Zweden, 1974)
9. Alexander Rybak - Fairytale (Noorwegen, 2009)
10. Johnny Logan - What's Another Year (Ierland, 1980)

Ook heb ik een top 10 samengesteld van mijn favoriete Nederlandse inzendingen (en die vond ik lastig om te maken). Dit is mijn lijstje uiteindelijk geworden:

1. Maribelle - Ik Hou Van Jou (1984)
2. Anouk - Birds (2013)
3. Lenny Kuhr - De Troubadour (1969)
4. Maywood - Ik Wil Alles Met Je Delen (1990)
5. The Common Linnets - Calm After the Storm (2014)
6. Heddy Lester - De Mallemolen (1977)
7. Teach-In - Ding-a-Dong (1975)
8. Maxine & Franklin Brown - De Eerste Keer (1996)
9. Maggie MacNeal - Amsterdam (1980)
10. Marlayne - One Good Reason (1999)

Ik heb nog geen topic kunnen vinden over persoonlijke favorieten wat Songfestivalwinnaars betreft. Wat is jullie top 10 op het gebied van Songfestivalwinnaars (en op het gebied van Nederlandse inzendingen bij het Songfestival)?

Oeh, pin me er niet op vast, want ik heb een aantal favoriete winnaars die heel dicht bij elkaar liggen en nogal eens schuiven, maar als je me nu om een top 10 zou vragen wordt het zoiets:

1. Secret Garden - Nocturne (Noorwegen, 1995)
2. Eimear Quinn - The Voice (Ierland, 1996)
3. Marija Serifovic - Molitva (Servië, 2007)
4. Grethe & Jørgen Ingmann - Dansevise (Denemarken, 1963)
5. Marie Myriam - L'oiseau et l'enfant (Frankrijk, 1977)
6. Frida Boccara - Un jour, un enfant (Frankrijk, 1969)
7. Séverine - Un banc, un arbre, une rue (Monaco, 1971)
8. Anne-Marie David - Tu te reconnaitras (Luxemburg, 1973)
9. Loreen - Euphoria (Zweden, 2012)
10. Gigliola Cinquetti - Non ho l'eta (Italië, 1964)

Al heb ik er nog een aantal die ik goed vind, ik denk toch dat deze er voor mij wel uitspringen.

Dit soort lijstjes zijn al eerder geplaatst, vraag me alleen niet waar

1. Marie Myriam - L'Oiseau et L'Enfant (Frankrijk 1977)
2. Grethe & Jørgen Ingmann - Dansevise (Denemarken, 1963)
3. Anne-Marie David - Tu te Reconnaîtras (Luxemburg, 1973)
4. Loreen - Euphoria (Zweden 2012)
5. Séverine - Un Banc, un Arbre, une Rue (Monaco, 1971)
6. Katrina & the Waves - Love Shine a Light (Verenigd Koninkrijk 1997)
7. Marija Šerifović - Molitva (Servië 2007)
8. Gigliola Cinquetti - Non ho l'eta (Italië, 1964)
9. Secret Garden - Nocturne (Noorwegen, 1995)
10. France Gall - Poupée de Cire, Poupée de Son (Luxemburg, 1965)

En Nederlandse inzendingen:

1. Ruth Jacott - Vrede (1993)
2. Edsilia Rombley - Hemel en Aarde (1998)
3. Anouk - Birds (2013)
4. The Common Linnets - Calm After the Storm (2014)
5. Michelle - Out on My Own (2001)
6. Heddy Lester - De Mallemolen (1977)
7. Bernadette - Sing Me a Song (1983)
8. Lenny Kuhr - De Troubadour (1969)
9. Douwe Bob - Slow Down (2016)
10. Marlayne - One Good Reason (1999)

Mijn guilty pleasure en favoriet van vandaag:

Eigenlijk is dit Ralph Siegel-dingetje een behoorlijk lullige pseudo-reggae-schlager met een overdaad aan toen al enigszins gedateerde synthgeluidjes. Compleet met keytar en lullige dansjes van mensen die niet kunnen dansen. Toch werd het een kleine hit in Nederland en werd het na Johnny Logan tweede in 1987. En stiekem vind ik het best een fijne meezinger op een mooie lentedag.




Geen idee eigenlijk of ik hier medestanders bij krijg, maar een van de fijnste inzendingen die niet eens de finale haalde is voor mij Cyprus 2009. Ze kwam niet eens echt in de buurt met een 14e plaats in de tweede halve finale. Van de 19. Ik vind het nog steeds mooi: Christina Metaxa met Firefly:

Voor de guilty pleasure gaan we vandaag naar Noorwegen, omdat aERodynamIC gisteren met mijn Zweedse guilty pleasure aan de haal ging. Boogaloo of te wel Fyra bugg och en Coca Cola zoals het tijdens Melodifestivalen 1987 nog heette, maar dat mocht niet van de EBU.

Daarom gaan we vandaag voor Jahn Teigen en Do Re Mi of te wel de Noorse inzending uit 1983 die 9e werd met 53 punten.




Voor een favoriet van mij gaan we naar Cyprus 1996, Constantinos met Mono Gia Mas.
Vorig jaar plaatste ik hem als lid van de boyband One al bij mijn guilty pleasures. Dit jaar mag hij bij de favorieten want Mono Gia Mas vind ik echt zo'n mooi nummer. Het werd 9e met 72 punten.

Voor mijn guilty pleasure gaan we dit jaar naar 1992, toen Frankrijk aantrad met Caribische klanken. Het was voor het eerst dat de Franse inzending niet volledig in het Frans werd gezongen, maar gedeeltelijk in het Antilliaans Creools. Kali probeerde eerder al Frankrijk te vertegenwoordigen in 1983, maar kwam toen niet door de voorselectie heen. Dit keer lukte het wel en haalde hij ook succes op het Songfestivalpodium met een 8e plaats en vervolgens een grote hit in eigen land.




Net als Ierland en de Britse eilanden heeft ook het Franse Bretagne een rijke Keltische historie, wat doorklinkt in de lokale muziek. Zelf ben ik gek op die muziek en Dan Ar Braz & L’Heritage des Celtes is ook weer zo’n groepje dat ik al langer kende voordat ik erachter kwam dat ze ooit mee hadden gedaan aan het Songfestival, in 1996 om precies te zijn. Helaas is het zo dat als meerdere landen in hetzelfde jaar uit dezelfde vijver gaan vissen, de minder opvallende nummers daarvan vaak onterecht laag eindigen. Dit is helaas ook gebeurd met Diwanit bugale, dat niet hoger kwam dan de 19e plaats. Maar goed, in een jaar waarin veel noordelijke landen aan de lokale folk gingen – met voorop de prachtige top 3 van Ierland, Noorwegen en Zweden – is het niet gek dat deze wat ondergesneeuwd raakte. Dit mooie Keltische nummer in het Bretons (de eerste keer dat die taal op het Songfestival was te horen) is vergeleken met die inzendingen niet een opvallende bijdrage, maar wel een die ik in al zijn eenvoud echt prachtig vind en die nog altijd bij mijn favorieten hoort.

Zo, en daar kaap jij een geplande favoriet weg En Aoibhin doet hetzelfde. We liggen zelfs deze ronde op één lijn.

Gelukkig nog genoeg andere nummers.

Zoals mijn guilty pleasure uit 1983. Het jaar waar ik meer en meer geïnteresseerd raakte. Heel bewust zat ik te kijken, terwijl ik in de jaren 1980 t/m 1982 nog 'gewoon meekeek' als jong ventje. Dit jaar nam ik op een cassettebandje op en maakte een mooi hoesje zodat ik nog heel lang kon genieten van de nummers. Dat bleef ik ongeveer tot eind jaren '80 nog doen.

Het jaar ook waarin nummers nog hits werden zoals deze Joegoslavische inzending. Džuli van Daniel Popović zong een nummer dat in die jaren altijd wel aansloeg: vrolijk, uptempo, een beetje lullig en met dansmariekes. Het was mijn favoriet dat jaar samen met Ofra Haza. Ik vond het vreselijk dat Corinne Hermes toen won. Nu vind ik dat nummer beter dan ik het toen vond.

Heerlijk om het orkest weer in actie te zien.




Een echte favoriet zoals Constantinos en Dan Ar Braz & L’Heritage des Celtes dat voor mij zijn zijn ook de oosters getinte inzendingen. Beetje folklore. Ik hou er van. Željko Joksimović is een bekende meneer op dat vlak. Lane Moje is schitterend en favoriet, maar dat is Nije Ljubav Stvar uit 2012 ook.
Van Loreen was dat jaar gewoon niet te winnen (niet voor niets ook een all-time top 10 favoriet voor mij) en de Russische opoes waren wel erg grappig en aanstekelijk. Hij werd dan ook derde.
Deze Servische inzending is natuurlijk gewoon tijdloos. In de jaren '90 viel ik voor de Ierse folk, de latere jaren de Balkan folk zullen we maar zeggen. Prachtig nummer. Wat een contrast trouwens met de tijd waar Daniel Popović zijn optreden deed. Het Songfestival is toch aardig veranderd.

De inzendingen van Zeljko Joksimovic zijn hier ook groot favoriet. Volgens mij plaatste ik vorig jaar Lane moje, maar Nije ljubav stvar is ook gewoon schitterend. Ik vind het ook altijd moeilijk kiezen welke van die twee ik beter vind. Hij schreef overigens ook Lejla voor Bosnië & Herzegovina in 2006, Oro voor Servië in 2008 en Adio voor Montenegro in 2015. Ook stuk voor stuk prachtige nummers.

Dzuli vind ik een van de betere Joegoslavische inzendingen, waarvan ik de meeste maar erg matig vind. Het dieptepunt was nog wel dat vreselijke winnende lied uit 1989. Gek genoeg zijn veel van die voormalig Joegoslavische landen later wel veel goeds in gaan zenden.

Danijel had ik dan nog op het lijstje in mijn hoofd staan voor de komende dagen
In die tijd waren er jaren bij dat er wel een stuk vier Eurovisie-nummers hits werden in Nederland. Daar kom ik nog op terug. Wil daar nog een beetje induiken.

En dan kreeg je vaak ook nog een Nederlandstalige versie van de artiest in kwestie. Toen leefde het festival toch heel anders dan nu.

Als Nederlander ben ik natuurlijk ook altijd een beetje voor onze buren uit België.

Dit is mijn top 10:

1. Vanessa Chinitor - Like the Wind (1999)
2. Blanche - City Lights (2017)
3. Ingeborg - Door de Wind (1989)
4. Urban Trad - Sanomi (2003)
5. Xandee - 1 Life (2004)
6. Tom Dice - Me and My Guitar (2010)
7. Loïc Nottet - Rhythm Inside (2015)
8. Pas de Deux - Rendez-Vous (1983)
9. Sergio & the Ladies - Sister (2002)
10. Kate Ryan - Je t'adore (2006)

Prachtig hoor, die inzendingen van Cyprus en Frankrijk in 1996 en Servië in 2012. Het liedje werd al genoemd door Aoibhin en het is ook één van mijn favorieten: Knez - Adio (Montenegro, 2015):

En de Deense inzending van 2010 luister ik ook nog geregeld: Chanée & N'Evergreen - In a Moment Like This:

Mijn top 10 Nederlandse inzeningen
1. Vrede - Ruth Jacott
2. Birds - Anouk
3. Calm After the Storm - Common Linnets
4. De Mallemolen - Heddy Lester
5. Out on my Own - Michelle
6. De Troubadour - Lenny Kuhr
7. Waar is de Zon - Willeke Alberti
8. Slow Down - Douwe Bob
9. Blijf Zoals Je Bent - Justine
10. Sing Me A Song - Bernadette

Net niet in mijn top 10 (maar misschien had ik dat wel moeten doen... ), maar wel een guilty pleasure uit Nederland: I See a Star van Mouth & McNeal. Het was een jaar met stevige concurrentie waarin ze meededen (Abba won, Gigliola Cinquetti werd tweede, Olivia Newton-John werd vierde) en ze werden toch derde. Ik denk dat ze in sommige andere jaren gewonnen hadden. Twee weetjes: Het is een van slechts vier nummers die niet wonnen, niet Brits waren en toch de Engelse top 10 wisten te halen. De andere drie zijn Nel blu dipinto di blu (Volare) van Domenico Modugno in 1958, Si van Gigliola Cinquetti, ook in 1974 en.... Calm After the Storm in 2014. En misschien inmiddels algemeen bekend: Mouth & McNeal hadden een pesthekel aan elkaar. En ondanks dat dit nummer hun toch al succesvolle carriere weer een flinke impuls gaf was het duo nog voor het einde van 1974 uit elkaar.




En ik hou het bij de lage landen vandaag met een van de mooiste Belgische inzendingen ooit. Het door achtergrondzanger Stef Bos geschreven fraaie luisterliedje Door de Wind van Ingeborg. Misschien bijna te smaakvol voor het Eurovisie songfestival. Het deed niet veel helaas.

Ik heb net even alle eerste rehearsals zitten bekijken. Even een paar losse kreten daarover:

San Marino was al kansloos, de act maakt de situatie alleen nog maar uitzichtlozer.
Anja uit Denemarken mag dan flink staat schreeuwen, ze weet haar noten wel indrukwekkend goed te raken.
Dat gezwaai van Imri uit Israël vind ik erg lullig overkomen.
Van mijn favorieten maken Armenië en Hongarije een goede indruk qua staging.
Azerbeidzjan valt me juist tegen, zowel qua zang als qua haarkleur. Ik heb slechte ervaringen met favorieten van me die met gekleurd haar het podium opgaan.

En nu nog even afwachten wat de Big Five en Oekraïne er live van bakken.

Door de Wind is een pracht inzending. Zie ook mijn België top 10. Top 3 daar.

En toch blijf ik vinden dat ondanks door de wind een prachtig nummer is, we het verkeerde nummer stuurden. Anne van Clouseau dat tweede werd tijdens de nationale voorronde was veel beter geschikt voor het songfestival.