Van U2 zijn er ook wel een paar nummers die (vrijwel) alleen in Nederland succesvol waren:

I Will Follow
In de live-versie (voor Veronica Countdown) was dit U2's eerste hit in Nederland, deze haalde de 22e plek in de Nederlandse Top-40 in 1982.

Sunday Bloody Sunday
Al jaren een van de populairste U2-songs in Nederland. Deze staat altijd wel bij de bovenste 100 van de Top-2000. Een dikke hit in Nederland (nr.3) en een iets kleinere hit in Vlaanderen (nr.11). In andere landen geen hitsucces voor deze U2-classic.

Everlasting Love
Een beetje een overbodige cover dat toch nog (net) de top-10 haalde in de Nederlandse top-40 in 1990. In België slechts een heel klein hitje. Nergens anders de hitlijsten behaald.

Die live-versie was inderdaad wel een unieke Nederlandse aangelegenheid, want inderdaad: in Hattem (!) opgenomen tijdens Veronica Countdown. Ik had eigenlijk wel gedacht dat de studio-versie in elk geval in Engeland en Ierland een hit geweest zou zijn, maar blijkbaar niet. Het nummer heeft volgens Wikipedia diverse reissues meegemaakt. Het werd pas in 1984 een kleine hit (#81) in de VS. Volgens mij kwam-ie overigens bij ons tot nummer 12.

Met de kanttekening dat ook bij ons het succes laat op gang kwam. Ik herinner me dat ik de single in 1983 kocht als opvolger van New Years Day en verbaasd was dat het nummer helemaal niet aansloeg. Het werd pas in 1985 een grote hit, op een moment dat U2 al veel bekender was en de release van The unforgettable fire al een feit was. Wellicht kreeg het een boost dankzij U2's optreden op Live Aid: dat was op 13 juli en het nummer kwam begin september '85 de Nederlandse hitlijsten binnen. Maar inderdaad, en eveneens tot mijn verbazing: in dat jaar alleen in Nederland en België een grote hit, en nergens anders.

Dit heb ik altijd een merkwaardige notering gevonden. Bij mijn weten is er geen afzonderlijke single van uitgegeven, maar prijkte het op de B-kant van All I want is you, dat eerder een hit was geweest. Ik weet niet waarom het alsnog een aparte hitnotering kreeg. Misschien begonnen Nederlandse DJ's het te draaien en kwam er met teruigwerkende kracht opnieuw vraag naar die single, maar nu vanwege de B-kant?

Toto - Mushanga

Een band die in NL opvallend veel succes had t.o.v. andere landen is Toto. Zo’n nummer als Stop Loving You hoor je nog steeds veel te vaak op de Nederlandse radiozenders. En dan te bedenken dat deze destijds ook maar liefst 14 weken in de top-40 stond. Hoogste positie nummer 2.

Maar vooral opvallend vind ik de hitnotering voor het nummer Mushanga. Deze werd nergens anders een hit dan in Nederland (nr.19) en België (nr.27). Of we daar trots op moeten zijn laat ik maar even in het midden.

Ik vind persoonlijk van wel: het is wat mij betreft een van de beste nummers van Toto, met een heerlijke shuffle van Jeff Porcaro. Maar het hangt sowieso af van de vraag of je dit soort cleane rocknummers kunt waarderen of niet. Het nummer is sowieso uitsluitend in Nederland op single uitgebracht.

Toto bleef inderdaad opvallend lang populair in West-Europa, en met name in Nederland. Zeker als je het afzet tegen de tegenvallende verkoopresultaten in hun thuisland Amerika, Groot-Brittannië en andere delen van de wereld. Je zou denken dat dit soort nummers vooral in de VS geknipt waren voor FM-rockstations. Stop loving you klinkt mij in de oren als een wereldhit, maar nee, het nummer was alleen succesvol in Nederland en België.

Het album The Seventh One flopte zelfs gigantisch in de VS, alleen Pamela scoorde nog bescheiden. Dat was hun laatste hitje in de VS. In Nederland waren nadien ook Don't chain my heart, I will remember en Bottom of your soul nog redelijke tot kleine hits. De eerste was in diverse andere landen nog een redelijk succes, de andere twee werden nergens anders een hit.

En we gaan gewoon door…

Sue Saad & The Next - Young Girl

Een one-hit-wonder in Nederland. Maar dat is sowieso al één hit meer dan in overige landen. Deze band uit Los Angeles heeft verder niet veel potten kunnen breken. Ze hebben wel heel wat liedjes voor films geschreven las ik, geen idee of dat de moeite is. Young Girl vind ik in ieder geval wel een leuk nummer.

Stond 6 weken in de Nederlandse top-40, met nr.20 als hoogste positie.

Er staat me iets van bij dat ze toen live hebben opgetreden bij Veronica tijdens de rocknight. Misschien heeft dat er mee te maken. Ik heb dat album nog gekocht waar die tracks op staan.
Veronica's Rocknight 1983 Setlists | setlist.fm

Deze klopt niet helemaal. Een hit in Ierland en een notering in ...Nederland! Ik was altijd in de veronderstelling dat het een wereldberoemd nummer was.
Seven Into The Sea - In Tua Nua | NPO Soul & Jazz - nporadio2.nl

In Tua Nua - Wikipedia - en.wikipedia.org

Vanmorgen toevallig nog gedraaid! Een van de beste intro's ooit.

Ze stonden ook op Pinkpop 1981.

Neville Brothers - Yellow Moon

Dit is dan wél weer een nummer waar we in NL best trots op kunnen zijn dat deze alleen bij ons de hitparade heeft gehaald. Geen hele grote hit (hoogste positie nr.23 in 1989), maar toch.

Nog steeds een erg fijn nummer en eigenlijk had dit een wereldhit moeten worden!

wat een K..nummer, hou het maar bij (matig) acteren.
Weer props voor Amerika en Engeland erbij die dit compleet negeerden.

Lloyd Cole & The Commotions -Rattlesnakes (1985)
The The - Uncertain Smile (1984)

Halverwege de jaren 80 haalden bovenstaande nummers maar een bescheiden notering in de Nederlandse Top-40, beide kwamen niet verder dan een 31e plek. Maar in andere landen deden de liedjes niks.

Hier zijn het ook meteen one-hit-wonders. En grappig genoeg zijn ze dat in de UK weer niet, daar scoorden ze (later) met andere nummers wel hits.

Een debuterende reggaezangeres uit de uk maar grotendeels opgegroeid op Jamaica. Ze was midden 20 toen ze haar eerste single uitbracht en dat nummer was niet helemaal nergens een hit, het haalde een 25e plaats in Duitsland, maar in Belgie en Nederland was het een nummer een-hit En in Nederladnd was het zelfs nummer 1 in het jaaroverzicht. Ik heb het over Someone Loves You Honey van June Lodge en Prince Mohammed en ook de opvolger More Than I Can Say werd nog top 10 in Nederland en belgie en nummer 72 in Duitsland.






Daarna geen spoor meer van hits voor June Lodge behalve in de onderste regionen van specifieke Amerikaanse lijsten als de R&B-lijst, onder meer met een nummer met Shabba Ranks. Maar hits kun je dat nauwelijks noemen.

Overigens zijn beide nummers covers zoals wel vaker in reggae. Someone Loves You Honey is origineel een countrynummer van Johnny Rodriguez.



En More Than I Can Say was nota bene een jaar eerder nog een hit voor Leo Sayer. In de hele wereld zelfs. Maar is origineel van niemand minder dan The Crickets, de begeleiders van Buddy Holly die na zijn dood zonder hem nog even doorgingen. More Than I Can Say was een van de singles zonder Buddy.





En zo hebben we ook nog een post met nummers waar de originelen geen hit waren in Nederland.

Rick James - Glow (1985)

Ik heb altijd wel een zwak gehad voor de muziek van Rick James. En dit was zo halverwege de jaren 80 wel een favorietje. Maar dit blijkt dus alleen maar een hit te zijn geweest in België en Nederland. In Nederland stond het nummer 12 weken lang in de top-40 met nr.6 als hoogste notering.

Chris Rea was bijna blut en wilde zijn zangcarrière opgeven, maar toen kreeg hij onverwacht een vette cheque uit Amerika. Zijn nummer Fool (If You Think It's Over) deed in eigen land niets, maar bleek in Amerika goed te scoren. Maar goed, daar gaat dit topic niet over.

Wel on-topic, althans, afhankelijk van je definitie van hit: Every Beat of My Heart, een hit in Nederland, min of meer: top 40 niet gehaald, wel plek 39 in de single top 100. Verder alleen plek 53 in Australië.

I Can Hear Your Heartbeat was in Nederland en Vlaanderen een hit, in Australië en Nieuw-Zeeland net buiten de top 40.

On the Beach haalde in Nederland plek 34, de hoogste notering daarbuiten plek 48 in Frankrijk. Que Sera plek 36 in Nederland en in Vlaanderen, daarbuiten niet hoger dan plek 71.

UB40 kwam in 1983 tot nr 14 in de top 40 met I’ve Got Mine. Alleen in Ierland haalde het ook de top 40 (nr 29), maar verder nergens. Het gekke is dat dit nummer op geen enkel (verzamel)album staat en ook niet op Spotify. Is ook vrijwel geen informatie over te vinden op internet.

Thomas Dolby - I Scare Myself

Mooie eighties-parel (cover van Dan Hicks) die alleen in NL scoorde. De single kwam tot nummer 24 in 1984. Ook weer zo’n nummer dat via VARA’s Verrukkelijke 15 de échte hitlijst bereikte.

Wee Papa Girl Rappers - Faith

Wee Rule was de grote Europese hit van deze Engelse zusjes. Maar daarvoor brachten ze ook al 2 singles uit, waaronder deze die alleen in NL en Vlaanderen een hit werd. In Nederland bereikte deze zelfs de 11e positie in de top-40 van 1988.

Ik lees trouwens net dat een van de zusjes vorig jaar is overleden.

Haha, ik kende het dan weer als een countrynummer van Charley Pride. Die versie is redelijk bekend, want haalde in 1978 de hoogste plek in de countrycharts in de VS. Altijd gedacht dat dát het origineel was, maar de geboorte van het nummer gaat dus nog verder terug.

Het was mij destijds ontgaan, maar Lutricia McNeal schijnt er in de jaren negentig ook nog een hit mee gehad te hebben. In Nederland kwam haar versie niet verder dan de tipparade, maar het nummer scoorde wel redelijk in een groot aantal landen. Zodat je zou kunnen zeggen dat zij uiteindelijk internationaal gezien nog het meeste succes heeft gehad met Someone loves you honey.

Ik heb er ook nog eentje: Kokomo - A little bit further away.



Als je in 1982 heel oppervlakkig naar de radio luisterde, zou je kunnen denken dat de top-5 hit A little bit further away de opvolger was van het megasucces How 'bout us van de Amerikaanse groep Champaign (elders ook succesvol, maar alleen in Nederland en België op één). Maar dat was niet het geval. Hoewel zeer Amerikaans klinkend, kwam dat nummer van de blanke Britse band Kokomo.
Die leverde midden jaren zeventig twee albums af met redelijk rauwe, stomende funk, in de stijl van de Schotse Average White Band. Die waren in eigen land redelijk succesvol, en leidde in Nederland nog tot een tipparade-notering voor I'm sorry babe.

Niet de minste muzikanten overigens, want ze speelden bijvoorbeeld mee op het nummer Romance in Durango op het Desire-album van Bob Dylan. Tot de bekendste groepsleden behoren gitarist Neil Hubbard, bassist Alan Spenner (allebei eerder in de Grease Band van Joe Cocker) en saxofonist Mel Collins, die later als sessiemuzikant op talloze platen zijn opwachting zou maken. Ook de (latere) drummer Neil Conti zou later op talloze Britse albums meespelen.

Na twee albums viel de band in 1977 uit elkaar. Pas een kleine vijf jaar later kwam er een vervolg met een derde (en laatste), titelloze plaat. Het is een beetje smokkelen, want de daarvan afgehaalde single A little bit further away kwam weliswaar nog tot nummer 45 in de UK, maar scoorde verder nergens. Behalve in Nederland, waar het de vierde plaats in de top-40 haalde. In hoeverre de bandleden daadwerkelijk een blauwdruk wilden maken van How 'bout us weet ik niet, maar het is ze uitstekend gelukt.

Ik wil het hebben over Oleta Adams. Die werd doordat ze meedeed op Woman In Chains van Tears for Fears even populair.. Ze kreeg de kans om zelf een album op te nemen. Dat werd Circle of One. Haar eerste soloplaat in zeven jaar en de eerste met wat succes. De grote single van dat album was Get Here. Dat was de derde single van dat album en overigens een cover, maar daar kom ik nog eens in een ander topic op terug. Dat nummer was in veel landen top 10, maar kwam in Nederland niet verder dan 28. Daarna had ze bijna nergens meer hits, maar hier wel. Haar versie van Don't Let the Sun Go Down On Me en I Just Had to Hear Your Voice waren hier kleine hits, maar elders soms ook (maar nog wat kleiner). Maar het nummer wat ik wil noemen is Window of Hope. Dat werd hier een serieuzere hit en haalde de dertiende plaats. Voor de rest was er nummer 51 in Duitsland en nummer 76 in de UK en zelfs in Belgie slechts een weekje op 43. Het is hier zelfs een minor classic die tot 2014 vrijlwel elk jaar in de top 2000 stond.

David Bowie scoorde met zijn cover van Let's Spend the Night Together alleen in Nederland een Top 40 hit. In vijf weken notering kwam hij tot de 21e plaats.

Ian Hunter is geen onbekende voor Bowie. Zijn We Gotta Get Out of Here werd, samen met Ellen Foley, alleen in Nedrland een kleine hit.

Welcome Home van Radical Face werd alleen in Nederland een Top 40 hit. Een 18e plaats in 2011.

In Nederland is Dolby trowuens met dit nummer een one hit wonder. In de VS is hij dat ook maar dan met She Blinded Me with Science. In de UK had hij haalde met vier nummers de bovenste 40, maar niet met die twee nummers. Wel met Hyperactive (2x zelfs), Windpower, Close But No Cigar en I love You Goodbye.

Veel onenigheid dus.

I Scare Myself stond trouwens op een van mijn eerste albums (volgens mij zelfs de eerste) die ik had. Op cassettebandje. Dat was deze: Now This Is Music (1984) - MusicMeter.nl

Als kind vaak gehoord dus.

I scare myself is trouwens een van de weinige nummers uit zijn oeuvre die hij niet zelf geschreven heeft. Eigenlijk is het een cover van een cover: het origineel is van de Amerikaanse singer-songwriter Dan Hicks en het werd eerder opgenomen door Barry Reynolds.

Soulzanger Joe Tex verkeerde allang in de nadagen van zijn carriere toen hij in de tweede helft van de jaren zeventig enkele hits scoorde in Nederland. De grootste daarvan, het grappige en disco-achtige Ain't gonna bump no more with no big fat woman (opmerkelijk, zo'n driedubbele ontkenning in één titel) was ook elders een hit (12 in de VS, 2 in de UK en Australie), maar dat gold niet voor die andere twee: Have you ever en Loose Caboose. Die waren alleen in Nederland redelijk succesvol.

Vooral bij die laatste is dat opmerkelijk, want dat is een druk en ietwat schreeuwerig nummer dat een live-gevoel oproept, hoewel het is opgenomen in de studio, met publiek erbij. Het refereert vooral Amerikaanse staten en plaatsen en iedereen wordt swingend aangespoord om de Loose Caboose (letterlijk vertaald: een losgeraakt treinstel) te doen.

Al Jarreau - Roof Garden

Ook dit nummer werd nergens anders een hit dan in Nederland en België. In beide landen een dikke top-10 hit in 1981.

Bow Wow Wow is al eerder genoemd in dit topic met The Man Moutain maar volgens wikipedia is die single alleen in Nederland uitgebracht (al was het ook in Vlaanderen een enorme hit dus daar moet het ook verkrijgbaar zijn geweest). Hoe kwam dat dan? Nou, de ook al geweldige single daarvoor Do You Wanna Hold Me? die wel algemeen uitgebracht is was ook alleen hier en in Vlaanderen succesvol. Hier is het zelfs het bekendste nummer van Bow Wow Wow. Dat is in de rest van de wereld niet zo. Het komt van het tweede grotendeels geflopte album en het nummer kwam niet verder dan nummer 47 in Engeland, 95 in Australië en 77 in Nieuw Zeeland. Geen hit dus. In Nl was het nummer 2 en in Vlaanderen nummer 3. In de meeste landen is de cover I Want Candy van het eerste album de hit.
In Nederland moest er dus een opvolger komen terwijl in de rest van de wereld de moed met Bow Wow Wow al was opgegeven. Toen The Man Mountain ook een dikke hit werd kwam er nog een single alleen voor ons: Mario (Your Own Way to Paradise), maar die flopte en toen stopte het hier ook. Kort erna ging Bow Wow Wow uit elkaar.

[url=https://www.youtube.com/watch?v=oFzvlaZAYHM&list=RDoFzvlaZAYHM&start_radio=1]

Flamingo - Earl Bostic, een Jazznummer uit 1951 werd in 1972 in Nederland een hit omdat het als radiotune werd gebruikt.

Nog een mooie uit een ver verleden, met een enigszins vergelijkbaar verhaal: Can I get there by candlelight van David McWilliams staat bij ons te boek als een romantische klassieker, maar het nummer werd alleen in Nederland een hit. Niet in de laatste plaats omdat het jarenlang als tune werd gebruikt voor het bijna gelijknamige radioprogramma van Jan van Veen, met die romantische gedichten van luisteraars. Nergens anders ter wereld haalde het nummer de hitlijsten.

In ons land was het eigenlijk zelfs drie keer succesvol, want in 1994 werd het een bescheiden hitsuccesje in de uitvoering van van een Nederlandse artieste, een plaatje waar McWilliams zelf nog op meezong. Eerder had Rob de Nijs er een hit mee in een Nederlandstalige versie: Zet een kaars voor je raam vannacht.

Dan was die andere grote hit van McWilliams een beter lot beschoren. Hoewel het zijn leven begon als een B-kantje, was Days of Pearly Spencer in meerdere Europese landen een behoorlijke hit (zelfs #1 in Frankrijk), maar gek genoeg niet in het Verenigd Koninkrijk, het thuisland van de zanger. Daar haalde het pas begin jaren negentig de top 5 in een overigens zeer respectabele coverversie van Marc Almond.

Weer eentje: Ry Cooder scoorde met de Jim Reeves-cover He'll have to go alleen in Nederland en Vlaanderen een top 20 hit. Hij maakte er wel een heel andere versie van: een Texmex-versie, met de dominante accordeon van Flaco Jimenez. Het was ook nog een flinke hit voor zo'n afwijkend nummer. In de Nationale Hitparade kwam hij zelfs tot nummer 8 (in de top 40 tot 12).

He'll Have to Go - Wikipedia - nl.wikipedia.org