Ja, er zijn flink wat audiofiele lp opnames. Ik vind oude muziek sowieso lekker klinken op lp. Er ging echt een hele nieuwe wereld van muziek voor mij open toen ik voor t eerst een lp hoorde, maar met nieuwere lp's die ik heb is het verschil op de gebruikelijke popjes en kraakjes na nihil.

Nou, ik vind het wel een belangrijke vraag hoor:
Waarom zou je ,als je blijkbaar enkel voor gebruiksrechten betaald hebt en al in bezit bent van LP/CD je nog voor een download moeten betalen van dat album?
Tegenwoordig krijg je bij LP's ook wel download rechten.

Dit mag niet bij de oude catalogus.

Ik heb dus zo'n set, en ik heb verschillende albums die ik zowel op lp als op cd heb. Toch vind ik de lp niet altijd beter. Bijvoorbeeld bij Kate Bush heb ik veel liever de cd, ik vind het prettiger klinken, maar bij The Meters heb ik liever de lp omdat dat veel beter bij die muziek past (ik heb sowieso liever lp's bij soul en funk). Wel merk ik dat er bij veel lp's meer aandacht aan de mastering is besteedt en dat bij cd vooral bij remasters het album heel plat kan klinken.

Ik quote hier even een opmerking van Misterfool uit een andere draad, waar ik ook (een groot deel) van mijn reply aldaar ga quoten plus het antwoord van The Scientist dáár weer op:

Hoe kom je er toch bij dat een ripperik (mits in lossless format) noodzakelijkerwijs van mindere kwaliteit zou moeten zijn dan het origineel? Als de drive waarmee de vermaledijde handeling verricht wordt in orde is, komen alle nullen en enen waaruit het signaal bestaat (op een uitermate verwaarloosbaar aantal na misschien) keurig netjes als derivaat uit de bus rollen. Geen sikkepitje diepteverlies en diegenen die beweren dat ze 't verschil kunnen horen zou ik gaarne aan de 'embarrassment' van een blinde vergelijking willen blootstellen.

Poef...

Al eerder heb ik uiterst felle discussies gevoerd over de invloed van kabels op het geluid; er zijn mensen die ervan overtuigd zijn dat de kwaliteit van de kabels geen hoorbaar verschil levert en die liedden laat ik in hun overtuiging.

De kwaliteit van een loopwerk in hifi-cd-speler en die in een gewone pc - zou daar geen kwaliteistverschil in zitten? Om een ander punt aan te stippen: Arcam heeft nu een DAC op de markt gebracht die je aan kunt sluiten op je pc om zodoende via die DAC je digitale files af te spelen; die Dac regelt ook de kloksnelheid van je pc (synchronisatie).

Zo zijn er nog wel wat punten aan te stippen; laten die alle tot kleine marginale verschilen leiden; hier doet wel de wet van afnemende meeropbrengst zich gelden (een speler van 1000 euro is niet tweemaalzo goed als een speler van 500; en een fles wite wijn van 20 euro is niet vijfmaal zo goed als een van 4). Dan is er idd de vraag waarop speelje het af en hoe goed is je gehoor ontwikkeld? Daarover kan ik geen uitsluitsel geven.
Topmerken als Linn zijn volop bezig allerlei apparatuur voor opslag en streaming in de markt te zetten, hun uitgangspunt is idd FLAC-files; dat geeft aan dat a. de markt voor hen interessant genoeg is om ernaar te kijken en b. de cd en de cd-speler wellicht op het eind van hun PLC (product lifecycle) zitten.
Overigens zijn die toepassingen niet goedkoop - een tophifiserver voor storage en streaming (dus geen versterker, boxen en kabels) gaat vanaf ca 5000 euro (nieuw).

Een heel ander punt nog: in NRCNext stond vanochtend een helder artikel over de status van betaalde downloads (oa iTunes) - titel: Aankopen opiTunes slechts in bruikleen

Daaruit een citaat: "Volgens de letter van het contract met iTunes koop je geen stuk muziek, maar neem je een gebruiksrechtaf. Dat is het recht te mogen luisteren voor onbepaalde tijd. (...) mag je digitale muziek niet doorverkopen of schenken. (...) Je koop een gebruiksrecht en bezit niks."

Ik heb dit al eerder aangesneden: waarom zou je 80% van de prijs van een album betalen en dan niets in handen krijgen? O ja - degenen die zich op het standpunt stellen dat een betaalde download altijd ten goede komt van de artiest, zou ik willen aanraden zich eens echt te verdiepen in de problematiek van de uitkering van rechten en royalties door instituten als Buma Stemra/SENA en aanverwante; opzih al een heel lastige en dan heb ik het nog niet eens over de hoogte van die uitkeringen.

Bovenstaande is vooral allemaal theorie. Natuurlijk wordt de kwaliteit beter met betere kabeltjes en is een 320 rip net even wat minder dan het origineel. De vraag is echter, kun je dat ook daadwerkelijk bewust horen?

En daar geloof ik persoonlijk niets van. Ja, wellicht als je heel erg goede oren hebt en ook nog eens zorgt dat je in een ruimte zit waarbij elk stukje omgevingsgeluid wordt weggefilterd. Maar ja om nou alleen cd's te gaan beluisteren in een opnamestudio is zo weer wat.

Bottom line is gewoon dat hoogwaardige rips in de praktijk niet van het origineel te onderscheiden zijn.

En wat als het nu eens 10% wordt?

De ene vraag roept de andere op: kun je ook onbewust horen?



Uit een aantal situaties weet ik dat mijn gehoor zeker vwb hoge tonen veel beter is dan dat van veel andere mensen; harmonische distortie neem ik snel waar. Ik ben ook verwend als het gaat om spullen om op af te spelen -niet om op te scheppen;een vriend van mij heeft een set van ca 50 - 60.000; maar hij draait veelal laffe MOR-muziek. Hij heeft ook onlangs een top-hifi - streaming/server device aangeschaft,met een groot lcd touch screen op standaard. Het klinkt fatsoenlijk, maar ik word er niet warm of koud van - gespeelde albums worden met een klein ikoontje op het scherm weergegeven, met de tracks eronder. Maar het geeft mij totaal geen beleving - het is koud (en waarschijnlijk zit dat gewoon in mijn kop).



Op zich hoeft dat niet onjuist te zijn, maar voor de beleving is het imo "not da real thing". Daarbij moet ik twee kanttekeningen plaatsen:

1. albums die al een tijdje OOP zijn, en alleen als collector's item duur te verkrijgen zijn, vormen een goede uitzondering daarop. Dan heb je een soort van second best.
2. streaming van een site als Spotify of andere stelt je in staat muziek te leren kennen. Iets dergelijk is bijjv. ook een goede oplossing voor kroegen, restaurants of winkels: daar vormt muziek (bijv.afgestemd op plaats,publiek en context) een deel van de omgeving/sfeer. Winkels kunnen heel veel baat hebben bij een toegesneden/afgestemd muziekaanbod via streaming services.

Ik geloof in de toekomst van streaming services; business model:gebaseerd op een zgn flat fee met bijv een staffel voor het aantal plays en een verhoging voor bijv. hele nwe muziek.

Het gaat er nu toch niet over of downloaden te prefereren is boven fysiek kopen? Tuurlijk heb ik liever een echte dan een download.

Het gaat er in mijn ogen in dit topic om of het downloaden verwerpelijk is en waarom je het wel of niet zou moeten doen. En dan gaat het er niet om of je het daarnaast ook nog moet kopen of niet (Ik koop ernaast genoeg)

En deze discussie gaat dus in mijn ogen over het feit dat geluidskwaliteit niet echt een argument is om tegen downloaden te zijn (en daarmee ontken ik niet dat een fysieke kopie meer sfeer/karakter heeft en dus geprefereerd zou kunnen worden).

Maar downloaden zie ik als

a. Een manier om een hele hoop moois te kunnen ontdekken waar je anders niet zomaar op was gekomen, waarmee je dus ook een hoop miskopen voorkomt.
b. Een manier om de discrepantie tussen mijn vraag naar muziek en mijn financiele budget op te vangen. Maar wat betreft financiele inkomsten heeft de industrie met mij een goeie jongen.


Als je nou alleen maar downloadt en niks koopt vind ik het wel een beetje dubieus, maar voor mij vind ik het prima verantwoordbaar om dingen te downloaden, ook als ik die specifieke cd dan niet koop.

@The Scientist - ik denk dat ik het grotendeels met je eens ben. Ik heb niet beoogd een kwalificerende/ethische uitspraak te doen over downloaden an sich; ik download immers zelf ook - om muziek te leren kennen. Er lopen wat een aantal zaken door elkaar.

Het ging mij puur om het belevingsaspect; en in tweede instantie - lees maar eens verder terug - ging het mij om wat je nu écht 'hebt' als je betaald downloadt. Daarom verwees ik ook naar het artikel in NRCNext van vanochtend, zie hierboven.

Betaald downloaden zou ik nooit doen... of er moet zich een unieke uitzondering voordoen.. Ik ben het verder ook niet oneens met je, had alleen het gevoel dat het centrale topic/discussiepunt een beetje verlaten werd

Dan is de cd daar te duur en moet je even verder zoeken...

Dat komt omdat er idd een aantal discussies door elkaar zijn gaan lopen:

* de ethische - wat is je gevoel bij onbetaald dowloaden van ee 'kleine' artiest - de mijne: eigenlijk deug je dan niet - zeker als je sommige artiesten (Saskia Laroo bijv) een doos met eigen cd's ziet meezeulen en verkopen bij een concert.
* de practische - je wilt nwe muziek leren kennen en ouwe die niet meer leverbaar is toch graag draaien.
* de gevoelsmatige - wat is de meerwaarde van een fysiek product
* de juridische - wat koop of "heb" je precies met een betaalde download?

En het kwaliteitspunt mag je wat mij betreft even parkeren (of bij het gevoelsmatige aspect rekenen).

Eerst was er het format (mp3 - 1995), toen kregen we de infrastructuur (breedband-internet > 2003); inmiddels is de geest uit de fles. Persoonlijk word ik echt verdrietig als iemand allleen van laptop of ripperikken draait. Maar goed; het verschijnsel is niet nieuw: in mijn studietijd waren er lieden die nooit een boek kochten; alleen maar lenen of kopieerden. Was wel eens irritant als ze weer eens een duur aanbevolen boek van je wilde lenen.

Natuurlijk. Immers niet elk geluid dat je oren bereikt zal ook bewust geregistreerd worden.



Tsja, ik vind dat juist reuze handig. Op feestjes hier heb ik altijd een gewogen shuffle playlist lopen die platen selecteert van playlists van vorige feestjes en daarnaast open staat voor nieuwe toevoegingen van mijn gasten (die dan vervolgens bij een volgend feestje weer terug kunnen keren in de playlist). Daarnaast heb ik op mijn tv een progje lopen dat artwork, titel en verder info van de spelende plaat laat zien. Ik krijg daar toch veel complimenten over. Mensen vinden het erg aangenaam op deze manier.



Maar goed, Spotify heeft dan ook wel een matig geluid hoor. Dat kun je niet vergelijken met fatsoenlijke rips.

Ik zie overigens niet in waarom het niet da real thing zou zijn. Het gaat immers om de muziek en niet om de drager met boekje etc? Dat laatste kan best veel toevoegen, daar niet van, maar de muziek wordt er echt niet anders van.

Ik koop overigens CD's die echt tof vind nog steeds origineel, maar daarna worden ze wel meteen geript en vervolgens in de kast gezet naast hun oudere broertjes.

En dat is maar net de vraag; vanuit de waarnemingspsychologie, naar analogie van waarnemen en zien. Echt horen veronderstelt luisteren (i.e. waarnemen, het gereedmaken voor ontvangst van geluid en de interpretatie ervan - ook een waargenomen (in jouw termen niet bewust gehoord) geluid, zal in een 'tijdelijke geheugenbuffer' worden opgeslagen, net zoals visuele impressies - denk aan getuigenissen van mensen bij een ongeval of misdrijf.
Ik zou wel eens willen onderzoeken in hoeverre de bron vanwaar muziek komt mogelijk een invloed kan zijn op de waarneming en inetrpretatie van een geluid. NB: ik zeg niet dat het zo is, maar ik zeg ook niet dat het niet zo is.

Volgens mij is de receptiecontext - en de manier waarop een beeld, tekst geluid of tekst ons bereikt valt daaronder - wel degelijk van invloed op onze beleving.

Kortom ik geloof dat het mogelijk is om beleving van muziek - zeker bij intens luisteren, dus niet als behang/muzak - te beïnvloeden.

Ik zei al dat via pc of muziekserver afgespeelde muziek mij weinig deed en als koude beleving gold.



Dat kan goed zijn, maar a. hoe bewust horen en luisteren ze dan; en b. wat voor de een geldt, hoeft voor de ander niet op te gaan. Las begin vorig jaar een heel interessante boek van Malcolm Gladwell - Blink (The Power of Thinking without Thinking) en daarin wordt een aantal aardige cases geschetst over hoe je beleving van merk en imago kunt manipuleren. Een US brandy merk werd opeens door klanten als heel goed gepercipieerd nadat alleen de fles wijziging had ondergaan.

Zo kun je mensen ook voorprogrammeren door luid en vaak te verkondigen dat streaming van muziek een moderne en eigentijdse manier is om ernaar te luisteren. IK heb eind jaren 80 geloofd dat de cd hét ging worden en bijgevolg al mijn lp's en singles verkocht (om na 2007 vrolijk weer veel vinyl terug te kopen, maar da's een ander verhaal).

Ik heb in 2006 een Yamaha MCX1000 aangeschaft - daar een tijdje meegespeeld, maar dat was niet waar mijn hart lag - ben vanaf 2007/2008 weer vinyl gaan kopen; en die Yamaha moet ik nog wegdoen.

De toekomst van de muziekwereld is onduidelijk voorlopig;de cd zit op het einde van de PLC en veel fysieke dragers zullen uiteindelijk slechts een niche-markt gaan bedienen.

Downloaden: zowel betaald als onbetaald zal binnen 3 jaar beide minder gaan worden. Enerzijds vanuit de isp's die een steeds strikter beleid moeten naleven (three strikes you're out) en anderzijds vanuit de telco's die een intensief gebruikte infrastructuur overeind moeten houden (en DPI gaan hanteren om downloaden duurder te maken.
En dan is er nog de vreemde status van een betaalde download: je betaalt voor een recht om iets af te mogen spelen.

Praktisch zijn mp3s duidelijk het handigst, gevoelsmatig heb ik het liefst platen..

en ethisch gezien kan ik het naar mezelf prima verantwoorden te downloaden, zoals gezegd, door te downloaden koop ik veel meer dan als ik niet zou downloaden... ik vind het ethisch gezien geen enkel probleem zolang downloaden niet het gewoon kopen vervangt maar er slechts een aanvulling op is.

Ik wil je niet beledigen maar ik vind dit dus echt onzin. Je kunt mij namelijk niet wijsmaken dat jij ten alle tijde aan de muziek die wordt afgespeeld kunt horen waar deze vandaan komt.

Als ik jou in een afgesloten ruimte zet met alleen maar luidsprekers en je vervolgens random van verschillende bronnen muziek laat horen dan geloof ik er helemaal niets van dat je kunt onderscheiden welke muziek van welke bron afkomstig is.

Er zijn genoeg artiesten die hun muziek aanbieden t.e.a.b.

Aha - de Turing-test,maar dan voor muziek. In theorie zou je gelijk kunnen hebben, maar niet meer dan dat. Je hebt mijn hele verhaal gewoon niet begrepen. MIjn uitgangspunt is dat de aanlevering/format van het af te spelen materiaal wel degelijk voor een bepaalde predispositie (voorpret) zorgt, waardoor je ahw een soort programmering krijgt (noem het hersenspoeling om mijn part). Een heel ander voorbeeld: ga voor 7 euro naar de laatste Harry Potter in een achterafbioscoop met krakkemikkige stoelen in een provinciestad of voor 12 euro in een luxe bioscoop met goed geluid en prettige stoelen dan is je predispositie in die twee gevallen aanzienlijk verschillend; een andere voorbeeld: ga uit eten bij de Librije of bij Beluga en dat zorgt voor een heel andere predispositie dan wanneer je gewoon bij de lokale Griek gaat eten. In het eerste geval is de mentale behoefte aan financiële justificatie veel groter dan in het tweede

En vwb die Turing-test voor muziek? Puur hypothetisch, maar zinloos. Op een moment dat je iemand vertelt dat ie muziek gaat horen van twee verschillende bronnen zal ie te allen tijde geneigd zijn om verschillen te horen. Je kan dit ook een mindfuck noemen. Op dit moment draai ik Odyssey van Terje Rypdal van mp3,omdat ik het album niet heb. Ik zou het graag weer willen hebben, een dubbel-album op vinyl, maar het is een typisch collector's item;dus neem ik genoegen met mp3 als substituut.

@ onweerwolf
Blinde luistertest bestaan al heeeel lang en zijn met name populair onder audiofanaten.
Natuurlijk levert dit resultaat op.
En dat doet natuurlijk niets af aan het feit dat jouw favoriete liedje op een krakemikkige radio net zo goed ontroerd.

Willekeurig voorbeeld.
Blinde luistertest van zestal 128kbps audioformaten | Core | Tweakers.net Nieuws

Ik heb geen Cd's Thuis want ik download alles wat ik leuk vind en om nieuwe dingen te ontdekken

Laxus is dus waarschijnlijk wel voor downloaden.

Ik heb niet eens een flauw idee hoe ik moet downloaden. Ik vind het ook geen charme hebben, ik snuffel en ruik veel te graag in cd-boekjes. Ik heb wel een paar digitale gevallen maar die zijn me doorgestuurd door vrienden. (omdat ik dus niet weet hoe dat moet )

Je kunt toch ook beiden doen? Ga je er in de winkel lekker aan ruiken en download je ze thuis.

Wat doe je dan met die ontdekkingen (welke je al leuk vond)?

Die luistert hij nogmaals op z'n computer...

Het doet me denken aan een studiegenoot die in zijn hele studie nooit een boek had gekocht, altijd lenen of kopiëren; je raad al hoe het was met samen drinken: nooit een rondje geven.
Afijn hij bij zijn buluitreiking maakte onze prof daar expliciet melding van door te zeggen dat ie 'em graag een specifiek testimonium had willen verlenen: het testimonium paupertatis librorum.

Niets vind ik zo armzalig als bij iemand op bezoek gaan die alleen ripperikken en/of laptop-muziek draait. Vreselijk, en jezelf dan ook nog muziekliefhebber noemen

Als EBL snap ik dit niet ................. In Hollands a.u.b. !

Ik gok dat het belangrijkste deel het volgende is:

Nederlandse synoniemen van pauper, ander woord voor pauper - mijnwoordenboek.nl