Gewoon allemaal via -moderator knip- downloaden. Lekker makkelijk en ook nog Gratis ook.

Ik koop niets meer van artiesten die staan geregistreerd bij de grote labels, dat staat voor mij voorop. Daarnaast probeer ik ook zo min mogelijk te kopen omdat ik het idee dat ik een corrupte miljoenenindustrie steun die mij mijn rechten probeert af te nemen vreselijk vind. Voor iedereen die het daar niet mee eens is, kijk alsjeblieft naar wat deze man te zeggen heeft en oordeel hoe belachelijk de huidige muziekindustrie eigenlijk in elkaar zit.

Als je artiesten wilt steunen, ga dan alsjeblieft naar hun concerten en koop geen cd's.

Uploaden is verboden in welke vorm dan ook.

Downloaden mag wel, maar ze zijn er hard mee bezig de laatste tijd om ook in nederland een verbod te maken.

Ik download wel maar dat is meer om er achter te komen of een album wel leuk is om te kopen.
In de meest cd zaken vinden ze het niet leuk als je met 20 cd's aan komt zetten die je wil luisteren.

Wat ik wel een nadeel vind van het kopen van cd's in nerderland is dat het veel te duur is. Grote platenzaken willen er zelf ook aan verdienen en drukken er zo wat extra's overheen.

Ik hou van bepaalde genres muziek die je zowiezo moeilijk kan krijgen omdat er minder vraag naar is en dat soort cd's zijn vaak nog veel duurder.

Er zijn wel honderden redenen te bedenken die downloaden superieur maken aan kopen waar naar mijn idee maar vijf legitieme argumenten voor zijn.

Voordelen kopen:
- In sommige gevallen support je de artiest in kwestie, die is echter een minderheid.
- Je hebt gegarandeerd goede kwaliteit, dat is met downloaden echter ook vaak mogelijk.
- Het staat leuk in de kast.
- Je helpt er een winkel mee, dat is naar mijn idee echter alleen leuk bij de wat minder commerciële winkels, de Free Record Shop geef ik niet om.
- Je hoeft niet bang te zijn een rechtzaak aan je broek te krijgen.

Voordelen downloaden:
- De keuze is honderden malen groter, je kunt muziek downloaden die niet meer verkocht wordt, die niet in jouw land wordt verkocht (Japanse edities e.d.), muziek die nooit officieel is uitgebracht, live-opnames die niet commercieel uit zijn gebracht, etc.
- Het kost je geen geld.
- Je sponsort geen corrupte miljoenenindustie.
- Je hoeft niet voor één nummer een compleet album binnen te halen.
- Je hoeft je huis niet uit.
- Een digitaal bestand is robuuster dan een cd.
- Je weet zeker dat er geen Copy Control of dat soort ongein in je download zit.
- Je kunt dingen binnenhalen zonder er goed over na te hoeven denken omdat je het net zo makkelijk weer weggooit.
- Je kunt zelf kiezen in welke kwaliteit je dingen download, dit argument is echter alleen geldig ten opzichte van het aankopen van digitale muziek, Amazon geeft bijvoorbeeld mp3 in 256 kbps, iTunes geeft aac in 256 kbps en daar is geen keuze in.
Enz.

Dit vind ik toch wel een erg rare redenering. Je wilt geen CD's kopen omdat je dan de muziekindustrie sponsort en niet de artiest, maar je wilt wel gratis muziek binnenhalen? Ik wil niet de internetpolitie uithangen, maar ethisch gezien is dit natuurlijk wel erg krom.

Natuurlijk ga je nu zeggen dat je de artiesten steunt door naar hun concerten te gaan, maar wie 'controleert' dat? En hoeveel mensen (de minder intensieve muziekgenieters) laten die concerten voor wat ze zijn en genieten van hun gratis muziekjes op hun computer?

Ik zie ook de voordelen van downloaden in (met name als het gaat om de verkrijgbaarheid van sommige muziek), maar ik vind ook dat deze gedachtengang en handelwijze in de hand werkt dat muziek verwordt tot een wegwerpartikel. Teveel jongeren gaan er tegenwoordig al standaard van uit dat je voor muziek niets hoeft te betalen.

Bovendien geef je met je derde argument aan dat muziek inderdaad een wegwerpartikel aan het worden is. Je mikt het weg als het je na drie of vier keer luisteren nog niet bevalt, want heeft toch niets gekost. Maar sommige muziek moet je tijd gunnen en leren waarderen.
Misschien vind je het vergezocht, maar ik vind dat je met deze attitude sommige mensen (niet iedereen) ertoe aanzet om nog meer te gaan luisteren naar hap-slik-weg-muziek. Ik wil niet zo ver gaan om te stellen dat (gratis) downloaden áltijd vervlakking in de hand werkt, maar als je er zo mee omgaat, draagt het er wel toe bij, vind ik.

Het is ethisch gezien krom dat pratenlabels zogenaamd uit naam van artiesten rechtszaken aanspannen tegen individuen voor gigantische bedragen omdat hun copyrights zogenaamd zijn geschonden, dezelfde copyrights die ooit in zijn gesteld om de artiesten de beschermen tegen de distributeurs uit naam van het volk worden nu uitgebuit door distributeurs, ten kosten van het volk en de artiesten. Dat vind ik ik ethisch krom en niet dat ik als arme student mijn muziek gratis download.



Niemand maar dat hoeft ook niet, waar het om gaat is dat mensen veel meer verschillende muziek kunnen beluisteren en dus ook meer bands zullen ontdekken. De bands die dus in een oud model nooit 'ontdekt' zouden worden krijgen nu opeens wel fans en zullen van de inkomsten die ze tijdens concerten genereren kunnen leven. De supersterren zullen er op achteruitgaan want er gaan minder mensen naar hun concerten en zij verdienen doorgaans wel aan de verkoop van cd's. Maarja, hebben zij het geld wel echt nodig? Ik denk het niet. Er treedt via dit model dus een nivellerend effect op.



Nouja, daar heb je wel een beetje een punt maar vergeet niet dat het de consument zelf nog steeds is die daar voor kiest, als jij als consument prefereert om je muziek door en door te willen kennen voordat je er een oordeel over velt ben je daar compleet vrij in, en er is genoeg 'jeugd' die dat nog steeds doet. Ik ben er daar zelf bijvoorbeeld één van.



En zo zou het ook moeten zijn, een model waarin je alleen betaalt voor muziek als je dat zelf wilt zie ik best wel slagen. Artiesten leven toch al nagenoeg alleen van de inkomsten die zij met concerten genereren dus waarom zouden ze er niet voor kiezen hun muziek zelf te distribueren via internet? Dan hoef je maar 1/20 te verkopen omdat er geen 95% naar je label moet worden afgedragen als artiest. Bovendien ben je dan vrij om te doen wat je wilt en als je eens een zijproject wilt doen zal je label in elk geval geen bezwaar maken.



Dat maak jij ervan, ik zeg niet dat je het zo weg moet gooien als je het na een paar keer luisteren niet goed vind maar ik zeg wel dat je veel sneller iets zult proberen wat eigenlijk niet in je straatje ligt, als ik voor elke cd 15 euro moest betalen zou ik van tevoren zorgen dat ik de cd hoogstwaarschijnlijk wel goed zou (gaan) vinden. Nu kan ik makkelijk dingen binnenhalen die een compleet ander genre zijn dan waar ik normaal naar luister.



Nee, ik snap je punt compleet en misschien is het ook wel een terechte angst die ik onderschat maar voor mij persoonlijk werkt het model van gratis downloaden zo veel beter, ik luister meer en meer obscure muziek dan ooit en ik vind het geweldig. Maar wat ik in mijn omgeving toch ook merk is dat op jongere leeftijd veel mensen inderdaad nog een hoop losse mp3tjes downloaden van artiesten waar ze eigenlijk niet om geven maar naarmate ze ouder worden, muziek toch een grotere rol in hun leven gaat spelen en ze het toch belangrijk vinden en toch een band met muziek kunnen hebben.

Ik ben het in zoverre met je eens dat gratis downloaden veel jongeren kan aanzetten om meer muziek te beluisteren, waardoor ze beter kunnen selecteren wat ze de moeite waard vinden om te koesteren en wat niet. Zelf ben ik door downloaden ook in contact gekomen met muziek die anders gegarandeerd aan me voorbijgegaan zou zijn.

Toch blijf ik erbij dat zo'n model van gratis downloaden en bands die inkomsten generen door concerten niet gaat werken. Ten eerste is er een grote groep mensen die niet zo nauw betrokken is bij artiesten dat ze concerten bezoeken. Die zullen de door jou gedroomde situatie wel prima vinden, want dat betekent hoe dan ook gratis genieten van muziek zonder dat de artiest daar een stuiver aan verdient.

Daarnaast werkt zo'n model alleen maar zolang een artiest succesvol is. Maar stel je eens een band voor waarvan de groepsleden ouder worden, die minder platen uitbrengen en minder vaak toeren. Die zien hun inkomsten dan snel tot nul gereduceerd, terwijl ze in de huidige situatie altijd nog inkomsten vangen uit de airplay en de mate waarin hun songs gekocht/gedownload/gecoverd worden. Dat laatste gebeurt overigens niet via de platenmaatschappijen, maar via de muziekuitgeverijen, en aangenomen dat ze hun zaakjes goed geregeld hebben, want dat is ook lang niet altijd het geval.

Ik heb het dan nog niet eens over acts die hun muziek uitsluitend in de studio maken. Een band als The Alan Parsons Project trad vroeger (bijna) nooit live op en volgens mij gold dat (in elk geval vroeger) ook voor een heleboel dance-acts. Waar halen die hun inkomsten vandaan als ze geacht worden die alleen uit concerten te krijgen? In het standaard-bandjesmodel kan dit tot op zekere hoogte werken, maar voor een heleboel andersoortige muziek gaat het niet op.

Ik ben het met je eens dat de huidige situatie verre van ideaal is: de muziekindustrie strijkt een groot deel van de inkomsten op en bepaalt daardoor vaak mede welke - vaak commerciëlere - koers een band moet varen.
Meer onafhankelijkheid - en een beter inkomen - voor de gemiddelde artiest is een nobel streven. Maar volgens mij werkt het concert-model het beste voor de mega-acts als Metallica e.d. En met die jongens hoef je nú al geen medelijden te hebben in financieel opzicht.

Nouja, de mensen die niet zo geëngageerd zijn met muziek dat ze geen concerten bezoeken hebben nooit veel geld aan muziek besteed. Dat ware vroeger de mensen die de radio opzetten of luisterden naar de mixtapes die ze van vrienden kregen. Ik denk daadwerkelijk dat het zou werken. Als artiest kun je ook altijd nog merchandise verkopen.

ALs ze niet willen dat albums worden gedownload worden dan moeten ze eerst een aantal releases normaal beschikbaar stellen met een acceptabele prijs. Voorbeeld: Soul On Ice is al sinds 1998 out-of-print (gereleased in '96) en het is nog wel een klasieker.

Of die antieke Beatlesremasters waar je nog steeds >€15 voor neer moet leggen...

Of al die Japanse edities met bonustracks die hier niet te verkrijgen zijn via legale weg of al die obscure electronic releases of al die zeldzame jazz releases of al die limited editions of al die deluxe editions die een maand uitkomen nadat je het origineel aan hebt geschaft, zo kan ik nog wel even doorgaan.

...of al die Greatest Hits-verzamelaars van je favoriete artiesten waaraan 1 of 2 nieuwe studiotracks zijn toegevoegd. Kijk, dát vind ik nu weer wél een uiterst legitieme reden om te gaan downloaden (en dan liefst gratis, want zo ben ik dan ook wel weer). Dat soort grappen zijn gewoon wanbeleid van de platenfirma's waarmee de vraag naar (al dan niet illegale) downloads alleen maar wordt gestimuleerd.

Vroeger, in de tijd dat CD's nog heel duur waren, heb ik wel eens geroepen dat ze CD's voor een gulden of vijf zouden moeten verkopen aan mensen die konden aantonen dat ze vóór het CD-tijdperk al eens de betreffende LP hadden gekocht met dezelfde muziek. Want de auteurs- en andere rechten over die muziek heb je dan toch allang betaald? En het produceren van zo'n schijfje kost praktisch niets.

Een onhaalbaar voorstel natuurlijk, maar ergens wringt het toch dat ik voor heel veel albums al twéé keer de rechten heb betaald. Eigenlijk vind ik dat net zo'n soort regeling zou moeten bestaan voor fans van een band die bijna alles al hebben, behalve die paar bonustracks van deluxe of limited editions. Die zou je dan gewoon gratis moeten kunnen downloaden als je de eerste editie al hebt.

Wáren het maar remasters - maar nee, het zijn nog altijd de versies die in 1987 voor het eerst op CD werden uitgebracht. Maar die prijzen zijn belachelijk, inderdaad. Ik heb The White album op LP, maar zolang ik nog steeds meer dan 20 pop moet neerleggen voor een aftandse CD-editie houd ik mijn geld nog even in mijn zak.

Overigens komen ze er wel aan, de Beatles-remasters. Op 9-9-09, net op tijd vóór het overlijden van de CD. Kennelijk hebben ze gedacht: als we het nú niet doen, hoeft het straks niet meer.

Het gaat bij de discussie over illegaal downloaden vrijwel altijd over het geld, dat de artiesten geld moeten verdienen, dat ze er een bestaan van moeten kunnen financieren, etc.
Afgezien van het feit dat het grootste deel van het geld sowieso bij de platenmaatschappij terechtkomt, is dit niet de juiste manier om te kijken naar het produceren van muziek. Zoals ik al eerder zei, muziek maken hoort niet om geld te gaan. Muzikanten moeten er niet naar streven om zo lekker mogelijk in het gehoor liggende nummers te maken omdat deze beter zullen verkopen.
Muziek kan veel doelen hebben, maar alleen geld verdienen is niet waar muziek voor is, muziek is om een statement te maken, om een gevoel over te brengen, een verhaal te vertellen, etc. Kortweg, om een stukje van jezelf op een zo creatief mogelijke manier aan zoveel mogelijk mensen te geven.

Het was ooit zo, dat de enige manier om zoveel mogelijk mensen te bereiken, bestond uit het internationaal verspreiden van je cd's door middel van het verkopen van deze cd's. Dat is nu niet meer aan de orde. Met de komst van het internet kan de hele wereld je bereiken met een muisklik.

Dit zorgt ervoor dat het verkopen van cd's geen noodzaak meer is. Het zal natuurlijk altijd mogelijk zijn dit te doen, maar via het internet kun je veel meer mensen bereiken dan je met de verkoop van je cd's kan. Het internet is dus het beste medium om je muziek te verspreiden. Als de artiesten dan gaan zeuren over het feit dat hun muziek gedownload wordt, gaat het deze artiesten dus duidelijk niet om de essentie van de muziek, maar om het verdienen van geld. Alleen al door dat feit is het het niet meer waard om hun cd's zelfs maar te downloaden, laat staan te kopen.

Misschien hebben een paar van jullie op mijn myspace gekeken die ik een paar dagen geleden heb gepost, je hoort waarschijnlijk dat ik niet heb gekozen voor een aanpak die "lekker in het gehoor ligt". Maar de manier waarop ik mijn muziek maak, zorgt er in mijn ogen voor dat het gevoel versterkt wordt, een van de essenties van de muziek. Daarbij gaat er door heel "The Seven Seals" een verhaallijn, een verhaal vertellen is ook een van de essenties van muziek, en ik maak een anti-religieus en anti-maatschappelijk statement (en nu heb ik het over mijn muziek, anti-religieus zijn de eerste twee nummers, en Beauty to die for is anti-maatschappelijk). Ik noem mijzelf omdat ik hoop met Our Heliophobic Sun als band ook een statement te maken, een statement tegen de huidige muziekindustrie, tegen het vervallen van muziek tot een product. Want als je muziek alleen tegen betaling wilt afleveren, dan is muziek niet meer dan een product, en niet een medium om je boodschap, je mening, je gedachtegang en je gevoelen over te brengen op mensen.

Ja, en gelukkig zijn er nog meer artiesten voor wie geld verdienen ondergeschikt is aan het maken van muziek waar ze zelf helemaal achter staan. Radiohead bijvoorbeeld, ik heb In Rainbows dan ook met groot plezier aangeschaft (die was per slot van rekening in eigen beheer uitgebracht.)

Van de paar 100 albums die ik luister heb ik er maar een stuk of 20/30 op CD of LP. De eenvoudige reden daarvoor is dat ik voor al die CD's het geld niet heb. Een CD'tje kost misschien 10 euro en dat lijkt niet zo heel veel maar zoveel zakgeld krijg ik niet en als je daarvan kosten van andere dingen afhaalt blijft er weinig over. En met het overblijvende geld spaar ik liever zodat ik elk jaar naar een leuk festival kan en als het sparen een beetje lukt ook nog een enkel concertje, een shirt van een band of toch een CD'tje.

Nu ben ik misschien op de leeftijd dat ik eens zou kunnen denken aan een bijbaantje maar zelfs dan: een live concertervaring kan je niet downloaden, dus zal ik van dat geld liever naar concerten gaan dan CD's kopen. En bovendien, ik kan best vanaf nu elke CD'tje dat ik download ook kopen, of bijvoorbeeld een aantal daarvan, maar de komende paar jaar gaat het me niet lukken om de downloads die ik al heb in te halen met de koop van CD's.

Komt nog bij dat er bij de meeste CD's weinig geld naar de artiest gaat, bij concerten meestal meer. Kortom, ik heb bijna geen geld om CD's te kopen en als ik het geld heb besteed ik het liever aan concerten of een enkele keer merchandise.

Ik download trouwens niet alles. Live CD's en verzamelalbums koop ik vaak wel, ik weet niet precies waarom. Leuk voor in de auto en om artiesten te leren kennen. Als ik bij een compilatie 10 artiesten niet ken en 2 wel, hoef ik niet eerst 10 albums te downloaden om die bands te leren kennen.

En laatst was er ook een compilatie CD (Dark Was The Night) waarvan het geld naar het goede doel ging, toen vond ik het toch wel lullig als ik die CD zou downloaden, dus die heb ik dan ook braaf gekocht.

Heb dus medelijden met deze jongen die download omdat 'ie niet anders kan

weet je, je bent pas 14 dus dan vind ik dat niet vreemd.

Hopelijk dat je later wel meer geld krijgt om wat meer te kunnen kopen

Ik download gewoon alles en als het goed is dan koop ik het gewoon.
Ik heb helaas ook maar weinig geld maar mijn zakgeld gaat wel
op aan lp's

Tja, ik vind het meestal niet de moeite waard om een CD te kopen van een album dat ik al op m'n harde schijf heb staan. Ik koop dan liever een CD van een artiest die ik nog niet ken maar wel benieuwd naar ben of eerder genoemde compilatie CD's. Maar zo heb ik bijvoorbeeld wel door een spontane koop The Cure ontdekt, die nu hoog in m'n top 10 staat. Dan heb ik er ook nog wat aan.

Of als de cd echt een heel mooi artwork heeft en een boekje met foto's enzo, dan vind ik het ook nog wel eens de moeite waard om te kopen.

Dikke onzin wat Caspar zegt. Toen ik 14 was liep ik kranten en elke week kocht ik een cd dus het kan wel. Maar het ligt eraan waar je het aan wil spenderen. Tuurlijk heb je nu meer onzin zoals computers, mobieltjes en dat soort dingen. Dat komt erbij. Ik had toen ook al een spel computer en gameboy maar mijn voorkeur ging uit naar cd's anders gezegd muziek.

Concerten zijn duur maar wel de commercieel gerichte concerten.
Ik luister veel hiphop en ook nl hiphop. In Tilburg is er jaarlijks Definitie Van Dopeheid met maar liefs 42 acts dit jaar voor maar 25 euri.

Ja, je hebt natuurlijk gelijk dat ik met mijn geld OOK alleen maar CD's zou kunnen kopen, maar dan zou ik bijna nooit iets anders kunnen kopen en als ik een keer zou sparen s voor ietzou ik heel lang nauwelijks CD's kunnen kopen. Als ik dan moet kiezen tussen een keer per jaar een festival van €150 of 10 CD'tjes van 15 euro, dan kies ik dat festival. En inderdaad, er zijn nog veel meer dingen waar ik geld aan moet uitgeven, computers en spelletjes maar ook praktische dingen als strippenkaarten en cadeau'tjes voor verjaardagen.

hmm, festivals van 150 euro...hmm...geld weggooien kan natuurlijk ook anders

Tja, Rock Werchter was dat. Maar als je alle bands die je dan ziet los zou gaan zien zou het nog veel meer geld kosten. Maar daar kwamen dit jaar dan ook wel grote namen (meestal wel), ik weet niet wie er op Definitie Van Dopeheid kwamen en of die ook even bekend en duur zijn als bijvoorbeeld Oasis of Coldplay, maar ik denk dat er op een festival van 25 euro toch kleinere namen komen. Niet dat dat altijd minder is, maar de grotere bands wil je natuurlijk ook wel een keertje zien.

Maar we raken weer offtopic

ik ga binnenkort voor 25 euro 3 dagen naar een festival met ongeveer 200 acts die zeker zo boeiend zijn dan die op Werchter (en toevallig is dat ook in Tilburg, maar niet op Definitie van Dopeheid).

Maar goed, dan nog...ik vind de grote festivals echt te duur geworden voor wat het is. Voordat MOJO zich ging bemoeien met Lowlands kon je iig nog voor een fatsoenlijk bedrag (1ex dat ik ging 35 gulden, 2ex was 60 gulden (met inflantie doorgerekend: ongeveer 40 euro).
Daarna ging de prijs heel snel omhoog en de kwaliteit van het festival heel erg omlaag (dank je wel MOJO).

maar ON TOPIC idd.

Ik heb niets tegen downloaden, maar vind wel dat je dingen die je leuk vindt moet kopen.
En ook ben ik van mening dat je dingen die je niet origineel hebt dan ook maar niet moet aanbieden op internet.
Tuurlijk gaat dat behoorlijk in tegen het concept van file-sharing en dergelijke, maar zo lang kleine labeltjes er mee moeten kappen omdat er een stelletje eikels zijn die niets kopen, vind ik dit de enige correcte manier.

Maar dat de festivals waar jij heen gaat goedkoper zijn komt misschien omdat de muziek die jij luistert toch wat onbekender is dan de muziek die ik luister. Six Organs of Admittance om maar een band te noemen die jij goed vindt (en ik ook!) is veel minder bekend dan Radiohead bijvoorbeeld, en omdat de bekende bands meer geld genereren zijn ze vaak ook duurder (eigenlijk vreemd toch?).

En om dat maar even te verbinden met het onderwerp van dit topic: kleine bands en kleine labels verdienen het wat mij betreft ook veel meer om geld in te steken. Zo heb ik laatst een CD'tje gekocht van Het Zesde Metaal (die ik had gezien als voorprog. van Roosbeef), maar dat album kon ik toen ook nergens op het internet vinden. En ik wilde het toch graag horen want live vond ik ze echt goed, dus toen kocht ik het maar.

Ik upload zo weinig mogelijk, natuurlijk wel als ik download want dat kan niet anders maar daarna zet ik het meestal meteen weer uit, misschien asociaal (voor de andere downloaders) maar aan de andere kant ook weer niet (voor de bands).

Toch best vreemd dat de kleine bands en kleine labels die het echt zwaar hebben door het downloaden veel minder klagen dan de grote platenmaatschappijen.

Nou dat valt je vies tegen hoor.
Je hoort het alleen minder snel, omdat het maar kleine jongens zijn waar niemand echt naar luistert.

ik heb het ooit eens zo verwoord:

Ik download nogal ook wat en las dus deze maand het nieuws van SPV. Ik moet zeggen dat het downloaden mijn uitgaven naar cd's toe niet hebben vermindert, integendeel, ik koop nog steeds evenveel en zelfs meer cd's. Waarom ik cd's koop? De kwaliteit is nog altijd superieur dan 90% van de downloads plus het gaat nogal om het totaalpakket. Hoewel ik nu niet zoveel cd's koop, ik heb maar een beetje zakgeld en nogal wat kosten, koop ik nu bewuster, ik koop alleen de cd als hij me echt aanstaat en ik ernaar blijf luisteren, of indien ik hem goed vind en ergens in de koopjesbak zie liggen. Dit om eerdere miskopen te voorkomen. Langs de andere kant, vind ik dat downloaden ook een voordeel heeft, namelijk wanneer een band een cd uitbrengt en je koopt die en blijkt een miskoop, dan zouden de meeste mensen denken om nooit meer van die artiest te kopen (er zijn uitzonderingen), maar dankzij downloaden kan je de volgende cd nog eens proberen en misschien koop je die dan wel, zodat de artiest dus weer geld van je heeft, waarbij je zonder downloaden geen tweede miskoop wilt begaan. Okay, er is MySpace en al die dingen, maar een cd beluister je nog steeds het best in zijn geheel en meerdere keren (hetgeen wat bij ons Belgen dankzij de kleine download limiet nogal fors zou uitvallen indien we dat bij meerdere cd's meerdere malen zouden doen...). Ik keur het niet goed wat ik doe, en ik ga niet afkomen van te duur, teveel keus enzo..., het is gewoon uit noodzaak soms. Ik help de bands wel door festivals te gaan zien, shows te betalen, merch te kopen en af en toe ook cd's om nog een laatste voordeel op te noemen, dankzij downloaden heb ik enorm veel artiesten leren kennen, waarvan ik zonder downloaden nooit van gehoord zou hebben of totaal geen cd ervan zou kopen op basis van 1 nummertje op MySpace, dus eigenlijk baat het wel voor hen, die cd’s downloaden. Het mes snijdt langs twee kanten, de toekomst zal het uitwijzen.

De enige manier om illegaal downloaden uit te bannen is om het toe te staan.