Scherp! Gemist hier

Valt wel onder een soort van "greatest hits" album.

@Niek, wil je een vervanger nomineren?

What's up met al die stiltes op dat Boogiemonsters album?

Het is een, tot nu toe, hoogst opmerkelijke luistersessie, met voor mijzelf verassende keuzes die ik ga maken. En dat komt met name omdat de nieuwe dingen die ik hoor, zo ontzettend goed zijn.

Tju, ik krijg het druk deze week.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 1-0
lastige keuze, ik ga voor de jazz, ook al vind ik Oh No erg vet en misschien - op zich - wel iets meer in mijn bekende straatje. verwacht dat T-Love alleen maar gaat groeien als de luisterbeurten toenemen.

Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 0-1
ik kende Kero al en houd erg van dat album. Boogiemonsters kende ik niet - schaam schaam - maar overrompelde me serieus.

Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 1-0
Armand Hammer is altijd goed, maar Obba is dusdanig Supa voor mij dat ik het geen moeilijke keuze vind

Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-0
los van eigen nominatie legt Afu-Ra het voor mij ruimschoots af.

T-Love - Oh No 2-0
Ik ken Oh No wel en heb het album ook. Het is veel meer experimenteel en daarom moet ik er echt in de mood voor zijn. Ik vind Oh No zelf de wat mindere versie van Madlib. T-Love vind ik een van de dopere female mc en op dit album heeft ze ook een mix aan stijlen, jazzy, roots zelfs wat soul maar toch altijd Hiphop. Ook goede lyrics dus T-Love.

Kero One - Boogiemonsters 1-1
Kero one ken ik wel, Boogiemonsters niet.
Kero one maakt voor mij de perfecte mix tussen hiphop en jazz, vooral ook door heel vet scratch werk. De teksten zijn wellicht voor veel mensen te positief of christelijk maar ik vind het zelf allemaal erg passend en luistert heerlijk weg.
Boogiemonsters,heb het een paar keer geluisterd naar klinkt voor mij als een b versie van Lost Boyz en het lijkt teveel op elkaar. Leuk om een keer gehoord te hebben maar ik ben geen fan dus die gaat naar Kero.

Obba Supa - Armand Hammer 1-1
Kende beide niet. Obba Supa klinkt heel Brits maar ik vind de rapper geen dope flow hebben, het is meer praten zonder echte intonatie. De producties zijn wel interessant. Het doet me een beetje denken aan anti-pop consortium en ook iets van cannibal ox.
Armand Hammer is een verrassing en een iets plezieriger. Weer een wat moeilijke flow, een beetje experimenteel maar wat meer iets waar je wat mee kan. Dianetics is wel een dope track, die zet ik op mijn playlist (thanks naar diegene die het album opperde). Dus Armand krijgt hem.

Starker x Theravada - Afu ra 1-1
Ik ken de eerste niet gezocht op Spotify niet gevonden maar gelukkig staat het album op youtube (iemand nog andere bronnen waar we albums kunnen vinden?). Het klinkt leuk maar weer de flow een beetje hakkelend. Ik ben niet echt een grote fan van dit soort stijlen. Ik denk wel dat het kan groeien maar van Afu Ra gaan ze het nooit winnen. Ik ken het album en bezit het ook, dope as fuck. Geweldige producties en Afu ra rapt met een goede flow en stijl. De teksten vind ik niet enorm inspirerend maar het stoort ook niet. Deze gaat naar Afu.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 1-1 (pas)
Ik vind dit beide niet zo'n interessante albums en onthoud me dus van stemmen daar ik ze beiden een keer heb gehoord en daar zal het ook bij blijven!

Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 1-2
Boogiemonsters is IMO een dikke classic, en ookal vind ik dat album van Kero One ook erg dope: Hij wint het echt niet van Boogiemonsters...dit album schurkt zelfs tegen de noemer underground classic (voor mij is het er een)!


Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 1-2
Heb Obba Supa opgezocht wat totaal mijn vibe niet is, en er was niets verheffends aan imo. Omdat Armand Hammer dat ook niet is, maar erg sterk is tekstueel en ik dat zeker zo belangrijk vind geef ik deze aan Armand Hammer!

Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-2
Ik heb sowieso weinig met de moderne vibe in Hip Hop, en Afu-Ra wint ondanks zijn matige MC'ing dit heel makkelijk door superieure productie.

Ja, apart, ik heb het moeten bewerken omdat het leek dat niet alle tekst doorkwam... Of ik was te druk in mijn hoofd dat ik me heb vergist...

Edit: Van de meeste nieuwere albums heb ik sowieso MP3's en het is bij sommige albums volgens mij idd zo goed als onmogelijk ze ergens te beluisteren...

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 2-1

Beide albums zijn leuk, niet echt meer dan dat.. maar OhNo wel beter dan T-Love

Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 1-3

Kero zijn debuut is dope, maar wel alleen in de zomer. Boogiemonsters is gewoon een classic.

Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 2-2

Obba is mad dope, althans dit album! Armand duo heeft betere albums dan Rome..

Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-3

No brainer....

Volgens mij lopen de scores verkeerd al haha

Ik zag waar het fout was gegaan, Pete had er 1-1 van gemaakt bij T-Love en OhNo terwijl T-Love met 2-0 voor stond. Heb het aangepast.

Dit is hem nu:

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 2-1

Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 1-3

Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 2-2

Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-3

Wat streng . Tumi and The Volume - Tumi and the Volume (2006) dan graag

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 2-2
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 2-3
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 3-2
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-4


T-Love was onbekend voor mij, maar is een erg fijn album en luistert makkelijk weg. Toch ligt mij het album van Oh No iets beter.

Tussen Kero One en Boogiemonsters was het moeilijker kiezen, twee volledig andere stijlen, maar ben in een positieve bui vandaag.

Obba was een verassing voor mij. Britse accenten liggen mij altijd goed en de producties zijn ook dope. Rome is het minste album van de drie Billy nominaties.

Het album van Starker was moeilijk te vinden, ergens op YouTube wel wat weten te luisteren, maar niet iets wat veel indruk maakte.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 2-3
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 2-4
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 3-3
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-5

We spelen geen spelletje, dit is serieus werk hier

Btw:

Zoals gezegd, een luistersessie vol verrassingen. Zo dacht mijn onderbuik, zonder geluisterd te hebben, Oh No hier de onderlinge strijd zou winnen. Want Oh No is Madlib, is Lootpack, is Likwit-crew, dus dope. Maar niets was minder waar. Want hoewel het ontegenzeggelijk een sterk album is, wordt het verslagen door T-Love. Een femcee waarvan ik nog nooit gehoord had, brengt met Long way Back een sterk album, met dito teksten en producties.

Zo ook in de volgende battle. Op basis van Boogiemonsters' tweede album (dat ik mijn bezit heb, en superdope is), dacht ik vooraf een makkie te hebben. Maar ook hier kantelde de situatie. Kero One (mij ook volledig onbekend) dropt met Windmills Of The Soul een heerlijk jazzy, soulfull album. Positive headnodding is het sleutelwoord. En ook Boogiemonsters' album is sterk (vette baslijnen), maar wint het gek genoeg niet van Kero One.

Dan verder naar twee albums die ik beide niet kende. Obba Supa - To: AM - Free: AM is toch wel de ontdekking van gisteren (wat is dat thuiswerken nog steeds toch handig). Er wordt een hypnotiserend sfeertje neergezet, die (bij mij in ieder geval) heel goed werkt. Een je ne sais quoi die lekker binnenkwam. Armand Hammer was het zesde album in de rij, en het eerste dat mij niet wist te pakken.

Starker x Theravada ten slotte tegen Afu-Ra. Ik weet niet wie de mc is en wie de producer (Starker of Theravada), maar ik vond rauwe rafelrandproductie cool. En de mc kwam bij mij weg met zijn poging om zoveel mogelijk woorden in een verse te proppen. Het won het echter niet van de voormalige sidekick van Jeru. Dope boombap met Whirlwind Thru Cities als prijswinnend nummer. En het helpt ook mee dat ik ooit een joint met hem rookte in het Amstel Hotel.
Conclusie: na dag 1 al dit nieuws in de oren, belooft het een mooie muzikale te reis te gaan worden.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 3-3
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 3-4
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 4-3
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-6

Goed verhaal Kalikula, met de joint als uitsmijter . Obba Suppa is vet hè. En Kero One inderdaad. De rest ken ik nog niet. Zit nu nog te chillen op T-Love, en kijk uit naar de rest van de week, dankzij jouw bericht

Ik vind persoonlijk dat EP'tje van T-Love :Deze dus, een veel grotere Pete factor hebben. Het was me wat te alternatief allemaal... Misschien moet ik na de lovende woorden hier deze maar eens overnieuw luisteren. Oh en die EP heeft: Kool Keith er bij in goede vorm!

Edit: Misschien niet aandachtig genoeg geluisterd dus naar sommige dingen of gewoon opnieuw moeten opzetten... Tja, heb nu gestemd!

T-Love is toch geen alternatief geluid? Is meer jazzy/soul.

Ik vind dat soulful en overtrokken jazzy geluid, alternatief in vergelijking met de BoomBap die ik gebruikelijk luister...Ik interpreteer het als alternatief. Heb de CD nu aangezet en ik kan de eerste volle track niet echt als Hip Hop beschouwen. Die eerste track is gewoon full-on een jazz joint... Dat heeft niets met Hip Hop te maken in dit geval IMO.

Edit: De volgende track (laatste keer dat ik dit doe) klinkt al meer naar mijn smaak. Dikke diepe bass en gewoon rappend, alleen dit album was het niet voor niets, helemaal niet, de eerste keer dat ik het luisterde... Maar ik kan mijn stem toch nog wel bijdraaien of niet Flipm0de? Mocht het nodig zijn.

Laatste edit: Na alle commentaren gelezen te hebben heb ik besloten voortaan alle albums die ik ken een revisit te geven, en wat aandachtiger te luisteren naar de onbekende voor mij. Heb namelijk het idee dat ik gestemd heb in de verkeerde mindset...(Kun je het nog volgen).

Alleen de eerste track is jazzy maar dat is volgens mij gewoon een soort van interlude naar het overige voornamelijke straight up hiphop.
De rest is meer jazzy/soul influenced maar toch echt veel meer naar Hiphop, er staat verder geen jazz track op. Het is geen Boombap maar ik zou het zeker nog eens luisteren, want het is alleen maar hiphop na de eerste track wellicht lange tijd geleden dat je het album gehoord had. Staan ook wat vette beats op naar mijn mening.

Jeetje, Tumi and the Volume… dat is alweer een tijdje geleden.

Starker x Theravada - Spiridon (2023)

Waar luisteren jullie deze?

Liever niet al te vaak, maar zie geen probleem met het bijdraaien van stemmen als je een change of heart hebt.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 4-3
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 4-4
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 5-3
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-7

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 5-3
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 5-4
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 6-3
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-8

Ook ik had verwacht dat Oh No dit met twee vingers in de neus zou winnen, maar het tegendeel is waar. Met terugwerkende kracht valt zijn album wat tegen; het klinkt allemaal prima, maar weinig echt goede momenten. T-Love was echter een fijne verrassing. Goede beats, toffe raps en mooie zang zo nu en dan. Het album duurde mij net wat te lang, maar het puntje gaat naar T-Love.

Boogiemonsters was ook verrassend, maar ik ben niet zo onder de indruk als de meesten hier. Goed album, maar voor die tijd en in vergelijking met vergelijkbare artiesten, toch wel redelijke doorsnee hip hop. Kero One was sowieso moeilijk te verslaan. Heerlijk plaatje!

Obba Supa was de grootste verassing (en dus grote winnaar van deze ronde). Fijne trip hop producties en goede MC's, wat al heel bijzonder is aangezien Britste rappers mij 99/100 keer niet liggen. Ondanks dat ik Billy Woods steeds vetter vind, ligt zijn werk mij nog steeds niet altijd.

Spiridon was verreweg de minst leuke verrassing. Er is eigenlijk niks aan die plaat dat mij kan boeien. Ze werken eerder op mijn zenuwen. Wel was het aangenaam om Afu-Ra weer eens uit de kast te halen!

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 6-3
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 5-5
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 6-4
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-9

Oh No vind ik soms heel tof en soms kan ik er weinig mee, bij dit album net zo. T-Love is een leuke verrassing en heb ik met plezier geluisterd.

Kero One doet me denken aan een mix van Slug en Nujabes, best leuk, maar geniet al decennia van Boogiemonsters en wint daardoor makkelijk.

Dit was mijn tweede kans voor Obba Supa en deze keer is ie al wat beter geland, Barefaced vind ik zelfs heel dope, en ik hoor wat andere mensen er goed aan vinden, maar blijf het een lange zit vinden en moeite houden met de flow/accent. Rome is niet het makkelijkste AH album en denk dat elk ander later AH album een grotere impact/kans zou hebben, maar zodra Pakistani Brain begint zit ik weer in en bij Microdose kan je me opvegen.

Starker ken ik vanaf het begin, tijd terug USA van een vriend gekregen maar die na een keer luisteren en stof te hebben gevangen terug gegeven om iemand anders meer plezier te bezorgen. De productie van Theravada maakt het album wat mij betreft, ik kan nog steeds weinig met Starker; alsof hij acapella zijn raps neerlegt en later op de beat is geplakt. Afu Ra draai ik om de zoveel jaar en geniet dan elke keer, ook al is het album niet helemaal consistent, makkelijk punt voor hem.

Ik vind dit een erg leuke manier om meer albums te ontdekken, maar merk dat ik wel keuzes moet maken in welke ik ga luisteren (ken ruim de helft niet).

Is het mogelijk dat we alvast weten welke albums de komende weken aan bod komen? (Eventueel zonder de tegenstanders erbij, om het spannend te houden).