De vele hartjes op je post zegt mij dat meer dit graag willen. Dus bij deze alvast de volgende zestien namen in willekeurige volgorde:

Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023)
Lewis Parker - Masquerades & Silhouettes (1998)
Decompoze - Decomposition (2007)
Molemen - Ritual of The... (2001)
Boogie (/ WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019)
J. Cole - The Off-Season (2021)
Citizen Kane - Deliverance (1999)
The Beatnuts - Stone Crazy (1997)
Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018)
Electric - Life's a Struggle (2004)
Deep Puddle Dynamics - The Taste of Rain... Why Kneel (1999)
Mike Mictlan and Lazerbeak - Hand over Fist (2008)
Fat Windjacks - C U L T (2019)
Noname - Telefone (2016)
Epidemic - Illin Spree (2011)
Ghettosocks - Get Some Friends (2006)

Het is moeilijker dan verwacht om albums op zulke korte tijd te leren kennen, dus de kans dat ik veel kan stemmen is klein. Maar sowieso heerlijk om zo’n MuMe-branded lijst van underrated hiphop-plaatjes te hebben, daar ben ik wel even mee zoet.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 6-4
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 6-5
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 6-5
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-10

Album van T-love kende ik nog niet. Fijne kennismaking. Extreem chille sfeer, beetje Jill Scott, maar dan wat meer hiphop. Met name het nummer van Dwele, Seven, is steengoed. Verder weinig duidelijke uitschieters en met Chiquita helaas ook een mispeer naar mijn mening. Mijn voorkeur gaat toch Oh No omdat het veelzijdiger is en zeker qua raps interessanter. Ik verdenk T-love ervan dat die sneller gaat vervelen. Oh No heeft iets meer zwakkere nummers maar ook meer hoogtepunten met een zeer sterke eindsprint (Black, Second Chance, Hank, Smile a Lil Bit en op het einde dus T. Biggums(!), In This en Coffee Cold)

Deze vond ik aanvankelijk wat makkelijker. Ben namelijk niet zo onder de indruk van de Boogiemonsters. Steekt allemaal prima in elkaar maar vind het nergens onderscheidend. Misschien qua teksten maar dan alleen op thematiek en niet op kwaliteit. Het doet me vrij weinig. Dus ik dacht: dat wordt dus Kero One. Die valt me bij herluistering echter wat tegen. Ik las bij de albumpagina ook dit bericht van mezelf van bijna anderhalf decennium terug : Toch zou ik Kero One sneller opzetten dan Boogiemonsters, als ik het in de kast had staan.

Snap eerlijk gezegd niet dat Rome genomineerd is ipv bv Paraffin. Ik ken Armand Hammer nog niet zo lang en goed maar vind het erg sterk. Deze Rome is alleen wat minder consistent. Obba Supa ken ik al heel lang, maar niet per se heel veel geluisterd. Niet omdat ik er geen zin in heb, maar omdat ik m nog niet fysiek bezit. Deze viel me bij herluistering ook wat tegen. Opnieuw zag ik dat ik dit al had kunnen weten (uit 2010): Mijn stem gaat, voor mezelf verrassend, toch naar Rome. Pakistani Brain is echt super hard.

Vette producties vooral qua sfeer bij STARKER X THERAVADA. Ik vond het echter, ondanks de korte duur, moeilijk om er helemaal doorheen te komen. Dat heeft alles te maken met de raps. Ontzettend nerveus en gehaast. Echt helemaal niet mijn ding. Afu-Ra is ook niet mijn favo MC maar wat een heerlijke tracks op de eerste helft van de plaat zeg. Soul Assassination, Defeat en vooral D&D Soundclash knallen heerlijk dankzij Muggs, Premo en Beatminerz respectievelijk. Het album houdt dit niveau niet vast en Afu-Ra heeft niet bijzonder veel te melden en bv Bring it on is gewoon zwak. Ondergrens van Afu-Ra ligt dus wel lager dan STARKER X THERAVADA maar de bovengrens ook wel echt hoger. Mijn stem gaat naar Afu-Ra.

Nu afwachten of er voor de deadline nog iemand komt om te stemmen om battle 2 en 3 gelijk te trekken?

Edit (13:22u): deadline is morgen pas realiseer ik me nu. Ik had het gevoel dat het al vrijdag was

panjoe, kun je toelichten waarom je specifiek Rome genomineerd hebt en niet een van de laatste drie platen?

Dat is degene die ik recentelijk het meeste heb geluisterd, en die ik het meest ondergewaardeerd vind - Paraffin en Shrines vind ik denk ik beter maar die krijgen wel bredere waardering.

Ik heb geen tijd om deze ronde te beluisteren maar op basis van mijn vage herinnering vind ik zelf To: AM - Free: AM minstens even goed als Rome. Ook een plaat die ik zelf genomineerd had kunnen hebben.

Heel fijn, nu kan ik ook wat in het vooruit luisteren! Thanks!

Gelukkig heb ik de Sloth rap van Larry June al gehoord, Boogie, Electric en Noname heb ik nog nooit beluisterd...En van Hermit and the Recluse ben ik niet zeker...Maar is dat niet iets van Ka? Oh, Mike Mictl anand Lazerbeak willen we nog even nader onderzoeken!

Flipm0de: Ik draai de stem voor Armand Hammer terug, en kies bij nader inzien voor Obba... Armand Hammer is productiegewijs niet echt mijn ding, en Obba is bij een 2de luisterbeurt al een stuk minder vervelend om te horen! T-Love was me niet echt Hip Hop genoeg, vond het een vervelend album. CD-tje gaat dus binnenkort in de verkoop... Die gaat naar Oh No, omdat dat T-Love album IMO gewoon kut is.
Dus de geupdate stemmen:

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 6-5
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 6-5
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 7-4
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-10

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 6-6
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 6-6
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 8-4
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-11

Zo, dat was vermakelijk. Geen slechte platen ertussen. Wel dingen die minder mijn ding zijn.

Oh No vind ik een geweldige plaat. Extra dope vanwege het idee alles van 1 artiest te samplen. Dat vind ik altijd dope. De rappers op het album van Oh No vind ik van alle 8 albums deze ronde veruit het tofst. T-Love kende ik niet. Na de jazzopener een prima plaatje maar niet iets wat ik vaker moet horen. Beetje saai op den duur.

Boogiemonsters wordt gedurende de plaat ook wat eentonig maar is wel volle bak mijn sound. Doet me meer dan Kero One. Ook deze albums beiden nieuw voor me.

De derde battle was close. Beide platen prima voor de liefhebber maar voor mij saai. Dat vond ik destijds van deze van Armand Hammer en nu nog steeds. Obba Supa kende ik niet en vond ik ook een lange zit, maar net iets fijner luisteren.

Starker en Theravada was ook nieuw hier. Qua producties wel dope. Raps slecht. En Afu-Ra bevat los een aantal hiphopclassics op dit album. Dat was een makkie.

Deze stond nog niet integraal op YouTube, zie hier de playlist die ik heb gemaakt voor wie op YouTube moeten leunen

Spannend, die eerste 2 battles! Ik probeer voor 12.00u nog te stemmen.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 6-6
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 6-7
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 8-5
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-11

De albums T-Love, Oh No en Starker albums kende ik niet, omdat deze me het minst interessant leken heb ik ze geskipt. Misschien dat ik Spiridon later nog een kans geef, gezien het opvallende hoge aantal mensen dat deze verkiest boven een (semi) classic van Afu-Ra.

Kero One kende ik wel, maar deze plaat nog niet. Erg fijne ontdekking, al moet hij het wel afleggen tegen Boogiemonsters. Obba Supa heb ik destijds geprobeerd en was toen niet mijn ding. Nu weer geprobeerd en het kwartje is nog steeds niet gevallen. Ik merk sowieso dat ik de laatste jaren minder heb met 'moeilijke'/abstracte hiphop en eerder neig tot meer toegankelijke platen. Rome is wel een lekkere plaat!

Uhm, hij is welgeteld 1 stem gekregen..? Vind je dat opvallend veel?

T-Love kut kan zijn, dat is smaak. Maar hoe kan T-Love niet hiphop zijn, er staan misschien 2 tracks op die niet hiphop zijn maar de rest is straight up hiphop zowel kwa raps als beats.

Trouwens aan het voorluisteren en nooit van Lewis Parker gehoord maar dat album is dope as fuck.

T-love - Long way Back (2003) - Oh No - Exodus into Unheard Rhythms (2006) 7-6
Kero One - Windmills Of The Soul (2005) - Boogiemonsters - Riders of the Storm: The Underwater Album (1994) 6-8
Obba Supa - To: AM - Free: AM (2009) - Armand Hammer - Rome (2017) 9-5
Starker x Theravada - Spiridon (2023) - Afu-Ra - Body of the Life Force (2000) 1-11 pas

T-Love tegen Oh No is de lastigste battle voor mij. Die tweede kende ik al wat langer, maar ik grijp er zelden naar terug. Gezien de kwaliteit van de beats en de gastenlijst vind ik het af en toe verbazend hoe oninteressant Oh No zelf uit de hoek kan komen. Veel goede ingrediënten worden samengesmeed tot een wat wisselvallig / hak-op-de-tak album zonder rustpunten. T-Love vond ik daarnaast een leuke verrassing. Duidelijk meer laid-back en door de erg lange speelduur bij vlagen wat saaier dan Oh No, maar al met al een lekkere, stabiele plaat. Wint het daarom nipt voor mij.

Kero One is heel degelijk, maar kleurt voor mij wat teveel binnen de lijntjes. Haast een blauwdruk voor een sterke hiphopplaat, maar wat weinig onderscheidend. Boogiemonsters daarentegen vond ik een erg leuke verrassing, waarbij de brakke sound op de een of andere manier bijdraagt aan de rauwe en afwisselende sfeer. Mooie ontdekking!

Obba Supa is een long time favo van mij, dus dat is pech voor Armand Hammer. Beide zijn namelijk top-3 platen uit dit achttal voor mij. Maar de zweverige, dromerige sfeer die Obba Supa neerzet en zijn relatief harde raps in inbedt blijft voor mij uniek binnen de hiphopwereld.

Afu-Ra is zo'n plaat die ik vroeger zo vaak in de low-price tweedehands bakken zag liggen dat ik er vanuit ging dat het wel een tegenvaller moest zijn. Al die tijd nooit mezelf toe gezet om hem te luisteren tot nu. En dan blijkt het gewoon een goede plaat te zijn! Sterke beats en een niet heel speciale maar wel zeer degelijke Afu Ra. Helaas niet meer toegekomen aan die andere te luisteren, maar de stand is al wel duidelijk.

Een leuke eerste stemming met op de valreep nog de beslissing. Ondertussen staan er alweer acht nieuwe albums klaar voor jullie kritieken.

Deadline is maandag 18:00.


Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-0
Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 0-0
Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 0-0
Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 0-0




-SprayIt-, 3dwardVan3, 7744leon, aerobag, bart1989, berend94, Chrisseh, Dwejkk_, ecktepatrick, Elohim,Ernie, Flipm0de, FlyLo, Frank West, Fred B., GarnalenPeller, Geerten, Gehenna, Glaciers of Ice, Glitch, gweah, Gyzzz, Harderwiek, Illa, JayM, Johnny Marr, jordidj1, Kalikula, Kill_illuminati, KILLERBEE99, Koenr, Kos, lambfv4.0, LarsHiphop, lowieke, madmadder, MAS, McSavah, MJ_DA_MAN, mjk87, MVW, niels94, Nr.4, Osiris Apis, overmars89, panjoe, Ploppesteksel, principal2000, Psycholamp, Ralph., Reint, Revo, shaadiq haynes, Shelter, Slowgaze, thgryda, Ward, waxs, WeztSide, Yestsida, zaaf, ArthurDZ, Silky & Smooth, JRLA, ForWhomThePeteTolls, Niek, JLjuju

Mijn twee nominaties tegen elkaar, maar da's juist een goed iets denk ik. Sowieso gaat er een meesterwerkje door.

De hele vibe is het gewoon niet voor mij, vind het nou niet echt roffe boombap beats... Ik wil wel eens chargeren...

Kan gewoon 4 albums gaan luisteren, waar ik van weet dat ik ze waarschijnlijk (aanname, idd) niet tof zal vinden...

Ooo, ik las verkeerd

Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-1
Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 1-0
Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 1-0
Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 1-0

Wat beter bekende albums deze keer voor mij. Alleen de albums van Citizen Kane en Boogie waren onbekend.

Boogie was een stuk minder kut dan ik had gedacht, best wel een prima album eigenlijk. Toch wel een hele makkelijke keus voor het kunstwerk van Ka en Animoss.

Het album van Decompoze ligt volledig in mijn straat, in de hoek van Binary Star. Het album van Electric is ook prima al springt niks er echt bovenuit.

Kiezen tussen Noname en Citizen Kane was de lastigste keuze. Volledig andere stijlen en het album van Citizen Kane verraste me enorm positief. Telefone daarentegen al een aantal jaar in mijn rotatie en als ik wat speelse Hip Hop met diepgang wil luisteren is dit een ideaal album.

Fat Windjacks heeft mij op een paar tracks na nooit echt weten te overtuigen en snap de hype achter dat album dan ook niet echt. The Alchemist is de laatste jaren altijd raak en Larry June weet ook raad met zijn beats.

Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-2
Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 2-0
Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 1-1
Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 1-1

Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-2 (pas)
Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 3-0
Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 1-2
Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 1-2

De eerste battle is totaal niet aan mij besteed, ik zou dan moeten stemmen voor wat ik het minst kut vind. Dat is dat Ka album, zo noem ik t maar. Ka heeft wel de gunfactor als ex-member/affiliate van Natural Elements... Boogie was me te mainstream, het andere album is het ook niet maar zou ik veel beter kunnen handelen. Toch een pas want ik vertrouw erop dat Boogie uitgeschakeld wordt.

Electric was een leuke luisterbeurt... Maar zal nooit helemaal mijn favo worden. Decompoze is gewoon dope, zoals iemand al zei: De Binary Star hoek, dat heeft ook mijn voorkeur in dit geval.

Deliverance is mijn most eagerly wanted album around. Een soort van grail/heilige graal... Zou graag de CD hebben, maar die is onvindbaar hier en de gemiddelde Canadees die hem verkoopt weet dat ook heel goed en de prijs is er dan ook naar. Noname, ja ik hoor wel wat anderen erin zien (horen eigenlijk). Maar het is totaal niet aan mij besteed. Mijn eigen nominaties zullen niet in alle gevallen doorgaan, dat geldt wel voor Deliverance!

De laatste 2 albums kende ik al, en het is volkomen waardeloos tegen mwah, redelijk aight. Die stem is dus ook makkelijk. Fat Windjacks, ik heb de hype ook nooit begrepen btw! Maar makkelijke stem tegen de Sloth Rap van Larry June.

3 albums moeten luisteren, waarvan er slechts 1 echt een straf was en ik na track 4 ben gaan skimmen door de tracks heen. Hermit and the Recluse kende ik wel toen ik de hoes zag. Kijk uit naar de volgende 4. Electric was een redelijke verrassing... Noname was mwah, gewoon niet mijn ding.

Btw: Er is geen twijfel dus sowieso geen stem... Ook niet voor dat Ka-gerelateerde album... Dan zou ik niet voor de dopeste kiezen maar de minst vervelende om naar te luisteren.

Even een editje: Ik ben erachter dat productie toch meer doet dan ik dacht, het is niet allesbeslissend maar wel voor het grootste deel. Anders had ik sowieso voor Ka en die andere gast gestemd... En had Noname niet zo 'slecht' eraf gekomen... Citizen Kane is tekstueel niet slecht en het gaat zeker ergens over, maar Noname kwam wel wat serieuzer en dieper over dan ik had verwacht (en dat was al redelijk serieus). Een album wat me steeds meer tegen gaat staan ondanks dat het Preemo zo ongeveer zijn beste producties bevat is"Livin' Proof," wat ik echt gewoon niet meer zal draaien... Die gaat mee in de evaluatie voor de volgende opruimronde met de CDs in huize Pete!

WESTSIDE BOOGIE is typisch zo'n naam die ik al 100x voorbij heb zien komen, maar waarvan ik nooit de moeite heb genomen om het te checken. Door dit topic eindelijk iets van hem geluisterd en het bevalt me verassend goed!

Sorry Pete!!!

Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-3

Ik vind beide niet tof, maar westside boogie een stuk minder tof. Ik hoorde die naam vaak, en had een wat hoger pop hiphop verwacht zoals the Game of zo. Maar ik kan er niks mee. Hermit and the Recluse kende ik nog niet maar de beats zijn me een beetje teveel rommeligheid en de raps flowen voor geen meter. Maar die laatste krijgt wel mijn stem.


Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 4-0

Decompose kende ik nog niet maar album klinkt vet. Het had zomaar een 90's release kunnen zijn wat erg dope is. Ik ga dit album zeker vaker opzetten, klinkt allemaal goed. Toffe producties, vooral de beats erg nice. Ook vette scratches dat hoor je niet veel meer in huidige hiphop. Raps zijn on point.
Electric was mijn nominatie en die ken ik wat beter. Ik vind het een dope album met een van mijn favoriete rappers, Insight. Maar ik moet zeggen dat de 4.5 die ik had staan nu meer een 3.5-4 is geworden. Er staan nog steeds dope tracks op (zoals Where Would You Be en Can't Stop) maar Decompose wint.

Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 1-4

Noname is meer een fusion voor mij, nooit van gehoord verder. Wel mijn ding maar dit album is wat light. Citizen Kane kende ik al wel maar Deliverance nog niet. CK krijgt hem vanwege goede raps, flow en teksten on point.


Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 2-2

Larry June had ik nooit van gehoord, Fat Windjacks wel. Die eerste is een hele positieve verrassing en ga ik zeker vaker draaien. Vette beats, raps zijn ook goed maar ik vind vooral dat the Alchemist de plaat maakt. Fat Windjacks, het is niet heel slecht of zo maar ik snap de goede scores niet. Heel average, ik hoor niks speciaals dus gaat naar LJ.

Boogie (/WESTSIDE BOOGIE) - Everythings for Sale (2019) - Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens (2018) 0-4
Decompoze - Decomposition (2007) - Electric - Life's a Struggle (2004) 5-0
Noname - Telefone (2016) - Citizen Kane - Deliverance (1999) 2-4
Larry June & The Alchemist - The Great Escape (2023) - Fat Windjacks - C U L T (2019) 3-2

Hermit and the Recluse kende ik al. Niet wild van, ik hoor het geniale van de producties niet en rappend vind ik het wat vlak. Het wint het toch vrij ruim van Boogie. Dat vind ik soms aardig, maar soms ook tergend slecht (Skydive bv). Ook een stem en flow die me totaal tegenstaan. Zo heel graag nonchalant en ongeinteresseerd willen klinken. Lil Wayne heeft dat ook soms, maar die wisselt het nog af met stuk fellere rap, wat nog wel werkt. Maar deze Boogie ga ik niet meer opzetten.

Decompoze was een van mijn nominaties. Leuk te zien dat ie het goed doet. Al is de tegenstand nog niet zo groot. Electric heeft leuke dingen maar vind het ook erg wisselvallig en rappend nogal inhoudsloos.

Ik kende beide nog helemaal niet. Noname is een zeer aangename kennismaking, al is het me af en toe wat te traag, iets te relaxed. Kan ook met stemming te maken hebben. Zeer eigen stijl in ieder geval. Citizen Kane vond ik minder bijzonder, soms wel tof (Ice Niggaz) maar af en toe gewoon erg slecht (Graffiti Nights, Remembrance Day ook en vooral In Da Cut). Duidelijke stem voor Noname voor mij.

Deze kende ik ook beide nog niet. Werd verrast door het Nederlands bij Fat Windjacks . Vind de platen best aan elkaar gewaagd. Larry June en Alchemist haalt een hoger niveau (Turkish Cotton is meteen een gruwelijk vette binnenkomer) maar zit ook wel middelmaat tussen, al sluit ik niet uit dat het bij herluistering beter wordt. Dat laatste verwacht ik zeker niet van Fat Windjacks. Dat klinkt typisch als iets dat op eerste gehoor (erg) leuk is, maar eerder gaat vervelen. Maar ook bij eerste luisterbeurt gaat de voorkeur al licht naar Larry en Alchemist. Leuke kennismaking beide