13 in een dozijn zeg je, en nog steeds naar die troep uit Memphis luisteren... Geen persoonlijke aanval, maar dat vind ik pas 13 in een dozijn. Als je de juiste underground hebt is het verre van 13 in een dozijn... Maar hey, smaken en meningen verschillen...

Scott Lark - Razzle Dazzle (1996) - Blue Scholars - Blue Scholars (2004) 4-6
Aesop Rock x Blockhead - Garbology (2021) - Tuff Crew - Danger Zone (1988) 5-6
Yong Yello - Marcel & Het Magnetisme van de Goot (2021) - Nine - Cloud 9 (1996) 3-7
Rome Streetz - KISS THE RING (2022) - Curren$y, Freddie Gibbs & The Alchemist - Fetti (2018) 6-5

Razzle Dazzle is een toffe ontdekking, Blue Scholars heeft vooralsnog de speeluren mee. Danger Zone heeft dope momenten, maar Garbology vind ik consistenter. Het verhalende van Yong Yello is wat mij betreft de kracht van het album, sterk, productioneel ook bij vlagen erg goed alleen erg jammer dat die producties dan weer over de top gaan (te theatraal/maximaal, iets wat me ook stoort bij bv Lil Simz en McKinley Dixon) en de sterke momenten overschaduwen. Cloud 9 jeugdsentiment, blijft vet. Tja, Kiss The Ring (en Rome Streetz in het algemeen), ik blijf het proberen, maar wil maar niet klikken. Sommige tracks ja, als album nee. Fetti is bij mij echt gegroeid naar mate ik die vaker luisterde, dope album, easy win.

Ik hoor je Pete en er is zeker ook veel underground die ik vroeger luisterde en nog wel regelmatig op zet, maar dat zijn wel de pareltjes. Veel albums hebben voor mij hun glans verloren. Ik had het btw niet over Blue Scholars, want dat album heb ik pas recentelijk ontdekt.

Dat je Memphis rap 13 in een dozijn vindt snap ik overigens wel. Al denk ik daar iets anders over.

Mooie battles de vorige stemming, met Tuff Crew die Aesop verslaat toch wel een kleine upset.
Dit weekend staan er ook weer lastige keuzes voor de deur met veel newschool vs. oldschool.

Deadline is maandag om 18:00.


L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 0-0
JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 0-0
Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 0-0
Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 0-0




-SprayIt-, 3dwardVan3, 7744leon, aerobag, bart1989, berend94, Chrisseh, Dwejkk_, ecktepatrick, Elohim,Ernie, Flipm0de, FlyLo, Frank West, Fred B., GarnalenPeller, Geerten, Gehenna, Glaciers of Ice, Glitch, gweah, Gyzzz, Harderwiek, Illa, JayM, Johnny Marr, jordidj1, Kalikula, Kill_illuminati, KILLERBEE99, Koenr, Kos, lambfv4.0, LarsHiphop, lowieke, madmadder, MAS, McSavah, MJ_DA_MAN, mjk87, MVW, niels94, Nr.4, Osiris Apis, overmars89, panjoe, Ploppesteksel, principal2000, Psycholamp, Ralph., Reint, Revo, shaadiq haynes, Shelter, Slowgaze, thgryda, Ward, waxs, WeztSide, Yestsida, zaaf, ArthurDZ, Silky & Smooth, JRLA, ForWhomThePeteTolls, Niek, JLjuju

Ter verduidelijking, panjoe, dat JPEGMAFIA album dat je hebt genomineerd, is dat de offline versie met 20 tracks die in eerste instantie alleen via Bandcamp te bestellen was en zoals die op MuMe staat, of de online versie met 18 tracks die op Spotify te vinden was tijdens de release? (Op Spotify heb je nog steeds "LP!" als de versie met 18 tracks, en "OFFLINE" met 20 tracks).

Geen idee of het een verschil maakt voor het stemmen, dus ik vraag het maar.

Oh no, had niet door dat we weer twee rondes per week doen. Had ik Aesop naar gelijk kunnen brengen, de andere hadden geen verschil gemaakt

Sowieso de OFFLINE versie, dat is de plaat zoals hij bedoeld is en daar staat ook de sterkste track op (HAZARD DUTY PAY).

Wat is het verhaal achter dat offline en online? Heeft dat met samples en rechten enzo te maken?

De vakantie is over, de drukke eerste werkweek ook. Ik beloof beterschap in luisteren en reageren.

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 1-0

Lastig, maar L*Ron is echt een zwaar op geslapen classic!

JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 0-1

PUTS all day!

Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 0-1

Ook weer een simpele, Raw Breed!

Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 1-0

Street Military ook vrij makkelijk..

Deze ronde was een walk in the park, op de eerste na.

Haha, ik moet Raw Breed alleen nog luisteren, maar ik verwacht op elke battle de andere kant op te gaan stemmen, op de die eerste na ;p

Ik moet alleen die Dave en JPEG luisteren... Ben wel benieuwd. Misschien moet ik het maar eens met een epistel a la Shelter doen. Haha, nee, zolang als ik mijn eigen blog nog niet goed van de grond kan krijgen, ga ik dat zeker ergens anders niet doen.

Dat is net waar je smaak ligt. Ik ben met het oude opgegroeid en het nieuwe is vaak niet mijn kop thee.

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 1-1

Imaginarium is een absolute Underground classic, die terecht door het aan Rene1979 geliëerde label BoomBap Relickz opnieuw is uitgebracht, maar Hard Knocks is voor mij HET MEEST OP GESLAPEN album van de eerste helft van de 90's. Terecht opnieuw uitgebracht door 90's tapes. Al was dat met de CD-versie niet echt nodig. Dikke storytelling tracks met als absolute hoogtepunt voor mij "Hands of a Stranger". Ik gok dat ik net dat beetje ouder ben dan JRLA, aanname (?) , en daarmee dus ook meer het sentiment van Hard Knocks heb... In ieder geval, erg dope en onderschat album.

JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 0-2

Ik hoefde slechts een snufje JPEGMAFIA gehoord te hebben om te weten wat hier mijn antwoord is! Duidelijk PUTS. #RestInPeaceDoubleK

Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 0-2

Killa Instinct is al een keer opnieuw uitgebracht door of Dust & Dope, of Back 2 Da Source. Niet helemaal mijn favoriete Raw Breed album, dat blijft Lune Tunz! Maar oude 90s rofheid wint het makkelijk van hedendaagse rofheid.

Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 2-0

Ik laat deze blanco voor nu, Flipm0de: hopelijk kan ik later nog een van deze 2 het beslissende zetje geven. Street Military is uit de tijd dat ik nog veel G-ish luisterde, en er nog goed tegen kon. Dope EP'tje zou ik zeggen (6 of 7 tracks meen ik me te herinneren) alleen niet helemaal qua speelduur... Dave klinkt al als hippie-shit en het is ook nog eens uit 2021. Zoals ik al zei: Flip, met jouw goedkeuren stem ik hier later op. Want mijn oren zijn behoorlijk overspannen van die paar minuten die ik heb besteed aan JPEGMAFIA!

Edit: Dave stond ondertussen aan, en ik vind de producties van Street Military duidelijk meer aansprekend in dit geval. Wat kan ik zeggen: ik ben een kind van The Golden Era, makkelijke keuze dus. Die Dave heeft precies de producties waar ik niet tegen kan... Geef me dan maar die hype beats van Street Military!

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 2-1

Lekkere Bill Withers-sample en vibe waarmee Hard Knocks start. Daarna komt het album meer op stoom met Nigga for Hire. Toch kakt het album wat in, of gaat gewoon wat vervelen. Iets te monotoon en te weinig echt onderscheidende producties. Young Black Male doet qua productie wat aan De La denken; kan zo van Buhloone Mindstate komen. Echter, bij De La zijn het interessantere rappers die er extra jeu aan geven. Het blijft wat mak hier.
Dan L*Roneous! Oew, wat een lekkere intro meteen al. Lekker suspenseful loopje met een MC die de aandacht weet te pakken met een speelse flow. De Guru-sample komt er niet helemaal lekker in. Met Doctrines of the Lip Swift wordt de goede lijn wel voortgezet. Goede productie, maar fijne MC vooral; uiterst soepel met gevoel voor timing. Heeft iets van Del ook. A Place Called This is ook weer heerlijk, waarin ook fijn gespeeld wordt met de productie door een groot deel weg te laten vallen terwijl L*Roneous lekker doorrapt onder wat puik scratchgeschuffel. Het acapellastuk in Imaginarium is ook weer een leuke vondst. Ja, dit vind ik erg fijn . De feature van Gennessee op No Limitations is ook goed. Fantastisch scratchwerk op L-evation. Duidelijk beter dan Hard Knocks naar mijn mening.

JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 1-2

Ik had JPEGMAFIA al eerder gecheckt en schreef toen: Ik heb het een serieuze tweede kans gegeven en begin wat bij te draaien (lang leve topics als deze ). Zoiets als Nemo! kan ik nog steeds echt niks mee. Maar bv End Credits vind ik dan wel weer echt vet. Dat is ook super druk, maar wel organischer ofso. En dat roepende rappen vind ik wel gaaf. Zo ook in Hazard Duty Pay dat sowieso wat relaxter is, met een zelfs wat soul erin. Zo ook What Kind of Rappin is This?. Are U Happy? vind ik dan weer minder, net als 100. Zo wisselt het een beetje, maar mijn interesse is nu toch gewekt. Dikembe! ook wel lekker met die Runnin-sample. Naar het einde toe gaat het me wel wat vervelen.
Bijna 10 jaar geleden schreef ik dit bij PUTS: Dat gevoel heerst ook na herluistering nu. Zoiets als Suite for Creeper kan leuk zijn als je echt topMC's hebt, maar dat is hier niet het geval. In Blowin Wax rapt iemand "People Under the Stairs, we got the brand new sound", maar van een nieuw geluid is gewoon geen sprake. En zeker als je battled tegen JPEGMAFIA is het niet handig prat te willen gaan op vernieuwing. Blowin Wax is overigens wel erg goed nummer, met erg fijne drums en de rappers gaan er lekker op. Toch vind ik het alles bij elkaar te mager. July 3rd moet grappig zijn denk ik maar ik vind het heel suf. Moet mezelf echt naar het einde slepen want het duurt me allemaal veel te lang ook (al is We'll be There weer best fijn). Dus ja, toch JPEGMAFIA dan, tot mijn eigen verrassing, dankzij hogere pieken en het vernieuwende ervan tov PUTS.

Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 1-2

Ransom is een van de beste vondsten voor mij in dit topic tot dusver . Erg tof! Heel lekkere sound en dito rapper. Qua productie schatplichtig aan de vroegere Kanye, wat helemaal in mijn straatje past. Zoiets als Compromised kan ik heerlijk in opgaan. Eenvoudig, sfeervol en krachtig tegelijk. Een van de tofste ontdekkingen voor mij tot nu toe. Dat niveau wordt niet de hele tijd vastgehouden, Makin It vind ik bv wel wat minder, evenals Redemption met al te bekende sample (al kan ik er even niet opkomen waar het ook al weer van is ). Het slotstuk met eerst het sterke The Gambler en daarna Beautiful Gravesites is wel weer heerlijk. Net zoals de voor de hand liggende favoriet Circumstances trouwens. Heel fijn plaatje, dat ik graag een volgende ronde nog eens opzet .
Raw Breed is ook best tof, al trek ik niet elke rapper even goed. Die heel zware stem vind ik wat lachwekkend eerlijk gezegd, en ook matige flow. Ook een van de andere rappers vind ik erg zwak maar er zitten ook goeie tussen. De beats zijn aardig tot goed; het is vooral het posse cut-gehalte dat de plaat de moeite waard maakt, plus het grimmige sfeertje. Bij vlagen doet het zeker niet onder voor Ransom, maar bij vlagen (als de zwakke rappers aan het woord zijn) duidelijk wel. Daarom stem naar Ransom.

Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 2-1

Dave had ik al eerder eens gecheckt en was onder de indruk. Dat is niet veranderd. Niet alles is even geslaagd (Law of Attraction) maar bv Heart Attack is echt heel knap. Sowieso erg sterke rapper die je helemaal mee kan nemen. De productie is dienend aan de raps, maar toch ook origineel en met eigen stijl.
Dan Street Military. Oef! Tears Came from Making This Dream is nog aardig. Maar I Don't Give a Damn is een beetje als een B-film. Je kan het leuk vinden, maar - man o man - goed kun je het niet noemen. Rappend is het nog wel aardig (qua flow), maar die hele G-Funkachtige productie die denk ik onheilspellend moet klinken komt me heel amateuristisch over. Het wordt er daarna niet beter op met Another Hit. Het is een kort plaatje maar ik zie dan al op tegen de kleine 20 min die ik nog te gaan heb. En dan komt het ergste met Street Military Outro. Zal vast grappig bedoeld zijn. Of wacht: Gasta Get Paid is nog erger. Ach, laat maar. Gewoon totaal niks voor mij dit.

Het is toch jammer dat Akinyele niet met een album mee doet... Ik weet niet, was wel benieuwd naar de kritieken hier...

“De man die er ook bij was toen Nas…” ;p. Beetje flauw. Maar albumtitels als Vagina Diner maken me niet bepaald nieuwsgierig. Jij vindt m vet?

Akinyele is porn rap, ik vind er niet veel aan

Ik ben van 1979 ForWhomThePeteTolls ook ik heb warme gevoelens met het Hard Knocks album alleen net iets meer met L*Ron, puur ook omdat het zo ontzettend goed vind.

Ik vind de sound rond 95/96 in de BoomBap echt een shift maken. De samplebased ish werd of anders ingevuld, of de beats werden wat kunstmatiger (weet niet hoe het anders te zeggen). Hard Knocks ontdekte ik toentertijd via Villa65 en was er helemaal weg van. Wellicht ben ik niet objectief (wat hier ook niet hoeft natuurlijk)... Maar dat wil niet zeggen dat ik Imaginarium niet gewoon 4½ mic zou geven. Heb hem ook op beide BB Relickz CD versies, tape en vinyl. Echt heel dope, echter Hard Knocks heeft voor mij een magische klank en ik vind de storytelling tracks op het album erg sterk! Scheelt maar 5 jaar an sich, wat met muziek best wat kan zijn. Iig, pech met de loting kun je altijd hebben.

Akinyele is erg dope IMO, Aktapuss en Vagina Diner zijn veel gespeeld in huize Pete!

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 3-1

Ik ken beide niet, dus dit wordt een eerste luistersessie.

Imaginarium, moeilijk te vinden dit album maar gevonden op Youtube. Eerste track (doctrines of the lipswift) is meteen dope, harde beats en een beetje jazzy sound. Ik vind de rapper(s) ook relaxed, rustige flow, goed verstaanbaar, lyrics zijn best dope. L'chemy vind ik ook erg nice klinken, wat meer up tempo en iets andere beat. Klinkt erg goed zoverre, gek genoeg nooit van ze gehoord. Oveirgens de scratch en trompet zijn erg mooi gedaan. Implosion is wat kaler en saaier, niet heel storend maar ook geen vet nummer. A Place Called This is dope maar in het begin lijkt die heel saai. De scratch chorus (soort van) en lome trompet zijn erg vet. Imaginarium heeft een wat alternatievere productie, ik vind het wel dope en het is ook goed voor de afwisseling/variatie op dit album. Hoewel de rappers niet hetzelfde klinken en eigenlijk de producties ook wat anders zijn, krijg ik toch Cyne gevoelens bij dit album. Dat is een positief punt. No Limitations weer heel dope, ik vind de jazzy samples op dit album echt nice, vooral omdat de beats hard zijn. Ik denk dat ik dit een van mijn favoriete tracks vind. Sowieso erg dope dat er zoveel scratchwerk op staat, iets wat ik toch veel mis in hedendaagse hiphop. The RAINS is niet slecht maar ik vind het wel een van de mindere tracks, doet me niet veel maar ook geen skip moment. L'Evation is een turntable track, ik ben helemaal om wat betreft dit album. Luistert heerlijk weg en veel afwisseling in de tracks tot deze turntable track die mega dope is. Jammer dat dit niet op Spotify staat, ik had graag wat tracks op mijn playlist toegevoegd. Ik moet wel zeggen dat de tracks die erna komen wat minder zijn behalve Revolutions die is heel vet. The L Perspectibe lijkt op een Cyne track weer, maar ik vind die van Cyne beter.

School Of Hard Knocks ken ik dus ook niet maar ik vind vorig album echt heel dope dus ze moeten van goede huize komen om dit te winnne. Eerste track is wel ok, het licht scratchen is wel nice gedaan, de rapper vind ik op deze track een beetje saai rappen en hoewel de track wat verrassende wendingen heeft is het mij te saai. Nigga For Hire is een "heard it all before" track, een 13 in een dozijn. Wel grappig dat het album uit 2008 komt maar zo uit de era van Kool G Rap kan komen. Ghetto Love is wat rustiger, wel goede afwisseling. Het bas loopje vind ik wel nice, de raps zijn zeker niet slecht maar het doet me gewoon weinig. Op Thoughts Of A Negro, lijkt zijn stem geluid meer op Chuck D, of wellicht de manier van rappen.
Op zich wel een nice track, ik vind dit het eerste nummer waarvan ik zeg die wil ik wel vaker horen. Opposite Side heeft een ietwat andere productie, sneller en meet 80's. Niet slecht maar het begint nu wel veel op elkaar te lijken. Road To The Precinct, het scratchen is wel nice maar overall wat te saai en kaal.
Track 7 en 8 gaan voorbij zonder dat ze me echt opvallen, vergetelijk. Runaway Child is dan even een opwekking, maar meer omdat het anders klinkt dan het gros ervoor maar ik vind het nier per se heel goed. De laatste tracks zijn meer van hetzelfde. Het is zeker geen slecht album en losse tracks zijn wellicht heel vet, maar als geheel vind ik het wat te monotoon.

Het wordt Imaginarium by a mile en nog een beetje. Veel doper, hardere beats, goede rapper en meer variatie.


JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 1-3

JPEG wel eens gehoord maar pakt me niet, PUTS volgens mij heb ik bijna alles van ze maar niet dit album Maar ken dit album wel en ook vaker gehoord maar al een tijdje geleden.

JPEG. Trust begint gelijk vrij kut. Wat een ontzettend irritante productie en die stem yuck!
Die afschuwelijke belletjes ook.
Dirty is iets beter, maar die hoge scherpe tonen zijn kut. De raps hier zijn eigenlijk best ok, niet verwacht.
Nemo, eh nee...gewoon echt niet lol. End Credits is een gedrocht. What Kind Of Rappin Is This, doet pijn aan mijn oren kwa productie de raps is wel redelijk. Maar de titel van deze track is mijn mening over het hele album. Are U Happy is iets minder slecht, met een leuke sample van The Cardigans.
Eigenlijk is dit album heel veel knip en plakwerk, en er zal vast een idee achter zitten maar het is mij veel te rommelig en teveel alternatief doen met allerlei bliepjes etc. Wat voor skit is Nice trouwens, wat een oerlelijk geluid er tussen door. BMT een soort van Dubstep rap, ik dig het niet. Ik heb het album met heel veel moeite afgeluisterd. Ik kan me op zich wel voorstellen dat er mensen zijn die dit diggen, maar het is mij te alternatief, rommelig en nietszeggend. Ik zou het zelf 2/5 geven.

PUTS, ik kan me niet voorstellen dat ze dit ooit gaan verliezen van het vorige gedrocht maar wie weet.
Eerste track is wel ok maar niet per se heel vet. Youth Explosion is al meteen veel vetter. Ik ben een groot liefhebber van PUTS al begrijp ik ook dat er mensen zijn die het wat te mat of eentonig vinden. Voor mij is eentonigheid niet erg als het puur dopeness is en PUTS is zowel kwa producties (nice beats, toffe samples en scratches) als raps meer dan goed. De betere tracks ( de andere zijn gewoon goed) voor mij: Give Love A Chance, Yehaw Partystyles (grappige productie bijna Ugly Duckling), Zignaflyinblow (hele dope productie), Earth Travelers. Album duurt wel wat te lang en er zitten veel skits op. Maar zeker een dope album van PUTS, niet hun beste maar zeker dope.

Deze gaat by a lightyear naar PUTS


Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 1-3
Ken beide niet, dus weer een eerste keer luisteren.

Ransom, vanaf de eerste track doet hij me heel erg denken aan Guilty Simpson, klinkt vrijwel hetzelfde.
Ik dig die stijl op zich wel, track is best nice. Productie wat kaal, maar de rapper heeft zoveel delivery power dat het juist past. Rituals vind ik een vet nummer, die productie is nice gedaan en de delivery en lyrics zijn vet. Circumstances vind ik wat saai, de beat is wat zacht meer een Game track.
Compromised is een toffe track maar eigenlijk kan ik niet acht aangeven waarom, het geheel klinkt gewoon kloppend. Makin It is een van mijn favorieten, dope beat en sample. Raps zijn goed, lyrics on point en hele toffe delivery. Op het eind kakt het wat in of wellicht wordt het te eentonig. Nergens is het slecht maar ik houd mijn aandacht er niet echt meer bij. Beautiful Grvestites lijkt op een Kanye productie, wel ok track.

Killa Instinct, op youtube gevonden met de titel "The Banned Album", is dat gewoon part of the title of echt zo vandaar niet op Spotify maar het album erna wel
De intro is een beetje als Onyx-All We Got Iz Us, een van mijn favoriete hiphop albums ooit dus ik hoop op zoiets. Maar op dit album dropt die harde beat niet maar krijgen we een trein station hahah.
Killa Instinct klinkt als een mindere versie van Onyx maar ik vind het wel nice. Alleen dat "killa killa" er doorheen is echt irritant. Lock Shit Down lijkt een beetje op een "Wu Tang Clan" productie, het geeft me ook Onyx Backdafuckup feelings. Kwa raps een beetje Channel Live kwa delivery. Op zich wel een leuke track. Ik vind de skits aan het eind van de tracks/skits etc niet echt van toegevoegde waarde maar ook niet super storend, en heel erg Onyx. Sommige lijken ook op die van Mobb Deep, Hell on Earth. Was dat een trend in hetzelfde tijdperk of zo hahaha. That is erg vet, een van mijn favorieten op dit album.
Vette harde beat a la "Nighttime Vultures" en dope raps. Everyday Tactics ook nice, wat een energy!
Het valt me op dat net als bij Onyx het album heel hardcore is en met dezelfde thema's maar nergens verveelt. Ik mis alleen die hardcore scratches die Onyx wel heeft.
Carlisto's Way, die eerste rapper vind ik niet zo passend hierop, de delivery niet on point, mist wat energie of zo. Tweede rapper al wat beter maar hoewel geen slechte track (vooral door dope productie) niet echt een favoriet. Mouth Of Madness is een andere favoriet, zeer dope track. Ghetto Life is ook ok bijna ondanks de zang, lijkt ook wel op een Jazzmatazz 1 track. Real Life klinkt als All City iemand anders ook opgevallen? Sorry ik krijg van alle tracks meteen een link met andere nummers of groepen die ik dope vind, vandaar dat ik het even vermeld heheh
De Phone Interlude vind ik de eerste skit/interlude die gewoon kut is en de vaart uit het album haalt.
LA LA All Day is een scherpe track voor een east coast groep van de Bronx in dat tijdsbestek. Wel dope track hoor. Maar is het een diss track naar L.A. of hoor ik dit verkeerd? Ik kan de lyrics nergens vinden.
"Tricks Are For Boys....", daar gaan we weer, heeft ook iets weg van Lost Boyz, wat ook meer een compliment is dan een klacht. Laatste track is ook weer meteen een favoriet, Its On. Hele vette track.
Big shout out naar de persoon die dit album in het lijstje heeft gezet want ik kende het nog niet en vnd het een super dope album. 4.5/5.

Stem duidelijk naar Raw Breed maar Ransom is verre van slecht.


Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 2-2
Ik ken Street Military niet, maar Dave wel al kan ik mij dit album niet direct herinneren.

SM, ah west coast gfunk. Eerste track best nice. Heel erg Eazy E, maar geen slechte kopie.
Alleen dat refrien is echt kut, de distortion in de sampling vind ik wel leuk gedaan.
Dont Give A Damn vind ik saai en niet tof. Another Hit is beter maar niet iets wat ik heel snel weer zal opzetten. Dont Play With A Gun, niet slecht niet goed. Ik vind de rappers wat matig en de lyrics zijn wat played out maar aan de andere kant dit is 1993 wellicht was het toen nog vernieuwend.
Het refrein "Dont play with a gun you are much too young" is ongetwijfeld heel goed bedoeld maar zal zelfs het grootste mietje in de ghetto toch niet op andere gedachte brengen??
Gasta Get Paid, leuke scratch maar over het algemeen niet echt heel tof. Ben sowieso niet van die synthesizer. Het Ragga refrein is leuk voor de afwisseling maar niet echt lekker uitgevoerd.
Beats ook niet tof. Dead In A Year beetje oude Dre sound, niet slecht niet goed.
Eigenlijk verwachte ik wat meer een gangsta sound kijkend naar de naam van de groep, maar is het wat licht allemaal en niet heel overtuigend. Klinkt voor mij een beetje als een theekransje van kerkgangers in Compton (ik weet ze komen uit Houston maar goed) die een rapgroep beginnen om de jeugd positief te beinvloeden in de ghetto.

Dave, ik heb hem verspreid over allerlei tracks wel eens gehoord maar nooit de moeite genomen een heel album te checken. De eerste track We Are All Alone, klinkt best vet. Duidelijk Brits, over het algemeen dig ik die stijl daar wel. Beat is nice en productie veelzijdig. Het grenst soms een beetje aan de Grime scene maar is wel meer hiphop. Dave is ook een duidelijk verstaanbare rapper, geen schreeuwer over de beats dat scoort altijd punten hier. Track is wel wat emo met die switches naar de piano en zo of wellicht ben ik nu even niet in de mood ervoor na het Raw Breed geweld.
Verdanks vind ik kwa beats en productie nice. lyrics zijn mwah maar delivery wel ok.
Clash is wat meer Grime maar ik houd er wel van en Stormzy is wel de man
In The Fire vind ik niet tof, skip moment. Three Rivers mwah, beetje suffe track, raps ook slaapverwekkend. System is een gedrocht, klinkt als al die Nederlandse rappers in het straatje van Sevn Alias/Dopebwoy/Frenna wat helemaal niet mijn ding is. Lazarus wel ok, zal het nooit opzetten maar ook niet per se afzetten. Law of Attraction, getver. Skip. Both Sides Of A Smile, nog erger. En daarna gaat het bergafwaards tot aan de laatste track Survivor's Guilt, die is wel ok.

Dave's album is zeker niet mijn ding maar er staan wel wat tracks op die dope klinken. Ook een flink aantal gedrochten die ik altijd zou skippen. De producties over het algemeen heel Brits met uitstapjes naar Grime of wellicht volledig Grime. Maar dat is niet per se slecht.
Street Military vind ik een slap aftreksel van het betere g-funk werk wat er is. Soms echt hele lelijke producties en een heel slap "world bettering attempt". Stem dus naar Dave. battle van de 6-jes (Dave) tegen de 5-jes (Street Military).

Trouwens door Spotify aan te laten en verder niet op te letten, kwam ik dit album tegen:
DJ Djaz - Underbars. o.a. Dont Snooze en All Alone zijn echt vet
Ik ken deze DJ niet, maar toffe ontdekking

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 3-2
JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 1-3 (pas)
Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 1-3 (pas)
Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 3-2

Deze week even iets minder tijd gestoken in dit topic, dus twee x pas. Mijn stemmen waren anders waarschijnlijk naar PUTS en Raw Breed gegaan. Raw Breed ga ik sowieso nog wel checken. Van de overgebleven twee battles vind ik L*Roneous Da'Versifier en Dave beide dope, maar dan liggen de Wild Pitch classics toch iets meer in mijn straatje.

Het is uit 1992!

Ah dat verduidelijkt veel, op Spotify stond namelijk 2008. Maar dan vind ik het wel weer minder eerlijk gezegd, want teveel van het zelfde in die tijd hahaha.

Gaat Street Military gaat gewoon de eerste ronde overleven
En Ransom eruit

Ik hoop op nog wat stemmen komende 16 uur

L*Roneous Da'Versifier - Imaginarium (1998) - Hard Knocks - School of Hard Knocks (1992) 3-3
JPEGMAFIA - LP! (2021) - People Under the Stairs - Question in the Form of an Answer (2000) 1-4
Ransom - No Rest for the Wicked (2022) - Raw Breed - Killa Instinct (1996) 2-3
Street Military - Don't Give a Damn (1993) - Dave - We're All Alone in This Together (2021) 4-2

Die eerste battle was heel vet. Twee harde releases. No limitations als hoogtepunt van L*Ron z'n album, maar in z'n geheel goed. Hard Knocks vind ik echter nog een level toffer. Sterker nog, ik heb 'm gelijk aangeschaft gisteren. Keihard album.

JPEGMAFIA is veruit het kutste wat ik met dit spel tot dusver heb geluisterd. Verschrikkelijke sound, klote producties. Totaal niets. PUTS vind ik meestal niet veel meer dan degelijk en dat is in deze battle meer dan genoeg. Youth explosion vind ik een geweldige track, hoogtepuntje.

Ransom ben ik wel liefhebber van en ook dit vind ik een goed album. Hoewel ik de hardcore sound van Raw Breed ook mag, ga ik hier toch voor het hedendaagse geluid van Ransom die al een aantal jaren kwaliteit dropt. Ik vond die track met The Game heel vet trouwens.

De moeilijkste keuze vind ik de laatste battle. Street Military vind ik wel een geinige sound, maar ben niet kapot van dit plaatje. Wel ok though. Dave pakt me verrassend genoeg bij het eerste nummer. Daarna wordt het helaas steeds minder. Ik ben klaar met twijfelen als ik vanaf een gedrocht getiteld System een paar keer denk dat ik naar een misplaatste commercial van een of andere klotehit op Spotify zit te luisteren. Bleek gewoon in het album te horen. Zo'n hekel aan dat soort tracks, daar kan ik niet doorheen luisteren. Daarna komt het met dit album ook niet meer goed. Dan dus toch maar +1 voor Street Military.

Tsss, Houston heeft een probleem met die opmerking.

Ik moet zeggen dat ik ook wel verbaasd ben over de support aan Street Military, wellicht is het de loting tegen een Dave wat niet heel populair is. Street Military is toch verre van daverend om het zacht uit te drukken