Oei, natuurlijk. Ik leef op reminders de laatste weken. Bedankt, Harderwiek!

Mijn inzending is een voorspelbare: Street Military - Don't Give a Damn (1993)

https://is2-ssl.mzstatic.com/image/thumb/Music/v4/bb/65/6d/bb656dfd-b7e8-1141-e00b-699e87a3942d/source/800x800bb.jpg

Street Military is eigenlijk best cult. In begin van de jaren 90 brachten ze enkele EP's uit met wat ik identificeer met "echte Houston rap". Don't Give a Damn is een van die EP's.

Heb het moeilijk om neer te pennen wat er zo classic is aan deze artiest, maar Houston Press schreef er een goede tien jaar geleden een heerlijk artikel over (in een overigens heerlijke reeks). De layout is vandaag de dag nogal kapot, maar de inhoud blijft wel raak: The H-Town Countdown, No. 12: Street Military's Don't Give a Damn | Houston Press - houstonpress.com.

Dus: keiharde underground southern hiphop. Geen gefeest uit Atlanta of Miami, geen bounce uit New Orleans, maar harde en brutale gangster rap zoals ze dat in Houston zo goed konden. Ik tip hem niet alleen omdat ik de artiest en het album ijzersterk vind, maar ook vooral omdat het jammer is dat Street Military zo hard van de radar geglipt is.

Hoewel ik enorme fan ben van het eerste nummer (Tears Came from Making This Dream), raad ik mensen die afknappen aan om nog niet te snel af te knappen en even door te skippen naar het volgende nummer, gezien ze het album openen met een best cheesy melodietje.

Zij die de algemene sound iets te g-funky vinden (Pete?) zullen misschien meer hun ding vinden in het NWA/Geto Boys-achtige debuut Aggrivated Rasta. Voor hen die liever een combinatie hebben tussen deze en het debuut is de Another Hit EP dan weer iets geschikter.

Earlier G-Funk kan me af en toe best bekoren. Daar ik dit alleen nog vaag van way back en nu nog van naam ken, ga ik het sowieso eens proberen. Heb vorig jaar dit album gevonden in de kringlopert en helaas weer verkocht. Ik heb een hele tijd bijna alles wat ik met winst kon verkopen ook daadwerkelijk verkocht, nu is de verkoopwoede gedaalt en heb ik er mad spijt van. G-Funk album wat echt dope was imho. Een beetje aan het einde van de periode dat ik G-Funk nog enigszins checkte... Ik ben vrij divers, ook qua mijn Hip Hop... Ik kan alleen tegenwoordig over het algemeen weinig met de modernere producties. Ik ben dan wel een purist, maar geen hater... Het is gewoon mijn ding over het algemeen niet. Het feit dat je mij noemt, streelt mijn ego wel (moet toch om een bepaalde reden zijn)... In ieder geval: ik vind het wel een verrassende keuze!

Eerste luisterbeurten gehad. Lekkere sfeer overall, luistert makkelijk weg, prima geproduceerd. Vind het her en der wel wat eentonig en de tracks soms wat te lang doorzeuren. Niet helemaal mijn ding, sowieso G-funk niet echt, maar wel een fijn plaatje, zit voor nu op 3-3,5*. Morgen nog een rondje!

Het ziet eruit als iets dat in mijn straatje past, dus ben zeer benieuwd!

Ik merk overigens dat ik de laatste tijd vaak wat langer dan een week nodig heb om albums te beoordelen. Ik wil bij deze dan ook even melden dat ik alles beluister uit dit topic, maar dat mijn beoordelingen regelmatig later volgen.

Hahaa, nooit van gehoord maar nu al zin in.

Ja, dit is een beetje zoals verwacht.
Geinige gangsta-funk uit de jaren '90, een beetje in de trant van South Central Cartel etc.

Allemaal niet zo hoogstaand en de 1ste track is veruit het fijnste maar toch wel leuk om te beluisteren.

Heb het geluisterd en vind de energie die ervan uitgaat (of juist het gebrek eraan, imho) dusdanig dat ik hier niet echt veel plezier aan beleefde. Het was geen waste of time, want ik kan me voorstellen dat mensen dit absoluut diggen... Niet voor mij weggelegd had ik bij het 2de nummer door. Dan verslapt de aandacht en heb ik het meestal wel gehad... Wel een leuke, originele inzending uit mijn favoriete tijdsperiode in Hip Hop. En het album is nog best ietwat prijzig om te krijgen... 4½ mic voor de originaliteit van de inzending, het album heb ik na 2 tracks niet meer kunnen beoordelen dus dat zou niet fair zijn.

Dit is een album dat even moet sudderen, maar ik ga vooralsnog vooral hard op het sfeertje.

Ja, hier kan ik echt wel van genieten. Kende de mannen niet, en 20 jaar na data is het moeilijk te horen wat voor invloed ze nou werkelijk gehad hebben. Hierdoor klinkt het voor mij waarschijnlijk wat minder indrukwekkend. Maar het is ieder geval een erg fijn plaatje zonder echt slechte momenten. Maar ook niet hoogstaand; teksten zijn wel heel makkelijk en beats wat kaal, zelf voor 1993. Maar de beats knallen wel lekker en raps worden vol overtuiging gebracht waardoor het eigenlijk geen moment verveeld. Hierdoor is het een lekker EP'tje dat ik misschien wel vaker opzet en uitnodigt om de rest van hun EP's en album te beluisteren. 3,5*

Had van de week ook wel even een adrenaline kick nodig, dus luisteren naar dit plaatje kwam op het juiste moment. Vind het wel een energieke plaat, heb 'm lekker op vol volume geblazen en van genoten ook wel. Het is allemaal (zeker zoveel decennia later) niets nieuws onder de zon, maar wel tof. Another hit was favoriet.

Het is een tijd waarin het relatief eenvoudiger is om een professioneel album te maken en onder de aandacht te brengen dan pakweg 25 jaar terug. Veel rappers en producers maken hier gretig gebruik van en brengen minimaal vijf albums per jaar uit. De stroom 'redelijk goede hip-hop' is enorm en als alles goed is, is niks goed. Daarbij heb ik heb het gevoel dat veel rappers vooral zichzelf héél serieus nemen (disclaimer) en hun vak toch wat minder.

Gelukkig zijn er artiesten die nog lekkere ongedwongen, maar kwalitatieve hip-hop maken waar ik enorm van kan genieten. Artiesten van Don't Sleep Records zijn hier een goed voorbeeld van en ook The Good People. Mijn inzending ligt dan ook in het verlengde hiervan:

Cut Beetlez - What Beetlez?

De Finse producer en DJ hebben samen een heel fijn no-nonsense boombap album gemaakt met bijdrages van o.a. The Good People, J-Live, El da Sensei en Guilty Simpson. Zeker met warmere tijden op komst is dit een uitstekend album om op te leggen.

Hier te luisteren (Spotify)

Erg benieuwd naar deze inzending Silky & Smooth. Toen ik vorig jaar "Good For Nuthin" ontdekte van The Good People was dat al reden genoeg voor een klein feestje. Nu dan erg benieuwd naar deze aanverwante release, dat ik nog niet ken..

Oei, dit klinkt productioneel wel erg chaotisch/rommelig, terwijl het wel gewoon als traditionele boom bap bedoeld is. Vooral de scratches zijn slecht en enige subtiliteit is nergens te bekennen. Groeialbum wellicht?

Tot nu toe zijn de hiphopalbums van de week geen succes voor mij :'D.

1 van mijn favorieten van vorig jaar, hele dikke plaat!

Lekker man! Gewoon meer dan degelijke, goed en lekker in het gehoor liggende Boom Bap. Stond ook in mijn top 10 van vorig jaar... Dit is gewoon een 4* voor mij! Lekker feel good album, althans...dat is de vibe die het voor mij heeft.

gekke plaat weet ik nog van een paar maanden terug. heel lekkere nummers en (toen, voor mij) flink irriterende tracks. zette hem destijds voortijdig af. ik ga m weer een kans geven.

Ik snap wat je bedoelt met chaotisch/rommelig, maar ik vind dat juist bij deze plaat wel zijn charmes hebben. Het zolderkamergevoel is erg hoog, maar daartegenover staat dat ik ook het gevoel heb dat iedereen aanwezig is in de zolderkamer. De ongedwongen en plezierige sfeer vind ik heel fijn.

Ik ben het hier totaal niet mee eens, scratches en productie moeten complementair zijn aan de raps en de sfeer van het album... Ik denk dat het een behoorlijk goed in elkaar zittend album is ondanks dat er echt een bepaalde lijn in zit. De cuts kunnen beter, maar zijn ook niet zo slecht als jij ze schetst (imho). Het lijkt mij ook niet dat ze hun portemonnee hebben opengetrokken en al die artiesten zomaar even hebben opgetrommeld... Zegt ook wel iets dat dergelijke namen willen meewerken. Ik vind het juist allemaal erg goed passen... Enige consistentie in de productie is er wel (al zijnde het zoals jij en ik ook andere mensen het heb horen noemen: rommelig) en zoals S&S zegt: het rommelige is wel leuk en geeft imho een vibe van chillen met je homies een beetje aankutten en het klinkt zowaar lekker... Dat zolderkamer gevoel dus. Ik vind dit een dikke plaat... Recensies schrijven heb ik ooit gedaan, maar dat trucje ben ik jaren terug al verleerd... Ook heb ik (het is geen excuus, maar een verklaring) momenteel veel last van een behoorlijke terugslag daar ik al 16 maanden wacht op mijn nieuwe woning wat me tot op het randje brengt momenteel...Hierdoor verwoord ik mezelf wat minder dan anders. P'z

Luister het nu voor het eerst maar slechte scratches is wel een bizarre conclusie. Integendeel zou ik zeggen.

Ze komen enorm 2005-mixtapes-achtig over op me. Houterig en chaotisch. Maar dat was dus niet het enige punt; een paar slechte scratches maken een plaat natuurlijk niet meteen onbeluisterbaar.

Het is meer de turntablism stijl. X-ecutioners achtig.

Ik vind dit ook wel een geinig album. Een tikkeltje langdradig misschien, maar wederom en ik treed in herhaling wel weer een lekker sfeertje. De vele scratches en samples zijn goed te behappen en alle rappers doen lekker hun ding. Niet te complex en lekker licht verteerbaar.

Oh en door dit album heb ik Soundsci weer herontdekt. Soundsational was een hit bij mijn lokale platenboer.

Thanks daarvoor!

Say what???

Tears, Don't Give + Don't Play zijn zoooo hard . Waarom kende ik dit nog niet.

veel plezier ermee!

Cut Beetlez zojuist voor de tweede keer deze week geluisterd. Weinig mis mee, maar voor mij juist te veel standaard underground hiphop. Valt eigenlijk onder de kwalificatie 'redelijk goede hiphop' voor mij, waar S&S deze juist als uitzondering op zag, zo las ik. Maar goed, kan zonder problemen dit album vaker opzetten en er ook best van genieten, maar het wordt nergens bijzonder genoeg in mijn oren. De Amerikaanse gastbijdragen vind ik wel een pluspunt, ben vooral fan van Guilty altijd. Voor zover ik me kan herinneren de eerste Finse hiphopplaat die ik ooit heb gehoord, dank voor deze primeur.

Ik voel me genoodzaakt hier op te reageren, de standaard underground Hip Hop van heden ten dage kenmerkt zich meer door een gebrek aan drums in de 'beats'... En door IMHO behoorlijk agressieve en negatieve teksten, die Griselda ish en dergelijke is toch echt wat trendzettend is in de hedendaagse underground. Dit album lijkt daar in de verste verte niet op.

Ik denk dat ik dit album daar ook gewoon onder zou scharen, niks mis mee.

Verder geeft Pete al aan waar ik op doelde met 'redelijk goede hip-hop', voornamelijk in de underground scene. De artiesten an sich zijn vaak best wel goed, maar doordat ze zoveel releasen vervallen ze in de matigheid.

Ik heb ook nergens geprobeerd deze plaat daarmee te vergelijken, maar vind What Beetlez? gewoon niks bijzonders. Beats en rhymes waar verder weinig mis mee is, ongetwijfeld het hiphophart op de juiste plek om het zo maar te zeggen, maar nergens bovengemiddeld. Dat is wat ik bedoelde met standaard underground hiphop; meer wat betreft niveau (naar mijn mening) dan qua specifieke sound.
Die drumloze trend mag overigens van mij vandaag nog eindigen. Al vind ik best een aantal van de vele MC's die die stijl hanteren erg tof, ben ik blij als er weer meer bangers geproduceerd worden.

Let's agree to disagree, ik vind de Cut Beetlez LP zeker bovengemiddeld, en wat betreft de drumless trend kunnen we elkaar dus een hand geven... In ieder geval... Ik ben benieuwd wat je goede underground van deze tijd vindt dan... Je hebt mijn nieuwsgierigheid in ieder geval geprikkeld!