Hoewel totaal mijn stijl niet, is die $ilkMoney wel nog leuk. Iets wat ik mijlenver zou vermeden hebben mocht dit topic er niet zijn. Maar geef me toch maar wat beats en wat minder gekte.

Vreselijk bruggetje, maar zoals Cut Beetlez dus. Ik kreeg er af en toe een licht De La Soul gevoel bij door het onbezorgde gevoel, vooral op de tracks met The Good People. Guilty is alweer een baas en Reks is alweer goed. Niet iets wat in de replay komt en het verveelt wat naar het einde toe, maar leuk om naar te luisteren.

Divine Styler bleek dan weer een groeiertje te zijn. Wist helemaal niet wat ik ermee kon aanvangen en, tjah, eigenlijk weet ik dat nog steeds niet. Maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit een inspiratiebron was voor moderne artiesten als Armand Hammer (dat grauwe en industriële) en JPEGMAFIA (dat halsoverkop geflipte), zonder dat die dat zelf weten. Sorry aan de fans. Zeer lange zit, maar je eindigt wel gedesoriënteerd, terwijl het wel ergens blijft aanvoelen als hiphop. Ik krijg het niet verwoord.

Ohja, die rapid fire flow die halverwege de plaat bovengehaald wordt is wel een uit-de-stoel-springmomentje.

Yo Yo Yo,

mijn bijdrage aan deze wekelijkse updates. Ook voor mij een relatief recent project.
Mr. Muthafuckin eXquire heeft veel furore gemaakt in het ondergrondse met een aantal projecten als Kismet, Lost In Translation en vooral met deze video:




Oh man, wat een classic. De video wordt overigens telkens van Youtube afgehaald.

Het was toen een tijdje stil rondom deze guy, tot dat hij terug kwam in 2019 met dit project. Ik moest weer wennen aan zijn stijl, maar toen ik 'm een aantal keer had opgezet was ik verslaafd aan het album.

https://media.pitchfork.com/photos/5d237f5c49bcdc0008fbc7d4/1:1/w_600/MrMuthafuckineXquire_MrMuthafuckineXquire.jpg

Wat kan je verwachten? Ik hoorde ooit iemand het volgende over 'm zeggen:
"The Righteous with the Ratchiness". (geen idee of ik dit goed spel, haha).
Maar deze woorden passen bij hem. Een klein beetje gekkigheid, als een Danny Brown en/of een R.A., maar wel oprecht met daarnaast een flinke dosis persoonlijkheid. De producties zijn redelijk alternatief en ook een beetje trappy, dus dat zou nog misschien wel wat mensen kunnen afschrikken.

Enjoy!

Spotify Link

MuMe

Toevallig heb ik al een paar dagen Oh Hail No van El-P op repeat staan, waarbij ik helemaal los ga op de verse van Mr. Muthafuckin eXquire. Ben dus erg benieuwd naar dit project, tof!

Cool! Ook zo'n naam die opkwam rond de A$AP Mob en Danny Brown en consorten, inderdaad. Nooit degelijk gecheckt, kans is groot dat het nu ook wel te laat is Maar heel erg benieuwd naar.

Heerlijke track is dat! Die productie

Afgelopen week luisterde ik regelmatig C4C van El-P en elke keer dacht ik: ik moet meer van Mr. Muthafuckin eXquire checken. Dus thanks!

Voor mij ook een bekende naam, waarvan ik nog nooit solo werk geluisterd heb. Ik ben benieuwd!

Ik ga hier nu hard op, later meer.

Ik draai 'm meteen nog een keer, hoor. Gekkenhuis.

1e indruk: uitstekend!!

edit: 2e indruk: inderdaad! als dat zo doorgaat, ga ik stemmen

Die Last Huzzah is keihard! Daarna heel wat losse tracks en enkele releases van de beste man geprobeerd, maar dat trek ik toch meestal niet. Weet niet precies waarom. Bij dit album van de week na de eerste keer luisteren heb ik dat ook weer. De producties misschien toch te 'alternatief/trappy', om de woorden van Overmars te gebruiken. Het schrikt me niet af om te luisteren, maar blijkt dan toch weer niet echt m'n smaak te zijn. Later deze week nog wat draaibeurten geven.

Ik vind 'm fijn. Echt een eigen smoelwerk dit plaatje, nestelt zich lekker in mijn brein en heb al meerdere favoriete stukken, waaronder de gesproken stukken. Kent voor mij ook z'n zwakkere momenten, zit nu op een 4* Krijg her en der een beetje een Death Grips gevoel. Deze gaat in actieve roulatie hier.

Op het eerste gehoor inderdaad erg sterk.

Mijn enigszins puristisch denkende brein laat het niet toe dat ik dit een kans geef... Soms zou ik willen dat ik wat meer openminded was als het HipHop betreft...

Reacties onder je bericht waren zo negatief dat ik dacht dat dit trap hip-hop was, maar dan heel slecht. Categorie Lil Pump ofzoww. Niets is minder waar hahah.

Ik vind het dus echt heel lekker klinken. Laidback smooth N soul producties.
Mis de refreintjes en shit ook helemaal niet. En kerel heeft echt wel een goede flow.
Madvillainy heeft ook vrijwel geen vaste structuur en allemaal korte tracks die je bijna onaf zou kunnen nomen. Qua opzet vind ik het daar zeker wel wat van weg hebben.

Geheel tegen mijn verwachtingen ijzersterk. Prima rapper en hele originele en goede producties, zelfs af en toe van Kendrick kwaliteit.

Tracks als Nosediive behoren daar zeker toe na een enigszins weifelende start van het album maar Nothing´s what it seems is pas echt een meesterwerkje.

Enige echte smetje is I Love Hoes, wat een kuttrack.

Eens, ik vind I Love Hoes en Nosediive de mindere tracks, kom op een redelijk veilige 4,0*, vermakelijke plaat!

Hebben we deze week een nieuwe inzending?

Volgens mij is dit degene van deze week...

Wtf, ik dacht opeens dat het al maandag was, al een week later. Wat is er aan de hand met mij. Ik ga een paar belletjes doen, want dit gaat niet goed.

maanden op zee, weet niet eens wat voor dag het is

Ik weet wel dat het vandaag maandag is en er een nieuw album hoort te komen...

Volgens mijn lijstje is MJ_DA_MAN aan de beurt, of niet?

Dank voor de reminder -SprayIt-, anders was ik het waarschijnlijk vergeten!

In deze tijden van bar, boos- en onzekerheid, lijkt er nu een licht zichtbaar aan het einde van de lange, lange tunnel. Daarom een album van positiviteit en warmte, dat zich prima leent áls een soort licht: het album Melodica van de Japanse producer Haruka Nakamura uit 2013. Uitgebracht via Hydeout, het label van de overleden superproducer Nujabes. En laat die nou ook nog eens twee gastoptredens hebben op het album, waarin hij postuum zijn kunsten vertoond! Warm, jazzy hiphop waarin instrumentale tracks worden afgewisseld met tracks met rap; een bekend concept ook voor de albums van Nujabes zelf, en ook andere vergelijkbare artiesten zoals Uyama Hiroto. Zo goed als de grootmeester zelf is Nakamura niet, maar gelukkig kan ook hij ons verblijden met het vertrouwde geluid van de Japanse jazzhop uit de Hydeout-stal.
We zijn er nog niet, mede-gebruikers, maar laat je niet gek maken, en geef door middel van dit album jezelf een moment van rust tot het licht écht bereikt is. Have fun!
https://www.musicmeter.nl/images/cover/389000/389182.jpg

Spotify
YouTube

Nice! Fan van Jun Seba, dit gaat me vast smaken! Leuk om de afwisseling in stijlen te zien hier, elke week een ander sfeertje.

Tof! Ik ken hem, maar was hem alweer compleet vergeten. Dit had had ongetwijfeld niks met de kwaliteit te maken.

Zoals verwacht een heel relaxed plaatje met de bekende piano riedeltjes, zomerse zweem en laid back delivery van chille gasten. Ben lekker aan het werk en een eerste luisterbeurt ging enigszins onopvallend aan me voorbij, maar wel heel lekker ontspannen. Een warm bad. Past lekker bij dit weertje, leuke inzending!

Ik ken deze ook vanuit een periode dat ik enorm veel van dit soort Japanse releases aanschafte als evaluatiekopietjes (MP3s). Ik ga mijn geheugen even opfrissen maar van dit soort releases word ik meestal wel heel enthousiast.

Ben benieuwd! Net als vele andere hier was ik jaren geleden groot van Nujabes en Uyama Hiroto. Destijds zelfs nog een paar CDtje uit Japan laten komen. Leuke inbreng MJ!

Wat een heerlijk chill album zeg! Zo lekker smooth mijn harige oren in, ik laat ze lekker zo