De meeste nummers kende ik al, maar er staan ook B-kantjes op dit album zoals b.v. van de geflopte eerste twee singles "No Time/Is It Love", "All I Want/It Seems A Pity". Die singles hebben ze hier dus ook op gezet alhoewel je duidelijk kunt horen dat dit het nog niet echt was.
Daarna kwam de doorbraak met "You Make It Move", 't eerste kleine hitje. Alvorens met "Hold Tight", dat ik nog altijd een prima song vind, de eerste top tien hit volgde.
De nummers 2-12 zijn echt allemaal bekende hits.
De band viel bij mij vooral op door zijn vocale kracht en vaak zeer vrolijke tunes. "Don Juan" vind ik nog altijd één van de vrolijkste deuntjes uit de jaren zestig.
Jammer dat de song "Tonight Today" er niet op staat. Het is een song die Dozy, Beaky, Mick & Tich zonder Dave Dee hadden opgenomen, toen Dave Dee aan zijn solocarriere was begonnen.
Mooiste songs : "Save Me", "Bend It", "Zabadak", "Don Juan" en "Hold Tight".

Niet echt : de band moet nog steeds groeien in het hardrock genre, alhoewel toegegeven : "Child in Time" is een meesterwerk/ballad en bijna onovertroffen. 'Living wreck' en 'Into the fire' zijn ook best geinige songs. Maar het tegenvallende 'Bloodsucker' en vooral het veel te simpel-irritante "Hard Lovin' Man", dat bovendien niet 'swingt' en behept is met een blikkerig gitaargeluid zorgen toch voor behoorlijke minpunten. "Speed King"; Waar? Bij welke symfonische, progressieve rockband uit de jaren zestig had ik zo'n begin al eerder gehoord, was dat niet bij Keith Emerson's 'The Nice'? Lijkt me wel. Ook in "Flight of the rat" is het gitaargeluid niet om aan te horen en 't is ook niet zo'n beste song, maar Deep Purple's productietechnieken gaan zich verbeteren, hun songs worden uitgekiender en de soli worden bij de volgende albums, "Fireball" en "Machine Head" steeds beter. Dit album: 3*, "Fireball" : 4* en tenslotte het ongeëvenaarde "Machine Head" : 5*. (Ik ga even uit van de oorspronkelijke albums zonder extra songs, want iets als "Black Night" is toch wel grappig om erbij te hebben, b.v. )

Mooie nummers zijn 'Lawyers, Guns and Money' (mooi meezingertje) en 'Midnight Road'.
Titelsong ('If I Weren't So Romantic, I'd Shoot You') is een prachtige slowrock song van de man die ooit als teenager voor de wereldhit van The McCoys ("Hang on Sloopy") zorgde. Het gaat uiteraard over een haat-liefde verhouding. Zijn stem klinkt wel wat anders dan in 1965, iets geraspter. 3½*

Prima debuut album van Donovan. Diens melodische gitaarspel kan ik beter pruimen dan dat van Bob Dylan. Voeg daarbij zijn vermogen om zelf goede folk songs ("Josie", "Cath the Wind") te schrijven en je hebt al een geslaagd album. Natuurlijk hij kan ook veel beter zingen dan Dylan en ook zijn experiment met jazz ("Cuttin' Out" en "Keep On Truckin'") is zonder meer OK. 4***, maar kan nog meer worden.