mooie post rock met veel jazz invloeden, overigens is deze plaat erg lekker om te luisteren voor het slapen gaan door dat het heel rustig is en kalm is, maar daar zit dan ook meteen weer het probleem dat er eigenlijk niet echt naar climaxen word toe gewerkt.
de mooiste nummers zijn Goodbye Enemy Airship en The Landlord Is Dead
3.5*

bijzonder sterke plaat, kende eerst alleen maar damnation maar wou nog wat meer horen van Opeth.
Prachtige riffjes en goede songstructuur, ik ben onder de indruk

Het is bij mij precies hetzelfde gegaan
Speakerboxxx/The Love Below was het eerste album dat ik zelf gekocht had. Vooral door het nummer Hey Ya! was ik ook echt fan geworden van Outkast. Maar ik denk dat ik Speakerboxxx toch wel veel vaker gedraaid heb, in die tijd was ik helemaal into Hip-Hop en daarom lag Speakerboxxx mij waarschijnlijk wat beter. Toch vond ik dat de plaat wel vaak wat zwakke momenten had, met name op The Love Below zaten wel een paar nummers die ze er van mij af hadden mogen laten
met als mooiste nummers van Speakerboxxx: Last Call en Bust
en van The Love Below: Hey Ya! en Roses en A Life in the Day of Benjamin André...
3.5*

een lekkere stevige/post/noise rock plaat met een geweldige bas, de basgitarist heeft op zijn basgitaar stalen snaren waardoor je dat rauwe, metalige geluid krijgt.
4*

Ik ben de laatste tijd in het post-rock hoekje gevallen en door dat er bij elk goed postrock album Spiderland werd genoemd moet ik het natuurlijk maar eens beluisteren en eergisteren was het dan zo ver ik deed mn koptelefoon op en het licht uit en werd eigenlijk meteen al gegrepen door het eerste nummer en de cd wil mij eigenlijk niet meer loslaten, Het heeft een soort verslavend effect op mij en daarom heb ik de laatste dagen bijna niks anders meer geluisterd dan Spiderland.

Maar wat is Spiderland toch een prachtig diamantje, een Ruwe
Diamant wel te verstaan, die zijn echte schoonheid pas na een paar luisterbeurten prijsgeeft.
De sfeer is gewoon perfect; duister, donker, rauw, de grauwe gitaren die soms flink uithalen met kippenvel tot gevolg, de zanger die met zijn rauwe stem eigenlijk meer praat dan zingt, wat het duistere nog meer versterkt.

Er is geen tijd meer voor vrolijke popliedjes en andere blije muziek, want Spiderland pakt je beet en laat je een andere wereld zien, een post-apocalyptische wereld waar alles zwart en grauw is...

5* en een welverdiende plaats in mijn top 10

I Miss You...