Zeer relaxed album dit, er zit geen één slecht nummer op, hoewel je voor sommige nummers wel in de juiste mood moet zijn (zoals "Ventolin" en "Start As...").
De toppers zijn wat mij betreft "Alberto Balsalm", "Acid Avid Jam Shred" en "Cow Cud Is A Twin". Ik vind het wel jammer dat "Cow Cud" zo ondergewaardeerd is, ik vind het namelijk een zeer fijn nummer, relaxed beatje, leuke melodie, gewoon zeer prettig om naar te luisteren. Het zijn volgens mij de wat weirde 1e 50 seconden van die nummer die men een beetje 'afschrikt', om het maar zo te noemen. Als je dat stuk eenmaal gehad hebt ratelt net nummer gewoon prima door en is het Genieten met de hoofdletter G.
Icct Hedral krijgt ook een eervolle vermelding van me, aangezien dit nummer me had overtuigd om dit album aan te schaffen
Conclusie: één van Aphex's beste releases, met als kenmerk de unieke stijl die hij op geen van zijn andere albums heeft.

4.5*

Tha is buitengewoon meesterlijk, de pracht van de melodie... zoiets ben ik nog nooit tegengekomen in muziek, zo simpel... maar ook zo ontzettend mooi. Tegen de tijd dat het nummer voorbij is besef je je pas dat 't je 9 minuten lang heeft bezig gehouden.
Ik heb zelf ook goeie herinneringen aan dit nummer, vooral toen ik om 22:30 s'nachts van mijn vakantiewerk kwam, fietsend naar huis... Ipodje in, en dit nummer draaien, het gevoel van vrijheid en ontspanning, half wegdromend met dat gevoel van "ah, weer een dag achter de rug".

SAW 85-92 is zonder twijfel mijn favoriete album ooit, van het hemelse, zweverige "Xtal" tot het energieke "Delphium", de nummers hebben allemaal hun charme. Het klinkt inmiddels misschien wat verouderd, maar het blijft toffe muziek.

Wel spijtig dat dit album zo lastig verkrijgbaar is (net als bijna alle andere 'oudere' R&S/Apollo releases). Ik heb mijn exemplaar via Ebay moeten bestellen

1994 was een tof jaar voor de electronica-wereld, oa Aphex's SAW2, Biosphere's Patashnik en dus dit pracht album kwamen toen uit... en dat toen ik nog maar 6 jaar oud was
Ik kwam vorig jaar half-brak van een LAN party toen ik dit album in mijn bezit kreeg
Erg mooie muziek om bij weg te dromen, hoewel ik eerst nogal moest wennen aan de stijl van het album. Dit is toch het meest ambient-achtige album van Autechre.
Dit album staat vol met choatische, maar toch logische door elkaar lopende beats(Piezo, Slip), tot prachtige rustige melodiën(Nil, Yulqen). Ik zet deze CD nog regelmatig op, het blijft boeiende muziek, hoe vaak je er ook naar luisterd. Alle nummers zijn van top kwaliteit, maar Yulquen blijft mijn favoriet, een schitterend melodietje dat dagenlang in je kop blijft zitten

4.5*

Dit moet wel 1 van de meest unieke CD's zijn die ik heb
De muziek op dit schijfje is wel iets heel aparts, ritmes die door elkaar heen lopen, ondersteunt met geluiden die moeilijk te indentificeren zijn, dit soort soundscapes zuigen je als het ware in de wereld van Sean en Rob. Qua nummers vind ik "Parhelic Triangle" en "Pen Expers" het beste, hoewel het album een zeer sterk geheel vormt. Het enige nadeel van dit albumk is dat het de toegankelijkheid van bijvoorbeeld LP5 niet heeft, waardoor veel mensen deze release niet 'begrijpen' en afhaken.
4.5*

Wel ironisch dat ongeveer een week nadat ik een 1994 expemplaar via Ebay heb besteld, de reissue aangekondigd werd
Gelukkig was het de moeite wel waard, wat mij betreft Biosphere's beste release, een perfecte mix tussen de luchtige house beats van Microgravity en de prachtige ambient waves van zijn latere albums. De kwaliteit van de nummers zelf blijft over de hele CD hoog, met "Decrypton", "Novelty Waves" en "Seti Project" als hoogtepunten, hoewel "Mir" en "En-Trance" ook erg mooi zijn.
Het is en blijft tijdloze muziek, ik draai 'm nog regelmatig en het verveelt nooit, een must voor ieder ambient(-techno) liefhebber.
5*

Deze plaat heeft mij in zeer korte tijd weten te veroveren, het is helemaal mijn stijl muziek om het maar zo te zeggen. Heerlijke ontspannen downtempo nummers met een jazzy sfeertje, ik kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen.
Dat aanstekelijke melodietje in "Change Down" bijvoorbeeld. Het bouwt rustig en beheerst op, drums komen erbij en de melodie vouwt zich steeds verder open, tot de helft waar het nummer zicht zeer sfeervol en warm tot naar de afsluiting toewerkt.
Hoe simpel het ook lijkt, het doet gewoon wat met me.
Het enige minpunt aan dit album is imo het korte duur van "Something for Windy", dat eigenlijk nog mooi opgebouwd had kunnen worden.
Verder is deze plaat wat mij betreft 1 en al perfectie

5* + een #4 plekje in mijn top10 : )

Lightbulb Sun
Shesmovedon
Hatesong (vooral dat bass riffje)
Russia on Ice

Echt een heel tof album, zowel hun rustige stijl als 'hardere' stijl op hun laatste 3 albums bevallen me erg goed.
In het begin moest ik wel erg wennen aan deze release, omdat ik veel naar hun nieuwere albums luisterde. Maar na een aantal treinritjes met deze plaat aan mijn hoofd is deze tot 1 van mijn PT favorieten gegroeid.
Ben nu erg benieuwd naar "Stupid Dream"
4.5*

Ah... Hard Normal Daddy... Wat mij betreft Squarepusher's beste release tot nu toe. Hij weet dat toffe 'stads-gevoel' in je op te wekken.
De CD begint met het uiterst relaxte "Cooper's World", een rustige intro track die je in de juiste mood brengt. Deze word gevolgd door het juweeltje van het album, "Beep Street". Man wat een heerlijk nummer is dat toch, van de rustige melodie tot de wat chaotische drums, Squarepusher weet deze perfect in hermonie te brengen waardoor het nummer zowel spannend als relaxed blijft, perfectie.
De volgende 2 nummers "Rustic" en "Anirog" zijn wat minder bijzonder, maar ze pruttelen lekker door. "Chin Hippy" is wat mij betreft het minste nummer op het album, ik vind het wat minder lekker klinken dan de andere nummers, maar het is geen slecht nummer ofzo.
Hierna komen 3 fantstische nummers, "E8 Boogie", een prachtig nummer die rustig begint en levendig eindigd, "Papalon", mijn favoriete nummer op die album na "Beep Street". Gewoon een heerlijk nummer dat zich maar blijft doorontwikkelen. Gevolgd door de acid-achtige song genaamd "Fat Controller", een mooi relaxed drum beatje gemixed met een stoere acid melodie en geinige voice-samples, een top track.
"Vic Acid" is over het algemeen ook wel een leuk nummer, maar kan niet op tegen toppers als de volgende 2 nummers. "Male Pill Pt.13" heeft weel de zelfde stijl als Papalon, rustig opbouwend en zeer mooi. "Rat P's and V's" heeft een iets duisterer sfeertje, maar is ook een sterk nummer.
Het album word afgesloten met het ambient-achtige "Rebus", een licht ratelend geluid brengt je naar een uiterst mooi soundscape-achtig melodietje.
Al met al vind ik dit 1 van de beste albums die ik tot nu toe gehoord heb, afwisselend, relaxed, mooi en het verveeld nooit, ondanks dat het album alweer zo'n 10 jaar oud is.
4.5*

Toen ik dit album voor het eerst hoorde kreeg ik zoiets van "What the hell heb ik nu weer in huis gehaald?". Ik was zowiezo niet een al te grote fan van VSnares, maarjah toen ik de goeie recenties zag besloot ik toch eens een kijkje te nemen.
Na een aantal flinke luisterbeurten bleek dit album steeds meer indruk op mij te maken. Heerlijk hoe de violen en breatbeats met elkaar samensmelten tot een unieke ervaring.
Van mij krijgt dit album een welverdiende 4*, met "Hajnal" en "Szamár Madár" als hoogtepunten.