oef.

Na 200 jaar kan Armand nog steeds niet zingen. Het is vast een heel erg slimme publiciteitsstunt van The Kik, maar mag dat de volgende keer ALSJEBLIEFT zonder Armand? Dan beloof ik een daklozenkrant te kopen.

helemaal eens. het is echt niet te doen. ik krijg ook een beetje het gevoel dat de zanger zichzelf heel wijs en verheven vindt, maar ik deel die mening niet echt. vrijblijvende hypocriete gezapigheid in de vorm van gerecycled ouder materiaal met een belerend toontje. zelfs te irritant voor muzak.

Gisteren heb ik - net als de vele musismeteraars hieronder - ook de prachtige docu gezien, was een erg leuk inkijkje in het wel en weer van deze haagse helden van welleer en ik raakte zowaar weer geinspireerd om het album te gaan beluisteren/kopen.

Ik was eerlijk gezegd wel en beetje klaar met de earrings en had nooit gedacht nog eens een nieuw album van hen te beluisteren, het is allemaal een beetje van hetzelfde, op een bepaald moment heb je geen idee meer welk album je aan het beluisteren bent en die stem van Barry gaat ook vervelen.

Gisteren in de documentatie leken de Earrings echter tot een nieuw niveau te komen waardoor ik bijna niet kon wachten iets van deze nieuwe plaat te gaan draaien. Om eerlijk te zijn: de titel "Tits 'n Ass" was tijdens de lancering van de plaat voor mij ook een turn-off, dus p-i-e-t's als "primair" aangeduide reactie, daar ben ik het helemaal mee eens. Niet omdat ik niet van borsten en billen houd, maar een paar bejaarden die hun "comeback/farewell" album naar tieten en kontjes vernoemen om weer - net als vroeger - ontzettend rock n roll te zijn - dat leek me ook een beetje wanhopig. Goed, Barry legt in de documentaire uit waar de titel vandaan komt, dus mja, dan is het niet meer dan een slecht getimede knipoog. Slecht gephotoshopped artwork blijft het overigens ook.

In ieder geval, de cd valt me tegen. De muziek is - zeker de eerste helft van de cd - blikkerig en alles is weer vlak getrokken. De diepte die we gisten op TV hoorden is er weer volledig weg. Heel erg Golden Earring inderdaad, maar vrijwel geheel inwiselbaar met de rest van het repertoire, "Wanted by woman" en "Over The Cliff Into The Deep Deep Blue" zijn wellicht uitzonderingen en ook "Flowers in the Mud" heeft nog iets, maar verder is het grotendeels gewoon weer ouderwets ramwerk. Jammer, een gemiste kans. Ik zou erg benieuwd zijn naar een de versie met Chris Kimsey's zijn mixes!

ok boomer.

38 minuten veel van hetzelfde: niet al te diepzinnige overpeinzingen met wat kleinkunst-muzak er onder. Echt liedjes kan je het niet noemen, maar voor cabaret is het ook te dun. Vooral veel clichés met technisch vernuftige rijm om de rijm uit een gevoelige bui van Jeroen Woe. Het zal de truttigheid van de tijdgeest zijn, maar van mij mag het wel wat steviger.

hip-hop voor het grotere publiek: slijmerige cliche muziek. 42 minuten is erg lang opeens.

een album met 11 korte liedjes dat na iets meer dan een half uur opeens voorbij is. met prachtige teksten, persoonlijk en gevoelig en werkelijk geen cliché te bekennen. een waar kunstwerk op wonderschone melodieën. een poëtische parel van eigen bodem.

all stars band zingt uitgebluste liedjes zonder inspiratie. de melodieën zijn best aardig, maar de teksten hebben echt de gezapigheid van een bejaardentehuis. technisch goed en gepolijst, maar wel zonder vuur. “de lege brandblussers” zou een betere bandnaam zijn geweest.

lang verwacht, maar helaas een beetje een gezapig album.

R&B is niet zo mijn ding, maar ik vind dit wel lekker gekabbel. Dromerig, fijn gezongen, leuk geproduceerd. Of ik me nog een liedje herinnner dat me bij is gebleven? Mmmm. Goede vraag.

Retro oudelullenmuziek met een gezapigheid dat je je afvraagt waarom het niet al in de jaren 70 is geflopt. Maar dit is dus uit 2022. Ik hoor de pick-up naald een beetje door de muziek en ga er bijna van blowen. Maar toch swingt het en ik heb het hele album zowaar uitgeluisterd. Toch een soort cult, denk ik.