Babylon ligt stilistisch in het verlengde van Gris-Gris - een mengeling van blues, jazz en psychedelica - en de verrassing is er dus wat vanaf. De duistere voodoo-sfeer komt hier iets minder naar voren en de achtergrondkoortjes zijn bij momenten irritant, met name op Twilight Zone en Waver waar dat ze op de voorganger Gris-Gris beter in het totaalplaatje pasten. Het is ook te horen dat dit album snel werd opgenomen, hier en daar klinkt het wat rommelig. Een degelijk album maar in zijn geheel een stuk minder dat het debuut.

Een unieke mengeling van blues, jazz en psychedelica met een voodoo-sfeer, je kunt het voodoo-psychedelica noemen. Broeierig, spannend en soms dreigend en tenslotte een album die je niet loslaat, al moet je wel voor in de stemming zijn. De exotische klanken en percussie, de achtergrondkoortjes, alles staat in functie van de sfeer. Dit album (dat tenslotte maar kort duurt) moet je ook als een geheel beschouwen en niet als een verzameling songs. Opmerkelijk dat er in die jaren zoveel sterke en eigenzinnige albums werden uitgebracht.