Ik heb nu het ganse album opnieuw beluisterd en nummer per nummer beoordeeld.

1. No Line on the Horizon (4:08)
Klinkt mysterieus waarbij de Bono met volle borst zingt bij begeleiding van gitaar in combinatie van synths met uitbundig refrein. Zeer geslaagde opener vooral door de sfeer en afwisseling.
Cijfer: 8,5

2. Magnificent (5:20)
Begint met een dreigend gitaargeluid waarna de synths komen invallen. Tegen het minuut swingt het de pan uit waarbij het ritme mij doet denken aan Pride maar de melodie is anders. Eigenlijk een typisch U2-nummer met karakteristieke The Edge-gitaar maar met veel passie waarbij het refrein blijft staan als een huis.
Cijfer: 8,5

3. Moment of Surrender (7:20)
Hier wordt gas terug genomen waarbij de sublieme orgel en de zang van Bono het nummer bepalen. Een episch en pastoraal aandoend nummer dat misschien wat te uitgesponnen is maar die gitaarsolo vind ik prachtig.
Cijfer: 8

4. Unknown Caller (5:59)
Eén van de beste nummers op dit album mede door het gitaarwerk van The Edge dat het nummer bepaalt, erg pakkend. Dat orgel-middenstuk gevolgd door een gitaarsolo zorgt voor een treffend einde.
Cijfer: 9

5. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight (4:10)
Een nummer dat ik steeds meer weet te waarderen waarbij The Edge weer op zijn best is. Vlot nummer met een refrein die blijft hangen.
Cijfer: 8

6. Get on Your Boots (3:23)
Het minste nummer op dit album - het lijkt hier wat dissonant - maar toch best te doen. Moet het vooral hebben van de sterke riff en baslijn en effecten.
Cijfer: 6,5

7. Stand Up Comedy (3:46)
Een vrij stevig gitaargeluid, een degelijk U2-nummer met prima zang maar verder niet echt opzienbarend.
Cijfer: 7

8. Fez - Being Born (5:12)
Het meest verrassende nummer en een nieuw hoogtepunt op dit album door de aparte arrangementen en geluidseffecten. Klinkt hierdoor wat groots en een tikkeltje bombastisch maar geweldige opbouw met ingebouwde spanning.
Cijfer: 9

9. White as Snow (4:37)
Heeft de inderdaad de sfeer van een koude besneeuwde winterdag, sober, melancholiek en breekbaar. Een nummer van buitenaarde schoonheid en wat mij betreft het beste op dit album.
Cijfer: 9,5

10. Breathe (4:56)
Dit nummer heeft een meer dreigende sfeer, ook vrij bombastisch en groots maar het zijn vooral de zang van Bono en het gitaar van The Edge die het nummer naar de hoogte tillen.
Cijfer: 8,5

11. Cedars of Lebanon (4:09)
Daarna weer een ingetogen nummer dat mij wat doet denken aan One. Erg melancholiek, sober gebracht met pakkende tekst, waardige afsluiter.
Cijfer: 8

Natuurlijk klinkt het typisch U2 door de zang van Bono (die op dit album erg sterk is) en de gitaar van The Edge die prominent aanwezig is. De kleine vernieuwingen zitten in de arrangementen waar Eno en Lanois verantwoordelijk voor zijn. Dit album bevat geen bonafide hits maar vormt wel een sterk geheel met veel sfeer en afwisseling.