Gisteren is het achtste studioalbum van Heather Nova uitgekomen. Vandaag lag de special edition in de bus. Het album inmiddels in de auto en thuis beluisterd.

Het album opent met het prachtige Beautiful Ride. Een vrolijk nummer dat het met extra lange intro goed zou doen als opener van de tour.
Tevens een nummer dat het denk ik niet slecht zou doen op de radio.
Daarna volgt de eerste single van het album: Higher Ground.
Het krachtige Stop The Fire is een liedje, dat net als Beautiful Ride, met een beat er onder een clubhit zou kunnen worden.
Save A Little Piece Of Tomorrow kende ik al van het concert op Bospop 2010 en 2 theatershows in Oktober van datzelfde jaar.
Vooral de versie op Bospop vond ik erg goed. Deze lijkt ook het meeste op de albumversie.
Het emotionele Everything Changes stond ook af en toe op de setlist van haar theatertour afgelopen najaar.
De liveversie van uit die tour die ik heb gehoord heb deed me niet zoveel maar op het album vind ik het de mooiste ballad.
Dan een nummer dat ik nog niet kende, Do Somehting That Scares You.
Qua stijl doet het me een beetje aan Sugar denken.
The Good Ship ‘Moon’, het nummer waar ze de inspiratie voor 300 Days At Sea vandaan haalde. Een bewoner van Bermuda heeft het wrak van de boot gevonden waarmee Heather en haar familie tijdens haar jeugd mee gevaren hadden.
Die bewoner heeft Heather meegenomen om te haar het wrak te laten zien om het kompas op te duiken en dit aan Heather te geven als aandenken aan haar jeugdjaren op deze boot.
Turn The Compass Round vind ik een van de mindere nummers op dit album. Het is helemaal geen slecht nummer maar tot nu toe doet het het me niet veel.
Na dit nummer gaat het album verder met Burning Love. Ook dit nummer werd in haar theatertour ten gehore gebracht. Ook bij dit nummer vind ik de albumversie mooier dan de acoustische versie.
I'd Rather Be is weer een nummer dat lekker in het gehoor klinkt.
Een nummer dat ik graag zou terugzien in de setlist van haar tour later dit jaar.
Until The Race Is Run vond ik na de eerste luisterbeurt tegenvallen. Echter na de tweede luisterbeurt bevalt het een stuk beter. Sowieso heb ik vaak een beetje moeite met ballads terwijl ik de rockachtige nummers snel kan waarderen. De ballads vergen wat meer aandacht van me om naar te luisteren.
Vooral vanaf halverwege het nummer weet het me te boeien.
Stay weet me na twee luisterbeurten nog niet te boeien. Vind het met afstand het minste nummer op het album.
Gelukkig heb ik de special edition (CD/DVD) waardoor bonustrack Precious Thing de afsluiter van 300 Days At Sea is.
Een mooi nummer dat ik de perfecte afsluiter vind voor deze schijf.

Met 300 Days At Sea is Heather Nova weer helemaal terug! Het eerste album sinds Siren (1998) waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurt al helemaal enthousiast over ben.
Het lijkt alsof haar inspiratie weer terug is om een mooi pop/rock album te maken.
Hopelijk weet ze deze lijn vast te houden, oftewel: Heather, save a little piece for later!

Voorlopig geef ik er 4,5 ster voor.

De Heideroosjes leren kennen tijdens mijn eerste Pinkpop in 1996.
Destijds vond ik het helemaal te gek en heb ze eind jaren 90 ook vaak live gezien.
Daarna was de liefde tussen Heideroosjes en mij een beetje bekoeld.
Echter sinds Chapter Eight is de liefde weer helemaal terug.
Jammer dus dat dit hun laatste album zal zijn.
Wat ik ook jammer vind is dat hier net zoveel Nederlandstalige nummers op staan dan op de twee vorige albums samen.
Niet dat ik iets tegen Nederlandstalige Heideroosjes nummers heb, integendeel zelfs.
Maar 7 van de 11 nummers vind ik iets teveel van het goede.
Sowieso vind ik het album iets aan de korte kant. Volgens mij zelfs hun korste album ooit.

Cease-Fire begint in ieder geval erg lekker met Tot hier!
De single Weg van de Meeste Weerstand vind ik tegen vallen en vind ik zelfs het zwakste nummer op dit album.
Tussen de Liefde en de Leegte, Knetterhard, Moantains en Dan Zal Ik Mijn Bakkes Houwe! zijn de nummers hoe ik de Heideroosjes het liefste hoor.

De grappige/kinderlijke teksten op de oudere albums heb ik altijd erg kunnen waarderen.
Maar net als chapter Eight klinken de Roosjes hier weer erg volwassen.
Helemaal niks mis mee want de heren zijn immers ook geen 16 meer.
Over twee weken ga ik voor de 15e keer naar een Heideroosjes concert.
Zal het ook de laatste keer zijn? Hopelijk niet!

Jag är Inte Rädd För Mörkret is alweer het tiende studioalbum van Kent.
Toen ik eind maand het bonusnummer Ett År Utan Sommar via internet beluisterde en vlak daarna de eerste single 999 kreeg ik de indruk dat ze weer terug ginggen naar hun oude vertrouwde sound.
Ondanks dat ik al die electronica invloeden in de vorige twee albums goed kon waarderen vond ik het geen onprettige gedachte.

Totdat ik het album in huis had heb ik Jag är Inte Rädd För Mörkret via een download geluisterd.
999 klinkt als een Coldplay achtig nummer met veel meezing momenten.
Daarna volgt Petroleum kon zo van Röd of En plats i solen passen, klinkt lekker in het gehoor.

Ruta 1 is het eerste nummer waar ik een beetje afgeleid word.
Ik vind het nogal een saai verveeld nummer.
Gelukkig wordt dat meteen weer hersteld door Färger På Natten en Låt Dom Komma.

Inmiddels ben ik alweer aangekomen bij de afsluiter van dit album.
Kent en afsluiters... Een bijzondere combinatie lijkt het wel.
Hänsyn heb ik lang met tegenzin beluisterd maar inmiddels kan ik ook dit nummer waarderen.


Achteraf bleek het met die oude sound wel mee vallen. Het is een mengelmoes geworden en ze hebben het weer geflikt.
Jag är Inte Rädd För Mörkret gaat hoog eindigen in mijn eindejaarslijstje!

4 1/2 ster

Het enige album van Sentinel beast biedt een interessante dosis van oude speed metal uit het midden van de jaren 80.
Het is ook een van de weinige bands in het genre met een vrouwelijke zangeres.
De muzikale stijl van Sentinel Beast lijkt op de oude Nasty Savage waar de hese stem Debbie Gunn erg goed bij past.
Er is iets onvermijdelijk gedateerd in de muziek van Depths of Death , maar het resultaat is echte aantrekkingskracht van haar eigen.

Er zijn niet al te veel nadelen aan het album, met uitzondering van een volstrekt onnodige cover van Iron Maiden's Phantom Of The Opera. De band had hun liefde voor Iron Maiden al bewezen op nummers als Sentinel Beast en Mourir .

Helaas viel de band uit elkaar na het vertrek van Michael Spencer om Jason Newsted te vervangen bij Flotsam and Jetsam.

Toen de band uit elkaar ging waren ze bezig met het opnemen van een nieuw album.
Nummers van dat album heeft Barry Fischel (voormalig lid van Sentinel Beast) vorig jaar uitgebracht onder de naam Fishel's Beast.
Commencement bestaat geheel uit materiaal die geschreven zijn in 1987 voor het 2e Sentinel Beast album, die als gevolg van de voortijdige ondergang van de band nooit waren uitgebracht.

The National, ik kwam er mee in aanraking een jaar of 3 geleden.
Ik kreeg een compilatie cd van iemand waar All The Wine op stond.
Sindsdien verkkocht aan deze band.

Nu is er eindelijk dan een opvolger van High Violet.
Ruim een week geleden dit album voor de eerste keer beluisterd maar werd er niet van omver geblazen.
Vele luisterbeurten verder ben ik van mening dat ze het weer geflikt hebben.
The National klinkt voor mij altijd deprimerend maar toch hoopvol.
Geen idee hoe ik daar bij kom, het is een gevoel.

De prijsnummers op Trouble Will Find Me vind ik:
Heavenfacess, Demons, Fireproof en Had To Find, maar de absolute topper van dit schijfje vind ik toch Pink Rabbits.
Wat mij betreft een van de mooiste nummers van de afgelopen jaren.

Er staan ook nummers op die ik de eerste paar luisterbeurten maar saai vond. Onder andere Graceless, I Need My Girl en Slipped. Echter ook nu weten die me te overtuigen.

Ik begi voorzichtig met 4 sterren maar zal waarchijnlijk later nog wel hoger gaan uitvallen.

Afgelopen vrijdag had mijn vriendin de Über Super Deluxe Box voor me gekocht.
Toen ze s'avonds van haar werk terug kwam kon ik natuurlijk niet wachten met het uitpakken van deze mooie box.
Alle extra's die er in zitten (de 7" clear vinyls, The Fly bril, zakje met pins, foto's, stickers etc) zijn leuk voor bij de verzameling.
De dubbel LP heb ik (nog) niet beluisterd en de dvd's nog niet bekeken.
Dus blijft de cd box over.

De "remasters" van Achtung Baby en Zooropa klinken niet zo heel anders als het origineel.
Thuis of op de koptelefoon zullen vast wel details opvallen die op de heruitgave beter te horen zijn.
Ik ben geen liefhebber van remixalbums dus Unter Remixes en Über Remixes heb ik nog niet beluisterd.

Dan komen we bij de B-Sides and Bonus Tracks.
De meeste nummers kende ik al. Heb verschillende B kantjes op vinyl/cd singles (en een speciale bootleg box) staan en Achtung Baby Sessions als download.
Het album begint met een van de beste nummers van dit prachtige schijfje: Lady With The Spinning Head.
De covers Paint It Black en Fortunate Son waren mij al bekend. Eerst genoemde vind ik best geslaagd maar van de tweede cover vind ik het origineel vele malen beter.
De single version en de Fish out of Water remix hadden ze wat mij betreft achterwege kunnen laten op dit schijfje.
Daarvoor had ik veel liever Walk on By (Achtung Baby Session) op dit schijfje gezien.
Where Did It All Go Wrong?, Lady With The Spinning Head, Alex Descends Into Hell For A Bottle Of Milk/Korova 1 en Oh Berlin zijn tot nu toe de favorieten van deze cd.

De zesde en tevens laatste cd van deze box vind ik de meest verrassende.
Toen ik over deze Kindergarten - The Alternative Achtung Baby cd las en overal 'Baby' voor de titel zag staan vreesde ik het ergste.
Tijdens de eerste tonen bleek het tot mijn grote vreugde dus geen baby cd te zijn maar een demo achtig album!
Zoals al eerder gezegd klinken sommige nummers totaal anders dan op de uiteindelijke versie.
Who's Gonna Ride Your WIld Horses is hier het perfecte voorbeeld van.
Tryin' To Throw Your Arms Around The World vind ik op de originele versie nogal eentonig maar op de Kindergarten versie samen met Ultra Violet (Light My Way) en Until The End Of The World de hoogtepunten. Zelfs het door mij verafschuwde One vind ik goed te doen.
Als ik zo enthousiast blijf over de Kindergarten - The Alternative Achtung Baby cd dan ga ik deze misschien zelfs beter vinden dan de orignele versie.

Met remix cd's heb ik niet zoveel dus had voor mij niet gehoeven maar wie weet zitten er toch nog wat leukke versies tussen.
De dvd van ZOOTV had ik in 2006 al gekocht. Daarvoor had ik dus liever een ander optreden op DVD, of nog liever Blu-Ray, gezien. Of het optreden als cd in de box toegevoegt.
En de videos van de The Video's DVD staan volgens mij ook (bijna) allemaal op de DVD van The Best Of 1990-2000.
Wat ik ook een beetje jammer vind is dat de cover cd die bij het Q magazine zit niet in deze box zit. Wellicht heeft dat iets te maken met de rechten?

Maar heb ik spijt dat er zoveel geld aan uitgegeven is?
Nee!