Dit was mooi om mij eens voor te bereiden op de Hell on Earth tour waar deze band ook op zal spelen.
Het album begint al bruut en lomp met de intro Carbomb, het is eigenlijk een voorbode voor wat er komen gaat. Ik vind het heerlijk hoe de langzame stukken afgewisseld worden met de wat snellere stukken. Alleen mocht wat mij betreft er wel wat meer afwisseling in de vocalen, een goede grunt erbij had ook wel lekker geweest.
En dat gepraat tussen die nummers door hoeft van mij niet, zoals het laatste nummer of het tussennummer Extreme Wrath of the Jhiaxus.

Opzich ben ik niet zo een grote fan van black metal, maar ik moet zeggen dat dit toch best goed gedaan is. De mix van industrial en black metal werkt hier erg goed.
Dat de gitaren wat iel zijn, vind ik eigenlijk alleen maar er bij passen, het is eigenlijk precies zoals je bij een black metal band wil horen. En er zitten toch een aantal gave riffs tussen.
De vocalen zijn zo te zien van twee zangers (Satyr en Aldrahn) Beide doen het erg goed op de nummers die ze inzingen. Ik ben vaak ook wel een fan van Satyr, bij Satyricon vind ik hem ook erg goed passen.

Ik kon hiervoor eigenlijk alleen de band Carnivore van Peter Steele. Met zijn overlijden heb ik mij eens verdiept in Type o Negative en daarbij ben ik positief verrast.
Nu is Bloody Kisses zeker niet het verlengde van zijn vorige band Carnivore, maar zitten er wel degelijk elementen van in, bijvoorbeeld in We hate Everyone, de meer uptempo stukken gemixt met uitgesponnen langzamere doom passages. Christian Women is een geweldige track, die mooi overgaat in het eveneens geweldige Black No 1. Geweldig hoe de duistere gitaar riffs afgewisseld worden met romantische keyboard passages.
Een nummer als Kill al the White People laat de humor van Steele duidelijk naar voren komen. Erg gaaf en ik ga nog verder opzoek naar Type O werk.