Bij Protonos bespreekt 25 sprookjesachtige albums:

Nick Drake is zonder twijfel mijn favoriete artiest, en dat zal niet zijn laatste notering zijn in deze lijst.
Bryter Layter was het tweede album van deze songschrijver, zanger en gitaarvirtuoos. Op deze plaat is de sound wat voller, meer instrumenten werden toegevoegd aan het gitaarspel van Drake. Voor sommige mensen zal dit een struikelblok zijn, maar voor mij is het tegendeel juist waar. Dit is zelfs nog een tijdje mijn favoriet van hem geweest, maar inmiddels is hij voorbijgestreefd door Five Leaves Left.

Speciaal voor mijn grote held zal ik deze plaat nummer voor nummer doornemen.

Introduction: een rustige intro, gitaar die later door strijkers wordt bijgestaan. Deze instrumentale track is een fijn begin van de plaat

Hazey Jane II: een van de vrolijkere nummers van dit album. In het bezit van een geweldig gitaarmotief. Ook de tekst van dit nummer vind ik top. And all the friends that you once knew are left behind they kept you safe and so secure amongst the books and all the records of your lifetime.

At the Chime of a City Clock: deze behoort tot mijn grote favorieten van deze plaat. De sfeer die hier geschept wordt is werkelijk magistraal. De gitaarpartijen zijn wederom magisch.

One of These Things First: Ook een van de meer opgewekte broeders van deze plaat. Fijn nummer wat mooi tussen de rest past.

Hazey Jane: De rustigere van de twee Jane’s. De strijkers voegen hier veel toe en maken er een mooi geheel van.

Bryter Layter: Hier komt de fluit langs. Een van mijn favoriete instrumenten, omdat het (mits goed gebruikt) een sprookjesachtige sfeer kan scheppen. Gewoon weer een topnummer.

Fly: Een van de mindere nummers van deze plaat. Hoewel het nog steeds een prima nummer is, heeft het niet de magische sfeer die veel andere nummers hier hebben.

Poor Boy: Een nummer wat misschien iets korter had mogen duren, maar desondanks is er niet veel mis met dit nummer. Het koortje had er van mij niet ingehoeven, maar de sax zorgt voor een mooie solo.

Northern Sky: Wat een nummer! Ongelofelijk goed dit meesterwerk, ik zou serieus kunnen overwegen om dit op mijn begrafenis te laten spelen. Meneer Drake tovert hier een van de mooiste zanglijnen uit de hoge hoed en John Cale op de piano geeft de finishing touch.

Sunday: Dit nummer is een perfect einde voor dit schitterende album. De fluit speelt hier een geweldige rol en maakt dit pareltje compleet

Welkom in je nieuwe leven: studeren.
Nieuwe verwachtingen over je toekomst.
Nieuwe gezichten die langzaam maar zeker vorm krijgen.
Grote verantwoordelijkheden.
Het is als voor het eerst fietsen zonder zijwieltjes, op je bek gaan is fataal.
Je identiteit die op de proef gesteld wordt.
het socialisatieproces wordt vast onderdeel van je nieuwe mindset.

Voor het eerst op kamers.
Blij met je eigen stulpje, maar het warme familiegevoel van weleer toch een beetje missen.
Nog geen internet, je mist facebook als verlengstuk van je ziel
De grote stad, boerenjongens spreken er schande over.
Het is schakelen of overhit raken..
Een brutaal mens heeft de halve wereld.
Jij hebt niets, nog steeds zoekende.
Muziek biedt houvast in deze periode.
Turbulentie versus Five Leaves Left.

Excusez moi monsieur Wonder?!

Het is lang geleden dat ik zo erg van mijn sokken geblazen door een album! geweldig, deze plaat is geen seconde te lang.

Dit album is eigenlijk net als je vriendin: je hebt veel lol met haar (I Wish, Sir Duke etc.), veel romantische momenten (een groot deel van de songs zijn ballads) en soms probeer je eens wat nieuws (progressieve elementen op Contusion). Al met al was ik echt verbaasd over dit album!

ik durf dit album nu nog niet gelijk de volle mep te geven maar wat niet is kan komen..

Oke ik ga hier mijn eerste uitgebreide review schrijven.

The Smiths:
Mijn eerste kennismaking met deze band was tijdens de documentaire "seven ages of rock" van de BBC. Ik vond die Morissey maar een vreemde snuiter, die tijdens een optreden met gladiolen lag te zwaaien. Een aantal jaren en muziekervaringen later zag ik dit album in de top-250 staan. Dit wekte mijn interesse toch wel erg:

The Queen Is Dead
Wat een opener zeg! dat heerlijke onheilspellende wat dit nummer heeft kan ik erg waarderen. de teksten klinken op het gehoor niet erg speciaal, maar eenmaal in het tekstboekje lezend kon ik mijn lach toch niet onderdrukken. wat een geniale songschrijver.
5*

Franly Mr Shankly
Dat Engelse accent doet het hem toch elke keer weer bij mij. vooral het "Fame Fame Fatal Fame" stukje liet zich nog vaak horen rondom mijn leefgenoten. Fijn nummertje
4*

I Know It's Over
Dit is wel een lekker melancholisch nummer, wat je op een grauwe avond lekker mee kan bleehren om je eigen schmerz te verlichten. Het stukje van "Then Why You Are On Your Own Tonight?" vind ik zo heerlijk cynisch. Ook de andere teksten zijn zeer waar! Topsong
4,5*

Never Had No One Ever
Oke, dit vind ik het minste nummer. Beetje langzaam allemaal. Toch weer erg sterke tekst.
3,5*

Cemetry Gates
We zijn aanbeland bij mijn favoriete nummer! Hulde! Dit nummer is zo ontzettend fijn. Zo lekker vrolijk en het zit toch allemaal potverdomme goed in elkaar. Ik kan hier wel alle tekst van citeren, want dit is gewoon echt top. Jammer dat het zo kort duurt
5*

Bigmouth Strikes Again
Deze zit er vlak achter, want deze is toch ook wel erg fijn. Vooral de bridges (noem je dat zo?) zijn lekker opzwepend. Ik snap niks van de Joan of Arc tekst, maar dat stoort me niet. De zalige zeurderige zang van onze zuivere rasartiest Morissey is echt iets voor mij!
4,5*

The Boy With The Thorn In His Side
Ik weet niet zo goed wat ik van dit nummer moet vinden. Het klinkt allemaal erg fijn, maar ik heb me nog niet goed verdiept in de tekst. Maar dat zal ik ongetwijfeld nog gaan doen. Alweer zo'n strak nummer met alle partijen die uitstekend vertegenwoordigd zijn.
4*

Vicar in Tutu
Standaard nummertje. Stoort gelukkig niet omdat het vrij kort is
3,5*

There's A Light That Never Goes Out
Ik zeg ja! Dit nummer is ook alweer zo fantastisch. Dit nummer word hier als hoogst gewaardeerd en ik begrijp waarom. Hoewel het niet mijn favoriete nummer van dit album is, vind ik dit nummer zeer krachtig.
5*

Some Girls Are Bigger Than Others
Toen ik dit liedje voor het eerst hoorde was ik gelijk verkocht. De tekst is zo ongelofelijk grappig, juist omdat het zó vanzelfsprekend is. Maar dit liedje heb ik ook erg vaak gezongen de laatste tijd, inclusief de zeurderige stem van Morissey. Ja, dit is leuk!
4,5*

5 Sterren plus een plekje in mijn Top 10