Superfly guy bevalt me nu anno 2019 heel erg goed, het is heel interessant om nu op die pre house explosie terug te kijken en de commerciele danshitjes van 1986 tot 1989 te onderwerpen aan herbeluisteringen. De produktie van Superfly guy vind ik erg strak in elkaar zitten ondanks wat bekende samples. Maar dat hijggilletje wat als rode draad door het nummer loopt vind ik subliem gevonden.

ga dit album proberen te vinden

alles is hierboven al gezegd, deze in kringloop meegenomen. Het album Picture book komt er erg bekaaid vanaf, ook Come to my aid had hier op gemoeten ipv een So beautiful of Your mirror.
En het begint chronologisch tot A new flame, doe het dan allemaal goed of alles door elkaar

Natuurlijk is deze greatest hits alweer achterhaald maar met Picture book en deze heb je alles wat nodig is van Simply Red wel zo'n beetje bij elkaar.

wel grappig, die Masters at Work house mix is gewoon een b-boy ritme, foutje van de persfabriek of drukker??? Is er uberhaupt een masters at work house remix? Op de originele 12" staan naast de albumversie alleen een live mix en een Nellee Hooper remix

Het zwaktebod op deze leuke verzamelaar zijn nummers 9 t/m 11 omdat dat ook mindere tracks zijn dan de 80's nummers naar mijn mening. Maar zo blijft er altijd wat (bijv die nrs hadden leuk vervangen kunnen worden door A new flame/Remembering the first time en Never never love)

Vandaag weer eens beluisterd (heel veel verzamelaars aan het luisteren) toch wel halfje eraf, maar is toch nostalgie van de middelbare schooltijd. En die singles verkochten als warme broodjes (en de concurrentie keek wat Snap! deed, in het begin vooral). Van favoriet naar minst favoriet:

1.The power
2.Ooops up
3.Do you see the light
4.Ex-terminate
5.The first the last eternity
6.Megamix
7.Rhythm is a dancer
8.Cult of Snap
9.World in my hands
10.Mary had a little boy
11.Colour of love
12.Rame
13.Welcome to tomorrow

Vanaf 10 zakt Snap voor mij wel door de ondergrens, Mary de minste van de 4 singles van het debuut, Colour of love een soort mislukte terugkomst die met Rhythm werd rechtgezet. Rame een flop en Welcome to tomorrow heb ik altijd vreselijk gevonden en dat is niet veranderd.

10 jaar later en 6 van de remixes had ik via de singles al

Uiteraard is de Salt Lake City Orchestra remix van Post modern sleaze weer klasse, net als hun remix van Cups van Underworld .
De Armand remix van Spin spin sugar heeft altijd meer aandacht gehad dan het origineel en was 1/3 van het Premier League van Helden drieluik Professional widow/Spin spin sugar/Sugar is sweeter

de productie van Back to life staat ook als een huis, vind het niet eens erg gedateerd klinken, juist alle copycat nummers die de beats gebruiken klinken eerder erg verouderd zoals dit
Only Love Can Break Your Heart - Saint Etienne - YouTube

Dit is zo'n album dat door het grote publiek goed omarmd werd in 2000.
Ik vergelijk het met het debuut van Enigma dat 10 jaar daarvoor een massasucces was.
Heel erg hip en verantwoord op het moment en daarna wordt het afgekraakt om er na jaren achter te komen dat het erg slim in elkaar zit. Wat met dit album ook zo is, al vind ik Rose Rouge een zeer irritante single, er staat heel veel beter op het album.

Deze voor een luttele euro gevonden bij de kringloop vorig jaar.
De muziek van Supertramp zit in mijn herinnering vast aan vakkenvullen bij de Edah (wie kent em niet meer) waar een Radio10 gold achtige zender altijd aanstond tijdens dat werk (rond 1991) en Supertramp erg vaak voorbij kwam.
Als laat tiener opgroeiende volwassene had ik toen NIETS met deze muziek, maar als ik It's raining again, Dreamer of Breakfast in America hoor, krijg ik leuke weemoedige herinneringen aan die onschuldige tijd. (en het zijn toch wel klassiekertjes)