Een favoriet De la Soul album kiezen is een zware taak. Naar mijn mening verschilt er in kwaliteit niet zoveel tussen hun eerste 4 platen. Het zijn allen dikke hip hop classics. Als favoriet kies ik uiteindelijk voor deze De la Soul is Dead. Op deze plaat klinken ze namelijk zo ontzettend gedreven. Ze zijn lekker cynisch jegens zo’n beetje alles wat met de muziekindustrie te maken heeft (Ring Ring Ring, Kicked out of the House, Afro Connections) en verkondigen ondertussen ook nog enkele maatschappelijk gerichte boodschappen (Millie, My brother). De productie is iets waar ik zelf eerst erg aan moest wennen, maar na veel luisterbeurten vallen de geniale subtiliteiten pas echt op, echt werelds. Als laatste wil ik nog opmerken dat ik het zo leuk vind hoe De La Soul altijd samples/stukjes tekst van rappende collega’s weet toe te voegen aan hun platen en er ondertussen lekker hun eigen draai aan weten te geven.

Super vet album toch weer van toch wel mijn favoriete hip hop groep De La Soul.
Het mooie aan dit album is dat ze bewijzen ook zonder Prince Paul wel degelijk erg goede producties af te kunnen leveren. Het hele album kent zo'n beetje dezelfde stijl en is dus ook één geheel.

Tekstueel gezien zit het allemaal fantastisch in elkaar. Van serieuze kritische teksten in Supa Emcees en Stakes is High tot luchtige teksten in Betta Listen. Het zit er allemaal in. Als je dan ook nog de sterke gastbijdrages meerekent kom je voor mij tot een nagenoeg perfect hip hop album.

4,5*

Yo, it's about love for cars, love for funds
Loving to love mad sex, loving to love guns
Love for opposite, love for fame and wealth
Love for the fact of no longer loving yourself, kid
We living in them days of the man-made ways
Where every aspect is vivid
these brothers no longer talk shit
Hey yo, these niggas live it
'Bout to give it to you 24/7 on the microphone
Plug One translating the zone
No offense to a player, but yo, I don't play
And if you take offense, fuck it, got to be that way
J.D. Dove, show your love, what you got to say?

Ik heb lang lopen twijfelen of ik nou Doggystyle of deze in mijn top 10 zou zetten. Ik hou namelijk wel van de g-funk stijl, maar vind twee g-funk albums in mijn top 10 iets teveel van het goede.

Ik heb uiteindelijk gekozen voor The Chronic, omdat deze toch wat rauwer klinkt dan doggystyle en daar hou ik van.

Verder een briljante plaat met het fantastische debuut van de 'Tha Doggfather', slechts ge-evenaard met doggystyle. Dr. Dre is zoals vaker gezegd niet de beste mc, maar natuurlijk wel een hele goede producer en dat maakt erg veel goed. Met gastartiesten als That Nigga Daz en Kurupt heb je naast snoop dogg natuurlijk al voldoende goede mc's voor een klassieker.

Favorieten: Nuthin'.. , Lil' ghetto boy en A nigga with a gun

4,5*