Het is voor mij ontzettend lastig om een top 10 samen te stellen van mijn favoriete muziekalbums. Het veranderd bij mij dan ook erg vaak, dit heeft ook puur te maken met het feit dat ik eigenlijk elke dag wel weer iets nieuws ontdek. Van één ding ben ik wel zeker met het maken van mijn top 10, namelijk dat deze Sticky Fingers er altijd instaat.

Ik ben een groot fan van the Stones, dit is mij van jongs af aan ingegoten door paps (hoewel het voor mij vervolgens nog wel eventjes duurde voordat ik het echt kon waarderen). Deze plaat is de derde in hun reeks van vier klassieke superplaten. Al deze vier platen, te weten Beggars Banquet, Let it Bleed, Sticky Fingers en Exile on Main st., zijn in mijn ogen niet minder dan meesterwerken. Ik heb het daarom ook erg lastig gevonden om een Stones plaat te vinden die ik als favoriet kon bestempelen. Ik heb uiteindelijk gekozen voor Sticky Fingers. De redenen hiervan zijn ten eerste omdat ik hem simpelweg het vaakst draai en ten tweede omdat op deze plaat één van mijn favoriete gitaristen een prominente rol speelt. Ik heb het natuurlijk over Mick Taylor, een gitaarvirtuoos. Dankzij deze plaat heb ik hem echt leren kennen en dat heeft mede een groot deel van mijn muzieksmaak van vandaag de dag gevormd.

Is dit album dan alleen Mick Taylor? Nee absoluut niet. Iedereen speelt een even grote rol op deze plaat en hij staat dan ook bomvol met briljant geschreven nummers. Alles wat de Stones zo geweldig maakt is te vinden op deze plaat en daarom koester ik hem ook zo erg.
Ik heb hem bovendien op vinyl met de Spaanse ‘vingers in blik’ cover.

Machtige plaat van Thin Lizzy. Alle aspecten die deze band zo geweldig maakt zijn terug te vinden in de nummers. Keiharde rockers zoals; Toughest Street in Town en Waiting for an Alibi worden afgewisseld met experimentele nummers (S&M), ballads (Sarah), Folksongs (Black Rose) en persoonlijke nummers (Got To Give it Up, Get Out of here en With Love).
De invloed van Gary Moore is te horen, maar het mooie aan Thin Lizzy is dat alle gitaristen en bandleden die ze hebben gehad (veel!!) zich naadloos mengen in het typische Lizzy geluid.
Voor mij de meest complete plaat van de beste mannen.

Alweer de 3e Thin Lizzy plaat welke ik in korte tijd erg veel draai. Ook dit is weer een uiterst goede rockplaat moet ik zeggen. Er is eigenlijk geen slecht nummer op te bekennen ( ik heb alleen de versie beluisterd met 8 nummers).
Het gitaarwerk op Mama Nature Said, The Hero and the Madman, The Rocker en Little Girl in Bloom is van zeer grote klasse. Tevens kent deze plaat met A Song for While I'm Away een schitterende afsluiter.

Heerlijk.

Supergave nederhopplaat. Tekstueel misschien wel één van de beste.
De productie is over het algemeen heerlijk met ook een goede afwisseling van rustige nummers en keiharde bangers.
Als Typhoon elke keer als hij een album dropt zo'n goed product als dit aflevert, mag hij er zo lang over doen als hij wil.
Enige smet op de plaat is zoals vaker hier genoemd Los Zand. Irritante beat en erg slecht refrein.
Favorieten: Zo Niet Mij, Nieuw Leven, Wind Waait en Natuurlijk.

4 sterren krijgt deze nederhopklassieker van mij.

Leuke samenwerking tussen Ty en NCC. De eerste 2 nummers zijn het best,maar chocolade is ook wel erg leuk.

De live nummers vind ik niet echt een meerwaarde hebben voor het album, ze hadden wat mij betreft wel wat meer materiaal samen mogen maken in plaats van de goedkope opvulling.
Desondanks kom ik uit op een nette 3,5*.