Na een half jaar dit album niet meer beluisterd te hebben toch maar weer eens uit de kast gehaald. Wat blijft deze plaat toch geweldig goed! 2 jaar geleden toen de cd net uitkwam heb ik hem (te!) vaak afgespeeld.
Het album is zeer gevarieerd en ook de teksten van Mr. Yeats zijn prachtig, ook muzikaal staat het als een huis.
Mijn favorieten zijn toch wel September 1913 en Sweet Dancer. Ook het nummer Politics (wat ik eerder niet zo kon waarderen) is gegroeid, mooi!
Het blijft een meesterwerk! *4.0

Ik blijf het opmerkelijk vinden wanneer een band die al decennia lang actief is, nog altijd platen moet maken zoals ze dat deden in hun beginjaren. Overal worden dit soort vergelijkingen getrokken op Musicmeter. Kijk naar je eigen leven. Ook wij veranderen als mensen. Wij denken wellicht anders over bepaalde zaken dan pakweg tien jaar geleden. Met muziek is het niet anders. Wees blij dat The Waterboys nog platen maken!

De laatste worp van The Waterboys is een hele bijzondere. De eerste single ‘The Wanderings In The Weary Land’ is wat mij betreft ook meteen het beste nummer van het album. Een mooie opbouw, met een geweldige climax. Gelukkig is er verder nog genoeg te smullen: ‘Why Should I Love You’ (fijne Kate Bush cover), ‘The Soul Singer’ (hele fijne openingstrack) en ‘Low Down in the Broom’ (Keltische invloeden, I love it). Nummers als ‘Dennis Hopper’ en ‘Golden Work’ hadden dan van mij niet gehoeven. Te geknutseld. Ik hou ervan als Scott gaat experimenten, maar hier krijg ik toch echt rillingen van. Dit zijn nou de nummers tijdens een concert wanneer je even je blaas gaat legen. De bonus-cd is verwaarloosbaar, maar desalniettemin een leuke aanvulling.

Deze plaat is in ieder geval een mooie afsluiter van het drieluik. Maar wat mij betreft mag het ook een vierluik worden. Blijf muziek maken, Mike!

Ik heb vandaag even het stof van mijn Toto-box afgeblazen. Deze plaat blijft fijn zeg. Een prima Toto-album met Williams als nieuwe zanger en dat doet hij niet onverdienstelijk. Till the End, Could This Be Love en Lea zijn voor mij de prijsnummers. I'll be over you heb ik denk ik net iets te vaak gehoord. Wat ik weleens mis bij Toto zijn de wat meer rauwere nummers. Het is allemaal zo braafjes en perfect geproduceerd, als ik dan toch een kritiekpuntje moet hebben, dan is dat het.