V.O.F. de Kunst die weer popmuziek gaat maken voor Volwassenen, leuk vond ik het toen ik ergens in 2012 de single ''Het Bloed Kruipt waar het niet gaan kan'' hoorde langskomen. Grappig liedje dat wel bleef hangen in mijn hoofd, niet bijster bijzonder.

Daarna heb ik even een tijdje niets meer over de band gehoord, totdat ik dit album tegenkwam in de platenzaak. Slechts 15- euro dus meenemen!
Ik kom tot de conclusie dat het een leuke popplaat is geworden met sfeervolle liedjes en aantal nummers die je prima kan meeblehren bij een concert.
De nummers Hoop, Mijn Tuin en het rustige Strepen op de Weg behoren tot mijn favorieten, mooi!
Liedjes als Ze Zeggen en Van Mij skip ik liever qua tekst en muziek zijn die niet geweldig.

Teksten meelezen met het boekje heeft trouwens weinig zin, er staan behoorlijk wat fouten en sommige zinnen zijn totaal anders. Maar ja dat is slechts een detail, dit doet geen afbreuk aan de muziek.

Al met al een prima `volwassen` popplaat van V.O.F. de Kunst, ik vrees alleen dat dit album niet doordringt naar het grote publiek... jammer..

De recensie hierboven is een beetje lachwekkend. 3 nummers luisteren en dan 0,5 geven. Sad.
Anyway, ik heb deze plaat vandaag meerdere malen beluisterd. Dit album zit muzikaal en tekstueel een stuk beter in elkaar dan de vorige cd. Veel liedjes op de eerste plaat waren flauw en gezapig. Gelukkig is er nu 'Nachtwerk'. Ik hoor heel veel mooie dingen, fijne liedjes met beeldende teksten. Hoogtepunten: Leven Zat in de Stad (wat een heerlijke opener, zet meteen de goede toon), Water bij de Wijn (typisch Vrienten, fijne melodie), Een Eenzaam Avontuur (hilarische tekst) en Dynamiet (mooie afsluiter). Ook ben ik blij dat de opname van deze cd veel beter is (de stemmen van de heren zijn nu wél beter te onderscheiden)
Voorlopig zet ik hoog in. Kwalitatief een erg sterke cd!

Mooi plaatje, veel nostalgie! Grappig om daar als 'studentje' naar te luisteren. Back to the 60`s.
Ik moet nog even wennen aan de sound van de plaat, ze hebben het 'live' opgenomen in Wisseloord mét publiek. Zo hoor ik af en toe ruis bij de microfoons en klinken de stemmen af en toe als een grote bal geluid (of ligt dat aan mij?)

Hoogtepunten: Op Weg (strakke opener), Hoop (typisch Vrienten-nummer, een steuntje in de rug, mooi!), Zoete Woede (George wat zing je goed!) en Horizon (episch).

Minder: De Roeiboot en ik (Slappe hap, slappe tekst), Touwtje uit de deur (geneuzel, te simpel), Roxy (flauw).

Voor nu 3,5 ster. Maar deze plaat gaat wellicht nog groeien.