Laten we na 3,5 jaar dat mysterie maar even oplossen: gevonden in de kringloop, en ondertussen al een paar keer beluisterd.

Algemene indruk: fijn plaatje, vlotte songs, soms een Zuid-Europese sfeer (oa Danca Tago Mago) soms eerder Afrikaans of Braziliaans. Maar een echt wereldalbum kan ik dit niet noemen. Alle nummers zijn té poppy gemaakt, met een toegankelijk Europees/Frans ritme, waarschijnlijk met de bedoeling om een publiek te bereiken dat neigt naar wereldmuziek, maar er (nog) niet helemaal klaar voor is. Voor mij geen bezwaar, maar voor echte wereldmuziekliefhebbers is dit waarschijnlijk te soft. Het feit dat elk nummer van dit album vlot op single gezet zou kunnen worden, lijkt me daarvan het beste bewijs.

Hun wereldhit Lambada (niet op dit album) klinkt nog even door in Dance Tago Mago, maar mijn vrees dat elk nummer wel een doorslagje hiervan zou zijn, blijkt gelukkig ongegrond. Leuk voor op een thema-fuif met strooien rokjes.

Fijnste nummers: Anai en Enamorados.