Hier kun je zien welke berichten 2MY als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
James Blunt - Back to Bedlam (2005)
0
geplaatst: 22 mei 2013, 21:17 uur
Hier ga ik ongetwijfeld vrienden mee maken...Ik heb zo'n beetje de omgekeerde evolutie meegemaakt van de meesten hier. Vond ik 'You're Beautiful' in den beginne afgrijselijk clichématig, hoe meer ik het (zowat half gedwongen: er stond toen nog Radio Donna bij m'n ouders op als compromis tussen Minerva (m'n vader) en StuBru (mezelleve)) moest aanhoren, des te meer ging ik het waarderen... Uiteindelijk gekreken als wederdienst om te draaien op een feestje, en ondertussen is het volgens mij één van m'n meestgedraaide cd's. 'k Heb de man zelfs live aan het werk gezien, en vond het (de tweede keer toch
) geweldig. Het lijkt wat op trollerij om hier 4 sterren voor te geven. Noem het dan maar een guilty pleasure.
****
James Blunt - Some Kind of Trouble (2010)
0
geplaatst: 4 december 2011, 14:53 uur
En laten we maar bekennen: 2MY houdt ook van Blunt. Maar dat was niet vanaf het eerste moment. De eerste keren dat ik You're Beautiful hoorde (dus niet op dit album) vond ik het echt een afgrijselijk cliché-nummer. Zelfs redelijk schandalig dat ze dat op StuBru durfden draaien.
Tot ik plots compleet omsloeg en juist die eenvoud mij begon aan te spreken. Toen iedereen Blunt al lang beu was gehoord, heb ik toen z'n eerste album gekocht. En het behoort nog steeds tot de meestgedraaide albums uit mijn collectie. En dat zie ik zeker ook gebeuren met deze Some Kind of Trouble. Na 3 luisterbeurten vind ik het niveau zelfs hoger dan z'n vorige albums.
Stay the Night is het perfecte festival-nummer: vrolijk, meezingbaar, je bevindt je onmiddellijk weer op de weide in het zonnetje. Het voordeel van op je eentje een cd beluisteren is dan weer dat je zélf kan bepalen of je deo opdoet of niet.
Het optimistische van het openingsnummer is trouwens kenmerkend voor de verdere plaat. Blunt was behoorlijk goedgezind toen hij dit album opnam, en anders is het ook een goeie acteur. En zeker: het zijn simpele melodieën, met een eenvoudige tekst over gewone dingen. Goeie stem ook, heel typisch geluid en manier van zingen waar je van moet houden, anders hoef je hier niet aan te beginnen. Alle nummers apart bespreken vind ik weinig zinvol: ze zijn allemaal volgens het beproefde JB-recept. Vlot gitaartje, stroofje, goei refrein, dan een drummetje erbij, en op het einde zingen we een beetje hoger. Leuke plaat zonder tegenvallend nummer.
Danku Sinterklaas voor dit fijne album! ****
Tot ik plots compleet omsloeg en juist die eenvoud mij begon aan te spreken. Toen iedereen Blunt al lang beu was gehoord, heb ik toen z'n eerste album gekocht. En het behoort nog steeds tot de meestgedraaide albums uit mijn collectie. En dat zie ik zeker ook gebeuren met deze Some Kind of Trouble. Na 3 luisterbeurten vind ik het niveau zelfs hoger dan z'n vorige albums.
Stay the Night is het perfecte festival-nummer: vrolijk, meezingbaar, je bevindt je onmiddellijk weer op de weide in het zonnetje. Het voordeel van op je eentje een cd beluisteren is dan weer dat je zélf kan bepalen of je deo opdoet of niet.
Het optimistische van het openingsnummer is trouwens kenmerkend voor de verdere plaat. Blunt was behoorlijk goedgezind toen hij dit album opnam, en anders is het ook een goeie acteur. En zeker: het zijn simpele melodieën, met een eenvoudige tekst over gewone dingen. Goeie stem ook, heel typisch geluid en manier van zingen waar je van moet houden, anders hoef je hier niet aan te beginnen. Alle nummers apart bespreken vind ik weinig zinvol: ze zijn allemaal volgens het beproefde JB-recept. Vlot gitaartje, stroofje, goei refrein, dan een drummetje erbij, en op het einde zingen we een beetje hoger. Leuke plaat zonder tegenvallend nummer.
Danku Sinterklaas voor dit fijne album! ****