Toevallig enkele weken geleden tegengekomen op Blu-ray in de Mediamarkt waarbij ik dacht "voor dat prijsje (een 16€ dacht ik) kan ik dit niet laten staan". Gelukkig maar want al bij de eerste beluistering vond ik dit een schitterende live registratie van de prachtigste nummers die Alan Parson in de loop der tijden heeft gemaakt. Wat minder gepolijst als het studiowerk dat we van hen gewoon zijn en net dat maakt het zo fraai, het is net niet allemaal foutloos. Zo is in mijn ogen (oren?) b.v. "Don't answer me" niet zo stemvast gezongen door Alan Parson zelf en lijkt de man er ietwat ongeïnteresseerd bij te staan (in mijn ogen maar schijn!) maar so what?
Hier spelen een prachtig orkest en koor mee wat zeker een meerwaarde geeft aan deze fraaie muziek, ook de muzikanten die meewerken zijn van een bovengemiddeld niveau en dan heb je zowat alle ingrediënten voor succes.
Verder is het inderdaad een fraaie locatie een meer als behoorlijke opname van zowel beeld als geluid wat niet mag verwonderen voor wie de man zijn achtergrond kent.
Wel mis ik Ammonia Avenue op deze verzameling maar het blijft hoe ook een prachtig album, dat ik me nadien ook nog eens op c.d. aangeschaft heb.
Een dikke 9/10 en wat mij aangaat een album dat in geen enkele fan van A.P.P. zijn kast mag ontbreken.

Opgemerkt op Qobuz, inderdaad mooie plaat en apart.
Eenvoudige maar knappe nummers, prachtige sound.
Ik hou der wel van .

Hoe meer de nummers van deze c.d. me voorbij passeren (ze staan op mijn smartphone en op de geluidsdrager in de wagen) hoe meer ik moet denken dat het toch maar pareltjes zijn.
Logisch gevolg de 3,5 sterren worden er 4, terecht ondanks de iets mindere geluidskwaliteit.
Ga me toch eens moeten verdiepen in de voorganger die nu wat stof ligt te vergaren in de kast .

Ik kende de man niet maar onlangs kwam het nummer "For Now" voorbij op een playlist van Qobuz en ik viel net niet van mijn stoel . Wat een nummer, wat een stem, wie mag dit wel zijn . Thomas Feiner & Anywhen dus.
Geen wonder dat deze hier zo'n hoge score behaald, dit is toch echt van magistraal niveau, puur genieten dit album .

Tot voor kort was de man me vrij onbekend (jaja, ik heb zo ook mij leegtes ), maar ik had op ons Vlaamse Radio 1 een paar maal nummers van hem gehoord (As the crow files, Tunica hotel...) waarbij ik steeds in eerste instantie dacht aan ons Belgische Blue Blot. De stem van hun betreurde zanger Luke Walter Jr. die overleed in 1996 lijkt als twee druppels water op die van T.J.W. Ze hebben trouwens enkele malen samen gewerkt.
Er zijn zo van die c.d.'s die je meteen vast grijpen, waar het hele plaatje van klopt en dit is er zo één. Er zit drive in deze muziek, alles heeft onmiddellijk mijn aandacht. Ook de opname is van heel behoorlijk niveau wat tegenwoordig een zeldzaamheid aan het worden is, zowat 80 % van de opnames is echt bagger . Hier dus mooi niet, zet je ervoor luister eens naar nummers als Tunica Hotel, You're Gonna Look Good In Blues of Closer To The Truth en je bent als ook als technisch luisteraar verkocht.
Route 66, een dikke Camaro V8 onder je gat en deze muziek op... Yep dat zou het wel zijn.



Helemaal met je eens, het was vooral die c.d. die mijn aandacht had, maar die is vrijwel niet meer te verkrijgen. Gelukkig heeft deze zowat alle nummers ervan en was hij bovendien bij Bol.com. voor een zacht prijsje te verkrijgen.

Ik ben niet echt een rock/metal fan, niet dat er wat mis mee is en ieder diertje zijn pleziertje hé. Toch beschouw ik mezelf op muziekvlak als een alleseter en ik zal meestal wel de moeite nemen iets minstens te beluisteren. Door mijn interesse voor geluidsweergave en hifi ben ik ook een technisch luisteraar en let dus altijd op de opnamekwaliteit en jammer maar helaas die is vaak maar zozo.
MusicMeter heeft al meermaals tot nieuwe ontdekkingen geleid die ik anders sowieso zou missen. En dus kwam ik deze tegen waarbij mij onmiddellijk de gedachte ontsproot “Mmmm metal, niks voor mij”. Bovendien (en dat zal wel een gat in mijn cultuur zijn ) kende ik de groep helemaal niet, maar zo las ik hier was ik toch niet de enige.
Gezien het toch wel hoge cijfer hier het toch maar een Spotify luisterbeurt gegeven, bedenking tijdens de eerste minuten “als dit metal is dan ben ik de president van Amerika”. Moeilijk zat om een betere te zijn als die klojo die er nu zit, maar dat is maar mijn mening en natuurlijk een andere discussie.
Ik werd onmiddellijk gegrepen door dit album en ben geboeid blijven luisteren met grote ogen (oren ), de opbouw van de nummers, de muzikaliteit en opnamekwaliteit stonden als een huis. En de dagen erna bleef de muziek toch in mijn hoofd hangen tot mijn eigen verbazing.
Toen ik het nog wat later tegenkwam op Qobuz waar het bij de selectie te ontdekken stond ben ik overstag gegaan en gezien de prijs voor de High Resolution versie (24bit/96kHz) mee viel (19,99€) ben ik tot aanschaf over gegaan.
Die H.R. versie is bij beluistering via goede apparatuur (hier b.v. Opus 3 en Sennheiser Momentum 2.0) toch nog echt iets anders hoor. Het staat buiten kijf dat diegene(n) die achter de knoppen stond(en) héél goed wist(en) waar hij/zij mee bezig waren, waarvoor hulde!
Los daarvan vind ik het ook een erg fraai album met veel meer muzikaliteit dan ik verwacht had binnen dit genre. Zelf vind ik de titeltrack een prachtige opener (knap dat ze dit als track 1 plaatsten, het grijpt je direct vast) en ook Invincible is één van mijn favorieten. 7empest vind ik dan weer in tegenstelling tot vele anderen hier dan weer ietsje minder. Echt zwakke nummers kan ik (nog) niet aanhalen buiten de bonustracks dan, die gekheidjes hoefden niet echt al storen ze mij nu ook niet mateloos maar voor b.v. in de wagen gaan die er wel af. Chocolate Chip Trip is trouwens nog best leuk om je speakers eens te martelen .
Een 4 * voor het album en een 5* voor de opname/productie.