Lekker gedreven hardcorepunkplaat met afwisseling en teksten waar ik niets van versta. Soms komt er zelfs een soort van korte gitaarsolo voorbij.
Deze jongens rammen met plezier.

Fantastisch album met een mengeling van Jazz en electronica, maar ook invloeden van wave & punk.
En alhoewel het vrij experimenteel is wordt het nooit extreem. Geen noise of piep-knor, verre van. Soms ambient-dromerig, dan weer eens ritmisch of mysterieus avantgardistisch met ijle zang. Alle tracks zijn weer anders maar vormen wel een mooi geheel.
Vette aanrader voor de avontuurlijke luisteraar!

Leuke Chill plaat met over het algemeen rustige minimal techno met ambient/dub invloeden. Atmosferisch en op momenten hypnotiserend.
Maar hij duurt wel te lang, waardoor het tegen het einde allemaal ietsjes te monotoon gaat klinken En een track als "The Jealous Guy from Memphis" vind ik een heel stuk minder en deze breekt ook wel een beetje de sfeer. Gelukkig maken het lange "Love Is the Drug" en "Do the Strand" weer veel goed. Mijn spanningsboog naderde ondertussen zijn einde en die laatste, mindere track, "Swiss Made" was voor mij niet meer nodig geweest.

En terwijl ik het album op zich te lang vind is "Twelve Miles High" wel een echt heerlijke track die uren zou kunnen doorlopen. Heeft ook zo'n warm chain-reaction sfeeftje.

Dit is echt niets voor mij.
Gedurende de laatste paar maanden heb ik enkelle werken van Burial geprobeert maar het wil maar niet klikken. Zo op het eerste gehoor, en zeker op papier, zou het mij wel moeten liggen maar toch wil het niet aanslaan.
Deze is de eerste die ik volledig heb kunnen afluisteren maar het heeft moeite gekoste. De titeltrack begon goed en ik hoopte op een stijgende lijn. Maar neen hoor "Loner" vind ik een saai nummer. En dan was er "Ashtray Wasp" een veelbelovende titel en het begon ook wel lekker maar ik had er zeer snel genoeg van. Was het die boring beat of dat melodieuze Bjork-achtige piepstemmetje? Het nummer begon zelfs op mijn zenuwen te werken. En alhoewel experimenteel & free jazz twee van mijn fav. muziekstijlen zijn vond ik het hier echt rommelig, een zooitje zonder kop of staart dat nergens naartoe gaat.
Tja na 3 albums, waaronder hun laatste LP, weet ik nu zeker dat dit niet aan mij besteed is.

De alternatieve hiphop liefhebber kan ik "Buy Muy Drugs" sterk aanbevelen. Een samenwerking tussen de New yorkse rapper Denmark Vessey & Braziliaanse producer Azarias, die mij beiden onbekend zijn.
Stevige shit. Hier word echt vanalles in de mixer geschoven, noise, grime, dudstep, braziliaans rhytmes en veel veel meer paseert de revue. Het gaat er soms erg hard aan toe, maar er is ook de nodige humor en rustpunten. De beste hiphop plaat die ik de laatste maanden gehoord heb en die veel op de draaitafel ligt.
Aan het stem aantal te zien is dit weer zo'n plaat die aan iedereen voorbij is gegaan.

Luister zelf op Bandcamp