Juist! simpel & sullig.
Mijn eerste luisterbeurt viel mee. Maar de 2de, aandachtige luisterbeurt was stukken minder en ik heb me eigenlijk erdoor geworsteld.
Voor mij is dit album veel te "poppy", clean en simple.

John Ambercumble is eigenlijk John Abercrombie. Dit is (denk ik) de enige plaat waar hij onder deze alias speelt. Die andere 2 gitarisen heb ik nog nooit van gehoord.

Zwaare misser dit project van Charif Megarbane.
Hoor er weinig tot geen krautrock in. De tracks zijn ook zeer rommelig. Ze beginnen zomaar ergens om even verderop in een totaal andere track veranderen. Niet op een avantgardistische of experimentele manier maar eerder maar gewoon als stukken aaneen geplakt. Misschien wel stukken van onvoltooide tracks?.

Luister zelf op bandcamp

Toch kan de beste man vele malen beter zoals met zijn "Cosmic Analog Ensemble" project, waarvan ik wel lekker kan genieten.

Ja, dit is uiterst toegankelijk. Vergeleken met andere werken van dit gezelschap zijn dit bijna popsongs . Niet voor niets heet dit album 20 Greats. Het zijn bijna allemaal korte gestruktureerde tracks die eigenlijk nergens uit de bocht vliegen (en die, qua tijdsduur, zo op de radio kunnen). Alle tracks zijn ook anders en samen vormen ze eigelijk een soort staalkaart van apparte stijlen, electronic, avantgarde, industrial, new wave, exp), die eind jaren 70 de ronde maakten in het alternatieve circuit.
En zie ze daar staan op de hoes, in hun beste zondagskledij. Mamma zal blij geweest zijn.

Er moeten toen toch wel wat mensen geweest zijn die zich rot schrokken toen ze dit werkje thuis oplegden. Neen dit was niet de (keurige) Jazz die ze dachten te gaan horen.

Nu worden misschien zelfs meer lang(dradige) muziek uitgebracht.
Dit was verre van de eerste plaat met met dit soort (electronische) muziek, en die waren zelfs stkken beter. oa. 1970, 1970. En zelfs voor men die draagbare synths had werd er werkelijk goed electronische muziek gemaakt. o.a. deze is een echte aanradrer.
Als electronica lijfhebber zijn er echt wel betere werken om in je verzameling te hebben.

De tracks klinken o.h.a. nog teveel als songs terwijl tijdgenoten (o.a T.D.) probeerden om in een heel andere richting te gaan.
Tracks als "Aurora" en "Jetsex" zouden niet misplaats zijn op een trippy chilled out mix-tape.
Leuk om nog eens gehoort te hebben.

Idem.

Tis zo'n 25 a 30 jaar geleden dat ik deze nog eens heb opgelegd en wat klinkt hij nog lekker. Heerlijk scheurende oldskool metal. Lekker ruw, mede door de rauwe vocalen.
itmag dan wel metal (NWOBHM) zijn maar ik hoor vooral "Groovy Rock'n'Roll" met scheurende, niet al te ingewikkelde, gitaarsolos.
Het album had wel iets korter mogen zijn, want vanaf het titelnummer schijnt het vet van de soep te zijn en valt het een beetje in herhaling. Maar als de afsluiter "Insanity" uit de boxen knalt zijn we die 3 voorgaande (zwakke) tracks snel vergeten.

Een dezer dagen hun opvolger ook weer eens opleggen.