Ik zie Billy Idol juist wel als een zanger die altijd al zijn eigen ding heeft gedaan, een curieuze mengeling van pop en rock die natuurlijk door de puristen van beide genres niet echt wordt gewaardeerd maar voor mij op de één of andere manier wel werkt.
De wat ordinaire glamrockstijl - ook in de manier van zingen- moet je erbij nemen, maar eigenlijk zingt hij wel goed en zijn de nummers goed gemaakt en geproduced.
Een plaat die ik nog vaak opzet, met als uitschieters voor mij Flesh for Fantasy - heerlijke beat- , Eyes without a Face en het onweerstaanbare White Wedding.
De man heeft ook nog veel recent werk maar ik moet toegeven dat ik hem sinds de eighties niet meer gevolgd heb, ten onrechte vrees ik maar ja,.....

Heerlijke muziek uit mijn jeugd, staat nog als een huis bijna 40 jaar na datum.
Of ze nu rock, punk, disco of reggae zingt, Debbie Harry klinkt altijd ongelooflijk en ook geloofwaardig, wat haar onderscheidt van vele andere acts of zangers.
Bijna geen enkel slecht nummer op deze verzameling, wel uitschieters als Heart of Glass, Atomic, I'm Gonna Love you too- heb ik nog op single van toen-, One way or another en natuurlijk het onvermijdelijke Denis, dat ze helemaal naar hun hand hebben gezet.
Een groep die popgeschiedenis heeft geschreven met een heel eigen sound, vooral dankzij hun unieke zangeres.