De wereld is echt wel iets groter dan Nederland.......tot zover mijn opinie over de blijkbaar belangrijke kwestie of dit echt wel een greatest hits album mag genoemd worden.......
Voor de liefhebber - zoals altijd een heel subjectief gegeven- een album vol heerlijke popmuziek, uiterst vakkundig geproduced en gecomponeerd, en herkenbaar gezongen.
Uitschieters zijn voor mij Secret Land, Loreen, In the heat....en Johnny wanna live.
Haar eerste compilatie, later zouden er nog verschillende volgen, maar deze was al heel mooi.

Mijn favoriete plaat van Sandra, met mijn favoriete nummer Secret Land, heerlijke muziek gewoon.
Alles hier klinkt zachter en minder Eurodisco dan op de twee vorige albums, maar het blijft allemaal wel lichtvoetig en uitstekend geproduced.
Naast Secret Land zijn Heaven Can Wait en Around my Heart de uitschieters, maar ik zet de hele plaat nog altijd met veel plezier op.

Wat is fout en wat is ok ? Ik vind het nogal verwaand om muziek zo'n etiket op te kleven, voor mij is een zogenaamd ernstige en authentieke rockband soms ook fout .......en al wat op plaat wordt gezet is sowieso commercieel.
Sandra is voor mij natuurlijk jeugdsentiment, maar los daarvan vond ik ze altijd veel klasse hebben, en haar muziek en stem zijn heel herkenbaar en dus zeker geen dertien in een dozijn.
Ik vind latere albums beter, maar ook hier staan echte klassiekers op: Maria Magdalena en In the Heat of the Night, uitstekende voorbeelden van Italo-Eurodisco, en ook het sobere Little Girl en Sisters and Brothers, opgedragen aan Sandra's overleden broer.
Overal natuurlijk de typische productiestijl van Sandra's ex Michael Cretu.
Je moet er van houden, maar zeker een stukje Europese muziekcultuur.

Voor mij begon Simple Minds bij Don't You en Alive and Kicking, twee nummers die voor de die hard fans van de groep het begin van het commerciële en minder experimentele tijdperk inluidden, en dus minder worden geapprecieerd.
Misschien terecht, want New Gold Dream, dat ik pas jaren later ontdekte, is zonder twijfel puurder en baanbrekender dan de opvolgers en zeker dan Once Upon a Time uit 85.
Ook na 30 jaar nog even schitterende nummers als tracks 1,6 en 7 tillen het album naar eenzame hoogten.
Een meesterwerk.

5 sterren voor dit album, alleen al voor het beste nummer aller tijden Alive and Kicking - heel subjectief dus!
Zonder dit nummer zouden het 4 sterren zijn, met sterke songs als Sanctify Yourself, Ghost Dancing en All the Things she said, toevallig ook de singles van deze plaat.
De rest is nog wel goed maar toch van een ander niveau, en als geheel geniet ik meer van bv New Gold Dream, maar ja.....dan is er Alive and Kicking hè.

Een heel karakteristiek stemgeluid, goede productie en mooie songs op deze Italiaanse langspeler van Spagna, de stem van de hitformatie Fun Fun uit de eighties. Zelf had ze ook dikke hits in het Engels met Easy Lady en Call Me, waarna ze overschakelde op het Italiaans en in haar thuisland nog stevig scoorde.
Deze CD dateert van de periode na die Italiaanse hits, en klinkt rustiger, persoonlijker en origineler.
Het grote succes bleef nu uit, maar ik vind dit toch haar beste plaat, met het dramatische Con il tuo nome, het frisse Acqua en titelnummer Domani als mijn favorieten.