Geweldige plaat van een geweldige en - als ik het aantal stemmen hier zie - ondergewaardeerde groep.
Slechte nummers zoek je vergeefs, hier niks dan toppers en tijdloos goeie funk/disco/pop.
Ik heb de zussen live aan het werk gezien op al gevorderde leeftijd en ze klonken nog altijd fantastisch.
Nummers als He's so shy, I'm so excited en Fire zijn natuurlijk schitterend, maar mijn persoonlijke favorieten blijven toch Dare Me en Slow Hand.

Nooit echt grote fan geweest van The Pretenders, maar bij nader inzien hoor ik bijna al deze songs graag, nu meer nog dan vroeger.
Deze songs blijken vrij tijdloos te zijn, misschien dankzij het typische stemgeluid van Chrissie Hynde, of zijn het de eenvoudige maar meesterlijke composities van de songs - niet altijd van hun hand- , wie zal het zeggen.
Beste nummers voor mij: Hymn to Her, Brass in Pocket en I go to sleep.

Al fan van het eerste uur van Duel:eye to eye en P.Machinery, twee van de beste songs ooit.
Vandaar de 4 sterren.
De rest van het album is veel minder melodieus en dus minder toegankelijk, maar daarom niet slecht. Frozen Faces en de eerste single dr Mabuse vond ik altijd wel goed.
Een heel persoonlijk album van een baanbrekende band met zeer herkenbaar stemgeluid van oa Claudia Brücken.