Op deze eerste plaat klinkt Madonna nog fris en eerlijk, de nummers zitten goed in mekaar en zijn strak geproduced. Zowel muziek als teksten klinken doelbewust, je hoort al goed dat hier een zangeres staat die weet wat ze wil, zeker als je weet wat we nu weten.
Hier klinkt ook nog goed de Eurodisco invloed door in haar werk, het klinkt veel minder Amerikaans dan haar latere werk.
Ik vind bijna alle nummers goed, wat ik nooit kan zeggen van al haar latere albums waar ik veelal enkel de singles de moeite waard vind. Voor mij de beste Madonna.

Madonna is zo iemand waar je nog moeilijk iets objectiefs kan over vertellen, ze heeft zo'n persoonlijkheid en heeft zodanig een hele generatie beïnvloed dat de muziek ook niet los te weken is van haar persoon/imago.
Toch kan je er moeilijk omheen dat op deze vroege verzamelaar heel ingenieuze en hoogstaande popsongs staan, met bitter weinig zwakke momenten.
Material Girl, Borderline, Crazy for You, Into the Groove, Live to Tell, allemaal goeie jeugdherinneringen en even goede popklassiekers.
Spijtig van de vele afwezigen (Everybody, Gambler, The Look of Love, Causing a Commotion....) en van de laatste 2 songs van deze CD, maar verder een hoogstaand album van een vernieuwende en bepalende artieste, hoe je het ook draait of keert.

Met haar debuutalbum legt Mietta al meteen de lat erg hoog, zodat de Italiaanse monsterhit Vattene Amore zeker niet alleen uitsteekt boven de rest.
Canzoni, het nummer waarmee ze debuteerde en ook won op het festival van San Remo (categorie Nuove Proposte), was de andere single van deze plaat, maar beter nog zijn het uitzonderlijk mooie L'Amore, La Farfalla en het sublieme Come Goccia.
Een krachtige en warme stem, sterke composities, goede productie.... en dus één van mijn favoriete albums.

Derde album voor deze zangeres uit Taranto, en alweer een hele mooie plaat.
Met pareltjes als Sto Senza Te en Donna del Sud bevestigt Mietta haar grote klasse.
Dit is de laatste keer dat ze een traditionele Italiaanse popplaat aflevert, hierna zal ze wat meer gaan experimenteren met soul en r & b, niet altijd met evenveel succes.

Tweede album van Mietta, met nog maar één nummer van de hand van Amedeo Minghi, meteen ook de wat teleurstellende eerste song van de plaat. Gelukkig schiet het niveau hierna sterk de hoogte in met eerst het schitterende Il Gioco delle Parti, en vervolgens de pareltjes Oltre Te en Soli Mai.
Heel mooi vervolg op Canzoni, met ook hier prachtige zang en mooie composities.

Icoon van de Italiaanse muziek, een grote dame die al sinds de jaren 70 elke publiciteit schuwt en geen voet meer op Italiaans grondgebied heeft gezet. Desondanks, of misschien juist daardoor, blijft ze heel geliefd en geniet ze een ongenaakbare status in Italië.
Mina heeft een unieke, warme stem en een enorm repertoire dat meerdere decennia en genres omspant.
Hoogtepunten zijn Amor Mio, Vorrei che fosse amore en E penso a te.
Ongelooflijk hoe weinig gekend ze hier is, wat ten dele aan de taal ligt natuurlijk, maar toch ook aan het spijtige feit dat we - en dat geldt overal, ook in Italë- luisteren wat radiostations en platenfirma's willen dat we luisteren.