Een sterk album door de gebundelde krachten van Jorn Lande en Trond Holter. Ik had hier over gelezen voor ik het album had gehoord en bijna verwachtte ik het zoveelste symphonische metal album met alle cliches die er bij horen: instrumentale tussenstukken, lange intro's en songs die boven de 10 minuten kunnen uitstijgen. Niet dat daar iets mis mee is, maar ik was aangenaam verrast dat dit meer voelde als een stevig metal album met een symfonisch tintje.

De nummers zijn kort en krachtig, de focus ligt op de gitaren en ijzersterke vocals, en de strijk stukken liggen vaak meer in de achtergrond als een subtiele toevoeging om alles tot een mooi geheel te brengen. Jorn Lande is ook weer fantastisch en in mijn oren een van de beste metal vocalists van dit moment. De vrouwelijke vocals vind ik persoonlijk iets minder, maar zeker niet slecht.

De grootste 2 redenen waarom ik dit album niet hoger dan een 3,5 heb gegeven: Enkele nummers zijn snel vergeten als ze zijn afgelopen, en het album verliest voor mij toch aan kracht als die een paar keer is geluisterd. Dit is iets wat met veel albums gebeurt, maar in sommige gevallen kun je een album blijven luisteren en blijft het je raken en facineren, en dat is hier niet het geval voor mij. Verder vind ik dit gewoon een mooi en sterk album geworden die zeker nog regelmatig zijn weg naar mijn cd speler zal vinden.

Favoriete tracks:
- Walking on Water
- Swing of Death
- Save Me

"I'll paint the world with the blood from the hands of your god."

Als ik de berichten bij dit album lees lijkt mijn mening vrij controversieel, maar ik hou van Turbo. Even voorop stellen: Nee ik vind deze niet beter dan albums als Screaming for Vengeance, Defenders of the Faith of Painkiller. In mijn mening heeft Turbo veel waarde maar misschien niet om de redenen waar men normaal naar kijkt bij een Judas Priest album.

Turbo is eigenzinnig, catchy, verassend, overdreven, een product van de tijd maar nog steeds heel erg Judas Priest. Ik hou van Turbo op dezelfde manier hoe ik ook hou van een film als Kung Fury, of Sharknado. Het is zo overdreven dat ik gewoon een lach op mijn gezicht krijg iedere keer als ik een nummer hoor van dit album, en er wordt ook altijd meegezongen als dit langskomt in de auto.

Deze band doet lekker wat ze zelf willen en zo hoort het ook te zijn. Dit houdt de muziek afwisselend, interessant, en zorgt voor een groter bereik aan mensen die je muziek een kans willen geven. Ik ben blij dat niet ieder album British Steel of Screaming for Vengeance is, maar dat er ook een Point of Entry is, een Nostradamus en een Turbo.

Er wordt hier geklaagd dat de lyrics niet op het niveau zijn van eerder genoemde albums, maar bedenk even het volgende: De lyrics worden vaak pas geschreven nadat de riffs en alle instrumenten zijn ingevuld. Zou het een goed idee zijn om de lyrics van Beyond The Realms Of Death onder de synths van Private Property te plaatsen? Nee, dat zou niet werken. De lyrics passen perfect bij de synth muziek die in die tijd zo populair was, en Judas Priest heeft zijn eigen plezier er mee gehad. Het was ook duidelijk een leuk experiment voor de band, want het eerste wat je hoort op hun volgend album is die schreeuw op de intro van Ram it Down. Dit toont aan dat ze hun lol hebben gehad en weer zijn terug gekeerd naar wat ze het beste doen en het liefste doen.

De Metal Gods mogen hun lol hebben en experimenteren met de muziek die zij hebben groot gebracht. De larger-than-life attitude van de band past perfect bij de muziek op dit album en ik zou geen wereld meer kunnen voorstellen zonder. Op een geheel unieke manier hou ik met passie van dit album en ik denk ook dat er verder moet worden gekeken dan de snelheid van de drums en de awesomeness van de gitaar solo's. Als je nog niet overtuigd bent van de genialiteit van Turbo, kijk dan hun live DVD "Electric Eye" en geniet van de volle glorie van Judas Priest uit de Turbo periode.

Daarbij, hoeveel S'en denk je dat er in het Judas Priest woordenboek staan bij "Recklesssssssssssss"?

Favoriete tracks:
- Turbo Lover
- Locked In
- Out in the Cold

"We move so fast it seems as though we've taken to the sky. Love machines in harmony, we hear the engines cry."