20 Y.O. was een beetje een moetje. Haar label en Janet gingen niet meer lekker en dit album was de laatste die Janet verplicht was te maken. Het klinkt best wel naar voorganger Damita Jo maar dan met nog iets meer R&B en scherpere hooks. De singles deden het net als bij Damita Jo zeer matig. Jammer genoeg.

Persoonlijk is er op 'Enjoy' na geen één nummer wat er zodanig uitspringt. Vooral de eerste helft van de plaat klinkt qua sound relatief hetzelfde maar het is wél prettig om naar te luisteren. De nummers lopen naadloos in elkaar over en één ding is zeker: je kan niet stilstaan als je er naar luistert.
De tweede helft is wat rustiger. De afsluiters 'Take Care' en 'Love 2 Love' zijn de sensuele Janet-songs zoals we die kennen. De interludes zijn zoals altijd weer zeer geslaagd!

Het had een groter succes kunnen zijn als er geen massieve boycot was geweest... Aan de andere kant, als de voorganger 'gewoon' een succes was geworden hadden Janet en het label vast geen mot gekregen en was 20 Y.O. misschien wel helemaal niet uitgekomen.

Dit is mijn (nipte) favoriet van Janet.
Het is een zeer zomerse plaat die ik alleen draai als de zon schijnt en ik lekker buiten kan zitten (noem me gek maar dit album werkt voor mij niet als het slecht weer is, haha). 'All For You' is vijf kwartier genieten: nummers als 'Come On Get Up', 'All For You', 'Someone To Call My Lover' en 'Doesn't Really Matter' maken je mega vrolijk en zijn eigenlijk perfecte zomerhits. Ook de wat kalmere nummers geven een heerlijk gevoel: 'Feels So Right' is adembenemend fijn terwijl 'When We Oooo', 'China Love' en 'Love Scene (Ooh Baby)' heel erg prettig wegluisteren. 'Better Days' (de afsluiter van de cd) is een pareltje.

Ook zitten er wat ruigere tracks op: de opener 'You Ain't Right' en de rocker 'Trust A Try'. De samenwerking met Carly Simon ('Son Of A Gun') is zeer de moeite waard. 'Truth' is een rustig lied dat echt autobiografisch is en 'Would You Mind' is samen met een aantal bovengenoemde nummers één van de baby-making songs zoals Janet het zelf noemt.

Deze plaat behoort met Control, Rhythm Nation 1814, janet. en The Velvet Rope zeker bij de iconische toppers!

Damita Jo is gewoon een goed album dat verder gaat waar All For You ophield. Waar de voorganger uit 2001 vooral het geluk en de vrijheid van Janet weergeeft gaat deze plaat uit 2004 vooral over de verschillende kanten (characters) van Janet. Zo maken we o.a. kennis met Strawberry (de sensuele kant van Janet) op het nummer 'Strawberry Bounce'. Het album klinkt vrij zomers met nummers als 'My Baby' (met dan nieuwkomer Kanye West), 'Island Life', 'Moist' en 'SloLove'. Het album gaat veelal over liefde en seks en klinkt nog steeds (na bijna 15 jaar) heel erg prettig. De R&B-sound deed het destijds erg goed en zou het nog steeds goed doen.

Het is jammer dat de plaat (net als Janets latere cd's) niet zo iconisch zou worden als de voorgangers. Dat heeft volgens mij niet zozeer met de kwaliteit te maken maar vooral met de boycot die na de Superbowl 2004 plaatsvond. Viacom (o.a. MTV en veel radiozenders) weigerde de nieuwe plaat te draaien waardoor er geen kans was dat het veel hits zou opleveren. Erg jammer want uiteindelijk zouden andere artiesten met dezelfde sound wél scoren.

Amper anderhalf jaar na 20 Y.O. komt Discipline uit. Op een nieuw label. En een nieuwe sound!
Het album klinkt qua productie bijna futuristisch. Het is echt vernieuwend te noemen en tien jaar (!) na uitgave kun je zeggen dat het net zo goed in 2018 uit had kunnen komen. Nóg iets nieuws aan Discipline is het feit dat het voor het eerst in 22 jaar is dat Janet met een nieuw team producers werkt. Jimmy & Terry blijven afwezig tot aan 2015.

Ook voor het eerst sinds het Superbowl-incident besluit Viacom de Janet-boycot op te heffen maar dan is de schade voor haar carrière eigenlijk te groot. Vanaf 2004 komt ze nauwelijks meer op de radio en eigenlijk lijkt dat na 2008 niet heel veel anders te zijn... Desondanks wordt de eerste single 'Feedback' nog best wel goed gedraaid wat resulteert in een top 20-hit in de VS. Het album komt op nummer 1 terecht wat betekent dat het de eerste cd sinds All For You (2001) is die op 1 komt.

Helaas ontstond er onenigheid over de tweede single tussen Janet's team en het label waardoor verdere promotie abrupt gestopt wordt. Wat overblijft is het album: natuurlijk is de single 'Feedback' superlekker en is het eigenlijk gek dat het geen hit werd in bijv. Nederland. Ook de tweede -nauwelijks gepromote- single 'Rock With U' is heel erg fijn. Prettige productie wederom. Het complete album is wat mij betreft erg goed al behoort het niet tot de klassiekers die Janet uitbracht tussen 1986-2001.

Haar derde kaskraker. En wéér iets totaal anders voor Miss Janet!
Dit keer leren we Janet's sensueelste kant kennen. De R&B is veelal aanwezig maar de rock- en zelfs opera-invloeden ('This Time') zijn ook er ook. Janet is op dit moment één van de allergrootste en meest invloedrijke artiesten op aarde en dat bewijst ze met dit album wederom (ruim 25 miljoen verkochte exemplaren!).

Van pure R&B ('That's The Way Love Goes') naar wat meer rock ('If') en aan het eind van de plaat de wat rustigere nummers (de voor een Oscar genomineerde ballad 'Again'; het door Braziliaanse jazz-geïnspireerde 'The Body That Loves You' en natuurlijk dat heerlijke 'Any Time Any Place').

Met de bijbehorende videoclips maakt ze van de nummers een visuele belevenis en veel hedendaagse artiesten zijn zichtbaar geïnspireerd door Janets video's (niet alleen door de video's van deze plaat). En dan weer de interludes.... Goud! Het is een geheel. Wel belangrijk om Janet's albums op de juiste volgorde te luisteren! En dan die albumhoes: zeer iconisch.

Mijn favorieten zijn 'The Body That Loves You' (wat een fijn en rustgevend nummer), 'This Time' (zulke nummers moet je koesteren) en 'If' (welke dansliefhebber heeft deze video niet geprobeerd na te dansen?). Ja, vijf sterren.

Voor veel fans is dit het beste en meest persoonlijke album van Janet. Daarnaast was het z'n tijd ver vooruit. Dat komt omdat de sound (alternatieve R&B) nog steeds nieuw klinkt en zeker niet gedateerd is. Denk aan een productie als 'Empty'. De onderwerpen die aan bod komen zijn voor deze tijd best uniek: homoseksualiteit ('Free Xone'), de dood maar dan met vrolijke noot ('Together Again') en huiselijk geweld ('What About'). Vooraf aan The Velvet Rope kampt Miss Janet met een depressie. Zelf gaf ze aan geregeld te moeten stoppen met de opnames omdat het haar te veel werd. Alleen dat geeft al aan hoezeer dit album persoonlijk aan Jackson gelieerd is.

De singles 'Got 'Til It's Gone', 'Go Deep', 'I Get Lonely', 'Everytime' en 'You' worden verspreid over de wereld successen met als absoluut hoogtepunt de wereldhit 'Together Again'. Persoonlijk ben ik gek op de titeltrack 'Velvet Rope'. 'Go Deep' is vrolijk en daar kún je niet op stil staan. Datzelfde geldt voor 'Together Again'. Ook de laatste nummers op de plaat geven een mellow-late night sfeertje: 'I Get Lonely', 'Rope Burn' en 'Anything'. Live tijdens de 'Velvet Rope World Tour' weet Janet de nummers perfect naar sfeer op te voeren!

Janet is na een lange afwezigheid van dik zeven jaar (!) terug met een nieuwe plaat eind 2015: Unbreakable!
Wát een sound! Het klinkt als een 'back to the roots' met nummers waar veel liefde en geduld in is gelegd. Wat een goede teksten staan er op Unbreakable: vooral op de rustigere nummers waar je heerlijk bij wegdroomt. Denk aan 'Promise' (dat is dus NIET een half-afgemaakt nummer wat hierboven gezegd wordt; het is een compleet nummer wat weer te vinden is op een speciale uitgave van de plaat). 'Lessons Learned', 'Black Eagle' en 'Well Traveled' zijn echt inspirerende nummers waar je bij luisteren echt even bij stil staat. Haar stem is door de jaren heen wat zwaarder geworden maar wauw... Wat klinkt het goed!

Natuurlijk staan er ook wat stevigere nummers op: 'Dammn Baby' had een dikke hit kunnen worden net als 'Night', '2B Loved' en 'BURNITUP!'. Het album kwam ondanks nul promotie op nummer 1 terecht in de VS waarmee Janet één van de weinige muzikanten is met nummer 1-platen in vier (!) decennia. De R&B en alternatieve sound van Unbreakable zorgt ervoor dat de plaat volgens recensenten haar beste is sinds The Velvet Rope uit 1997. Ik ben nu alweer benieuwd naar haar opvolger!

De definitieve doorbraak van Janet, Miss Jackson if... (maak 'm maar af).

Dit is een iconische plaat waar dik 15 miljoen exemplaren van zijn verkocht. Haar stem klinkt in de agressievere nummers lekker 'ruig' maar wanneer er wat meer pop/funk komt is ze mierzoet. 'Control' is voor meerdere redenen iconisch (denk aan de videoclips, de nummers an sich, de boodschap, de productie). Het is een geweldige zet geweest van Janet om met Jimmy Jam & Terry Lewis in zee te gaan en je kan die Minneapolis-sound goed horen!

Naar aanleiding van 'Control' probeerden allerlei labels jonge vrouwen hun doorbraak te realiseren (wat op de langere termijn niet zó succesvol bleek); denk aan Jody Watley (Shalamar) en Paula Abdul.

Een oprecht prettige plaat om naar te luisteren! In deze periode waren het vooral Michael en zijn broers die in de belangstelling stonden en Janet's hoofd stond niet écht naar muziek in '84 maar desondanks is dit een goede plaat. De productie was o.a. in handen van Giorgio Moroder en dat is te horen! Het klinkt best wel anders dan de voorganger uit 1982. 'Pretty Boy', 'Fast Girls' en 'If It Takes All Night' zijn mijn absolute favorieten maar eigenlijk kan het hele album mij wel bekoren!

Als er meer promotie in het Dream Street-project gestopt was en MJ niet zo huge was op dit moment had het veel succesvoller kunnen zijn.

Het allereerste album van Janet! Ze is amper 16 als het uitkomt en dat is goed te horen. De nummers worden door anderen geschreven en de eigen creativiteit van JJ ontbreekt nog. Het is dat Michael in de eerste helft van de jaren '80 iedereen overklaste (Michael-Mania); anders zou deze plaat en vooral opvolger 'Dream Street' succesvoller zijn geweest. Op dit moment staat ze nog vooral bekend als "het zusje van" dat het ook een keer in de muziek probeert...

De plaat zelf: heerlijk! Typische vroege jaren '80 disco/funk waar best wat lekkere dance-classics opstaan. Mijn favorieten zijn zeker 'Say You Do', 'You'll Never Find (A Love Like Mine' en 'Come Give Your Love To Me'.

Waar haar label A&M wou dat Janet een Control 2.0 ging maken koos Janet voor een totaal ander iets: het project Rhythm Nation 1814! Ze werkte weer samen met Jimmy & Terry en waar sommigen dachten dat Control een eenmalig iets was zorgde RN1814 ervoor dat Janet een vaste kracht voor de muziekindustrie bleef.

We maken voor het eerst kennis met de interludes. Wat een geniale zet! Het album (en ook de latere die ze uit zou brengen) klinkt zó compleet! Ze vertelt een verhaal en door die tussenstukjes is het één geheel. Dit album was ook een risico gezien de onderwerpen die Janet aan het licht bracht. Desondanks werd het groots opgepakt en scoorde ze er een hele reeks hits mee. De pop/funk van Control wordt ingeruild voor een nieuwe sound die z'n intrede doet en super late 80s/early 90s is: de New Jack Swing! Je zou denken dat dat gedateerd gaat klinken maar verrassend genoeg is dat niet het geval. Het klinkt mega lekker op nummers als 'Rhythm Nation', 'The Knowledge', 'Miss You Much' en 'Alright'.

Mijn favorieten (kun je überhaupt kiezen?!) zijn dan tóch de laatste drie: 'Lonely' (wat een pareltje), 'Come Back To Me' (de overgang naar dit nummer is zó mooi) en tot slot 'Someday Is Tonight' (het vervolg op 'Let's Wait Awhile' van Control!).

Ja, dit is echt een topalbum. Er werden er zo'n 20 miljoen van verkocht en de invloed van deze plaat is nog steeds voelbaar (Beyoncé met haar album 'Lemonade'...).