Gelijk mijn woorden bij hun debuut kan ik enkel in herhaling vallen. Oki de plaat welhaast een kopie van 1 maar puike songs weer. En veel melodieuzer dan Talk of the Town werd het niet. Wat een machtig nummer was/is dat. De melodie en de zang bijzonder fraai wat liet/laat zien welk een goede zangeres ze wel degelijk was. Lang niet zo succesvol maar eigenlijk nauwelijks/niet minder. En dat schrijf ik dan zoveel jaren na dato.

In geen tientallen jaren meer gedraaid. Ondergesneeuwd in al dat andere moois denkelijk. Uiteindelijk een dag of wat terug kwam ie weer boven drijven. De singles mogen bekend zijn. En goed ook. Maar wat een puike plaat eigenlijk. Waarom die weg bleef van mijn draaitafel, werkelijk geen idee. Opener Precious zet meteen de toon. Vette gitaren, wat een gitarist was dat, geweldig hoor. Kant een staat nu weer op. Zo tientallen jaren nada, dan zelfs 2x in enkele dagen, het kan verkeren ja. Drums en bas dragen menige song, zalig. Tja the Pretenders, overdonderend debuut was dat toch. Puike plaat hoor. Nog steeds.

I'm a Tower en (Rope) Away hiermede kan de plaat al niet meer stuk. Prachtig. Machtig. Morgen ophalen die hap en puur genieten dan. En wat de toekomst aangaat, nou die zien we best met vertrouwen tegemoet. Swans heeft mij nog never teleurgesteld.

Bijna uit op vinyl ergens deze maand. En dat werd tijd ook ja. Cold Meat Industry volger vanaf den prille beginne, destijds het cassette tijdperk. Daarna de cd's dan. Voor de liefhebber wellicht. Ook deze Cathedron dan van Sephiroth. Past naadloos binnen dat label. En of het dan tribal of ritual of dark ambient ware, niet zo belangrijk. De muziek telt en die ware top. En denk ik meteen weer terug aan die mooie tijd destijds. Hoe donkerder hoe liever en ja donker was dat label van Roger Karmanik wel. Niet voor de tere zieltjes neen. Pracht plaat.

Geen berichten hier. Een niet zo bekend bandje helaas hier ten lande. Well too English. Helaas dan wel. Volg James al ten tijde van hun prille begindagen en nog steeds ja. Zeer eigenzinnig gezelschap met charismatisch boegbeeld en zanger Tim Booth. Herkenbare stem heeft ie ongeacht welke muzikale omlijstingen dan ook. Deze dan uit inmiddels op verschillende formaten. Gekozen voor de beeldloze 3lp versie. De beelden zijn trouwens waan. Opgenomen met 16 camera's zie je veel. De setting de Acropolis. Nou dan heb je wel een fraaie omgeving en aankleding. Ondersteuning van een heus orkest wat de sound m.i. ten goede komt. Anders zou je iets hebben als een live best of setlist. Waarlijk een mooie toevoeging dus. En genieten werd het. Bekende nummers, dat hoort natuurlijk zo afgewisseld met wat obscuurder plaatwerk ook van langer geleden. Een fraai document dus welke je als James liefhebber gewoon wilt en moet hebben. Sfeervol en afwisselend optreden met fraaie orkestrale omlijstingen en accenten. Natuurlijk mogen nummers als Born of Frustration, Tomorrow, Sometimes, Laid en Sit Down niet ontbreken en dat doen ze dan ook niet. Betekenisvolle muziek met zinnige teksten in een machtige ambiance en dito geluid, nou dan heb je ook wat. In dit geval een 3lp dus. Aanrader absoluut. Al ben ik in dezen niet helemaal objectief. James was en is een band welke ik een warm hart toedraag. Helaas zijn dat er hier ten lande niet zo bijster veel. So be it dan maar. Volop genieten van een band welke niet zo maar in een hokje past. Gelukkig maar.

Puike plaat welke ook ik/ ik ook NIET zag aankomen dus. Lush is nooit ver weg, hoeft en kan ( wellicht ) ook niet. Maar wat hierboven al be/geschreven werd met een moderne en frisse sound. Wellicht een album wat Lush nu zou maken. Echte uitschieters zie ik niet maar wel songs van een behoorlijk hoog niveau. Welke deze plaat dan ook makkelijk ruim boven het gemiddelde tillen..☆☆☆☆ sterren dus bij deze. Fijn dit soort van klanken weer eens te horen na al die Lush loze jaren.