The Holy Grail waar al jaren ( eeuwen lijkt het ) over gesproken werd op de diverse forums. Over de prijs ga ik het niet hebben. Het draait toch om de muziek. Daarom dan ook de vinyl boxset genomen. Dan heb je ook wat. En ja, dan heb je ook wat. Nou veel. Heel veel. Natuurlijk: niet alles is als een parel. Dat kan niet. En dat moet je ook niet verwachten. Maar in alle eerlijkheid EN redelijkheid, je, ik tenminste, vraagt je af waarom e.e.a. niet eerder werd uitgebracht. De comments van the Boss mogen dat aangaande duidelijk zijn. De enorme verscheidenheid valt meteen op muzikaal maar ook qua bijv. stem van hem. Veel meer kan ik nu eigenlijk nog niet schrijven. Ik zit nog middenin een proces dit alles te kunnen behappen. Maar wel dat dit jabsoluut 5☆☆☆☆☆ gaat krijgen van mij. Zo goed? Yes, zo enorm goed en waardevol. Menig ander regulier album wordt hiermede in een ander licht gezet, zelfs overtroffen soms. Echte favo's heb ik nog niet. Bedoel maar, dat pakket moet je ook de tijd gunnen en geven. Mezelf moet ik ook de tijd gunnen dit alles tot me te nemen.
Fantastische set en ja, de reviews wereldwijd logen er al niet om. Volledig terecht. En Tracks 3 kennelijk ook al ready en steady. Plus nog meer. Het is fijn om Bruce fan te zijn. Zo is het maar net. Over een x tijd kom ik hier nog wel verder op terug.

Geweldig album van PS. Hun beste jabsoluut. Een mix van diverse stijlen en wat blijft ware een tijdloos document. Loaded, Movin' on up zijn pure classics waar de rest dat predikaat ( bijna ) ook moge verdienen. Staat nog regelmatig op. De vinyl versie doel ik dan op. Soms heel soms denk ik echt " those were the days ". En zo is het maar net. En aangezien vinyl dus grijs gedraaid kan worden is dit met deze 2lp al lang gebeurd ja. Gelukkig klinkt ie nog steeds super.

stem geplaatst

Alhoewel de periode met Michael McDonald niet mijn favoriete Doobies periode is heeft dit album toch veel te bieden. Het typisch DB geluid compleet ingeruild voor een meer soul geluid als ik het zo mag benoemen ( of soulvol...). Maar met nummers als Takin' it to the Streets, 8th Avenue Shuffle, Rio, Wheels of Fortune en het fraaie Carry me away zitten er toch genoeg echt goede songs tussen. En merk ik nu nog dat ik er na al die jaren nog graag naar luister.

Inmiddels zijn er diverse vinyls uit op Neerlands label MoV. Gekleurd ook nog in een eerste oplage. Deze Raise was destijds mijn kennismaking met Swervedriver. Ik zat toen werkelijk geheel in Britse muziek, de Britpop, Shoegaze, Indie etc. De plaat blies me dan ook omver. Wat een strakke songs en dito productie zeg. En nog steeds een waan band en plaat. De vinyls staan allen hier op een na. Die hoop ik nog waar dan ook te vinden. Son of Mustang Ford, Rave down, Sandblasted, Sunset en Lead me to where you dare, geweldige songs. De gitaren stevig en gruizig, ja dat mag ik wel. Her en der wat Ride en ook My Bloody Valentine maar verder gewoon een eigen smoel en geluid hebbende. Those were the days ja, phew...

Mijn eerste kennismaking met Katatonia en wat voor een. De cd en later ook de vinylversie gekocht. Inmiddels staan hier heel wat platen dus. Prachtig en sfeervol album. Gitaren lekker pittig, de muziek hard soms maar altijd sfeervol en zelfs melancholisch hetgeen mede komt door de dito stem van de zanger. Maar ook gewoon melodieus en dus gewoon erg goed. Donker ietwat maar dat mag ik wel. In tegenstelling tot sommigen hier waren/zijn het voor mij geen groeiers maar nummers die er direct stonden en zich mede daardoor nestelden in mijn oor, hoofd en geheugen. Sterke lp dus en wellicht wel hun beste. Maar sws een der beteren in hun inmiddels aardig oeuvre.

PS. Kant 2-3 en 4 ook niet. Prima plaat dus gewoon. Niks meer. Niks minder.

Dat ook the Doobies anno 2025 niet meer zullen verrassen moge geen verrassing zijn, zoveel ware wel duidelijk. Edoch na het eigenlijk bijna ouderwetse Liberté dan dit album. Verschil ware dan MET Michael McDonald. De man beschikt nog altijd over een bijzondere stem ff eerlijk. Edoch waren de jaren met hem voor MIJ dan toch de wat mindere jaren. De sound duidelijk anders, andere invloeden...Takin' it to the Streets en Livin' on the Fault Line staan nog wel hier. Goede albums op her en der een song na. Nu dan dit album waarop eenieder vooruit kan met zijn eigen songs. Herkenbaar nog steeds ja. Gelukkig en niks fout aan...ik vind het zelf niet echt een coherent album daardoor. Maar ja, moet dat per sé. Muziek wil ik kunnen beluisteren en dat mag vrij zijn van ongeacht welke gedachte erbij. Een prima aanvulling voor mij en mag zo aansluiten hier bij al die andere Doobies albums. Morgen krijg ik het vinyl binnen dus dat wordt ongetwijfeld relaxen met the Doobies. Roll me another Doobie....en pour some bourbon. Lekker combi toch...

Na hun absolute magnum opus The Captain and Me komt dan dit album. Heb het idee dat het een beetje een ondergewaardeerd album is. Wat jammer ware want gewoon uitstekend. Eyes of Silver en Black Water, een song met een geheel eigen sfeer. Zie de boot al varen over de Missisippi river. Fraai nummer. Maar eigenlijk staat ook dit album vol met fraaie songs die gewoon sterk zijn. Een mening nietwaar. Daarbij kunnen the Doobies bij mij eigenlijk niks fout doen. Een band welke eigenlijk veel groter had moeten zijn dan dat wat ze waren. Bij hernieuwde beluistering denk ik toch tijdloze muziek. Hetgeen ook iets kan zeggen over mijn inmiddels redelijk gevorderde leeftijd en dan mijmeren over wat was and not will be anymore. Those were the days jabsoluut. Sterk album dus.

Tijdloos idd. Gekocht op cd bij de release. Aangenaam verrast. Inmiddels ook op lp hier. Nog steeds aangenaam verrast. De stem neigt idd wat richting Van the man ja. Maar verder qua muziek toch wel een eigen smoel. Hold on to me ware destijds de kennismaking, de rest volgde snel. Heb ze een aantal jaren in the picture gehad uiteindelijk uit het oor verloren. Maar een aantal prima kwaliteitsplaten gemaakt welke ook muzikaal goed in elkaar zitten. Melodieuze songs met fraaie inkleuring.

Het doet me deze ochtend goed nog wat meer reacties te lezen op deze waarlijk zeer onderschatte band. Hun seventies oeuvre grote klasse en nog steeds geregeld op de draaitafel hier. Wegdromen en mijmeren over way back then, what was and never shall be...helaas. opvolger Champagne Jam ook klasse, duidelijk in het verlengde met wellicht hun grootste hit aan gene zijde van het diepe water zijnde Imaginary Lover. Klasse nummer. Maar die schreven ze vele....

Een nagenoeg perfect oeuvre overzicht van deze chanseuse, welke hier te lande veel te ondergewaardeerd is vanaf den beginne. Een goed, zelfs geweldig instapmoment ligt hier. Aanrader dus. MOV heeft de laatste tijd vele reguliere albums uitgebracht op gekleurd vinyl. Vele zelfs voor de eerste keer op mighty vinyl. Go check it out.

Inmiddels uit op ( gekleurd ) vinyl. De cd staat hier ook nog, de lp nu dus ook. In geen jaren meer geluisterd. Waarom? Al jaren geen cd speler meer. Nu dan dit vinyl. Man man enkel voor de eerste 2 nummers al meer dan de moeite waard. De melancholie druipt er vanaf. Muzikaal en tekstueel. We worden ouder. Ook toen al. De Bunnymen dus ook. Geweldige plaat nogmaals. Fraaie melodieën. Mooi gitaarwerk. Ook het akoestische deel daarvan. Ja een topper toen en nu. En laat ik ff wat ruiten ingooien, deze hoor ik liever dan hun eerste paar platen. En neen heb nog geen slok op en helder van geest. Waarmee ik niet schrijf dat die slecht waren hoor. Verre van en staan ook gewoon hier hoor. Wellicht past dit meer in mijn ( huidige ) straatje.