Het wordt es tijd dat ik over dit album praat nummer voor nummer.

1. Bridge Burning
Het begin hoefde voor mij echt niet, maar daarna wordt het echt wel beter. Het refrein valt ook niet tegen. Ik vind dit gewoon een heel goede opener voor wat nog komt.
Cijfer : 8,5

2. Rope
Geweldige gitaar solo in het begin. Geweldig couplet. Geweldig refrein. Ik vind dit persoonlijk het op één na beste nummer in het hele album. Het heeft gewoon een heel catchy gevoel.
Cijfer : 9

3. Dear Rosemary
Een heel lekker nummer, maar één kritiekpuntje: de switch van het couplet naar het refrein is gewoon slecht, maar voor de rest een heel lekker nummer.
Cijfer : 8

4. White Limo
Ten eerste: waar tf heeft ie het over?
Ten tweede: waarom vind ik dit zo’n goed nummer?
Het heeft denk gewoon te maken dat het weer iets anders is dan je verwacht van Foo Fighters, maar toch herken ik nog wel het geweldige vleugje Foo Fighters erin. Het gitaarwerk is trouwens ook heel goed.
Cijfer: 9,5

5. Arlandria
Ik krijg een beetje Dear Rosemary vibes van dit nummer. Een lekker nummer, maar met een erg middelmatige opbouw.
Cijfer : 7,5

6. These Days
Dit is ZO’N lekker nummer. Ik was geschokt dat heel veel mensen dit niet echt zagen als een van de beste nummers van het album, maar ik wel. Het refrein is zo freaking goed, jeeminee.
Cijfer: 9,5

7. Back & Forth
Tsja, ik heb niet veel te zeggen om dit nummer. Het is eigenlijk een opvuller voor het album. Het refrein is ook een beetje teleurstellend, terwijl het couplet erg catchy is.
Cijfer : 7,5

8. A Matter Of Time
Net zoals de vorige; een opvuller, zou je denken. Niks speciaals in het begin van het liedje, totdat je bij het refrein komt, want Jezus, wat lekker refrein heeft dit nummer. Net zoals de rest van het album: erg catchy.
Cijfer : 8,5

9. Miss The Misery
Erg lekkere gitaarsolo in het begin. Sowieso zit het hele begin gewoon heel goed in elkaar. Het geeft me ook weer van die Dear Rosemary vibes. Gewoon een beetje een filler nummer.
Cijfer : 8

10. I Should Have Known
Wat een lekker begin heeft dit nummer toch. De opbouw is vergeleken met de rest van dit album goddelijk. Dit nummer is erg ondergewaardeerd. Het heeft misschien niet de punch die je verwacht van een Foo Fighters nummer, maar ik kan dit nummer zeker waarderen.
Cijfer : 9

11. Walk
HET BESTE NUMMER VAN DEZE PLAAT. Geweldige opbouw. Geweldig gitaarwerk. En zo freaking catchy nummer. Het is waarschijnlijk één van mijn favoriete nummers van hun en draagt deze plaat naar mijn nummer 1.
Cijfer : 10

12. Better Off
Ik heb voor dit nummer de Deluxe Edition gekocht. Het is gewoon een lekker catchy nummer en kan niet ontbreken bij dit album.
Cijfer : 8,5

Dit album heeft geen enkel middelmatig nummer, en de nummers lopen goed over. Ik heb ook een hint van nostalgie voor deze plaat die het in plaats van 4,5 sterren naar 5 sterren omhoogbrengt.

Dit album heeft waarschijnlijk de drie beste openers die ik ooit heb gehoord.
Uprising is een geweldig nummer. Zelfs mijn vriend, die totaal geen muse fan is, kan dit liedje waarderen. Resistance is ook geweldig. Ik heb dit nummer een keer met de band gespeeld en ik moet zeggen. Dit nummer zit heel ingewikkeld in elkaar. Het intro is ook een heel lekker stukje en blijft ook midden in het liedje doorgaan.
En dan nog Undiclosed Desires. O mijn hemel, wat een lekker intro. Het is zo catchy en ik krijg het niet uit mijn hoofd. Het refrein heeft mooie harmonie, en net zoals Resistance blijft het zich herhalen.

De rest van het album is ook wel aardig, maar door de drie geweldige openers
5*

Waters is weg, wat nu? Dan maar Gilmour als frontman.

Ik vind dit zeker geen slecht album, maar ik kan begrijpen als sommigen dit echt helemaal niks vinden. Het klinkt allemaal veel te commercieel. De geweldige productie is een van de dingen waar Pink Floyd in de 70's bekend om stond. Dark Side of the Moon klinkt daarom ook zo tijdloos. Dit album daarentegen klinkt alsof of het net uit een synthesizer gescheten is. Dit geeft het wel z'n eigen geluid, maar ik had toch een tijdlozer gevoel verwacht.

Signs of Life is een mooi intro, maar verder niks geweldigs. Dan krijgen we Learning to Fly. Een goed nummer, maar klinkt live veel beter. Dat heeft dit hele album wel: live klinkt het vele malen beter. Dan krijgen we The Dogs of War.......
Ik weet niet wat Gilmour hier probeerde te doen, maar wat ik wel weet dan het mislukte. Het klinkt gewoon veel te kitscherig en gefabriceerd. De rest van deze plaat is niks bijzonders. Sorrow is nog wel erg goed, maar klinkt meer alsof het thuishoort op The Division Bell.

A Momentary Lapse of Reason zit vol met 80's clichés en klinkt op sommige momenten gewoon slecht. Dit is geen slecht album, maar Pink Floyd kan gewoon veel beter.

3,25/5

Prachtig album!

Al bij de opener Let There Be More Light kreeg ik het gevoel dat dit album iets bijzonders is. Het klinkt een stuk groter dan hun debuut en Barret heeft ook niet veel invloed, wat voor mij wel een pluspunt is. Remember a Day is een heel mooi en onschuldig liedje. Niks bijzonders, maar wel beter dan 80 procent van heel Piper At The Gates Of Dawn. Set the Controls for the Heart of the Sun klinkt veel beter dan alles op deze hele plaat. De kwaliteit lijkt gewoon hoger te zijn en krijgt daardoor een heel tijdloos gevoel, iets waar Pink Floyd in de latere jaren bekend om staat. Dit is trouwens ook het enige Pink Floyd nummer waar alle 5 bandleden op spelen, ook al hoor ik Barret niet echt. Corporal Clegg is een hilarisch en geniaal nummer met een paar mooie melodische en harmonische momenten, die al snel worden "verpest" door Gilmour's kazoo. Dit is wel echt het beste nummer van dit album. Gweldige zang, gitaar en natuurlijk een geweldige kazoo solo.

Maar hier houdt het geweldige deel van het album wel een beetje op. A Saucerful of Secrets is niet erg goed. Gewoon wat spooky geluiden, zonder enige muzikaliteit of climax. See Saw is wel nog aardig goed. Een paar leuke harmonieën, maar verder niks bijzonders. Dan nog Barret's Jugband Blues. Dit is ook niet erg goed. Barret's gekke stijl is gewoon niet iets voor mij.

Een prachtig album, maar vergeleken met Pink Floyd's latere werk niks bijzonders.

4/5

Wat een vreselijk album!

Het live gedeelte is op zich nog wel leuk. Careful with That Axe, Eugene wordt gezien als het beste nummer van dit album. Op zich nog wel te doen totdat Waters in een keer gaat schreeuwen en gelijk alles voor mij verpest wordt.

Nu het studio gedeelte.....

Sysyphus Pt. 1 is nog wel OK, niks bijzonders maar ook niet vreselijk. Sysyphus Pt. 2 begint heel mooi met Wright's klassieke piano, maar veranderd al snel in een vreselijk, oorverdovend geram op de toetsen. Dan krijgen we deel drie van Sysyphus waar Whright even zijn katten in de studio heeft losgelaten. Whright's gedeelte is niet erg goed, maar het kan slechter.

Grantchester Meadows is Roger's bijdrage aan deze plaat en vind ik een heel mooi rustig nummer, maar het is Ummagumma waar het over hebben, want gelijk na Grantchester Meadows krijgen we het verschrikkelijke Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict. Het is letterlijk gewoon wat willekeurige dierengeluiden. Tijdens het luisteren kromp ik in elkaar en skipte ik het liefst naar Gilmour's werk.

The Narrow Way Part 1 begint mooi, maar eindigt nog slechter dan Wright's werk. The Narrow Way Part 2 is gellukig wel luisterbaar. Niet goed, maar wel luisterbaar. Dan het laatste deel van Gilmour's feestje: The Narrow Way Part 3. DIT is het beste nummer van deze plaat, hands down. De rust na de storm om het zo maar te zeggen.

Nu alleen nog maar Mason.
...
...
...
O, nee!

Mason, WAT DOE JE? Een beetje half op je drums slaan. Sorry hoor, maar dit is de meest slechte negen minuten van mijn leven. Water's met zijn dieren of Wright met zijn katten waren tenminste nog een beetje interessant, maar dit? Dit is echt gewoon pure schijt.

Dit is een slecht album, met een paar lichtpuntjes. Een keer, maar dan ook nooit weer.

2,5/5

IGOR is een enorm lekker Hip-Hop album met een vintage randje. IGOR’S THEME is een lekkere introductie met een lekkere beat en lekkere productie. Eigenlijk geld dat voor bijna heel dit album en dus ook zeker voor EARFQUAKE, het populairste nummer van het album. Hier haalt Tylers piepstemmetje wel een beetje het bloed onder m’n nagels vandaan, maar na een paar luisterbeurten kan ik wel de charme van deze pitch-shift zien. Ongeveer halverwege spreekt Carti nog wat onbegrijpelijke teksten uit en gaan we naar het derde nummer: I THINK. De beat is zo verschrikkelijk lekker, maar het nummer wordt een beetje naar beneden gehaald door de verschrikkelijke sample in het refrein, maar voor de rest is dit een goed nummer, vooral de switchup in het midden was zeer aantrekkelijk. Na een korte interlude krijgen we het bijzondere RUNNING OUT OF TIME. Dit nummer is veel meer lo-fi dan de meeste nummers op dit album en kan soms een beetje saai aankomen, maar voor de rest is het best wel een ok nummer. Maar dan krijgen NEW MAGIC WAND en jemig wat een hard nummer. Ik ben oprecht sprakeloos, je moet het echt luisteren om het te begrijpen. De absolute agressie is ongekend en blijft doorgaan in dit hele nummer. Hierna krijgen we het Neo-Soul achtige A BOY IS A GUN*, een heel nodige kalmte na de storm, maar is wel een beetje saai na een tijdje. Ik had eigenlijk gehoopt op een coole verandering, maar die kwam helaas niet. Maar dan..... zucht...... hebben we PUPPET. Een vreselijk pijnlijk nummer. De beat is op zich wel lekker, maar het refrein maakt me oprecht suïcidaal, zo slecht is het. Gelukkig gaan we snel door naar WHAT’S GOOD, nog een absolute banger, maar heeft niet de kracht die NEW MAGIC WAND wel heeft. GONE, GONE / THANK YOU is een heel goed en fijn nummer. Niks speciaals ofzo, maar interessant genoeg om me een hele 6 minuten geïnteresseerd te houden. De laatste twee nummers doen me helaas niet zoveel.

Het verhaal achter dit album is ook heel mooi. Ik heb niet het geduld om het hier uit te leggen, dus ik zou zeggen zoek het zelf uit of kijk een vage YouTube video erover.

Kort samengevat, IGOR is een goed album, met 1 oprecht pijnlijk nummer die me ervan weerhoudt om dit een 4,5 te geven.

Beste Nummers: IGOR’S THEME, EARFQUAKE, NEW MAGIC WAND, WHAT’S GOOD
Slechtste Nummers: PUPPET, I DON’T LOVE YOU ANYMORE