Half geslaagd album. Na het lekken van tracks via het internet werd het idee van een dubbel album losgelaten. De nieuwe tracks die werden opgenomen voor dit album waren bijna allemaal zeer zwak - o.a. I Want to Talk to You, K-I-S-S-I-N-G, Money is my Bitch - en/of te commercieel: Hate Me Now, You Won't See Me Tonight. De nummers van het oorspronkelijke album zijn wel bijna allemaal goed tot uitstekend. Met Nas is Like als absolute classic. Als het idee van het dubbel album niet was losgelaten had deze zich kunnen meten met de All eyez on Me en Life After Death en was het waarschijnlijk na Illmatic zijn beste album geweest. Nu moeten we het doen met de parels die zijn uitgesmeerd over drie albums: I Am...., Nastradamus en The Lost Tapes. Het zou mooi zijn als 25 jaar later de geschiedenis herschreven wordt en het dubbelalbum alsnog wordt uitgebracht zoals bedoeld.
3*

Onterecht neergezet als zwak album. Bijna alle nummers die oorspronkelijk bedoeld waren voor het dubbel album I Am....Autobiography zijn goed tot zeer goed. Het album opent matig vooral door de zwakke beats, maar komt daarna in een goede flow, met Project Windows, Come Get Me en Shoot 'em Up als uitschieters. Dit deel van het album doet denken aan delen van Life After Death, met vergelijkbare beats van dezelfde producers. Na God Loves Us is het allemaal weinig bijzonder meer. Vooral de nieuwe tracks die zijn toegevoegd nadat het idee voor een dubbel album was losgelaten halen het niveau naar beneden. Zonde!
3*

Voor mij een van de meest overgewaardeerde hip hop albums. Nas is nooit goed geweest in refreintjes en ook hier niet (Smokin', What goes around). De topproducers van de jaren '90 leveren beats die wel oké zijn, maar in het niet vallen bij hun beste werk (You're da man, Rewind, 2nd Childhood). En een aantal tracks is vergelijkbaar met de slechte nummers van I am... en Nastradamus (Rule, My Country). Zeker geen comeback, eerder een mediahype. Als I am als dubbelaar was uitgekomen was dit een forse stap terug geweest. De rhymes zijn goed, maar geef mij maar The Lost Tapes!
3*

Vrolijk en aanstekelijke hip hop. Ik heb waardering voor hun unieke sound. Als het goed uitpakt levert het leuke nummers op (Harmonize, Sometimes I Rhyme slow, Hip hop Junkies). Maar als het niet helemaal werkt wordt het al snel corny (Cake & Eat it too) of erg matig (Sex, sex, sex, How to Flow). DJ Jazzy Jeff & Fresh Prince hebben hier ook vaak last van. Hun opvolger Jewel of the Nile vind ik wat beter. Iets minder blij en beats van hogere en constantere kwaliteit.
3*