Zo te lezen heb ik nog een inhaalslag te maken. Na zijn start als solo-artiest ben ik Knopfler uit het oog verloren. Incidenteel kwam er via de ether wel iets tot mij, maar dat resoneerde niet echt. Onlangs hoorde ik hem in een duet met Emmylou Harris en dat triggerde iets. Dus ben ik gaan grasduinen in het werk dat hij na zijn vertrek uit de Dire Straits maakte en zo kwam ik er achter dat hij zijn kunsten ook heeft toegepast in filmmuziek.
Zijn eerste solo-album ligt me wel. Hij borduurt voort op waar hij gebleven was, maar voegt subtiel ingrediënten toe uit andere genres waaronder Ierse/Schotse Folk, Country en Cajun. Ik vind het een heerlijk rustig, sfeervol en afwisselend album met niet één zwak nummer.
En in de discussie over wie de beste gitarist ga ik niet treden, want dan doe ik er héél vele tekort.
Op naar het volgende album.