Revolutions Per Minute is een slag beter dan hun debuut The Unraveling. Er wordt duidelijk uit hetzelfde vaatje getapt, en de muziek heeft nog steeds het rauwere randje. Er staat eigenlijk geen enkel slecht nummer op, maar mijn favorieten zijn toch wel Heaven Knows, Like The Angel, Voices Off Camera, en Amber Changing. Hadden ze allemaal dit niveau behaald was het zeker een 5 sterren waard. Broken English en Last Chance Blueprint bijvoorbeeld zijn wel vermakelijk, maar niet van dergelijke klasse. Op de een of andere manier blijven sommige nummers ook gewoon niet hangen bij mij, als ze aanstaan denk ik ja vet! Een dag erna ben ik ze alweer kwijt. Het is om die reden ook een album waar verder niet al te veel over te zeggen valt, het klinkt veelal gewoon goed en luistert lekker weg, maar is over de gehele linie niet memorabel genoeg wat een hogere rating oplevert dan 4 sterren. Wel jammer dat het relatief weinig aandacht krijgt hier, de band is namelijk meer dan een schreeuwerig punkbandje. Maar goed, zo ieder zijn ding.

1. Revolutions Per Minute
2. The Unraveling

Geleidelijk aan werden de albums van Rise Against steeds beter. Hun debuut had al veel passie en energie, op Revolutions Per Minute werden de nummers al scherper en wat meer memorabel. Het verschil met laatstgenoemde is dat de meeste nummers op Siren Song of the Counter Culture mij wel bijblijven. Het is niet eens zo zeer dat de nummers an sich zo veel beter zijn als op de voorganger, maar daar stonden nummers op naar mijn idee die makkelijker de vergetelheid in raken, met een aantal uitzonderingen daar gelaten. Zo waar is er ook een ballad op te vinden met Swing Life Away, altijd een relaxed nummer gevonden, en makkelijk mee te zingen. Ook redelijk gewaagd, punk kent vrij weinig ballads, dat gaat niet snel genoeg. Aan snellere nummers ook geen gebrek, op opener State of the Union, Rumors of My Demise, Tip The Scales, wordt het gaspedaal toch wel ingetrapt. Give it All mag daarin ook zeker niet ontbreken, het nummer dat ik als eerste van ze leerde kennen via Need for Speed Underground 2 (wat is dat inmiddels lange geleden). Voor wat betreft (pop)punk vind ik dit gewoonweg 1 van de betere die gemaakt zijn.

1. Siren Song of the Counter Culture
2. Revolutions per Minute
3. The Unraveling

Rise Against is ooit uitgegroeid tot 1 van mijn favoriete bands, en een club wisselende muzikanten die ik denk ik het vaakst live heb gezien. Ieder geval fijn dat de leadzanger er tot op heden nog bij is, die maakt het geluid zo uniek en onderscheidt ze van een groot deel van de andere bands in dit genre. Het debuut is nog wat meer standaard punk dan de opvolgers, tot het moment dat het weer een soort standaard pop punk werd. Het is het album dat ik als laatste van ze heb leren kennen, met behulp van Spotify werd het al een stuk makkelijker om de minder populaire albums ergens te vinden. Je raast er zo doorheen, met weinig stopmomenten. Dat is juist het fijne aan dit album. Het kent ook genoeg meezingrefreintjes om toch even mee te blèren, maar niet ieder nummer staat hier vol mee. Het blijft boeien vanaf het 1e nummer tot aan het laatste, in mijn geval de bonustrack Gethsemane, wat ook gelijk 1 van mijn favoriete nummers is. Al met al een mooie en energieke plaat.