Ik vind dit album maar lastig op waarde te schatten. Ik draai hem vaak en graag, er staan memorabele nummers op, goed uitgewerkt, het is een goede mix van pop en rock, maar toch altijd het gevoel dat er iets mist. Geen idee wat datgene dan precies is, mist er ook echt wat? Als ik zo mijn eigen opsomming zie, wat mij betreft dan eigenlijk niet. Net als de 2 voorgaande albums gewoon een prima plaat dus. Fijn intro nummer dat gelijk overgaat in een top nummer met Kaisarion, de toon is gezet. Spillways, Watcher in the Sky, en Griftwood zijn mijn duidelijke favorieten, hoewel er eigenlijk geen minder nummer op staat. Toch wel knap om het hoge gehalte van popmuziek te verwerken in een outfit dat sinister over wenst te komen zonder geloofwaardigheid te verliezen. Na wat overwegingen, en extra luisterbeurten moet ik bekennen dat ik dit toch de beste van ze vind. Maar ik kom wel op het zelfde aantal sterren als voor Prequelle, en Meliora, ver uit elkaar ligt het niveau dus niet. Wat rest is dat ik ze dan toch een keer live moet gaan meemaken, lijkt mij een fantastische show.

1. Impera
2. Prequelle
3. Meliora
4. Infestissumam
5. Opus Eponymous

Een prima opvolger van het debuut. Dit album komt naar mijn idee alleen al wat meer tot leven dan zijn voorganger. De opener Infestissumam leidt goed in naar Per Aspera Ad Inferi. Secular Haze doet mij altijd denken aan een level in Dead Nation waarbij je langs een circus komt en al die clowns eruit komen zetten, mooie herinnering aan om die samen met een maat van mij volledig uit te spelen. Zo doet het nummer mij ook altijd wel goed. Het album boeit tot aan het laatste nummer, wat ook een waardige afsluiter is. Echter net als het vorige album vind ik de muziek vermakelijk, maar nergens echt fantastisch. En toch luister ik zo af en toe toch graag naar Ghost, want ietwat voortkabbelen is soms ook gewoon lekker, kalmerend. De stem van Forge mist dan weliswaar wat echte power, het is gek genoeg wel bezwerend. Een zelfde score als het debuut, al acht ik deze net wat beter.

1. Infestissumam
2. Opus Eponymous

Meliora bevat 1 van mijn favoriete nummers van Ghost met Cirice - ook leuk om op de gitaar te spelen overigens. Waar de voorgaande albums een aantal uitschieters kenden, vind ik Meliora een beter geheel. Je hoort goed de invloeden uit de jaren 70 en 80 terug, ben zelf groot fan van veel van de muziek uit die tijd, dus dit kan ik wel waarderen. He Is, is nog een ander fantastisch nummer dat ik graag luister, het refrein neemt je mee door de melodie en de zang, je zou het zo in koor in een kerk kunnen zingen, zou stiekem wel eens leuk zijn. Ook de afsluiters van het album mogen er zijn, hoor ik daar ook al weer een klok in het laatste nummer? Net alsof ze ieder keer weer aftellen naar het einde. Ghost zal denk ik nooit de zelfde hoogten halen als hun inspiratiebronnen, maar dit hoeft ook niet. Hiermee leveren ze een album dat makkelijk weg luistert, wat dan juist wel weer de charme is van deze band.

1. Meliora
2. Infestissumam
3. Opus Eponymous

Ik leerde Ghost kennen via het nummer Square Hammer, ik zag de clip voorbijkomen op youtube. Het was wel al een tijdje nadat deze gereleased was. Ik vond het wel goed klinken, maar had geen idee of ik gehele albums van ze vet zou vinden, en een album in zijn volledigheid luisteren is toch het liefste wat ik doe wat betreft muziek. Een maat van mij was er wel fan van, afijn ik probeer het uit. Kan zeggen dat ik er geen enkele spijt van heb. Ze komen niet in mijn top 10 terecht, maar ik speel af en toe toch graag wat af. Ritual en Death Knell luisteren het fijnst weg. Her en der wellicht wat simpele bassriedeltjes, wat orgel, een verbastering van de riff van Symphony of Destruction, en de inderdaad niet al te machtige vocals van Forge, maar die maken het juist uniek, en in dit geval op een positieve manier. Ik vind ze goed de grens opzoeken tussen niet al te serieus en serieus. Het balanceert als het ware op de grens van kolderiek, maar wordt het voor mij niet.

Ik had niet verwacht dat ik Prequelle beter zou waarderen dan Meliora, dat is toch lang mijn favoriete album geweest van Ghost. Nu ik de albums wat aandachtiger heb beluisterd, moet ik hier toch verandering in brengen. De instrumentale nummers komen beter uit hun verf, Miasma klinkt fantastisch. Er is goed te horen dat er in de nummers op dit album een aardig staaltje gitaar wordt gespeeld door middel van korte melodische solos. Ook op dit album zijn weer duidelijke invloeden te horen van artiesten uit de jaren '70 en '80, ik meen zelfs wat Scorpions en ook Genesis te herkennen. Ik heb Meliora en Prequelle direct na elkaar gedraaid om een oordeel te vellen over welke ik nu beter vind. Ik prefereer laatstgenoemde dus nu wat meer, maar tot een hoger cijfer kom ik niet. Voor beiden vind ik een 4 sterren de max.

1. Prequelle
2. Meliora
3. Infestissumam
4. Opus Eponymous

De invloed vanuit de jaren '70 en '80 was op voorgaande albums al duidelijk merkbaar, maar met hun laatste worp Skeletá kunnen we er zeker niet meer omheen dat hier sprake van is (op Impera eigenlijk ook al niet maar goed). Zelf ben ik groot fan van veel muziek uit die jaren, dus ik vind het allerminst erg, sterker nog, voor mij is dit tot dusver hun beste. Goed om te horen dat bijvoorbeeld een orgel een meer prominente plek weet te veroveren in de moderne rock/metal, specifiek in het nummer Umbra, het heeft wel iets weg van The Doors of Deep Purple. Ook het gitaarwerk op dat nummer is indrukwekkend. Er staat naar mijn idee geen slecht nummer op, en het vormt een samenhangend geheel. Een aantal mensen die ik ken die Ghost al een langere tijd afgeschreven hadden, zijn met dit album toch weer teruggekomen, al is het misschien maar voor even wie zal het zeggen. Nu is de mening van iemand anders geen reden voor mij om zelf een album sterk te vinden of dat de muziek dan ineens wel waarde heeft, maar het toont voor mij wel aan dat ze toch weer een publiek dat ze kwijtwaren weten terug te veroveren.

1. Skeletá
2. Impera
3. Prequelle
4. Meliora
5. Infestissumam
6. Opus Eponymous