menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Mr. Rock. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022, augustus 2022, september 2022, oktober 2022, november 2022, december 2022, januari 2023, februari 2023, maart 2023

Orbital - Optical Delusion (2023) 3,5

27 februari, 20:40 uur

Dirty Rat is juist geweldig. Electronic met een beetje een rock/punk vibe. Spreekt me persoonlijk erg aan maar kan me voorstellen dat het een love/hate is. Het andere hoogtepunt is voor mij het fenomenale Are You Alive?

Na Dirty Rat is het beste er wel een beetje af. De laatste drie tracks gebeurt er niet zoveel boeiends meer waardoor hij een beetje als een nachtkaars uit gaat. Al hebben What a Surprise en Moon Princess nog wel hun momenten. Mooi album vol variatie.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fish - A Feast of Consequences (2013) 5,0

22 februari, 21:48 uur

Wat een abnormaal goede plaat blijft dit toch. Dat Fish hier jaren na de slechts aardige albums Field of Crows en 13th Star ineens nog mee kwam, ik blijf het bijzonder vinden.

Perfume River, geen woorden voor. Dat dreigende begin, die opbouw richting het uptempo refrein. Of het breekbare, gevoelige The Other Side of Me. Luister ook even naar de gitaarsolo in dat nummer. David Gilmour keek en zag dat het goed was.

De High Wood-suite is eigenlijk van begin tot eind goed, met Crucifix Corner als hoogtepunt. Niet echt vergelijkbaar met Plague of Ghosts, het zijn meer losstaande nummers. Al grijpen ze wel tekstueel en muzikaal/thematisch op elkaar terug, meer een beetje zoals op de oude Marillion-conceptalbums.

Fish zelf klinkt fantastisch, zijn stem klinkt helderder dan op de albums tussen pak 'm beet Raingods en 13th Star. Power heeft hij ingeruild voor gevoel en dat past perfect bij de muziek.

Eigenlijk heeft dit album alles: uitgesponnen epics, feilloze snelle rocksongs als All Loved Up, sterke teksten uiteraard. Hoogtepunt uit de lange carrière van Fish.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fish - 13th Star (2007) 3,5

22 februari, 19:26 uur

Weer een stap vooruit na Field of Crows. Daar misten de nummers een beetje een eigen gezicht. Hier is dat niet het geval, elk nummer is echt anders. Atypisch voor Fish begint de plaat met een van de minste nummers, meestal is track 1 bij hem gelijk de beste.

Maar na Circle Line wordt het snel beter. Fraaie gevoelige songs als Zoe 25, Arc of the Curve en Where in the World worden afgewisseld met heerlijke stevige rocktracks als Openwater en Dark Star. Veel goed gitaarspel op deze cd, zowel qua riffs als solo's. Fish blijft met zijn stem netjes binnen zijn huidige bereik en weet zich daarmee nog prima te onderscheiden.

Toch ook wel een paar minpunten. Manchmal overtuigt niet als 'rocker', van de rustige songs doet Miles de Besos me niet zoveel. De afsluitende titeltrack heeft me een wat te hoog kabbelgehalte.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fish - Field of Crows (2004) 3,0

21 februari, 20:57 uur

Deze heeft een beetje hetzelfde euvel als Suits. Veel nummers kabbelen maar door en verliezen daardoor aan kracht. Zoo Class is best leuk als 4 minuten song, maar keuvelt dan nog anderhalve minuut oeverloos door. Numbers: hetzelfde verhaal. Grappig genoeg heb ik bij het langste nummer - Innocent Party - het minst het gevoel dat hij te lang duurt. Deze behoort dan ook zeker tot de betere tracks.

Al met al is het songmateriaal wel wat beter dan op Suits. De eerste drie tracks, The Lost Plot en het eerder genoemde Innocent Party scoren dikke voldoendes. Echte uitschieters, nummers die een 9 of 10 krijgen, zijn dan weer niet te vinden. Al met al een van de mindere Fish-albums.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fish - Sunsets on Empire (1997) 4,0

16 februari, 12:46 uur

(reactie op ander bericht)



Herbeoordeling is negen jaar later wel op z'n plaats. Echt een véél beter album dan voorganger Suits. De eerste waarop Fish' stem duidelijk hoorbaar aan slijtage onderhevig is, maar hij gebruikt het in zijn voordeel door meer venijn in de nummers te leggen. De openingstrack is een ongekend steviger rocker voor zijn doen, met stevig drumwerk en fel gitaarspel. Het stukje spoken word voegt ook echt iets toe hier. Veel sfeer en afwisseling, absoluut het beste nummer van de cd.

Goldfish & Clowns en What Colour Is God hakken er ook stevig in. De raspende stem versterkt de felheid van deze songs. Brother 52 is een ander hoogtepunt en de titeltrack is ook meer dan oké. Tara is misschien wat te zoetsappig en Jungle Ride duurt te lang, maar Say It with Flowers is eigenlijk de enige track die echt zwak is. Na het titelnummer afzetten dus en het is echt een prima album.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fish - Suits (1994) 2,5

15 februari, 20:22 uur

Behoorlijk tegenvallend album. Veel liedjes glijden een beetje het ene oor in, het andere uit. Fish lijkt wel niet helemaal scherp hier. Die relaxte jazzy mood op tracks als No Dummy en Jumpsuit City past hem helemaal niet. Als hij lekker van zich af bijt als in Raw Meat is het gelijk weer erg goed, maar dat gebeurt helaas veel te weinig. De openingstrack en Emperor's Song zijn best nog oké, maar een refreintje als dat van Lady Let It Lie is echt ondermaats. Verder, het is vaker gezegd, kabbelen de meeste nummers zeker twee minuten te lang door.

» details   » naar bericht  » reageer