Gewoon de volumeknop wat verder open bij Neurosis... In mijn ervaring is CoL niet zoveel harder... Zeker in vergelijking met dat Neurosis-album niet

Ik denk dat het voornamelijk de productie is. Owlwood bv. klinkt enorm vol wat ook de track zwaarder maakt en Neurosis is toch iets vlakker.

Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej! [cheerleadersmiley] Mijn nummer 1, mooiste liedje ter wereld ooooooit. Middenstuk (1:25 - 3:05) op repeat nu hooeeraaaaa!



Ook graag aandacht voor de twee openingsregels

The rest (a) is empty (b) with no brain (c) but the clever (d) nerd (e)
The best (a) emcee (b) with no chain (c) ya ever (d) heard (e)

edit: en ja Neurosis is minder van de klappen-in-je-(kut)gezicht-riffs en meer van het pletten, als een pletwals. ik bedoel dat Neurosis zelden helemaal los gaat (losgaan = Bridges), maar wel zwaarder en vooral immersiever is, en daarom ook toffer, dan andere bands in het genre.

Zijn dag is nu echt beter.

50. The Knife - Full Of Fire

Album: Shaking The Habitual (2013, Zweden) IDM

"All the guys
And the signori
Telling another
False story
Liberals giving me a nerve itch"


Zonde dat dit duo gestopt is, Shaking The Habitual is namelijk op alle vlakken beter dan Silent Shout.
De plaat is zijn tijd voor, origineel en ze weten met hun synths een leidraad doorheen de plaat te maken doordat de klank telkens erg herkenbaar is.
Full Of Fire is een elektronische pletwals van ruim 9 minuten, zonder ook maar eens het tempo te verlagen. Full Of Fire wordt krankzinniger, de synths stuiteren alle kanten op en de zang wordt doorheen het nummer meer vervormt.

49. Loma Prieta - Worn Path

Album: Last City (2008, Verenigde Staten) Post-Hardcore/Screamo

"The well worn path
can step the past edge
but cannot carry the barrier, the pestilence"


Wat een verademing dit nummer, hoe druk het soms ook wordt ze houden het erg melodieus. Sterke compositie ook, zie bv. de korte uitbarstingen op het eind.
Vooral het gitaarspel is heerlijk, in ruim 2 minuten varieren ze van snijdend hard, gevoelig zacht en nog een paar keer andersom ook.

48. CYNE - Nothing's Sacred

Album: Time Being (2003, Verenigde Staten) Hip-Hop

"I'm doctoring words so you can hear the truth in the verse
Lunging at you like a robber that's attacking the clerk
A thief of the night showing all my people the light
A neo-Moses moving all the masses with mics"

Time Being is misschien wel de beste hip-hop plaat die ik ken, geen track te veel, geen track te lang. 32 minuten hoogstande, organische hip-hop.
CYNE houdt het qua productie vrij simpel maar de vibe die de beat uitstraalt zorgt ervoor dat Nothing's Sacred toch enorm hoogstaand is. Cise en Akin zijn beiden 2 van de sterkste MC's die ik ken, ze hebben een fantastisch stemgeluid en komen telkens met sterke teksten op de proppen.

47. Portishead - Silence

Album: Third (2008, Verenigd Koninkrijk) Experimental Pop/Rock

"Empty in our hearts
Crying out in silence
Wandered out of reach
Too far to speak
Drifting unable"

Silence werkt enorm hypnotiserend, alsof je terechtkomt in een oude zwart-wit maffia film.
Je weet niet hoe je er raakte, wat je er doet en waarom je er bent, de eigenzinnige zang onderstreept dit gevoel nog meer. De prachtige gitaarsolo stellen de uitleiding van de film voor, je bent nog niks wijzer geworden en zo hoort het maar net en vervolgens stopt het nummer abrupt. Enorm bevreemdend!

46. Atmosphere - God's Bathroom Floor

Album: Overcast EP (1997, Verenigde Staten) 1997

"It goes one for the cannabis, and two for your dianoetics
Three for your reasoning, and four for those that try to get it
Five for your love, and six for the stress
And seven for the day that I climbed into this mess"

Dat dit nummer het opzich niet zo goede Overcast niet heeft gehaald is mij nog steeds een raadsel.
Want alhoewel heel wat nummers dit nummer op de hielen zitten vind ik dit nummer Atmosphere's beste. Vreemd eigenlijk, want hun periode vanaf When Life Gives You Lemons... vind ik nog beter dan hun wisselvallige eerste periode.
God's Bathroom Floor is tekstueel niet zo verschillende van recenter werk, het nummer gaat over een heroine verslaving. Slug verwoordt het erg sterk en bovendien is dit ook door hem geproducet want Ant was toen nog geen lied.

45. Nicolas Jaar - Don't Break My Love

Album: Don't Break My Love (2011, Verenigde Staten) IDM

Hoe deze man met geluid en stilte speelt is gewoon prachtig om te horen, van ruis en zachte cymbaal tikjes naar warme bassen en ratelende drums. Jaar blijft met stilte werken als verbinding naar de volgende laag of wending, zowel de compositie en muziek zelf is schitterend.

44. Low - Words

Album: I Could Live In Hope (1994, Verenigde Staten) Rock

Prachtig nummer die melancholie en hoop prachtig verbindt, de leegte die in dit nummer schuilt geeft het een donker sfeertje maar het refrein klinkt enorm helend en hoopvol.
Less is more, dat bewijzen ze zeker, enkel een bass, gitaar, drums en meerstemmige zang.
Meer hebben ze niet nodig om 6 minuten je ademen af te snijden.

43. Xanopticon - Capacitd

Album: Liminal Space (2003, Verenigde Staten) Breakcore

Meesterwerk binnen de breakcore, het zegt daarentegen genoeg dat deze vrij laag op Mume scoort, het is namelijk niet voor iedereen weggelegd. De drums vliegen je rond de oren, chaotisch en ongestructureerd klinkt het op het eerste gehoor. Maar de spanningsboog die Xanopticon in deze albumafsluiter stak is ronduit schitterend! Zelfs op de achtergrond worden de waves nerveuzer naar het einde toe.
Tot Xanopticon voor een briljante en verrassende climax zorgt.

42. David Lynch - Crazy Clown Time

Album: Crazy Clown Time (2011, Verenigde Staten) Rock

Lynch is één van mijn helden, zijn films heb ik al meerdere malen gezien en Mulholland Dr. moet het beste zijn wat ik al gezien heb. Maar ook zijn fotografie en schilderwerken vind ik fantastisch, ik was dus erg benieuwd naar wat hij er muzikaal van ging maken.
Een plaat met zijn ups en downs is het resultaat, je zou denken dat ik erg teleurgesteld ben. En deels is dat zo, maar het titelnummer is zo briljant en lost mijn verwachtingen zo goed in dat dit best meevalt. Al zeker door de geniale clip, uiteraard geregisseerd door Lynch zelf.

Crazy Clown Time is tekstueel al even bizar als zijn films maar dan rechtlijniger, de zangstijl van David is eigenaardig doordat hij vrij hoog en nassaal zingt maar het past erg goed binnen de donkere instrumentatie.

41. Boards Of Canada - Everything You Do Is A Balloon

Album: Hi Scores (1996, Verenigd Koninkrijk) Trip-Hop/IDM

Mijn kennismaking met dit fantastische duo, bij de intro droom je gelijk lekker weg.
Dit wordt alleen al versterkt door de nostalgische, warme productie. Direct één van de stijlkenmerken van BoC. Everything You Do Is A Balloon is mijn favoriet om dat alles zo fantastisch inelkaar zit, nog meer dan op hun ander werk vormen de synths samen één geheel.
De lagen zitten schitterend in elkaar met als hoogtepunt die hoge melodielijn.

#45, 43, 42 en 41
Zoals verwacht een sterk overeenkomende smaak.

Wist niet dat jij zó'n goede smaak hebt, Glenn. Wij komen echt veel overeen en anders vind ik wel dingen die ik al had moeten luisteren of nog onbekende tracks. Ik zal binnenkort ook eens wat van jouw eigen muziek proberen. Iemand met een dergelijke smaak moet toch wel iets aardigs weten te maken zou je zeggen In mijn lijst zal natuurlijk echter wel een dozijn k-pop terecht komen

Kom maar op!

Leuke liedjes

40. The Velvet Underground - Venus In Furs

Album: The Velvet Underground & Nico (1967, Verenigde Staten) Rock/Avant-Garde

"Shiny, shiny, shiny boots of leather"

Terwijl The Beatles harten deden smelten met zoetsappige nummers zoals "With A Little Help From My Friends" zitten Reed & co in oude fabrieken op ongestemde gitaren en violen de ziel uit hun lijf te spelen. Hoorbaar in iedere sneer van de strijkers, in de toen choquerende teksten en de sfeer die ze weten neer te zetten. Waarom niet Heroin? hoor ik jullie denken, simpelweg omdat dit nummer me meer bij de keel grijpt, het schertsende en duistere van de strijkers met de lage vocalen weet perfect de tekst naar muziek te vertalen en brengt een ongemakkelijk gevoel over.

39. Gridlock - Palid

Album: Formless (2003, Verenigde Staten) IDM

Waar Venus In Furs nog warm en donker klonk klinkt dit enorm kil en afstandelijk.
Beelden van een futuristische, koude en uitlsuitend elektronische maatschappij met wolkenkrabbers zo ver als het oog kan zien waar het gewone huis niet langer bestaat, duiken voor mijn ogen op.
Palid trekt je prachtig dat verhaal in, van beklijvende pads naar drums met een vette laag distortion over.

38. Captain Murphy - Between Friends

Album: Duality (2012, Verenigde Staten) Hip-Hop

"Show these little bastards in the journeys of my troubled mind
Saddled by your blasphemy, look at what you found inside
Now you can't imagine me, running high the casualty and fucking die"

Het Hip-Hop allias van de welbekende Flying Lotus, we horen hem in het eerste deel zoals we hem haast nooit eerder hoorden. Hip-Hop die terug naar de basics gaat, een sample, bass en drums.
Geen ontelbare lagen, dikke bassen, percussie die je rond de oren vliegt, maar man hij pakt het geweldig aan. Vette, melancholische beat en een mooie keus om Earl Sweatshirt een vers te laten doen, direct het beste wat hij al gedaan heeft ook FlyLo zelf doet het goed.
Op het eind worden we nog eens getrakteerd op een typische FlyLo outro die toch mooi breekt met het voorgaande.

37. Cannibal Ox - Pigeon

Album: The Cold Vein (2001, Verenigde Staten) Hip-Hop

"Birds of the same feather flock together, congested on
A majestic street corner, that's a short time goal for most of 'em
'Cuz most of 'em would rather expand their wings
And hover over greater things that's what we call inspired
Flight by the pigeons that gotta eat pizza crust every night"



Ik kan alvast verklappen dat er maar 2 hip-hop tracks komen in mijn lijst.
Dat Pigeon op 3 staat is lang niet vanzelf sprekend geweest, want The Cold Vein heeft toch een hele tijd moeten rijpen om zijn ware smaak vrij te geven.
Maar van zodra hij dat doet is Cannibal Ox een vaste waarde op je mp3-speler.
Pigeon is instrumentaal - zoals de albumtitel doet vermoeden - erg kil en koud, EL-P producet fantastisch en weet een mooie balans tussen zijn futuristische stijl en old-skool te vinden.
Beide Mc's zijn briljant , zonde dat er maar zo weinig van hen bekend is. Beiden zijn ze enorm poëtisch, beschikken over geweldige rijmschema's en stijlfiguren en zijn tekstueel gewoon erg sterk.
Vooral Vaste Air brengt zijn verses alsof hij een gedicht voorbrengt.

36. Deafheaven - Vertigo

Album: Sunbather (2013, Verenigde Staten) Black Metal/ Shoegaze

"Memories fly through the mask of your life
shielding you from time. The years that
birthed the shell that you gained. Hunched
over in apathetic grief with a disregard for
steps except the one taken back. "

Ik denk dat ondanks dat Sunbather alle kwaliteiten heeft om een klassieker te worden in huis heeft, weinigen het grote succes van deze plaat zagen aankomen. Maar volledig terecht, want dit is één van de sterkste platen ooit, met Vertigo als favoriet.
Alleen al die mysterieus klinkende openingsriff, Vertigo komt wat later prachtig op gang met een sterke drumpartij en de opbouw naar de uitbarsting. En wat voor opbouw!
Vertigo bevat geweldige riffs, een prachtige mix tussen Black metal, shoegaze en post-rock, zalige drumpartijen en snijdende vocalen. Genoeg ingrediënten dus voor een top 100 track.


35. Aphex Twin - Cock/Ver10

Album: Drukqs (2001, Verenigd Koninkrijk) IDM

Misschien niet een erg vaak genoemde Aphex favoriet, maar de manier waarop Richard hier zijn melodieuze breakcore mixt met atypische AFX IDM en als hoogtepunt de memorabele lead synth, zorgt er gewoon voor dat dit mijn favoriete track van hem is.
Iedere keer als die lead synth weer invalt krijg ik het weer moeilijk, Richard op zijn gevoeligst en dat in een elektronische track die je alle hoeken van de kamer laat zien.

34. Snowing - Imprtant Things (Specter Ma...

Album: Fuck Your Emotional Bullshit! (2009, Verenigde Staten) Emo/Screamo

"WHY CAN'T I SEE THE SUNSPOTS IN YOUR EYES?!"

Fuck Your Emotional Bullshit moet zowat mijn favoriete EP allertijden zijn, een energieboost van ruim 12 minuten. Snowing bevat gevoelige cleane gitaarlijnen afgewisseld met heuse uitbarstingen, een zanger met een stem die vaak nog hoger is dan de gitaren. Gevoel in overvloed en tekstueel erg knap en daarnaast nog eens prachtig bas- en drumwerk.
Important Things is hier nipt de favoriet, de compositie is gewoon heerlijk. De afwisseling tussen hard en zacht komt hier het best uit de verf en nou ja, dat moment waarop hij met hart en ziel "Why can't I see the sunspots in your eyes" schreeuwt nodigt toch wel uit om stevig mee te schreeuwen!

33. Flying Lotus - Getting There

Album: Until The Quiet Comes (2012, Verenigde Staten) Electronic

Absoluut FlyLo's beste in mijn ogen, die vibe is gewoon ongeevenaard.
De warme lage bassen die contrasteren met de hoge xyofoon en andere belletjes met daaronder een zalig drumpatroon die qua klank wat wegheeft van Garage.

32. CunninLynguists - The Gates (Ft. Tonedeff)

Album: Piece Of Strange (2006, Verenigde Staten) Hip-Hop

"Lights out, so peaceful, stressless
Things used to seem so restless
Forgive me please, see I need to address this
Just haven't been this breathless since I met this
Woman who lept into my life when I was reckless
Mothered my blessed kid, but was destined to exit early"

Opnieuw een producer die een ongelofelijke en organische vibe in zijn beats weet te steken, Kno's magnum opus. Of beter gezegd CunninLynguist's magnum opus.
The Gates breekt de tradities door heel wat instrumentale stukken in het nummer te steken, aan een beschrijving van de beat ga ik me niet eens wagen. Vocaal steelt Tonedeff de show, hoe hij zijn snelle flow toch kan laten klinken alsof hij het met grootste gemak doet is heerlijk om te horen.
Daarbij komt hij tekstueel enorm sterk, The Gates is een conceptuele track waarin Tonedeff de gestorven voorstelt die voor de poort van Sint Pieter staat namelijk Deacon.



31. Holden - Gone Feral

Album: The Inheritors (2013, Verenigd Koninkrijk) Misschien wel IDM, Trance, Kraut-Rock, Avant-Garde in één?

Dat elektronische muziek continu verandert dat weten we ondertussen, maar dat Dj held Holden plots met een modulaire synthplaat ging afkomen die zoal qua apparatuur als hele ideologie terug in de tijd gaat en daarmee toch één van de meest vernieuwende werken van de laatste 20 jaar ging maken wist volgens mij niemand.
Gone Feral is een ruim 6 minuten durende elektronica thriller met opbouw om u tegen te zeggen. Holden teert op zijn synths want de percussie is erg minimaal en basic, alhoewel de klank natuurlijk onwijs origineel is. Maar zijn synths schuren vanaf de eerste seconden maar toch weet hij naar een zalig crescendo op te bouwen.

Ontzettend veel enorm gave nummers in deze lijst, tot nu toe. Alleen al bij je laatste lijst zitten vijf nummers die tot mijn eigen favorieten behoren.

Holden, Flying Lotus, Aphex Twin, Deafheaven, Cannibal Ox, wat een bazenupdate!!

En met Snowing een enorm goede ontdekking!

Hey dat nummer van Snowing is meer dan prima inderdaad. Heb ik niet snel bij screamonummers.

Vertigo is naar mijn mening eveneens één van de weinige echt heel erg goede metalnummers en dan zie ik ook nog eens Holden, Velvet Underground en vooral Cumninlynguists - hele goede update, Glenn!

Bedankt allen!
Die Snowing EP is inderdaad briljant!

Voor de liefhebbers van dat Flying Lotus-liedje: dit toffere nummer van Obba Supa met dezelfde sample.

Mijn beleving van Snowing doet me altijd aan denken aan hoe ik Don Martin Three beleef, daar ze allebei instrumentaal best leuk zijn, maar ook vreselijke, onluisterbare zang hebben. Case in point: Don Martin Three's Fire As a Metaphor.

Toffe lijst verder! Staan veel van mijn favorieten tussen.

Koby bryant ben je echt pas 15. Chapeau voor je lijstje en je teksten. Is er reeds een spotify lijstje?

Bedankt, en yep ik ben echt 15, al word ik op 22 januari 16.
Maar ik ben wel al een paar jaar bezig met muziek.
Die Spotify playlist bestaat al, maar die moet ik nog eens aanvullen, maar als je hem volgt krijg je daar wel een melding van. Al zal hij spijtig genoeg nooit volledig zijn door het onbtreken van een aantal tracks op Spotify.
Mume Top 100 on Spotify - open.spotify.com

30. Modest Mouse - Cowboy Dan

Album: The Lonesome Crowded West (1997, Verenigde Staten) Rock

Cowboy Dan is Modest Mouse's grootste verzet tegen de verstedelijking.
In de hoofdrol een cowboy, een stereotiep persoon die een erg voorbeeld is van iemand die heel wat verliest bij die verstedelijking. Zowel vocaal, tekstueel als instrumentaal wordt de frustratie, woede en onderdrukking prachtig uitgebeeld.

29. Long Arm - The Branches (Ft. Teknical ...

Album: The Branches (2011, Rusland) Hip-Hop

"Far away it's journeys mystic/
Cold air brush the soils, the terrain is the canvas/
Dense canopies, yellow strokes, crimson sky's, hypnotic views it keep you still forever/
Conversation with the clouds of guidance/"

Dit is 'm dan, de beste hip-hop track allertijden volgens mij!
Long Arm is een Russische Hip-Hop/Jazz producer, zijn beats zijn enorm gelaagd, klinken erg organisch en zitten vol heerlijk jazz samples.
Long Arm is een wandeling door een mistig regenwoud.
The Branches als magnum opus, enorm gelaagd en daardoor allesbehalve simpel om overheen te rappen maar de vrij onbekende Teknical Development doet wat weinigen hem na zouden doen, hij rapt er fantastisch overheen met een poëtische, tot de verbeelding sprekende tekst.

28. Orchid - Epilogue Of A Carcrash

Album: Chaos Is Me (1999, Verenigde Staten) Screamo

"You say you miss those days,
But we did it right.
Quit the habit. started smoking again.
I was crying, you were laughing.
Hit in the face, blood on the snow
We were never happier."

De grote finale van de mokerslag getiteld 'Chaos Is Me', 'Epilogue Of A Carcrash' bouwt evenlang tot langer op dan het gemiddelde Orchid nummer. En hoe!
Tot het nummer uitbarst, haast uit het niets beginnen de gitaren en zang door de mix te snijden.
Zonder genade, toch blijft dit nummer opbouwen en snijdt ieder stuk nog meer dan het vorige.

27. A Silver Mt. Zion - For Wanda

Album: He Has Left Us Alone, But Shafts Of Light Sometimes Grace The Corner Of Our Rooms...
(2000, Canada) Klassiek

For Wanda, opgedragen aan de overleden hond van Efrim Menuck, is een ruim 6 minuten durende tranentrekken mooie song. In het begin horen we ook een field recording die waarschijnlijk ook huilende honden bevat, tot die sobere piano invalt. Verder bevat het nummer enkel nog strijkers (de outro niet meegereknd), For Wanda is de mooiste ode die mogelijk was voor het beestje. Melancholisch, hartverscheurend en klein.

26. Nils Frahm - Tristana

Album: Wintermusik (2009, Duitsland) Klassiek

Ongelofelijk dat Wintermusik normaal gezien enkel een kerstcadeau voor zijn familie en vrienden was, maar op aanraden van hen heeft Frahm dit toch uitgebracht. Het resultaat is een van de mooiste albums allertijden met Tristana als absoluut hoogtepunt.
Een 15 minuten durend klassiek nummer, Frahm als muzikale schilder.
Lijn per lijn schetst hij een prachtig doch duister en mysterieus landschap.
Het stuk bevat heel wat beweging waarbij de luisteraar haast op leven en dood een duister landschap door moet komen, soms struikelend over lang uitgereikte boomwortels, soms spurtend naar een eind dat er niet is.

25. Fennesz - Rivers Of Sand

Album: Venice (2004, Oostenrijk) Ambient

Het is toch vrij uitzonderlijk, een ambient artiest die voor warme, zomerse landschappen kiest in plaats van de typische winterse landschappen. Fennesz is heer en meester binnen deze stroming, zijn gelaagde tabletopguitar nummers vloeien als de Venetiaanse wateren, bevatten de droogte en warmte van de zon en dat allen gepaard met een liefdevolle afwerking.
Fennesz is toch altijd weer even op reis zijn!

24. Joy Division - Day Of The Lords

Album: Unknown Pleasures (1979, Verenigd Koninkrijk) Post-Punk

"This is the car at the edge of the road,
There's nothing disturbed, all the windows are closed,
I guess you were right, when we talked in the heat,
There's no room for the weak, no room for the weak."

Toch wel een ondergewaardeerd nummer van deze mannen, ik zie hem jammer genoeg nauwelijks in de favorieten lijstjes verschijnen. Voor mij is dit hun beste, waarom?
Day Of The Lords klinkt erg groots, van die synthesizer in het refrein tot het zware basspel en zelfs sterke uithalen van Curtis.
Spijtig genoeg is de tekst in sommige regels wel erg actueel, ondanks dat het niet zo hoeft geinterpreteert te worden, "Where will it end" en "There's no room for the weak" als pijnlijkste voorbeelden.

23. Autechre - VLetrmx21

Album: Garbage (1995, Verenigd Koninkrijk) Ambient

Wat een zonde dat dit duo niet meer nummers zoals deze heeft gemaakt, het had heel wat albums van hen naar een (nog) hoger niveau getilt. Want ondanks dat hun discografie schitterend is, is ruim een uur aan experimentele IDM soms te veel.
Te veel om een 5* te halen allesinds, want slechte songs van hen zijn er nauwelijks.
Maar een donkere, gevoelige ambient track zoals deze had een prachtige balans gegeven aan de platen. Ze tonen dat ze absoluut geen drums nodig hebben om een sterke song te maken, sterker nog, VLetrmx21 is het sterkste en ontroerendste wat ze al gemaakt hebben.

22. Four Tet - Unspoken

Album: Rounds (2003, Verenigd Koninkrijk) Electronic

Ook voor dit nummer zat het geluk wat mee, want oorspronkelijk had 'Unspoken' een andere piano sample, maar door de auteursrechten was Four Tet verplicht een ander loopje te gebruiken.
Uiteindelijk vind hij zelf de vorige versie beter, ik ben maar al te blij dat hij niet de toestemming kreeg voor de eerste sample.
De sample voert je onder begeleiding van heerlijke drums en belletjes mee in een nachtelijke roes, melancholisch en liefdevol. De wissel in het midden zorgt voor een euforische wending om daarna weer prachtig af te sluiten, net zoals hij begon.

21. Leonard Cohen - Dress Rehearsal Rag

Album: Songs Of Love And Hate (1971, Canada) Folk


"Four o'clock in the afternoon
and I didn't feel like very much.
I said to myself, "Where are you golden boy,
where is your famous golden touch?"

Een van de donkerste nummers van Cohen, waarin hij duidelijk levendiger zingt dan op ander werk.
Begeleid door een rammelende gitaar, strijkers en af en toe blazers en koor.
Cohen's tekst is zoals altijd poëtisch en vooral prachtig, zijn overtuigende zang zorgt er ook voor dat dit zijn spannendste nummer is.

Unspoken

En de rest moet ik nodig eens gaan beluisteren!

Zeer veel bekends en veel MuMe favorieten in je lijstje tot nu toe, maar dat maakt hem er niet slechter op! De meeste 15 jarigen kunnen er alleen maar van dromen om al zo'n muzieksmaak ontwikkeld te hebben

Day of the Lords Ook mijn favoriet van Joy Division

Blijft favorieten regenen. snowing zou ik alleen geen screamo noemen.

Vertigo een van de weinige echt heel erg goede metal nummers noemen is trouwens een belachelijke mening, hoi123 Meer metal luisteren jij.

Ik doe m'n best om het genre te waarderen, maar ik blijf grunts maar lachwekkend vinden.

Er is ook genoeg metal zonder grunts, sowieso als je wat meer naar de metal gaat met andere genre invloeden. Deafheaven heeft toch ook niet de meest toegankelijke vocalen, dan zou je screamo eigenlijk ook kunnen gaan waarderen denk ik. Wat vind je bijvoorbeeld van het nummer van Orchid op nummer 28 hier?

20. Stars Of The Lid - Music For Twin Peaks Episod...

Album: The Ballasted Orchestra (1997, Verenigde Staten) Ambient/Drone

Veel emotioneler wordt ambient niet, Music For Twin Peaks Episode #30 maakt absoluut zijn naam waar. Het beeldt perfect de sfeer van de reeks uit zonder dat het duo hun identiteit verliest.
Want het is op en top Stars Of The Lid, de golvende waves en de drone op de achtergrond, vaak gebruikt, maar hier beklijft hij nog meer.

19. Sunn O))) - Agharta

Album: Monoliths & Dimensions (2009, Verenigde Staten) Metal Drone

Zie hier, het eerste nummer waarbij ik me voor het eerst niet helemaal op mijn gemak bij voelde.
Toch is je in het donker opsluiten op een regenachtige avond/nacht de beste manier om dit schouwspel te beluisteren. Sunn O))) trekt je hun duistere wereld in met 2 loodzware gitaren die drones spelen, distortion knop helemaal rond en beven maar.
Maar wat maakt dit zoveel spannender en zorgt voor zo'n oncomfortabel gevoel?
Het is de toevoeging van de monoloog met een lage, (verlaagde?) stem en de schitterende field recordings van Oren Ombarchi die je regelrecht katapulteren in een horror film.

18. Touché Amoré - Is Survived By

Album: Is Survived By (2013, Verenigde Staten) Post-Hardcore

"This is survived by a love"

De grootse finale van Is Survived By, het antwoord op de vraag die zanger Jeremy in het begin van de plaat stelt. Het tempo zit er goed in, tot de heerlijk tempowisseling rond de helft. Iets waar ze enorm in gegroeid zijn, de compositie's zijn doordachter, origineler en bevatten meer afwisseling.
Is Survived By wint nipt van een Harbor of Steps door de heerlijke climax die je toch met een euforisch gevoel opscheept, iets wat we niet van de mannen gewoon zijn.

17. Spinvis - Lotus Europa

Album: Dagen Van Gras, Dagen Van Stro (2005, Nederland) Pop

"Ik zweet als een otter, begon het al eerder? Wat heb ik gegeten? Ik heb geen gevoel in mijn tenen, opeens niet. Verder geen pijn, alles oké, alleen mijn tenen zijn weg."

Spinvis, het is toch wel een van die artiesten die me nauw aan het hart ligt, zijn stijl, stem, teksten en originaliteit,... het blijft boeien en eens je eraan gewend raakt kan je niet meer zonder.
Lotus Europa springt echter met kop en schouders boven de rest van zijn repertoire, waarom?
Lotus Europa is wat ik al lang zocht, poëzie die perfect in muziek voortvloeit, nee geen poëtische teksten van een Cohen of Dreyer maar echt een gedicht, opgezegd onder muziek.
En beiden zijn dan nog eens van een ongelofelijk niveau, prachtig hoe hij na iedere vers de muziek compleet verandert. Muziek en tekst blijven zo hand in hand gaan, van stukjes klassiek, pop naar zelfs lichte IDM. Meesterwerk!

16. Svarte Greiner - Final Sleep

Album: Knive (2006, Noorwegen) Ambient

Final Sleep opent met een sfeervolle field-recording, ze voegen zowel in dit nummer als op de plaat heel wat toe, ik heb ze ook nog nooit beter gehoord. Maar Final Sleep start pas echt met de vocaal die openbreekt en veel meer is Final Sleep niet. De prachtige, helende vocaal met daaronder mooie drone en strijkers. Dit wordt nog een tijd herhaald om later sober de plaat af te sluiten.
Maar de "loop" is zo mooi dat hij zelfs gerust nog wat langer mocht doorgaan, een nummer om in te verdwalen.

15. The Black Heart Rebellion - Avraham

Album: Har Nevo (2013, België) Rock/Metal

"Burn this house where I live in"

-- Clip is een aanrader!--

Avraham opent één van de sterkste platen ooit, Har Nevo.
Met die plaat hebben ze gedaan wat moeilijker wordt met het jaar, een verdomd originele plaat maken. Natuurlijk hoor je de invloeden van oa. AmenRa e.d. maar de mannen van TBHR lieten zich vooral inspireren op Oosterse muziek, dit is dan ook goed te horen in de briljante drumpartijen.
Avraham opent mysterieus, belletjes en sterk drumwerk vormen de intro, maar ze bouwen prachtig op doorheen het hele nummer om met een fantastische schreeuw af te sluiten.

14. The Chariot - The City

Album: Long Live (2010, Verenigde Staten) Metal

"This is a revolution!"

Episch! De rauwe, volle van gitaarsound van The Chariot klonk nooit beter dan hier, ze vuren de enige sterke riff na de andere op de luisteraar af!
Maar wat hen vooral onderscheidt van andere bands in het genre is hun talent om sterke composities te schrijven, want het sterkste moment is toch dat geweldige koor dat invalt!

13. Swans - Just A Little Boy

Album: To Be Kind (2014, Verenigde Staten) Whatever it is

"Now I sleep in the belly of woman"

Het recentst uitgebrachte nummer in mijn lijst, nog geen jaar oud en al zo hoog, maar bij iedere luisterbeurt wordt het me meer en meer duidelijk dat dit volledig terecht is.
Bezwerend, mysterieus en duister, het zijn 3 woorden die me direct te binnen schieten bij het horen van dit nummer, maar ook bij een Lynch film. En dat is nu net waar dit erg goed op lijkt.
Het trage tempo zorgt ervoor dat dit het perfecte nummer is om in te verdwalen, om er dan bruut uitgehaald te worden bij de hysterische lachstukken. Just A Little Boy is een ruim 12 minuten durende rit, die niet verveeld.

12. Defeater - White Oak Doors

Album: Empty Days And Sleepless Nights (2011, Verenigde Staten) Post-Hardcore

"Lost in your own head, but then a knock at the door.
Put down that drink, your steps cracking the floor."

Het grootse, originele einde van deze fantastische plaat!
Origineel omdat het instrumentaal, op de drums na, erg rustig blijft. Mooie golvende synthesizers, melancholische gitaarmotiefjes en schitterende drumpartijen die voor wat vaart zorgen. Maar de agressie van het sterke verhaal en thematiek komt pas tot uiting in de vocalen, het blijft indrukwekkend! Prachtig hoe de drums trouwens op het eind erin slagen om het geluid van een stoomtrein 'na te bootsen' om de climax compleet te maken.

11. The Saddest Landscape - The Sixth Golden Ticket

Album: Lift Your Burdens High For This Is Where We Cross (2004, Verenigde Staten) Screamo/(Post-Rock)

"AND I DON'T WANT TO MISS YOU ANYMORE!"

, als je van een emotionele rollercoaster spreekt.
Van inleiden basspel, naar een up-tempo stuk met één van de sterkste combinatie's van gitaar, bas en -drumspel. Vervolgens een briljante uitbarsting, waarbij luidkeels meeschreeuwen een verplichting zou moeten zijn om daarna weer stil te vallen met HET kippenvelmoment, "and I don't want to miss you anymore" de manier waarop hij dit schreeuwt geeft me spontaan kippenvel.
Om daarna nog een keer te ontploffen!

Ja, is hard als een madderfakker dit nummer idd Een hardcoreband btw, al was het lang geleden nog wel metalcore... Samen met The King (DARK DAYS) en David de la Hoz (muh lievelings) in ieder geval de beste nummers op Long Live

Zonde van de split!

Ik gok dat 'King Park' en 'Silver Needle. Golden Nail' ons nog te wachten staan. En 'Sleep' uiteraard op 1.

Just a little boy van Swans