David Bowie - The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972)

En ik maar denken dat de belgen zo beschaafd zijn

Jongen, van mij mag je. Wel heb ik nu de associatie dat je tussen de naakte dijen van een grootmoe naar Bowie hebt liggen luisteren. Inderdaad vet...

Ik ben blij dat ik deze leuke beelden de wereld in roep. Geniet ervan!

nummer 1. in mijn top 10 !

wat een fantastische plaat is het toch! dit was de eerste plaat die ik ooit van bowie hoorde en was gelijk al helemaal verrast, wat een topplaat! en dan kom je er ook nog is achter dat hij na elke luisterbeurt eigenlijk steeds beter word. het is dan ook verdomt lastig om 3 favorieten aan te vinken op dit album. maar als ik dan toch moet kiezen kies ik : five years, het prachtige starman en het fantastische rock n roll suicide !

kan natuurlijk niks anders doen dan dit album een dikke 5 sterren geven !

saaie plaat, doe eens echt Bowie

Oei, die mens zijn account bestaat niet meer.

Ronduit een geweldige schijf. Staat niet in mijn top 10, en dat van een frequente Bowie draaier.
Trouwens de nieuwe plaat heb ik nog niet gedraaid. The next day.

Alleen maar goede nummers op dit album!

Het leven zit soms vreemd in elkaar. Natuurlijk heb ik als Bowie liefhebber regelmatig delen van Ziggy beluisterd. Het titelnummer kon me altijd wel bekoren en starman was "aardig". Nu tijdens een potje poker zet ik Hunky Dory op en de plaat loopt ongemerkt door in Ziggy Stardust. Halverwege "Five Years" denk ik "He ziggy stardust, nou ja, laat nog maar eens staan". Als de laatste klanken van rock 'n roll suicide wegsterven en ik al lang ben blutgespeeld (voor het eerst baal ik niet eens van mijn verlies) is het kwartje gevallen. Ziggy Stardust is briljant. Ik zet de plaat nog eens op en deel en passant **** 1/2 uit. Bowie rules!

*like*

O nee, dit is facebook niet.

TY

In de loop der jaren ben ik juist de nummers die in eerste instantie wat minder opvallen steeds meer gaan waarderen. Ik heb het dan vooral over Lady Stardust en Star. Gvd wat goed zijn die zeg. Melancholisch maar tegelijkertijd ook erg krachtig. Maargoed die omschrijving geldt misschien wel voor dit hele album. Een klassieker met een uniek geluid die uiteraard gewoon 5 sterren verdient. En zo is het.

'Star' heb ik ook aangevinkt. 'Oeee waa waa'. Net een klein kind, maar op de een of andere manier werkt het wel.

het is voor mij toch best lastig om mijn favoriete bowie album te kiezen, omdat dit eigenlijk steeds verandert maar meestal kom ik toch weer bij ziggy uit. vooral dat lekkere rock'n roll gehalte op deze plaat, vooral natuurlijk door meesterlijke gitarist mick ronson dit is trouwens ook de eerste plaat die ik ooit van bowie hoorde! was gelijk verkocht. en sinds die tijd(nog helemaal niet zo lang geleden eigenlijk) ben ik reuze fan! zoals hier onder/boven mij ook al gezegd werd, ben ik ook juist helemaal weg van de juist wat onbekendere nummers. star is dan ook mijn favoriet, kort maar krachtig nummer(tje) waar ik dus helemaal geen genoeg van kan krijgen !

Heerlijk glamrockplaat met uitstekende pakkende nummers. Net de docu op 3 gezien en had gelijk weer zin om hem weer op te zetten.

Hiero Stage opgezet...

Ik aas al een geruime tijd op de boxset-versie uit 1991, voor een optimale sound én de bonusnummers.

Zal het eens op 'n verlanglijst zetten.

Glamrock doet dit toch echt tekort...

Ja je hebt gelijk. Je zou dan denken dat het zoiets is als Mud of Gary Glitter of zo. Is er een definitie voor Bowie's muziek überhaupt?

Eclectisch.

Dit is het eerste Bowie album wat ik beluister.
De hele discografie gaat me een jaar kosten, dus heb de best gewaardeerde als eerste geselecteerd.

Ziggy Stardust heeft wat moeite gekost maar de nummers beginnen nu op zn plek te vallen.
Met name de eerste 6 nummers hakte er bij mij goed in ... wat een overtuiging.
En de openingstrack heeft me van begin af aan geraakt.

Het tweede gedeelte van het album begint ook te landen. Het slot van de plaat is pure klasse.

Ik verwacht ook veel van Low en Heroes, mede gezien de experimenteerdrift met elektronica door Bowie en Eno.

Even over de titel. Die is toch The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars ? Ook wel bekend al Ziggy Stardust, dus dat zal de alt. titel kunnen zijn. Maar zie de naam op het album, lijkt me duidelijk genoeg.

Indeed - Elly de Waard (Vrij Nederland) noemde dit destijds plaat van het jaar!

Titelcorrectie doorgegeven. Volgens mij stond het er eerst wel goed op, vreemd...

edit: Thank God it's accepted.

Dit album was mijn kennismaking met David Bowie. Eerst moest ik nogal wennen aan zijn stem, maar geleidelijk aan is dit album uitgegroeid tot één van mijn favoriete albums aller tijden.

De nummers zijn niet al te complex maar weten toch te fascineren van begin tot eind. De nummers zitten vol met sterk gitaarwerk, pakkende melodieën en (meezing)refreinen, heerlijke baslijnen en de bijzondere stem van Bowie. Dit zorgt er voor dat de muziek heel verslavend werkt en een waar genot is om naar te luisteren. Ook bevat het album genoeg variatie; zo heb je het jazzy Soul Love, de piano ballad Lady Stardust en het punky Hang on to Yourself. De nummers zijn allemaal lekker beknopt en nergens wordt het langdradig.

Ooit heb ik iemand dit album horen omschrijven als de “Thriller van de jaren 70”. Dat vind ik een perfecte omschrijving. Elk nummer op dit album is geweldig en zou zo als single uitgebracht kunnen worden. Maar wat het album vooral bijzonder maakt is dat het een conceptalbum is waarvan je prima elk nummer los kan luisteren. Op veel andere conceptalbums staan nummers die je alleen kan luisteren als je het album in zijn geheel beluistert. Daarom is Ziggy Stardust in mijn ogen een perfect pop/rock album en tegelijkertijd ook een perfect conceptalbum. Bij elke luisterbeurt begin ik het album steeds beter te vinden.

Ik ben nu heel benieuwd naar het andere werk van David Bowie! Hunky Dory is mij ook al goed bevallen.

Een naam uit het duistere verleden ......... Ik kwam damaals vaak in de "kroeg om de hoek" bij VN en had het twijfelachtige genoegen aan haar voorgesteld te worden. Haar visie was dusdanig dogmaties dat er geen zinnig gesprek over muziek met haar te voeren was .

Als 'vaste klant' van musicmeter moet zoiets jou bekend in de oren klinken. Van dat soort zijn er hier ook heel wat te vinden. Op de studentenflat hadden we een abo op VN, ik las haar stukken graag - ze waren duidelijk, en soms tegendraads. Liever duidelijk én tegendraads dan slijm-slijmpraat van ene Telegraafpopjournalist.

En verder als mensen elkaar tegenkomen in de kroeg valt er lang niet altijd een zinnig gesprek over muziek in de kroeg te voeren, zeker niet wanneer een van de twee dat beroepshalve bedrijft. Spreek mij in de kroeg aan over beroepsmatige zaken en de kans bestaat - als mijn pet er niet naar staat - dat ook ik een stug antwoord geef.

Voor mij was het een soort 'geheugenfoto' - ga zelf maar eens na hoe je aan bepaalde albums bent gekomen

Een beetje eigenzinnig is natuurlijk prima, de mate waarin naast de schoenen wordt gelopen moet natuurlijk niet worden overdreven.

Laten we eerlijk zijn, een mening over muziek is vaak van het niveau borrelpraat. Heel anders kan ook niet, het is namelijk een zaak van smaak.

De vraag is, of je de mening van anderen respecteert en kan "agree to disagree" of dat de eigen mening de arrogantie mag hebben neer te mogen kijken op andersoortige muziek of bands.

Dat leidt tot een wankel evenwicht.

Ik ben het lang niet altijd eens geweest met De Waard en ook niet bijvoorbeeld met de redacteuren van Oor. De mening/smaak werd absolute waarheid en uitgedragen als zodanig. Dat ging zover, dat goede resultaten van bands gingen afhangen van de recensies van de popjournalist. Ik kan mij hier nog een leuk akkefietje tussen Oor en de Nederlandse band Vandenberg voor de geest halen.

Dan mag De Waard eigengereid zijn, je moet in je achterhoofd houden het allemaal met een korreltje zout te nemen.
Smaak is nauwelijks te beredeneren. De Waard deed er ingewikkeld over, om zo op de één of andere wijze serieus te worden genomen. Het is maar net hoe ontvankelijk je daarvoor bent. Ik mocht er graag mijn middelvinger naar opsteken.

Ziggy Stardust album van het jaar (1972) noemen, wat zij dan deed, is in dat kader nog niet eens zo heel erg schokkend. Maar het waren tijden, zo begin jaren '70, dat er wel meer goede albums werden uitgebracht, zoals het debuut van Roxy Music. Ik noem maar één andere naam.

Zo simpel ligt het allemaal niet

Nee hoor, een goed gevoel voor eigen Waard(e) volstaat. Overigens was het lijsje met een tiental albums - de meeste andere heb ik ook gehad; Roxy zal er ongetwijfeld bij hebben gestaan.



Again, OOR was voor mij niet meer dan een aankodiger van nieuwe releases. De keren dat ik het eens was met de heren redacteuren van OOR waren niet vele - en als er dan één was bij wie ik "een goed gevoel had", ik noem een Swie Tio, gooide die een volgende keer zijn eigen glazen weer in.

Toch weet ik zeker dat De Waard niet bij de Arena woont



Nou voor mij wel hoor - Roxy Music I werd destijds nog niet zo gehuldigd - de meeste mensen vonden het aanvankelijk maar een rare plaat; heb aardig wat moeite moeten doen om de US persing met Virginia Plain erop te vinden - maar ja de jongens van de kleien schijfjes kennen die problemen niet