Keane - Hopes and Fears (2004)

Ik vind het een prima song, mooie uithalen daar. She has no time, hoe corny de song ook is, is gewoon prachtig gezongen, zo soft in het begin en dat einde is ook vet met die keys.... De mooiste ballad van het album in mijn opinie. Maar Bedshaped zit daar heel dichtbij.

Keane is zeker geen rotslechte band maar ze verdienen het niet om 29ste te staan in de top 250. Bij deze plaat raak ik bijvoorbeeld maar niet voorbij nummer 6, Everybody's Changing en Somewhere Only We Know vind ik de enige goede nummers van de plaat.

Nog een hoge score voor 2 goeie nummers en 9 slechte

De eerste 5 nummers kunnen er nog lichtjes mee door, waardoor ik dus geneigd ben om 2.5 sterren te geven.

En toen was daar opeens Keane. Een band die pop/rockliedjes maakt in een erg mooie sfeer. Hit na hit en dus maar beluisteren. Vind het een erg fijn album, er hangt in ieder geval een heerlijke sfeer omheen en staat vol mooie liedjes.

Ik zou zeggen 7 goede en 4 slechte, maar de goede nummers maken de slechte nummers meer dan goed, met name de eerste (Somewhere Only we Know) en de laatste (Bedshaped)

Toen deze ik deze CD kocht vlak nadat hij was uitgekomen luisterde ik er regelmatig naar, nu eigenlijk nooit meer. En als ik een nummer van ze op de radio hoor, weet ik ook gelijk waarom ik deze CD in de kast laat staan..

De nummers zijn goed en wel mooi, maar na een tijdje interesseren ze je gewoon niet meer en wordt het anonieme radiopopnummers. (op somewhere only we know na)
3*

Wat heb ik een spijt van de aankoop, na paar keer draaien heb je het gelijk gehoord voor zeer lange tijd.

Staan een aantal heerlijke nummers op.
En ik moet zeggen, pop/rock muziek zonder electriche gitaren en dan toch vet lekker klinken vind ik een hele prestatie.
Niet te min vind ik dit een betere plaat dan de daarop volgende plaat: Under the Iron sea, die overigens ook lekker weg luistert.
een * * * * sterren plaat.
proficiat!

Wat een prachtig debutalbum van Keane is dit. 80% van de nummers liggen lekker in het gehoor en zijn muzikaal van een goed fundament voorzien.

Ik ben wel erg tevreden over de singles, over de singles van het 2e album niet echt (of helemaal niet!), ik weet niet of het waard is om deze te kopen... Zit het lyric boekje erbij?

normaal gesproken luister ik bijna niet naar rock, wou iets anders luisteren. en deze was zeker proberen waard. ik geef het een 4. vooral door een aantal tracks. zoals We Might as Well Be Strangers.

Dit is geen rock hoor..

Hit na hit inderdaad, maar het is toch totale krankzinnigheid dat deze hoger staat dan bijv. :

-The velvet underground & nico?
-Joy Division - Unknown Pleasures, Closer
-The Smiths- The queens is dead
of Revolver

Opzich best een leuk plaatje
3* omdat het geen onvoldoende waard is.

Yep, tenminste wel in de uitvoering die ik van de week in Groningen voor 2,50 euro kocht

kan echt niet begrijpen hoe deze album zo hoog scoort in de MM Top 250?!?

Dan hebben veel mensen 5 uit 5 voor deze gegeven? maar dan wordt het duidelijk als je gaat kijken naar de Top 10`s van degene die deze 5 hadden gegeven! ... voor de grootst gedeelte zijn het MTV NL kijkers, etc. ja, dan word het duidelijk natuurlijk

Respect voor iedere smaak, al is deze niet geheel overeenkomstig met die van jou. Ik ben geen MTV/TMF kijker, maar vind dit nog steeds een prima album, al vond ik hun opvolger teleurstellend.

Ik proef hier een sfeer waarbinnen albums uit de gouden jaren 60/70/begin 80 hoe dan ook een mythische status genieten en alleen al vanuit dit oogpunt hoger ingeschat dienen te worden dan recente albums. Dit slaat natuurlijk als een lul op een drumstel (pardon voor mijn gekozen uitdrukking).
Ik vind bijvoorbeeld The Velvet Underground & Nico een overschat album, Joy Division (ik vind de albums prachtig) heeft de godenstatus ook te danken aan het overlijden van Ian Curtis. Anders hadden ze wellicht eenzelfde status gehad als vergeten bandjes uit die periode zoals the Comsat Angels, the Sound e.d. Om maar even een paar voorbeelden te noemen.
Ik wijd nu even te ver uit, maar mijn punt is duidelijk, denk ik. Niet dat ik persoonlijk vind dat Keane een dermate hoge positie verdiend, maar ik respecteer de smaak van anderen. Enkel omdat Keane commercieel succes heeft geboekt zegt dit nog niets over de kwaliteit van dit album.

Laag stemmen heeft geen zin mensen, al dat gemouw hier over dat ze te hoog staan wordt hier niet gewaardeerd. Die top 250 wordt niet samengesteld door de stemmen, maar door de persoonlijke top 10 lijsten van iedereen. Dat weten jullie.

"Let op! Discussies over de top 250-notering van dit album horen in het forum, niet bij het album."

Ik heb dit in 2004/2005 veel geluisterd, en ik heb het daarna lange tijd niet aangeraakt. Gisteren heb ik dit album weer beluisterd, en ik moest daarom hierop stemmen. De nummer 3, 7 en 10 vind ik zwak. De rest doet mij gewoon plezier. Het bestaat uit liedjes die mooi, rustig, lieflijk, mysterieus & vredig zijn. Wel erg soft natuurlijk. Keane valt dan ook onder de categorie "kwaliteitspop", net zoals ik Fleetwood Mac en Tears for Fears tot die categorie reken, en niet onder "rock" in mijn oren.

Ik zou een zevenenhalf geven, maar dat gaat niet helaas. Daarom hou ik het bij 4 sterren.

En waarom zouden goede muzikanten uberhaupt geen commercieel succes mogen hebben. Ik gun het goede muzikanten eerder dan van die bagger die tegenwoordig de vaderlandse hitlijsten terroriseert.
Keane heeft met dit album gewoon een puike plaat afgeleverd met een aantal goede popliedjes die ook nu vier jaar na dato nog steeds overeind blijven staan. Een duidelijk voorbeeld van licht in de duisternis in de commercielere muziekwereld.
Het lijkt me daarbij inderdaad niet eerlijk een commercieel succesvol album meteen ook maar af te doen als kwalitatief slecht. In beginsel staan die twee los van elkaar, dat het in de praktijk zo is dat commerciele succesen toevallig vaak kwalitatief slecht zijn.. tjah.

ik vond keane altijd een beetje saai, het heeft me nooit echt weten te bekoren zoals deze band wel deed met mijn vrienden. ik heb de cd toen heel vaak gehoord, maar altijd vond ik het vrij saai. totdat ik deze band live zag en hoorde dat ze live heel goed zijn, kon ik deze cd meer waarderen. het is een goede band die zeker live tot zijn recht komt.

Ja Ja Ik heb het licht gezien Eigenlijk best wel een geweldig album... Al is de notering in de top 250 inderdaad wat hoog.
Kans op verhoging zelfs nog

De cd is gewoon te eentonig. Staan wel een aantal redelijke nummers op maar ik vindt het echt een cd die niet in de top 250 past in ieder geval niet op deze positie. Ik ga er ook vanuit dat iedereen hem binnen een jaar of drie wel uit zijn top tien heeft gehaald. Maar over deze cd de nummers die nog wel redelijk zijn zijn bedshaped, this is the last time en everybody's changing. Alleen moetten ze al afzonderlijk langs komen op mijn ipod. ALs ik ze na elkaar hoor kan ik ze amper verdragen en wordt het snel op de next knop drukken.

De reacties op het debuut van Keane zijn sterk uiteenlopend. Zelf vind ik het een degelijk album met een aantal prima songs die ook goed ingezongen zijn met kopstem. De sound van Keane is wel vrij uniek (zang, piano en drum) hoewel ze met hun vrij melancholische softpop stilistisch voortborduurt op Coldplay en Travis.
De eerste helft is prima en dan vooral de nummers "Somewhere Only We Know" en "Everybody's Changing". Dan zakt het geleidelijk in en begint de verveling toe te slaan om dan weer sterk te eindigen met "Bedshaped".

Heb het hele album nog niet geluisterd - en zal dus ook nog geen punt geven - maar wat is Bedshaped toch een mooi nummer met dito clip.

Er zijn maar erg weinig bands die met zo'n sterke debuutplaat kwamen. Keane is geniaal en heeft zich in korte tijd ontpopt tot één van mijn favoriete bands. Jammer dat de Europese versie niet het nummer 'On A Day Like Today' bevat. Prachtnummer is dat, maar het staat alleen op de Engelse versie van de cd.

Waar of niet waar . Ik kreeg gisteren "Hopes and Fears (2004)" van een collega in mijn handen gedrukt. We zaten pas, onder werktijd, te filosoferen over muziek. En zij zei: "Hans, je moet zeker "Hopes and Fears" eens beluisteren. Ik heb 'm gisteren een paar keer gedraaid en inderdaad "Hopes and Fears" bevalt mij wel.
En nu lees ik: Keane = Coldplay - gitarist . Heb ik mij al die jaren dan zo vergist

Ah, gelukkig, weer een moment om Coldplay the bashen, nu zelfs bij andere albums. Hans jongen, je blijft je inzetten om ons onwetenden voor te lichten

Wel raar dat je m gisteren in je handen krijgt gedrukt en draait en al in 2006 een 2 hebt gegeven? Een terechte score hoor maar hoe zit dat ?

het bevalt hem wel (misschien een knappe collega? laten we samen keane gaan luisteren op de bank ), maar toch een 2 stemmen, dat vind ik dan ook een beetje vreemd...

Op 23 mei 2006 schreef ik dat ik "Hopes and Fears (2004)" een stront vervelend album vond . Ik had "Hopes and Fears (2004)" destijds gekopieerd en op een gegeven moment is de gekopieerde cd richting prullenbak verdwenen . En inderdaad heb ik "Hopes and Fears (2004)" destijds slechts 2** gegeven .
Gisteren kreeg ik "Hopes and Fears (2004)" van mijn collega in mijn handen gedrukt en wonder boven wonder bevalt het album mij nu wel . Ben ik veranderd . Wie zal het zeggen . M.a.w., ik had het twee jaar geleden wat betreft Keane dus gewoon bij het verkeerde eind . Tja.... het kan verkeren . Ik zal van 2** maar snel 3.5*** maken .

Leuk bericht, maar ik vind het aantal smileys per regel wat laag.