Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Dat maakte ik niet op uit deze (overigens idd prachtige) documentaire. Ze hielden zelfs 2 nummers over die Waters er niet op vond passen. Ze kwamen uiteindelijk terecht op Animals.

Ja, dat klopt als een bus. Die nummers werden in 1975 trouwens al live vertolkt.
Nog geen definitieve versies, maar Floyd hield er wel van om wat dingen live te proberen.
Al waren ze nog niet klaar.

1974 zelfs You Got To Be Crazy en Raving and Drooling werden respectievelijk Dogs en Pigs. Het was de bedoeling dat beide nummers samen een plaatkant zouden volmaken, en op de andere kant zou dan Shine On You Crazy Diamond komen in zijn geheel. Althans zo wilde Gilmour het graag. Volgens mij was het dan ook best een goed album geworden maar Waters had andere plannen

Het kan overigens best dat hij even een writersblock had maar volgens mij kwam hij al vrij snel op de proppen met Welcome To The Machine en Have A Cigar. Samen met Gilmour schreef hij het titelnummer. Gilmour speelde toevallig de openingsakkoorden et voila Waters had weer inspiratie voor een nieuw nummer!

En zo is het. Je bent een kenner Nieuwstad.

Nou.. vooral een liefhebber hoor Ben toevallig net de autobiografie van Nick Mason aan het lezen

Idd een beetje flauw van Waters. Het was nota bene zijn eigen keuze om het zelf niet te zingen. Harper zingt het idd perfect, maar toch vind ik het een beetje jammer. Waters vroeg namelijk - voor zover ik het begrepen heb - Gilmour om het in te zingen vanwege Waters' onzekerheid over zijn stem. Maar Gimour weigerde. Ik neem aan dat dat is vanwege de strubbelingen die toen al gaande waren. Gilmour bleek hiermee toch wat rancuneus te zijn. Toch jammer dat niet een PF-lid het nummer zong. Ondanks de uitstekende prestatie van Roy Harper.

Ik snap Gilmour eigenlijk ook niet. Hij vond dat Waters teveel solo ging opereren, alsof Waters de enige reden was dat PF bestond. Dan pak je toch juist je kans als je een extra nummer kunt zingen?

Doet verder niets af aan mijn waardering voor dit album. Want het is gewoon een geniaal album.

Dat lijkt mij nou een boeiend boek om te lezen. Als je een biografie van Gilmour of van Waters hebt (voor zover die bestaat), dan zal het gekleurder zijn. Mason functioneerde natuurlijk meer in de luwte en aanschouwde het muzikale proces en het gekrakeel in de band op enige afstand in vergelijking met de kemphanen en ook in vergelijking met Wright. Hij kan dan (hopelijk) wat objectiever beschrijven wat er allemaal gebeurde.

Ik denk dat ik dat boek ook maar eens ga aanschaffen!

Waters zegt ook altijd dat er op Dark Side Of The Moon nog echt als een band werd samengewerkt.
De strubbelingen begonnen zich dus hier al de kop op te steken inderdaad.
Het is er niet aan af te horen. Dit album is echt een groepsalbum, terwijl op Animals de toenemende invloed van Waters al sterker hoorbaar is.
Over The Wall en (vooral) The Final Cut zal ik het maar niet hebben.

Wel eens met je, Michel. Al vind ik dat Animals vooral een brugalbum is, een brug tussen de periode Meddle t/m WYWH en vanaf The Wall. Dat album zit er echt tussenin.

Zeker Rogier, mee eens.

Animals is zonder meer een brugplaat. Veel meer in de geest van Waters en een stuk zwartgalliger bovendien.

Volgens mij kreeg de drang van Roger om zich verder af te zetten tegen alles waar hij boos op was, de maatschappij, oorlog, onderdrukking enz een vorm die de overige bandleden niet meer herkenden. WYWH is een uitdrukking dat ze Syd misten. Vanaf Animals nam de verbetenheid van Roger de overhand en vertoonde trekjes die bijna maniakaal waren. Reden bv dat Richard Wright er tijdens de opnames van The Wall mee stopte (en uiteindelijk als toegevoegd bandlid de klus afmaakte) Roger is en blijft een bijzonder fenomeen. Blijft overeind dat WYWH mi het meest persoonlijke en intieme album is.

Wat betreft Wright zit het iets anders inelkaar. Wright werd ontslagen door Waters.

Wright had volgens Waters geen wezenlijke inbreng en was meer een sta in de weg geworden.
Dit heeft Gilmour nadien overigens nog wel eens bevestigd.

Tijdens The Wall concerten was Wright er wel bij, maar meer op een soort huurbasis.
Op The Final Cut geen spoor meer van Wright.

Dit klopt volgens mij niet hoor. Hij heeft namelijk wel een poging gewaagd. Op de Immersion versie van dit album staat als bonustrack een alternatieve take van Have A Cigar. Hierop hoor je Gilmour (samen met Waters) het nummer inzingen. Het venijnige wat dit nummer nodig heeft zit niet in Gilmours stem, dat hoor je daar heel duidelijk, dus ik vind het een goeie keuze dat ze zijn opnames niet gebruikt hebben.

edit: net nog even geluisterd, volgens zijn het Gilmour en Waters in de verses en doet Harper het refrein.

Ik heb het gelezen op wikipedia, maar ik kan het niet meer terugvinden...

Gilmour heeft trouwens best momenten dat hij venijnig kan zingen. Zie Welcome To The Machine en ook Dogs. Maar het kan best dat ze ontevreden waren over de manier waarop Gilmour zong.

Op wikipedia staat bij het album:

He struggled to record the vocals for "Have a Cigar", requiring several takes to perform an acceptable version. His problems stemmed in part from his limited vocal range, but also from the stresses placed upon his voice while recording the lead vocal of "Shine On". Gilmour was asked to sing in his place,[27] but declined, and eventually colleague and friend Roy Harper was asked to stand in. Harper was recording his own album in another of Abbey Road's studios, and Gilmour had already performed some guitar licks for him. Waters later regretted the decision, believing he should have performed the song.[33]

En bij het nummer:
On the original recording, the song's lead vocals are performed by Roy Harper. Both Waters and David Gilmour sang the song on separate takes, as well as a duet version but they were unhappy with the results (the duet version has been released as part of the Wish You Were Here Immersion set). Harper was recording his album HQ in Studio 2 of Abbey Road at the same time as Pink Floyd were working in Studio 3, and Gilmour invited him to sing the part.

Jouw stelling lijkt dus meer te kloppen, Nieuwstad. Ik heb ergens (volgens mij ook op wikipedia) gelezen dat uit de weigering van Gilmour om het nummer te zingen de eerste scheuren in de band zichtbaar werd. Op pagina 206 van de biografie van Mason blijkt in ieder geval dat Gilmour geweigerd heeft om het nummer te zingen. MIsschien staat daar ook in waarom dat was. Jij hebt het boek, Nieuwstad!

Mijn exemplaar heeft op blz 206 slechts een hele grote foto gemaakt tijdens de Wish You Were Here tour

Maar op blz 211 staat oa: We were having problems deciding how to sing Have a Cigar. Roger was not happy with his vocal delivery. Rick and I thought David should sing the track, but he was not sure he could do it justice. Roy popped in the control room and volunteered to sing the part. At the time, this seems a good solution, although I think Roger in particular later regretted not doing the vocal, especially as he was increasingly feeling that it was important that he should sing the songs he had written.

Ik vind het woord "weigeren" toch wat te sterk uitgedrukt. Gilmour heeft een poging gewaagd, maar hij (en zo te lezen ook Waters) vonden het geen goed idee dat die opnames gebruikt werden.

Waar Waters wel teleurgesteld over geweest schijnt te zijn is dat de band hem niet meer pushte om het nummer goed in te zingen en meteen tevreden was met Harpers bijdrage.

Waters was ook niet de beste zanger van de groep, dat wist hij zelf ook.
Gilmour zong meestal het leeuwendeel.
Maar naarmate de tijd vorderde kreeg Waters steeds meer behoefte om nummers van zijn hand, zelf te vertolken.
Op Animals maken we dat al mee.

Maar wat Harper zijn bijdrage betreft, moest het kennelijk zo zijn.
Het is zoals het is en hij doet het prima.

Ooit had ik Wish You here op een cassettebandje( iemand had het voor mij getaped) en ik kon er maar niet achterkomen wie Have A Cigar nu zong.
Ik heb lange tijd gedacht dat het Gilmour was, die zijn stem anders gebruikte.

Ik heb lange tijd gedacht dat Waters Welcome To The Machine zong..

Waters hoorde ik er niet zo in eerlijk gezegd.

Gilmour kan vrij gevoelig zingen, maar ook best rauw. Ik dacht eigenlijk meteen aan hem.

Ook ik heb altijd gedacht dat Welcome To The Machine door Roger werd gezongen. Daarnet WTTM gedraaid, en als ik héél goed luister, lijkt het wel alsof de stemmen van Roger en David op één spoor zijn gemixd. Waarbij Roger's inbreng wel een stukkie duidelijker is, naar mijn mening.

Dat Roy Harper de zang voor zijn rekening neemt op HAC vind ik alleen maar toe te juichen. Zorgt voor de nodige afwisseling. En ik wist dat gelijk natuurlijk; dat is het voordeel als je WYWH leert kennen via een zelfgekochte LP

Ja, dat scheelt. Ik met m'n tdk cassettebandjes en internet was er ook nog niet.

Duidelijk. Eens. Mijn info klopte kennelijk niet. Dit mysterie is opgelost. Als groep zijn er uitgekomen. Toen nog wel.

Over Welcome To The Machine; ik heb wel vaker gehoord dat mensen eerst dachten dat het Waters was die het zong. Geeft aan dat Gilmour ook venijn in zijn stem kan leggen. Of in ieder geval kon.

Das absoluut waar, net als in Dogs zoals je aangaf.

Het venijn op deze plaat is op één vinger te tellen, op Animals kom je in vergelijking handen tekort

De uitgangspunten zijn ook wezenlijk anders dat een dergelijke vergelijking volkomen mank gaat.

Ja, dat scheelt een stukkie. Op Wish You Were Here is er vooral een opmerkelijke emotionele lading te constateren, met Syd Barret als rode lijn.
Animals is vooral een plaat waar de mensheid het flink moet ontgelden.
De rust en ontspannenheid van dit album, is in de verste verte niet meer te vinden op Animals.

Klopt. Animals was wel degelijk het begin van Roger z'n tirade tegen alle wat hij fout vond. En dat was nogal wat. Terug te horen op Animals, THE Wall, Final Cut en Amused to Death. Voer voor psychologen. Maar wel mooi om te horen, dat dan weer wel.

Wish You Were Here klinkt romantisch, dromerig en melancholiek, inderdaad ontspannen maar toch met onderhuidse spanning, eigenlijk een ideale laatavondplaat. Duidelijk een groepsalbum en in de geest van Syd Barret.
Animals is vooral aan de hand van Roger Waters en klinkt erg donker en onheilspellend.

Dogs en Sheep.

Muggenziften, ik weet het

In de ex equo top drie van mijn top 10

Tijdloos, virtuositeit zonder dat het verzand in gepiel (normaal wel een Floyd probleempje imho) en een prachtig geheel.

het blijft schitterend